17 Ιανουαρίου, 2008

Σωληνωτά ταχυδρομεία; Ούτε κι εγώ ήξερα τι είναι! Air Tube Systems στα αγγλικά! Πιθανώς να έχετε δει τέτοια σε αμερικάνικες ταινίες. Παρόλαυτα υπάρχουν και στην Ελλάδα και μάλιστα από παλιά.

Η Telepost Systems είναι μια από τις εταιρείες που δραστηριοποιούνται σε αυτό το χώρο στην Ελλάδα. Αναλάβαμε (nevma.gr) να υλοποιήσουμε μερικά flash animations που να αναδεικνύουν τη χρησιμότητα των "σωληνωτών ταχυδρομείων" σε μεγάλες εγκαταστάσεις, όπως, νοσοκομεία, εργοστάσια, supermarket κλπ.

Με μεγάλη υπερηφάνεια σας τα παρουσιάζω:

Διαβάστε το υπόλοιπο »

εκτύπωση Κατηγορίες: επαγγελματικά | rss 2.0 | trackback | 6 σχόλια
17 Ιανουαρίου, 2008

Οι πρόσφατες εκλογές στην Κένυα θυμίζουν δικές μας εποχές όπου "και τα δέντρα ψήφιζαν". Η χώρα βρίσκεται σε συνεχείς αναταραχές έκτοτε. Οι Κενυάτες είχαν βαλει για τα καλά τη χρήση των κινητών τηλεφώνων στη ζωή τους σε σημείο που αυτά να είναι πραγματικά απαραίτητα στην επικοινωνία και τις συναλλαγές τους (κατά κάποιο τρόπο πέρασαν από το "καθόλου τηλέφωνο" στο κινητό χωρίς να προλάβουν πολύ-πολύ το σταθερό τηλέφωνο). Επίσης τα χρησιμοποιούν κυρίως με μονάδες (ή "airtime") και όχι με πάγια τέλη. Με τις αναταραχές τα περισσότερα σημεία πώλησης μονάδων για κινητά τηλέφωνα έχουν κλείσει δημιουργώντας έτσι μια κρίση στην αγορά κινητής τηλεφωνίας, σε σημείο όπου αυτά να γίνονται πανάκριβα προϊόντα μαύρης αγοράς.

Ορισμένα εντυπωσιακα φαινόμενα είναι τα εξής:

  1. Μια χώρα της Αφρικής κάνει εξαιρετικά εκτεταμένη χρήση κινητών τηλεφώνων.
  2. Οι μονάδες των κινητών έχοντας γίνει απαραίτητες για την καθημερινή ζωή εμφανίζονται στη μαύρη αγορά μαζί με τα είδη πρώτης ανάγκης!
  3. Πολλοί Κενυάτες προσπαθούν να ευαισθητοποιήσουν τον υπόλοιπο κόσμο χρησιμοποιώντας τις τεχνολογίες διαδικτύου, πχ δες εδώ κι εδώ (άσχετο με τα υπόλοιπα αλλά πολύ ενδιαφέρον)

Μπορείς κι εσύ να βοηθήσεις στέλνοντας βοήθεια. Ένας από τους τρόπους είναι να στείλεις μονάδες σε αυτούς που το έχουν ανάγκη. Ένα από τα σημεία των καιρών, θα έλεγα.

(Αυτό το post είνα εμπνευσμένο από ετούτο το post)

ΥΓ: Για να σας προβοκάρω λίγο, σας καλώ να συνδέσετε τα παραπάνω με τη συζήτηση που έγινε λίγες μέρες πιο πριν εδώ σχετικά με τη ματαιότητα της τεχνολογίας!

εκτύπωση Κατηγορίες: γενικά, πολιτική | rss 2.0 | trackback | 2 σχόλια
16 Ιανουαρίου, 2008

"Α’ στο διάλο".., θα σκάσω, δε μπορώ να μη το σχολιάσω.  Εισαγωγή:

Ως e-trikala αναφέρεται ένα σύνολο εφαρμογών ΤΠΕ μέσα από τις οποίες φιλοδοξούμε να παράσχουμε σύντομα στους δημότες της πόλης των Τρικάλων- και της ευρύτερης περιοχής – ηλεκτρονικές υπηρεσίες με στόχο την βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης αυτών. (από το www.trikalacity.gr και το www.e-trikala.gr)

Ο δήμος Τρικκαίων (τα γνωστά μας Τρίκαλα) είναι η πρώτη "ηλεκτρονική" πόλη στην Ελλάδα. Ή, αλλιώς, είναι η πρώτη πόλη που επιχειρεί να εκμεταλλευτεί τις τεχνολογίες της πληροφορικής και των τηλεπικοινωνιών με στόχο τη "βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης των πολιτών της". Πόσο καλύτερη εφαρμογή μπορεί να βρει κανείς στην πράξη για την τεχνολογία;

Πράγματι στα Τρίκαλα τα τελευταία χρόνια, έπειτα από τις τελευταίες δημοτικές εκλογές, η τοπική αυτοδιοίκηση έκανε ξεκάθαρη στροφή προς τις νέες τεχνολογίες και την αξιοποίησή τους στις διαδικασίες της. Ούτε αριστερή ούτε δεξιά στροφή! Και με την αρωγή τηςΚοινωνία της Πληροφορίας εντυπωσιακά πράγματα έχουν επιτευχθεί. Παραθέτω μερικά (με το σαγόνι κατεβασμένο):

  1. Δωρεάν ασύρματο δίκτυο: δωρεάν ασύρματο δίκτυο (μέσω wi-fi) σε όλη σχεδόν την πόλη των Τρικάλων (δες και χάρτη κάλυψης) σε ταχύτητες 768kbps με 1mbps.
  2. Υπηρεσία παραπόνων "Δημοσθένης": ένα σύστημα καταχώρισης παραπόνων / επισημάνσεων από τους πολίτες προς το δήμο που ενοποιεί όλους τους τρόπους (φυσικό, ηλεκτρονικό, τηλεφωνικό).
  3. Τηλεπρόνοια: "…δημιουργία ενός δικτύου τηλεπρόνοιας, χρησιμοποιώντας υποδομές τηλεματικής, που θα λειτουργεί στο Δήμο Τρικκαίων για την παροχή υπηρεσιών υποστήριξης στις ευπαθείς κοινωνικές ομάδες (ηλικιωμένους, ΑΜΕΑ, άτομα με χρόνιες παθήσεις κλπ)"

Όλα αυτά φαντάζουν αστρονομικά για τα ελληνικά δεδομένα. Ελπίζω και να αξιοποιηθούν στην πράξη. Προσωπικά πιστεύω ότι οι νέες τεχνολογίες και οι τηλεπικοινωνίες είναι ένα αγαθό το οποίο κάθε πολιτεία οφείλει να παρέχει στα μέλη της. Όπως ακριβώς έχουμε δρόμους για να κυκλοφορούμε – ό,τι δρόμοι και αν είναι αυτοί τελοσπάντων – έτσι θα έπρεπε να έχουμε πρόσβαση στο διαδίκτυο. Οι εταιρείες τηλεπικοινωνιών μπορούν στη συνέχεια έτσι κι αλλιώς να συνεχίσουν να θησαυρίζουν πουλώντας μας υπηρεσίες, όπως ένας ταξιτζής -δικαίως – πληρώνεται για να μας μεταφέρει πάνω στους δημόσιους, κατά τα άλλα, δρόμους. Μια τέτοια πολιτεία αναγνωρίζει πως η τεχνολογία είναι μέγιστο αγαθό. Εφόσον, βέβαια, έχει αξιωθεί να παρέχει τα υπόλοιπα αυτονόητα για την αξιοπρεπή ύπαρξη των πολιτών (δρόμοι, υγεία, παιδεία, προσιτό φως και νερό κλπ). Και ως τέτοιο την κάνει διαθέσιμη σε αυτούς.

εκτύπωση Κατηγορίες: διαδίκτυο, πολιτική | rss 2.0 | trackback | 6 σχόλια
16 Ιανουαρίου, 2008

Μια από τις πιο απολαυστικές ταινίες που είδα ποτέ. Μιούζικαλ καρτούν με την τεχνική του stop-motion animation. Φανταστικοί χαρακτήρες, απίθανη μουσική και χιούμορ. Δια χειρός Tim Burton. Στόρυ: Η χώρα του Halloween αποφασίζει να "αναλάβει" τα επόμενα Χριστούγεννα, τα θαλασσώνει αλλά στο τέλος επιδιορθώνει την κατάσταση. Ευκαιρία να τη δεις στο σινεμά τώρα σε 3D έκδοση (πρώτη έκδοση 1993). Όσοι πρόλαβαν την είδαν τα Χριστούγεννα, οι υπόλοιποι ανεπιφύλακτα.

*****

εκτύπωση Κατηγορίες: είδα | rss 2.0 | trackback | καθόλου σχόλια
16 Ιανουαρίου, 2008

Θρίλερ, the european way! Με τα όλα του, ατμόσφαιρα, αγωνία, απροσδόκητο τέλος, και μια μικρή δόση συγκίνησης. Να το δεις!

*****

εκτύπωση Κατηγορίες: είδα, σινεμά | rss 2.0 | trackback | καθόλου σχόλια
11 Ιανουαρίου, 2008

Αφορμή για κάποιες σκέψεις στάθηκε η εξής φράση:

"Technology is anything that wasn’t around when you were born."

που ανήκει στον Alan Kay.

Ας κάνω μια προσπάθεια να μη θίξω ολόκληρο το θέμα της ύπαρξης του ανθρώπου, της προέλευσης, του προορισμού του και των αιτίων που καθορίζουν τις πράξεις του. Η τεχνολογία οπωσδήποτε λειτουργεί και προς όφελός του. Διευκολύνει τη ζωή του, επιταχύνει διαδικασίες, δίνει νέες δυνατότητες. Βέβαια, η τεχνολογία είναι και το "ψωμί" τεράστιων οργανισμών παγκόσμια και άρα η εξέλιξή της δεν είναι αναγκαστικά ανθρωποκεντρική. Αλλά αυτό δεν είναι αυτόματα κακό.

Εκείνο που με προβληματίζει όμως είναι η ταχύτητα με την οποία εξελίσσεται. Τίποτε δεν είναι πλέον εντυπωσιακό, τίποτε δεν είναι απρόσμενο. Η τεχνολογία καλπάζει και αυτό είναι ένα δεδομένο στις μέρες μας. Τη δεκαετία του ’60 – για πολιτικούς λόγους – η ανθρωπότητα έζησε τον πυρετό του διαστήματος. Ο άνθρωπος έφτασε στο φεγγάρι και, ατενίζοντας τα πράγματα από εκεί, υποχρεώθηκε να δεχτεί πως, όσο μακρικά και αν είχε ταξιδέψει, δεν είχε καταφέρει να λύσει κάποιο από τα ουσιαστικά προβλήματά του. Αυτό αποδεικνύουν κιόλας οι εξελίξεις στις χρηματοδοτήσεις των διαστημικών προγραμμάτων των δύο τότε υπερδυνάμεων (ΗΠΑ και ΕΣΣΔ), οι οποίες άγγιξαν τότε μια κορυφή και ελαττώθηκαν στη συνέχεια.

Η αναλογία που κάνω είναι πάνω στη λογική των πράξεων αυτών και όχι στην πρακτική τους. Δηλαδή, επειδή τα διαστημικά προγράμματα από το 70 κι έπειτα άρχισαν να φθίνουν, αυτό δε σημαίνει ότι σε μερικά χρόνια θα εκλείψει η ανάγκη πχ για καλύτερα αυτοκίνητα ή δυνατότερους Η/Υ. Η λογική στην οποία μοιάζουν και η οποία αισθάνομαι ότι είναι ξοφλημένη είναι η λογική που θέλει την τεχνολογία να πηγαίνει αδιάκοπα "μπροστά". Καταλαβαίνω το να μη θέλουμε η τεχνολογία να πάει πίσω, όμως πολλές φορές θα μπορούσε να πάει λίγο προς τα "πλάγια".

Οι γενιές που είναι αυτό τον καιρό στα 20+ χρόνια τους και αυτές που έρχονται στη συνέχεια δέχονται την τεχνολογία που σήμερα φαντάζει φοβερή και τρομερή ως κάτι το απλό και δεδομένο. Για να μιλήσω για το χώρο της πληροφορικής, που παρακολουθώ καλύτερα λόγω θέσης, σκέψου πόσοι ατελείωτοι πόροι ξοδεύονται στις μέρες μας για να ερευνηθούν και στη συνέχεια να κατασκευαστούν να προωθηθούν και να πωληθούν προϊόντα που προκαλούν έκπληξη με τις επιδόσεις τους, μόνο και μόνο για να απαξιωθούν – όχι σε λίγα χρόνια – αλλά σε λίγους μήνες ή εβδομάδες.

Λέω, λοιπόν, πως με τον τρόπο με τον οποίο αφήνουμε να εξελιχθεί η τεχνολογία σήμερα μάλλον πρέπει να θεωρηθούμε μια από τις ματαιότερες γενιές όλων των εποχών. Γιατί η τεχνολογία, επιπλέον, δεν είναι ένα απλό εργαλείο του σήμερα αλλά ιδιάζων χαρακτηριστικό δυνατά συνδεδεμένο με τη ζωή μας. Αν ήταν ένα απλό εργαλείο, αν την αντιμετωπίζαμε ως τέτοιο, δε θα είχα επιχείρημα να δώσω. Όμως, όχι μόνο είναι συνδεδεμένη με τη ζωή μας, αλλά, συχνά, αντί να την υπηρετεί συμβαίνει το ακριβώς αντίστροφο.

Η απλή διαπίστωση ότι "ως τεχνολογικό επίτευγμα θεωρούμε οτιδήποτε δεν ήταν υπαρκτό όταν γεννηθήκαμε" (σε κάπως ελεύθερη μετάφραση) είναι αποκαλυπτική! Ο 20ος αιώνας δημιούργησε τα περισσότερα τεχνολογικά επιτεύγματα, όπου το ένα ερχόταν να καλυτερεύσει αλλά και να απαξιώσει το άλλο, από κάθε άλλη εποχή (αυθαίρετο, αλλά εύλογο συμπέρασμα). Και, με τον τρόπο με τον οποίο αυτά – τα τεχνολογικά επιτεύγματα – μπήκαν στη ζωή μας και έγιναν απαραίτητα για αυτήν, μπορεί κανείς να ισχυριστεί ότι είναι ο ματαιότερος των αιώνων. Έχω την αίσθηση ότι αν ψάξουμε θα βρούμε δεκάδες άλλα παραδείγματα για το ίδιο επιχείρημα, αλλά ας μην το κάνουμε. Και ο 21ος ακολουθεί πιστά στα χνάρια του.

Βέβαια, δε μπορούμε να παραγνωρίσουμε ότι όλη αυτή η τεχνολογία – στο δυτικό κόσμο, τουλάχιστο – είναι διαθέσιμη πλέον στον καθένα και αυτό είναι σίγουρα θετικό. Όμως τι καλύτερα που θα ήταν να είχαμε μια κάπως πιο κριτική ματιά απέναντί της, να μην την εξυψώναμε και διαστρεβλώναμε έτσι! Γιατί μπορώ να δεχθώ ότι το κινητό είναι μια φοβερή εφεύρεση, αλλά δε μπορώ να δεχθώ ότι χρειάζομαι ένα νέο κάθε 3 μήνες ή ότι χρειάζομαι 2-3 από αυτά ταυτόχρονα. Μπορώ να δεχτώ ότι η τηλεόραση είναι μια φοβερή εφεύρεση, αλλά δε μπορώ να δεχθώ ότι χρειάζομαι στο σπίτι μου τόσες, όσες των οποίων το άθροισμα των ιντσών να ανταγωνίζεται τα τετραγωνικά μέτρα του ίδιου του σπιτιού. Μπορώ να δεχθώ ότι χρειάζομαι έναν καλό υπολογιστή αλλά δε μπορώ να δεχθώ ότι αυτός θα αξίζει πενταροδεκάρες σε μερικούς μήνες ή ότι δε θα έχω υποστήριξή για αυτόν σε λίγο καιρό επειδή θα υποστηρίζονται μόνο οι δεκάδες νεότεροί του.

Μπορώ να δεχθώ πολλά πράγματα. Όμως όλα αυτά που θα δεχθώ θα ήθελα να είναι εκείνα που θα καλυτερεύσουν τη ζωή μου και όχι εκείνα που θα την υποτάξουν σε ένα αέναο, μάταιο αγώνα δρόμου για ολοένα και κάτι καλύτερο, δυνατότερο, ομορφότερο, φθηνότερο και πάει λέγοντας.

εκτύπωση Κατηγορίες: απόψεις | rss 2.0 | trackback | 20 σχόλια
7 Ιανουαρίου, 2008

Hello World και Χρόνια σας Πολλά.

Καλώς το 2008. Ας μην πω πολλά και ας ευχηθώ ακόμη λιγότερα. Πέρασα 10 μέρες με ελάχιστο Η/Υ και μηδέν internet. Όχι δεν ήμουν στο Θιβέτ, σε ένα χωριό της Εύβοιας ήμουν όπου ο ΟΤΕ επιτρέπει σύνδεση στο internet με 14,4kbps. Σας παρακαλώ μη με κάνετε να αρχίσω να μιλάω…

Καταρχάς Netscape R.I.P. Ποτέ δεν τον συμπάθησα αρκετά, αλλά σε αυτό φταίει η ιστορία και ο Firefox. Αποτελεί, όμως, ο ίδιος κεφάλαιο της ιστορίας από μόνος του. Γενναία η απόφαση να σταματήσει η ανάπτυξη και η υποστήριξή του μιας και δεν είχε πλέον πολύ νόημα.

Επίσης διασκεδάστε και μάθετε "χρήσιμα" πράγματα από το holyFAQ. Καλή αρχή!

Και λίγη τροφή για το μυαλό έπειτα από την πολύ ενδιαφέρουσα εκπομπή της ΕΤ-3 "Άσπρο-Μαύρο" σχετικά με το θέμα του άβατου για τις γυναίκες στο Άγιο Όρος. Εσείς τι λέτε, θα πρέπει να επιτραπεί η είσοδος των γυναικών στο Άγιο Όρος ή όχι; Τα επιχειρήματα που ακούστηκαν ήταν πολλά αλλά, φοβάμαι, εκτός θέματος. Τι σχέση είχε, για παράδειγμα, τον αν η Εκκλησία διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην Επανάσταση του 1821 ή το αν οι μοναχοί του Αγίου Όρους συνεργάστηκαν με τους Γερμανούς κατακτητές στην κατοχή ή όχι;

Μάλλον απλό είναι το θέμα. Εφόσον έχουμε ελεύθερη πολιτεία και αναγνωρίζουμε το Άγιο Όρος ως περιοχή εξέχουσας σημασίας για τον ορθόδοξο χριστιανισμό κι ακόμη επιτρέπουμε στις γυναίκες να είναι ορθόδοξοι χριστιανοί, τότε δε βλέπω το λόγο για το άβατο. Διατηρούμε ένα μελανό σημείο της κατά τα άλλα πλούσιας κι επιθυμητής αλλά υπερεκτιμημένης "Παράδοσής" μας.

Προσθήκη:
Θυμήθηκα ότι όταν εισήλθαν στην Ευρωπαϊκή Ένωση η Σουηδία και η Φινλανδία, οι δύο – γυναίκες – υπουργοί εξωτερικών τους εκδήλωσαν την αντίθεσή τους στο άβατο του Αγίου Όρους Το άβατο, όμως, όπως φαίνεται από το άρθρο, είναι με την υπάρχουσα ευρωπαϊκή νομοθεσία αποδεκτό και νόμιμο.

εκτύπωση Κατηγορίες: απόψεις, προσωπικά | rss 2.0 | trackback | 14 σχόλια
29 Δεκεμβρίου, 2007

Ένα μεγάλο μέρος του οπτικοακουστικού αρχείου της ΕΡΤ έχει ψηφιοποιηθεί και διατίθεται online στο www.ert-archives.gr. Η ιδέα είναι εξαιρετική αν αναλογιστεί κανείς το μέγεθος του εγχειρήματος και την αναμφισβήτη ποιότητα του περιεχομένου μαζί με την ιστορική του αξία. Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Το συγκεκριμένο υλικό αποτελεί και κτήμα ολόκληρου του ελληνικού λαού που χρόνια και χρόνια τώρα πληρώνει καλά τη λειτουργία της κρατικής τηλεόρασης, η οποία, διαθέτοντας αρκετούς βαθμούς ελευθερίας, έχει δημιουργήσει κατά καιρούς έργα αξιομνημόνευτα (σειρές που έχουν μείνει κλασσικές, πολιτιστικές εκπομπές, συναυλίες, θεατρικά, ενημερωτικές εκπομπές). Επομένως η διάθεσή του μέσω διαδικτύου είναι θεμιτή και επιθυμητή και χρήσιμη.

Το έργο αυτό χρηματοδοτήθηκε στα πλαίσια – ποιας άλλης; – της "Κοινωνίας της Πληροφορίας" και κόστισε 1.950.000 €. Θα συγκρατηθώ και δε θα σχολιάσω το μέγεθος του ποσού σε σύγκριση με τις τεχνολογικές δυνατότητες που είναι διαθέσιμες σήμερα και το τελικό αποτέλεσμα.

Θα σχολιάσω όμως αυτό που έκανε ιδιαίτερα άσχημη εντύπωση από την πρώτη κιόλας στιγμή. Τα αποτελέσματα του έργου αυτού είναι διαθέσιμα μόνο σε εκείνους τους Έλληνες που διαθέτουν υπολογιστές με Microsoft Windows. Αυτό, γιατί το οπτικοακουστικό υλικό έχει ψηφιοποιηθεί σε format που υποστηρίζεται από το Media Player της Microsoft. Εκτός αυτού, το υλικό είναι διαθέσιμο μόνο για online αναπαραγωγή και όχι για κατέβασμα.

Τρία πράγματα:

  1. Τεχνικά, το να χρησιμοποιήσει κανείς σήμερα στο internet τεχνολογίες Microsoft οσον αφορά την παρουσίαση οπτικοακουστικού υλικού στο internet είναι τουλάχιστον αδόκιμο. Ένας λόγος είναι ότι με αυτό τον τρόπο αποκλείει εκείνους που δε διαθέτουν τις τεχνολογίες αυτές τη στιγμή που το internet είναι το ταχύτερα αναπτυσσόμενο μέσο επικοινωνίας στον κόσμο. Επιπλέον, το de facto standard για αυτό το σκοπό είναι οι τεχνολογίες Flash (swf και  flv κλπ). Αν κάποιοι θεωρούν ότι οι τελευταίες είναι και αυτές κτήμα μιας εταιρείας (Adobe) ας δουν εδώ.
  2. Είναι απαράδεκτο για λόγους διαλειτουργικότητας να αποκλείονται από την πρόσβαση σε αυτή την πληροφορία χρήστες απλώς και μόνο επειδή δε διαθέτουν λειτουργικό σύστημα Windows. Η χρήση άλλων λειτουργικών συστημάτων στις μέρες μας είναι ολοένα και πιο συνηθισμένη.
  3. Ηθικά, μια οντότητα σαν την ΕΡΤ έχει την υποχρέωση να παρέχει αυτό το υλικό σε όλους τους Έλληνες ανεξαιρέτως, οι οποίοι έχουν ουσιασικά ήδη πληρώσει γι’ αυτό! Κι ακόμα θα ήταν λογικό να ζητήσει κανείς αυτό το υλικό να είναι διαθέσιμο και για κατέβασμα και όχι απλά για online αναπαραγωγή, δίνοντας έτσι τη δυνατότητα να χρησιμοποιηθεί δημιουργικά.

Διάβασε αυτό το άρθρο της Καθημερινής που τα λέει καλά και αν έχεις διάθεση το post μου σχετικά με τα ανοικτά πρότυπα και πόσο καλό κάνουν στην υγεία του ανθρώπου.

εκτύπωση Κατηγορίες: απόψεις | rss 2.0 | trackback | καθόλου σχόλια
28 Δεκεμβρίου, 2007

Αγαπητό facebook,

Είμαι ένας άνθρωπος που δε σε συμπαθεί πάρα πολύ! Όλος ο κόσμος έχει γεμίσει από ιστοσελίδες "κοινωνικής" φύσεως που ουδαμώς πιστεύω πως κόπτονται για κάτι το "κοινωνικό". Δε θα τολμήσω να τις ονομάσω στα ελληνικά γιατί ακούγονται πολύ ηλίθιες (βιβλίο-με-φάτσες και ο-χώρος-μου κλπ). Μάλιστα μερικοί το είπαν αυτό Web 2.0. Θα καούν στην κόλαση οι ψεύτες σου το ορκίζομαι, αν δεν τους κάψω πρώτα εγώ. Εσύ τι ακριβώς είσαι, αγαπητό facebook;

Γιατί θέλεις να μάθεις όλους μου τους φίλους και γιατί θέλεις να μου βρεις όλους αυτούς που έχασα; Στοιχηματίζω οτι κάτι πονηρό κρύβεται πίσω από αυτή σου την προθυμία. Ο κάθε άσχετος θέλει να μου κάνει poke ή να βάψει συνθήματα στον τοίχο μου και, ποιος ξέρει, ίσως σε λίγο θα φέρνει και το σκύλο του να κατουρήσει στον ηλεκτρονικό μου κήπο.

Ε, και τι να σε κάνω αγαπητό facebook αν είναι να αποκλείσω όλες αυτές τις όμορφες λειτουργίες που μου προσφέρεις για να μην ενοχλούμαι; Και πως να μην ενοχλούμαι όταν ο κάθε δυστυχής διασκεδάζει με το να με ενημερώνει με τα πενιχρά του νέα. "Τώρα πάω στη δουλειά… Τώρα ήρθα από τη δουλειά… Τώρα γράφω στο facebook… Τώρα γράφω στο facebook ότι γράφω στο facebook για το γεγονός ότι γράφω στο facebook…" κλπ.

Όμως, αρχίζω να αισθάνομαι απεπλιστικά μόνος, αγαπητό μου facebook, και γι’ αυτό πήρα το θάρρος να σου γράψω αυτό το γράμμα. Δεν έχω λογαριασμό σε εσένα και αισθάνομαι κάπως μειονεκτικά, το ομολογώ. Όλος ο κόσμος έχει ένα λογαριασμό και έχει εκεί τους φίλους του μαζεμένους και τους παλιούς του συμμαθητές και τους φίλους του από τους προσκόπους και από το κατηχητικό κι από τις καλοκαιρινές διακοπές και από την παλιά του δουλειά και ξέρει για όλους τι κάνουν και που βρίσκονται, πότε πάνε και πότε έρχονται. Αγαπητό facebook, αρχίζει και με ενοχλεί αυτό και στο λέω με όλο το θάρρος.

Δε σου θυμίζει λίγο big brother; Όχι το ότι κάποιος κάθεται και ασχολείται τόσο με το τι κάνουν όλοι οι άλλοι, έστω και αν είναι φίλοι του. Αλλά το ότι θέλει όλοι οι άλλοι να ξέρουν πράγματα για αυτόν. Κανείς δε μας υποχρεώνει, αγαπητό facebook, να ασχολούμαστε μαζί σου και όμως κάπως το καταφέρνει και το κάνει. Σύντομα μου φαίνεται θα πρέπει να στείλω ένα γράμμα και στο myspace. Έχω αρχίσει να αισθάνομαι πως χωρίς αυτά τα δύο δεν υπάρχω. Δηλαδή, η ύπαρξή μου, ενώ είναι πραγματική και το νιώθω, είναι κατά κάποιο τρόπο διάφανη, δεν είναι έγκυρη, δεν είναι επικυρωμένη από κάποια εξουσιοδοτημένη οντότητα.

Αγαπητό facebook, δε φταις εσύ, φυσικά, ούτε ο νεαρός που σε συνέλαβε και έχει χ*στεί στο δολλάριο. Σύντομα, η αξία σου θα υπερβεί τα ίδια σου τα όρια. Κλέφτες θα αφήνουν ίχνη σε εσένα και ντετέκτιβ θα σε ξεψαχνίζουν για να τα βρούν. Σύντομα, δε θα δείχνουμε την ταυτότητά μας αλλά το λογαριασμό μας σε εσένα – εναλλακτικά αυτόν στο myspace, αλλά θα είναι ισοδύναμοι, όπως η ταυτότητα με το δίπλωμα οδήγησης μέσα στην ΕΕ. Σύντομα θα κλείνουμε τα ραντεβού μέσα από εσένα σε κάποιο εικονικό χώρο και θα παίζουμε ανύπαρκτα παιχνίδια με φανταστικούς φίλους. Ακούγεται εξαίσιο.

Κλείνοντας, αγαπητό facebook, θα ήθελα μια χάρη. Άμα δεις κανέναν από τους φίλους μου και αντιληφθείς ότι με ψάχνει τότε σε παρακαλώ πες του που να με βρει για να μην τον δυσκολέψω. Δυστυχώς δε μπορώ να σου δώσω το username και το password μου στο yahoo ή το hotmail ή το gmail ή σε οτιδήποτε άλλο για να μπεις και να δεις ποιοι είναι οι φίλοι μου γιατί αυτό είναι κάπως προσωπικό και δε θα ήθελα να το μοιραστώ μαζί σου! Θα περάσει πολύς καιρός μέχρι να δεχθώ να μοιραστώ τα password μου μαζί σου ή με οποιονδήποτε άλλο.

Μέχρι τότε θα αρκεστώ σε πραγματικούς φίλους, με σάρκα και οστά, ακόμη κι αυτούς που δε διαβάζουν το blog μου αλλα προτιμάνε να μου τα λένε από κοντά.

Εύχομαι το νέο έτος να είναι υγιές και ανθηρό,

Ειλικρινά δικός σου,
Τάκης
————

Προς ναυτιλλομένους:
Προσπάθησα κι έφτασα τόσο κοντά στο να χρησιμοποιήσω ένα λογαριασμό στο facebook. Μετά την εγγραφή μου όμως άρχισε να μου ζητάει τα password στα email accounts  μου στο yahoo και στο gmail κλπ κλπ κλπ για να μου βρει "φίλους" από τα contacts μου εκεί. Τότε έχασα την υπομονή μου, φίλε οδηγέ, κι εγκατέλειψα την προσπάθεια.

εκτύπωση Κατηγορίες: δε βαριέσαι | rss 2.0 | trackback | 5 σχόλια
27 Δεκεμβρίου, 2007

Ένα γρήγορο:

Ε, δε θα το φανταζόμουν ποτέ, αλλά υπάρχει κι αυτό. Για να είμαι ειλικρινής η επίσημη ιατρική κοινότητα δεν το αναγνωρίζει. Πολλοί από εσάς, όμως, θα αναγνωρίσετε τους εαυτούς σας σε αυτό! Εγώ, πάντως, ξέρω σίγουρα, πλέον, από τι πάσχω: σύνδρομο Peter Pan

ΥΓ: Υπάρχει και το σύνδρομο Wendy.

εκτύπωση Κατηγορίες: δε βαριέσαι, προσωπικά | rss 2.0 | trackback | 5 σχόλια