4 Δεκεμβρίου, 2007

Αν δεν ξέρεις Java ή PHP ή κάτι τέτοιο, σε παρακαλώ αγνόησε αυτό το άρθρο. Αν πάλι πιστεύεις πάλι ότι οι Έλληνες ISPs και οι υπηρεσίες που προσφέρουν είναι ένας από τους λόγους που το internet στην Ελλάδα έχει μείνει τόσο πίσω, τότε διάβασε, ακόμη κι αν δεν ξέρεις, ίσως να σε ενδιαφέρει.

Νιώθω υποχρεωμένος να το πω – πρώτα γιατι δεν κρατιέμαι άλλο – κι ύστερα γιατί ίσως κάποιος άλλος γλιτώσει κόπο και χρόνο από τα παθήματά μου. Θα μιλήσω για συγκεκριμένα προβλήματα που δημιουργούν δύο από τους μεγαλύτερους ISPs στην Ελλάδα η ΟΤΕnet και η Forthnet.

Ασχολούμαι με την ανάπτυξη εφαρμογών διαδικτύου και κυρίως με τεχνολογίες Java. Πιστεύω ότι είναι από τις πιο καίριες και αξιόλογες τεχνολογίες ανάπτυξης εφαρμογών – όχι μόνο διαδικτύου – στις μέρες μας. Όχι μόνη της φυσικά, αλλά μία από τις κυρίαρχες. Ο τεχνολογικά ενήμερος αναγνώστης σίγουρα θα συμφωνήσει μαζί μου, σε ένα βαθμό τουλάχιστο. Δεν είναι καθόλου στους σκοπούς μου αυτή τη στιγμή να υποστηρίξω τη μια τεχνολογία έναντι κάποιας άλλης. Άλλωστε η ποικιλία μου αρέσει! Οι τεχνολογίες Java στο διαδίκτυο μεταφράζονται σε JSPs, Servlets, J2EE κλπ "ακατανόητα". Οι ελληνικοί ISPs ισχυρίζονται ότι τις υποστηρίζουν! Έστω ότι μιλούμε μόνο για την ΟΤΕnet και τη Forthnet, γιατί άνθρωπος είμαι και επαγγελματίας και δε μπορώ να κάνω διεξοδική στατιστική.

Καλώς κάνουν και την υποστηρίζουν! Για να το επιτύχουν αυτό, μιας και δεν είναι διατεθειμένοι να αναπτύξουν δικές τους αξιόπιστες λύσεις χρησιμοποιούν έτοιμα, μεγάλα αλλά και σε πολλά σημεία δοκιμασμένα – το παραδέχομαι – πακέτα λογισμικού. Αυτά τα πακέτα προσπαθούν να συγκεντρώσουν τα πάντα σε ένα. Κάτι αδύνατον, φυσικά, τουλάχιστο όχι χωρίς να συμβούν οι μοιραίοι συμβιβασμοί από εδώ και από εκεί. Στην προσπάθειά τους να υποστηρίξουν τις τεχνολογίες διαδικτύου Java επέλεξαν να "πετσοκόψουν" τις δυνατότητές της για να εξυπηρετηθούν οι δυνατότητες άλλων τεχνολογιών επειδή υπάρχουν "συγκρούσεις" και γιατί, απλά, αυτό υποστηρίζουν τα πακέτα που έχουν υιοθετήσει.

Τι εννοώ; (Καλέ αναγνώστη που άντεξες ως εδώ παρόλο που έχεις ήδη 6 άγνωστες λέξεις, κρατήσου λίγο ακόμα!) Πολύ απλά βάζουν διαφορετικούς servers να εξυπηρετούν το ίδιο πακέτο web hosting. Έτσι ο Apache και ο Tomcat (δύο εξαίρετοι servers στο χώρο του ο καθένας – 8 οι άγνωστες λέξεις) μπλέκουν τα μπούτια τους στα ίδια directories του πακέτου φιλοξενίας. Το αποτέλεσμα είναι να ψαλιδίζονται δυνατότητες του δεύτερου γιατί ο πρώτος είναι πιο δημοφιλής κι επομένως προκρίνεται. Έτσι για όλους εκείνους που έχουν επιλέξει να αναπτύσσουν εφαρμογές σε τεχνολογίες Java – κι εξυπηρετούνται από τον Tomcat – οι δυνατότητες είναι περιορισμένες.

Διάβασε παρακάτω για τα παθήματά μου και έχε γνώση προτού βρεθείς σε ανάλογη θέση.

1. Η ΟΤΕnet μετά από μαραθώνιες τηλεφωνικές συνομιλίες με ενημέρωσε πως στον Tomcat της δεν υποστηρίζει Servlets. Και αυτό για λόγους ασφάλειας. Ω, πιστέψτε με αυτό είναι σα να απαγορεύεις σε ένα αυτοκίνητο τις δεξιές στροφές γιατί είναι πιο επικίνδυνες από τις αριστερές. Προκαλώ όποιον έδωσε την οδηγία για αυτή την πολιτική να υποστηρίξει έμπρακτα αυτή τη φαιδρή δικαιολογία. Είναι απαράδεκτο! Και είναι ακόμη πιο εξοργιστικό να το μαθαίνεις αφότου έχεις πληρώσει για το πακέτο web hosting και αφότου έχεις σπαταλήσει ανθρωπομήνες (φρικτή λέξη)  για να αναπτύξεις την εφαρμογή σου.

2. Η Forthnet μόλις σήμερα με ενημέρωσε ότι μέσω του Tomcat δεν επιτρέπονται τα file uploads. Παρά μόνο μέσω του Apache. Όποιος έχει γράψει έστω και μία γραμμή κώδικα στο web και δεν του σηκώνεται η τρίχα να μην ξαναγράψει ούτε άλλη μία στο μέλλον! Αυτά οφείλονται σε συγκρούσεις δικαιωμάτων στους servers, φυσικά και δεν είναι ουρανοκατέβατα προβλήματα. Όμως, ένας ISP που πληρώνεται για να μου προσφέρει την υπηρεσία είναι υποχρεωμένος να μου την παρέχει πλήρη και συμπαγή και όχι πετσοκομμένη. Και μάλιστα χωρίς να με έχει ενημερώσει για αυτό την ώρα που τον πλήρωνα! Για την ιστορία, αν ο χρήστης του Apache και ο χρήστης του Tomcat ανήκουν στην ίδια ομάδα χρηστών στο Linux, τότε είναι δυνατόν η ομάδα αυτή να έχει τα δικαιώματα στα ίδια directories, κάτι το στοιχειώδες. (Να σημειώσω ότι εδώ και μέρες εκκρεμμεί επικοινωνία με τη Forthnet για το θέμα αυτό για το οποίο δεν έχω πάρει τελεσίδικη απάντηση – στην περίπτωση που αυτό αλλάξει, φυσικά αυτό το άρθρο θα διορθωθεί με τα δεοντα).

3. Τέλος πρέπει να αναφέρω το ότι όσον αφορά τον Tomcat ο οποίος έχει φτάσει αισίως στην έκδοση 6 η ΟΤΕnet διαθέτει ακόμη την έκδοση 5 και η Forthnet την έκδοση 4 (και μάλιστα, η τελευταία, στο τηλέφωνο προσπαθεί να σε πείσει ότι αυτό είναι και για το καλό σου). Ναι! Και αυτό δεν προβλέπω ότι πρόκειται να αλλάξει σύντομα.

Ιδού και τα πακέτα της ΟΤΕnet και της Forthnet (στις 29-11-2007). Πουθενά δε λέει η πρώτη ότι έχει απενεργοποιήσει τα Servlets στον Tomcat της, ούτε και η δεύτερη ότι δεν επιτρέπει file uploads στο δικό της.

Θεέ των προγραμματιστών, πες μου, σε παρακαλώ, τι χρειάζεται να θυσιάσω και πού ώστε να μου φανερωθεί ένα αξιόπιστο πακέτο φιλοξενίας, που να αποδίδει τα του Tomcati τω Tomcat και τα του Apache τω Apachei, ίνα έχω το κεφάλι μου ήσυχο;

Τα ‘πα, αλλά όχι, δεν ξαλάφρωσα καθόλου.

Προσθήκη1:
Ωιμέ, δεν είμαι, φυσικά, μόνος μου σε αυτό τον κόσμο.

Προσθήκη2:
Η Forthnet, έπειτα από διαπραγματεύσεις τριών (!) εβδομάδων, στις οποίες προσπάθησαν να με πείσουν ότι αυτό που ζητώ δεν είναι εφικτό, έκανε δεκτό το αίτημά μου και άνοιξε τα δικαιώματα στα directories που χρειαζόμουν ώστε να μπορώ να κάνω file uploads και μέσω του Tomcat. Τι φοβερό πράγμα, για κάτι τόσο αυτονόητο! Με την OTEnet ακόμη εκκρεμεί το θέμα μετά από το ίδιο χρονικό διάστημα.

Προσθήκη3:
Ναι, μπορώ πλέον να ανακοινώσω πως έπειτα από περισσότερες από τρεις εβδομάδες (που πήρε στη Forthnet για το ίδιο πρόβλημα) και η ΟΤΕnet ικανοποίησε το αίτημά μου. Τώρα που έχω και άλλο site φορτωμένο εκεί άρχισα "καμπάνια" για να επιτραπούν τα file uploads του Tomcat και σε αυτό.

Προσθήκη4:
Με την ΟΤΕnet τα πράγματα πήραν λίγο περισσότερο από όσο περίμενα! Όλον αυτό τον καιρό νομίζαμε ότι πρόβλημα είχε λυθεί, αλλά ήταν μόνο προσωρινό μιας και τα δικαιώματα στον Tomcat είχαν τεθεί σωστά manually και μόλις προέκυψε η πρώτη αλλαγή στο filesystem να ‘σου πάλι τα ίδια. Έπειτα από πολλά emails και πολλές δοκιμές και συνομιλίες με μερικούς – ευγενέστατους, ομολογουμένως – τεχνικούς της ΟΤΕnet το πρόβλημα φαίνεται να λύθηκε οριστικά. Για να είμαι δίκαιος, παρόλη τη μεγάλη καθυστέρηση και το ότι είχα προβλήματα με αυτονόητα πράγματα, πρέπει να παραδεχτώ ότι σε καμία περίπτωση η τεχνικοί της ΟΤΕnet δεν μου παρουσίασαν ανυπέρβλητα εμπόδια και σε κάθε περίπτωση υπήρχε φανερή προθυμότητα να οδηγηθούμε στη λύση. Από τη μια λυπάμαι για τον πολύ χαμένο και απλήρωτο χρόνο που μου παίρνει αυτός ο μπελάς και από την άλλη κατανοώ πως και οι τεχνικοί έχουν να αντιμετωπίσουν "έτοιμα" συστήματα που άλλοι σχεδίασαν και υλοποίησαν. Υποψιάζομαι, ότι και στη Forthnet κάτι ανάλογο θα έχει συμβεί…

Προσθήκη5:
Άει συχτήρ. έχω συνεχώς παράπονα ότι το εν λόγω site πέφτει και ξανασηκώνεται. Το FTP υπολειτουργεί και σε πολλά αρχεία του έχω χάσει τα δικαιώματα και δεν μπορώ ούτε καν να τα ανοίξω, πόσω μάλλον να τα διαγράψω. Η ΟΤΕnet ενημέρωσε τον πελάτη μου ότι – άκουσον άκουσον – τα προβλήματά του δεν προβλέπεται να λυθούν πριν το τέλος της χρονιάς (αυτό έγινε Μάιο μήνα). Έτσι αποφάσισα να του παρατήσω. Είναι ανάξιοι να παράσχουν ένα αξιοπρεπές web hosting και καλά να πάθουν που θα προτιμήσουμε μια εταιρεία του εξωτερικού.

Επομένως:

Δεν ντρέπομαι να κάνω διαφήμιση! Έχω ήδη δοκιμάσει την hostignition.com για Java hosting και είμαι απόλυτα ικανοποιημένος. Έχω ό,τι χρειάζομαι. Ταλαιπωρήθηκα μέχρι να φτάσω εκεί αλλά τώρα έχω τη δυνατότητα μέχρι και restart να κάνω τον Tomcat! Οπότε τη συστήνω ανεπιφύλακτα. Χώρια που κάθε τι που προσφέρει (bandwidth, email accounts, web space κλπ) είναι πολλαπλάσιο από αυτό της ΟΤΕnet αλλά και κάθε άλλου Έλληνα provider έχω δοκιμάσει.

Ακόμη, βλέπω ωραία πραγματάκια κι εδώ (rimuhosting.com/java-hosting) αλλά δεν το έχω ψάξει ακόμη – όποιος το ψάξει πρώτος, μου το λέει…

εκτύπωση Κατηγορίες: τεχνολογία | rss 2.0 | trackback | 22 σχόλια
3 Δεκεμβρίου, 2007

Ανέκαθεν η τεχνολογία αιχμής χρησιμοποιούσε ευφάνταστους – καμιά φορά και "φανταστικούς" – όρους για να έλξει δυνατότερα το καταναλωτικό κοινό. Αυτό δεν είναι κάτι νέο. Έχετε κρυφακούσει τελευταία καμιά συζήτηση ανάμεσα σε φίλους λάτρεις των Η/Υ. Όλοι θέλουν είτε ένα dual-core είτε έναν core2-duo είτε έναν quad-core επεξεργαστή.

Ουφ, κατάφερα και τα είπε όλα χωρίς να μου δεθεί η γλώσσα! Αλλά ας μην καθυστερώ, δεν τα γράφω αυτά για να δοκιμάσω τη γλώσσα μου ούτε για να υποτιμήσω την καθ’ όλα επιθυμητή πρόοδο της τεχνολογίας. Αλλά ας ξεκαθαριστεί το εξής: Δεν είναι το πρόβλημα μας σήμερα οι επεξεργαστές. Και μιλάω για όλους εκείνους τους ανθρώπους που δε χρησιμοποιούν τον Η/Υ τους για να αναζητήσουν εξωγήινη ζωή ή για να αποκωδικοποιήσουν το DNA και ούτε για για να κάνουν render την επόμενη ταινία της Pixar. Δηλαδή για όλους εμάς, βρε αδερφέ, που κάνουμε τη δουλειά μας στο κομπιούτερ! Που στέλνουμε emails, βλέπουμε ταινίες, γράφουμε κείμενα, προγραμματίζουμε, οργανώνουμε τις φωτογραφίες μας και άλλα πολλά παρόμοια απλά καθημερινά και τετριμμένα πράγματα.

Σας παρακαλώ, κύριοι της αγοράς, μη μας πουλάτε άλλο αυτούς τους coredracuordret… επεξεργαστές! Δεν είναι αυτοί το πρόβλημά μας. Να σας πω ποιο είναι; Είναι οι σκληροί δίσκοι. Σε αυτούς οφείλεται το γεγονός ότι οι Η/Υ μας δεν "τρέχουν" τόσο γρήογορα όσο θα θέλαμε. Και, φυσικά, εν είμαι ο μόνος που το πιστεύει αυτό.

Τη μισή μέρα ο υπολογιστής μου κάνει paging. Μια διαδικασία όπου, όταν η "πρόχειρη" μνήμη του εξαντλείται, χρησιμοποιεί το σκληρό δίσκο για τις τρέχουσες διεργασίες (δεν είναι ορισμός αυτό, ΟΚ, είναι για να καταλάβεις τι διαβάζεις). Αυτή η δουλειά είναι πολύ αργή και, ενώ καθυστερεί αφάνταστα τον Η/Υ είναι ουσιαστικά νεκρός χρόνος, όπου κάποια προγράμματα που χρειάζονται δεδομένα τα περιμένουν από το σκληρό δίσκο. Μαζί με το paging και η οποιαδήποτε άλλη διεργασία ανάκτησης δεδομένων από το δίσκο είναι συνήθως πολύ πιο αργή από την ίδια την επεξεργασία των δεδομένων που ανακτήθηκαν. Ώστε συνολικά ο Η/Υ να ασχολείται πιο πολύ με το τι θα πάρει και θα δώσει στο σκληρό δίσκο και λιγότερο με το τι θα το κάνει!

Και όσο και αν αυξάνει η χωρητικότητά τους (που αυξάνει με θεαματικό ρυθμό) και όσο και αν έχει αυξηθεί και λιγάκι η ταχύτητα περιστροφής τους (γύρω στις 10.000/sec) αν δεν αυξηθεί η ταχύτητα διαμεταγωγής των δεδομένων από και προς την κύρια μνήμη, εγώ δε θα ησυχάσω. Εν τω μεταξύ μάλλον θα αγοράζω cordruoquadract… επεξεργαστές.

ΥΓ: Για να διασκεδάσεις διάβασε για το κλικ του θανάτου!

εκτύπωση Κατηγορίες: δε βαριέσαι, τεχνολογία | rss 2.0 | trackback | 5 σχόλια
30 Νοεμβρίου, 2007

Όσοι από εσάς αναρωτηθήκατε κάποτε πως οργανώνονται και πως αποφασίζονται τα ονόματα των διαφόρων sites ιδού η απάντηση στις απορίες σας. Όλη η ονοματοδοσία του internet παγκοσμίως αλλά και εθνικώς κανονίζεται από συγκεκριμένη νομοθεσία. Όποιος αντέχει ας ρίξει μια ματιά, έχει ενδιαφέρον – ιδίως το FAQ, για τους βιαστικούς.

Είναι αλήθεια ότι το internet είναι ένας αρκετά ελεύθερος χώρος έκφρασης. Τουλάχιστο για τις περισσότερες ανεπτυγμένες χώρες. Ψάξτε να δείτε τι γίνεται σε χώρες όπως η Κίνα (ενδεικτικά), η Αίγυπτος, το Ιράν (ενδεικτικά), ορισμένες αραβικές χώρες κ.α. από όπου καθημερινά έρχονται νέα για λογοκρισία του διαδικτυακού περιεχομένου και για ανθρώπους που φιμώνονται επειδή λένε δημόσια την άποψή τους.

Από την άλλη, καμιά φορά τα πράγματα είναι "πολύ" ελεύθερα και ίσως γι’ αυτό και λίγο άδικα. Σήμερα ένα domain name δεν είναι μόνο μια διεύθυνση μιας ιστοσελίδας. Αποτελεί κτήμα της οντότητας που το έχει, είναι θέμα κύρους και γοήτρου. Και δε θα μπορούσε να γίνεται και αλλιώς. Φανταστείτε να o υποθετικός οργανισμός "Τάκης" να αδιαφορούσε για το τι γίνεται με το domain takis.gr και στο domain αυτό να είχε εγκατασταθεί μια ιστοσελίδα που να λέει άσχημα πράγματα για τον "Τάκη". Αυτό σίγουρα θα τον ενοχλούσε και πιθανότατα να κατέληγε στο να εξαγοράσει το domain αυτό από τον πρώτο κάτοχό του, ποιος ξέρει για πόσα χρήματα. Τέτοια παραδείγματα έχουν συμβεί, κυρίως στις αρχές του internet, αν και τώρα ακούγονται λίγο αστεία.

Όμως, ποιος έχει στ’ αλήθεια το δικαίωμα να κατοχυρώνει ένα domain; Πέρα από ορισμένους – μάλλον δίκαιους κανονισμούς, όπως πχ ότι τα domains με τοπωνύμια μπορούν να αποδωθούν μόνο στην εκάστοτε αρμόδια τοπική αυτοδιοίκηση – το δικαίωμα το έχει αυτός που θα προλάβει. Αυτό, δεν είναι και πολύ δίκαιο. Πολλοί μπορεί να έχουν ισάξιο δικαίωμα να αποκτήσουν ένα domain. Γιατί να μπορείς εσύ, φίλε αναγνώστη, να κλείσεις ένα domain με το ονοματεπώνυμό μου; Γιατί να μπορεί ένα σουβλατζίδικο να μπορεί να κλείσει το γενικό domain "souvlatzidiko.gr" αποκλείοντας κάθε άλλο σουβλατζίδικο από αυτό το δικαίωμα, και καπαρώνοντας το ίδιο την αποκλειστικότητα σε μια γενική ονομασία; Οι λόγοι είναι δυστυχώς εντελώς τεχνικοί και αφορούν στον τρόπο με τον οποίο είναι οργανωμένο το internet. Θα είμασταν αντιμέτωποι με ένα παράλογο κυκεώνα νομοθεσιών και ρυθμίσεων αν η ονοματοδοσία εξαρτιόταν από τόσο συμπαγείς και δίκαιους κανόνες. Θα υπηρχε το souvlatzidiko.odosanthewn13.glyfada.athens.europe.gr ταυτόχρονα με το souvlatzidiko.13thavenue456.athens.georgia.com.

Και θα ‘ταν χειρότερα τα πράγματα. Ας μείνουν άδικα και ελεύθερα.Καλώς είναι οργανωμένο από μόνο του και από τις ανεξάρτητες αρχές που προτείνουν την εξέλιξή του. Όταν αναλαμβάνουν κρατικές αρχές να το "κανονίσουν" έχουμε λόγους ανησυχίας.

Δέχομαι δώρα!

εκτύπωση Κατηγορίες: απόψεις, δε βαριέσαι, διαδίκτυο | rss 2.0 | trackback | καθόλου σχόλια
30 Νοεμβρίου, 2007

Δεν το σχολιάζω! Ούτε και θέλω να αναπαράγω απλά κάτι που πολλοί από εσάς έχετε διαβάσει και κάπου αλλού. Μόνο ένας μικρός αναστεναγμός: 7 στα 10 σπίτια στην Ολλανδία έχουν broadband.

Και λίγη τροφή για το μυαλό

Αυτα!

εκτύπωση Κατηγορίες: γενικά, διαδίκτυο | rss 2.0 | trackback | καθόλου σχόλια
28 Νοεμβρίου, 2007

Ήθελα ο τίτλος να είναι "Σύρετε στη Μακεδονία για επενδύσεις κόσμε" αλλά τελικά είπα να το αλλάξω για να μην προκαλώ τα χρηστά μας ήθη. Είναι μεγάλη η ιστορία έτσι και αλλιώς, μεγαλύτερη από όσο αντέχουμε να θυμόμαστε.

Όμως, για να είμα ειλικρινής, εντυπωσιάζομαι από το πόσο απροκάλυπτα το γειτονικό μας κράτος χρησιμοποιεί τον όρο Μακεδονία. Πρέπει να είμαστε το μοναδικό μέρος στον κόσμο όπου είναι κατανοητό ποια είναι η διαφορά που μας χωρίζει με τη FYROM. Θα πρέπει να φαντάζει εξαιρετικά απίθανη και περίεργη αυτή η διένεξή μας στον υπόλοιπο κόσμο, τον οποίο και βάζουμε μονίμως και ατύχως τοποτηρητή των εθνικών μας "διεκδικήσεων".

Διάβαζα αυτό στην online έκδοση των Times της Νέας Υόρκης και είδα να φιγουράρει φαρδιά πλατιά στο banner η εξής φοβερή διαφήμιση: "Invest in Macedonia – New business heaven in Europe". Επί λέξη. Και μάλιστα εις διπλούν – η διαφήμιση υπήρχε ξανά και στη δεξιά στήλη! Κι επειδή αυτό το banner σε λίγο θα έχει εξαφανιστεί να και ένα screenshot:

(παρακαλώ, προπετή αναγνώστη, αγνόησε τα πολλά tabs στο Firefox, είμαι άνθρωπος με πολλές δουλειές και πολά ενδιαφέροντα)

Κι αν φοβάσαι ότι μπορεί να είμαι καλός στο κολάζ (δεν είμαι!) δες και το site που αποθεώνει την παραπάνω διαφήμιση… Ω, ναι! Το site αυτό και η αντίστοιχη διαφήμιση προπαγανδίζουν (είδες, δεν είπα "διαφημίζουν") τη FYROM ως το νέο επιχειρηματικό παράδεισο στην Ευρώπη και καλούν επενδυτές και επιχειρηματίες να στραφούν προς τα εκεί.

Ανατριχιαστικά είναι τα επιχειρήματα που που αφειδώς και ανερυθρίαστα παραθέτουν. Διασκεδάστε με μερικά:

  1. Stable Democracy (EU & NATO candidate)
  2. Great Infrastructure
  3. Great People (!)
  4. Good living environment
  5. Responsive University system

Ποιος είπε ότι μια χώρα δεν έχει το δικαίωμα να διαφημίζει τον εαυτό της στις υπόλοιπες; Κανείς! Μήπως εμείς δεν το κάνουμε; Μήπως δε διαφημίζουμε με κάθε ευκαιρία λίγο κρασί, λίγο θάλασσα και τ’ αγόρι μουουουου…

εκτύπωση Κατηγορίες: απόψεις, πολιτική | rss 2.0 | trackback | 7 σχόλια
28 Νοεμβρίου, 2007

Προτομή του Αριστοτέλη
Προτομή του Αριστοτέλη, ΛούβροΈνα γρήγορο…

Μαμά, άδικα με έκανες να αισθάνομαι ένοχος που μου πήρε λιιίγο παραπάνω να ολοκληρώσω τις σπουδές μου. Κι εσείς όλοι τριγύρω που μιλάτε για αιώνιους φοιτητές, τι γνωρίζετε τάχα!

Σας παραθέτω επί λέξη:

… Πράγματι ο Αριστοτέλης σπούδασε στην Ακαδημία του Πλάτωνα επί 20 χρόνια… (αλήθεια)

Αλήτη Σταγειρίτη!

Εντάξει, τώρα;

Δε μπορώ να κρατηθώ… Για τους μελετηρούς το "τραγούδι των φιλοσόφων" (έχει και τους στίχους):

εκτύπωση Κατηγορίες: γενικά, δε βαριέσαι, προσωπικά | rss 2.0 | trackback | καθόλου σχόλια
27 Νοεμβρίου, 2007

Είχα χρόνο για σπατάλημα δεν εξηγείται αλλιώς! Αλήθεια, όμως σας λέω, δεν είμαι από τους ανθρώπους που έχουν χρόνο για σπατάλημα! Και, αναρωτιέμαι, "τι πιστεύει το google για κάθε αριθμό;". Δηλαδή, τι αποτελέσματα θα μου βγάλει αν βάλω ως λέξεις κλειδιά σκέτους αριθμούς; Και το έκανα…

Τα αποτελέσματα ήταν μάλλον παραπλανητικά. Όλες οι αναζητήσεις από το 1 ως το 13, όπου άντεξα να δοκιμάσω, έβγαζαν στα πρώτα αποτελέσματα ελληνικές ιστοσελίδες. Και δεν είχα επιλέξει το radio-button που λέει "σελίδες από Ελλάδα" (για όσους δεν το ‘πιασαν είναι η μαύρη βουλίτσα κάτω από το πεδίο αναζήτησης, εκεί που βάζεις τη λέξη που ψάχνεις, ρε παιδί μου). Στα πρώτα αποτελέσματα συστηματικά ελληνικές σελίδες! Πχ, ΑΝΤ1, 102,2, ΕΡΤ3 κοκ.

Προτού γενικεύσω τα συμπεράσματά μου θέλησα να κάνω τις δοκιμές μου και σε διεθνές επίπεδο! Δηλαδή, τι, αν ένας Φινλανδός ψάχνει για τον αριθμό 1 στη Φινλανδία θα πάρει ως πρώτο αποτέλεσμα τον ΑΝΤ1. Δεν ήθελα ούτε να το φανταστώ. Παρακάλεσα, λοιπόν, μια φίλη που σπουδάζει στην Ιταλία να κάνει το ίδιο από εκεί (σημείωση: και από Ελλάδα μπορείς να μπεις στο google.it αλλά δε θα εμπιστευόμουν τα αποτελέσματα μιας τέτοιας δοκιμής – το google ξέρει πολύ περισσότερα από όσα νομίζετε).

Η ανταπόκριση – έπειτα τη λογοκρισία – έχει ως εξής:

Στο ιταλικό “google” , αναζητώντας τα νουμερα “1-13”, όχι μόνο τα πρώτα 3 αποτελέσματα, αλλά αυτά ολόκληρης της σελίδας, είναι ιταλικά. Υπάρχουν κάποιες εξαιρέσεις που δεν αφορούν,όμως, ποτέ τα πρώτα 5 τουλάχιστον αποτελέσματα. Αυτές οι εξαιρέσεις δεν ανήκουν σε ευρωπαϊκά αποτελέσματα, αλλά Ιαπωνίας, Ταϋλάνδης, Ισραήλ και 2 Αμερικής.

Ενδιαφέρον έχει και το περιεχόμενο των αποτελεσμάτων:
Στις αναζητήσεις από “1-10”, τουλάχιστον, με μεγαλύτερη συχνότητα εμφανίζονται τόσο στα 3 πρώτα, όσο και στα 10 πρώτα αποτελέσματα, η τηλεόραση και κάποιες τηλεπικοινωνίες! Μόνο το “wikipedia” είναι σταθερά στα 10 πρώτα αποτελέσματα με 1-2 παρουσίες, ενώ από την αναζήτηση του “11” και μετά το βρίσκουμε πιό συχνά και πιό μπροστά σε θέση.

 Επομένως, το αβίαστο συμπέρασμα είναι ότι το google που βρίσκεστε όταν κάνετε τις αναζητήσεις σας και μάλιστα χρησιμοποιεί αυτή την πληρόφορία για να σας εξυπηρετήσει, είτε το έχετε ζητήσει είτε όχι. Άλλο πράμα το "1" για τον Έλληνα, άλλο για τον Ιταλό και, οπωσδήποτε, άλλο για το Φινλανδό!

(Ευχαριστούμε την ανταποκρίτριά μας στο Bari Μαρία Λ.)

εκτύπωση Κατηγορίες: δε βαριέσαι, διαδίκτυο | rss 2.0 | trackback | 2 σχόλια
23 Νοεμβρίου, 2007

Μια από τις χθεσινές ειδήσεις στην τηλεόραση και σήμερα στις εφημερίδες ήταν τα επίπεδα των συντάξεων των βουλευτών μας. Θέμα επίσης ήταν και το αν είναι θεμιτό να δέχονται και τη βουλευτική σύνταξη μαζί με όποια άλλη από το επάγγελμά τους. Το κατά πόσο το βουλευτιλίκι είναι επάγγελμα ας μην το σχολιάσουμε. Επίσης ας μην σχολιάσουμε το πόσοι και ποιοι από αυτούς έχουν πραγματική ανάγκη συντάξεως – γιατί υπάρχει και το οξύμωρο ότι ενώ είναι δίκαιο να συντηρούνται από εμάς εκείνοι που μας αντιπροσωπεύουν, κυρίως εκείνοι που έχουν μια κάποια οικονοιμική άνεση εχουν και τη δυνατότητα να γίνουν εκπρόσωποί μας.

Τα πράγματα έχουν ως εξής και ισχύουν μετά το 65ο έτος ηλικίας: ο βουλευτής που έχει συμπληρώσει 4 χρόνια θητείας θα πάρει μετά τα 65 περίπου 1.400 ευρώ, έπειτα από 10 χρόνια 3.500 ευρώ και έπειτα από 15 χρόνια 4.200 ευρώ, φτάνοντας στο ανώτατο πλαφόν ύστερα από 17 χρόνια, περίπου 4.500 ευρώ (ΤΑ ΝΕΑ 23-11-2007).

Σας φαίνονται πολλά; Μη βιαστείτε να απαντήσετε! Γιατί για να πάρει ως σύνταξη κάποιος βουλευτής 4500€ θα πρέπει να έχει θητεύσει ως βουλευτής 17 χρόνια. Αυτό σημαίνει πρακτικά ότι πρέπει να έχει ψηφιστεί βουλευτής σε 5 διαφορετικές εκλογικές αναμετρήσεις, ίσως και παραπάνω. Γιατί να αρνηθούμε μια καλή σύνταξη σε έναν άνθρωπο που τον θέλαμε για τόσες 4ετίες εκπρόσωπό μας στο κοινοβούλιο;

Το ξέρω… δεν τον ψήφισες εσύ άλλοι τον ψήφισαν, πιο πολλοί από εσένα. Μπορείς να το πιστεύεις. Όλοι μαζί τον ψηφίσαμε τόοοσες φορές. Αφού τον ψηφίσαμε τόσες φορές, λοιπόν, είναι άκαιρο να παραπονιόμαστε για το μέγεθος της σύνταξής που εμείς του εξασφαλίσαμε.

εκτύπωση Κατηγορίες: απόψεις, πολιτική | rss 2.0 | trackback | 3 σχόλια
22 Νοεμβρίου, 2007

Πολλοί από εσάς μάθατε για αυτό το blog από την ενημέρωση που σας έστειλα. Αποφάσισα να "βγω στον αέρα", λοιπόν, από χτες, 21-11-2007. Από εδώ και πέρα συνεχίζω επισήμως το blog μου!

Για όσους δεν το αντιλήφθηκαν, ναι, μου αρέσουν τα σχόλια και δε βαριέμαι να τα διαβάζω! Το αν θα διαβάζει και κανένας άλλος εκτός από τους γνωστούς μου τούτο το blog δεν το γνωρίζω, δεν το προβλέπω και δε με προβληματίζει. Τα στατιστικά ποτέ δεν τα συμπάθησα. Μου αρκεί που μπορώ να επικοινωνώ με ανθρώπους που εκτιμώ – και κάτι παραπάνω.

Σταματώ να μιλώ για εμένα και παραθέτω ορισμένα από τα σχόλια που έλαβα σε emails.

"Soy grafw afoy diavasa ta panta, ma ta panta! Mexri kai ta “links” soy!"

Μαρία, με συγκινείς… 

"…περισσότερο απ’ όλα μου άρεσε η παιδική φωτογραφία των παιδικών σου χρόνων, το βλέμμα παραμένει το ίδιο"

Κάτι αδύνατο να παρατηρήσω από μόνος μου!
Και όμως κατά κάποιο τρόπο γοητευτικό… 

"…πολύ ωραιο, διαβασιμο, απλό, και ολα τα καλα που εγω η όχι τοσο ειδική τα θεωρω προτερηματα"

Σε αυτούς τους μη-ειδικούς είναι που απευθύνομαι…

  "…to blog sou einai Gamato!"

Το ήξερα αυτό όμως… 

"Eyge. Apo emena 10 me tuna!"

Πάντα μου άρεσε η tuna, σ’ ευχαριστώ…

Μα περισσότερο απ’ όλα με άγγιξε αυτό:

"…για μένα όμως λέει σίγουρα πολλά παραπάνω. Κι αυτό  γιατί εγώ ήμουν ο άνθρωπος πίσω από την κάμερα, ξέρω τί υπάρχει πάνω, κάτω και γύρω από τη φωτό. Θυμάμαι πολύ καλά τη στιγμή και το συναισθηματικό της φορτίο, (σνιφ)πράγμα που ούτε το ίδιο το παιδάκι δε θα θυμάται και η πόζα ήταν κατόπιν δικής μου υπόδειξης…"

 

εκτύπωση Κατηγορίες: προσωπικά | rss 2.0 | trackback | 3 σχόλια
20 Νοεμβρίου, 2007

Πέρυσι το φθινόπωρο ο καλός κύριος Διονύσης Σαββόπουλος παρουσίασε τον "Πυρήνα". Είπε ότι θα έδινε βάρος σε εκείνα τα τραγούδια του που ο χρόνος και ο κόσμος τα αδίκησαν κάπως και, ενώ και εκείνα είχαν τη διαδρομή τους, δεν έτυχαν της πλατιάς αναγνώρισης μιας "Συννεφούλας" ή ενός "Καραγκιόζη".

Τι τα θέλετε, σε εκείνη την παράσταση έψαχνες να βρεις ποιο ήταν – ούτε καν ποια ήταν – το τραγούδι εκείνο το παραγκωνισμένο. Σα να μας ειρωνευόταν ο κύριος Νιόνιος. Ό,τι κι αν είπε φάνταζε κάτι παραπάνω από γνωστό και πιο συγκινητικό και από οικείο. Σχεδόν κάθε τραγούδι του, ακόμη και αυτό που δεν ήξερες να μουρμουρίσεις – η να φωνάξεις – τους στίχους του έμοιαζε γνωστό σαν από πάντα. Σα να σου το είχαν σφυρίξει στο αυτί από την κούνια σου κι ύστερα απλά το λησμόνησες μόνο για λίγο. Μόνο μέχρι να το ξανακούσεις αναγνωρίζοντας με χαρά ότι "δε μπορεί, το ξέρω κι αυτό το τραγούδια από κάπου".

Κάπως έτσι ορίζεται, μάλλον, το ότι μερικοί άνθρωποι έγραψαν ιστορία σε μια τέχνη. Κι αν ο κ. Σαββόπουλος είχε την "ατυχία" να είναι στις μέρες μας αποδεκτός… mainstream θα το πω κι ας συγχωρεθώ, δε φταίει με τις πράξεις του αλλά με τα διεισδυτικές μουσικές του. Αυτές τις τόσο ελληνικές μα και σύγχρονες μουσικές του, τις ακατηγοριοποίητες. Μια κατηγορία μόνος του.

Σας τα είπα και αυτά και ξαλάφρωσα. Και χαίρομαι γιατί "ήμουν εκεί" και είχα καθήσει ακριβώς (!) μπροστά του, και γιατί ο Σαββόπουλος είναι να απορείς πόσο πιο "ορεξάτος" θα μπορούσε να ήταν στα νιάτα του, και γιατί εκ των υστέρων έμαθα ότι η παράσταση εκείνη ηχογραφήθηκε και μαγνητοσκοπήθηκε! Και ήμουν εκεί…

Οι αποδείξεις μου είναι πραγματικά πενιχρές αυτή τη φορά:

(μη με κοροϊδεύετε όταν γύρισαν από τη μεριά μου τα φώτα ήταν τέτοια που η φωτογραφία απλά κάηκε)

Ας μη λησμονήσω να αναφέρω ότι μαζί του ήταν ο Σταύρος Λάντσιας και ο Γιώτης Κιουρτσόγλου, δύο άνθρωποι-ορχήστρες και εξαίρετοι μουσικοί.

Ορκίζομαι ότι θα ψάξω και θα βρω και το εισιτήριο από την παράσταση. Το κερασάκι στην τούρτα ήταν ότι τα εισιτήρια ήταν "κερασμένα" από το Μελωδία – αυτά συμβαίνουν όταν είσαι πιστός ακροατής!

εκτύπωση Κατηγορίες: ήμουν εκεί, μουσική | rss 2.0 | trackback | καθόλου σχόλια