12 Απριλίου, 2008

Το internet σήμερα είναι μια τεράστια, πανάκριβη αγορά. Απίστευτο χρήμα διακινείται και ξοδεύεται εκεί. Εταιρείες γίγαντες δραστηριοποιούνται αποκλειστικά και μόνο σε αυτό. Μυριάδες διαφημίσεις που αξίζουν ακόμη πιο απίστευτα χρήματα προωθούνται προς τους χρήστες του. Προτού "αρχίσω", ας ξεκαθαρίσω ένα πράγμα. Δε μπορώ να φανταστώ ούτε μία συναλλαγή (οποιουδήποτε είδους) που να μην προτιμούσα να γίνεται μέσω internet αν αυτό ήταν δυνατό. Ό,τι μας γλιτώνει κάτι από τον πολύτιμο χρόνο μας είναι για καλό, αρκεί αυτό που απομένει να μπορούμε να το διαχειριστούμε. Αυτό είναι αναντικατάστατο.

Αναπόφευκτα, βλέπω το internet τόσο από την πλευρά του χρήστη όσο και του τεχνικού (με τη γενικότερη έννοια: προγραμματιστή, αναλυτή, παραγωγού περιεχομένου κλπ). Θα υπολόγιζε κανείς, λοιπόν, η άποψή μου να έχει την ίδια βαρύτητα που έχει η άποψη ενός μηχανικού αυτοκινήτων για τα σύγχρονα αυτοκίνητα, αλλά αυτό είναι εκτός θέματος. Ε, λοιπόν το internet έχει αλλάξει ελάχιστα κατά τη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας του (και βάλε) όπου το παρακολουθώ. Αυτό που έχει αλλάξει σημαντικά είναι η συμμετοχή των ανθρώπων σε αυτό. Είναι πραγματικά τεράστια η διαφορά του ποσοστού των ανθρώπων που χρησιμοποιούσε το internet παλιότερα και σήμερα (ακόμη κι αν δει κανείς, για παράδειγμα, μια χώρα σαν την Ελλάδα.

Όμως σαν τεχνολογία δεν έχει αλλάξει και πολύ. Θα μου πεις και τώρα και πάντα κείμενα και εικόνες και βίντεο και ήχους θα περιέχει μια ιστοσελίδα (ή internet εφαρμογή). Δεν είναι εκεί το θέμα. Μάτια και αυτιά έχουμε οπότε το περιεχόμενο θα είναι οπτικό και ακουστικό για πάντα, από όσο μπορώ να προβλέψω.

Σήμερα δεν έχουμε ενοχλητικά pop-ups. Όμως οι άνθρωποι βρήκαν τρόπο για να κάνουν τις σελίδες ενοχλητικές. Flash-άκια εδώ κι εκεί ατάκτως ερριμένα, να καταβροχθίζουν την ισχύ του επεξεργαστή σου ακόμη – ή μάλλον κυρίως τότε – όταν δεν έχεις καν το παράθυρο του browser ενεργό. Μπες στο αθηνόραμα και τόλμα να ανοίξεις δύο-τρία tabs, για παράδειγμα. Άλλα τόσα AJAX καλούδια ενεργοποιούνται κάθε τρεις και λίγο για να καταναλώσουν την υπόλοιπη ισχύ. Και να φανταστείς ότι τον AJAX τον εμφάνισαν ως λύση στο πρόβλημα της υποχρεωτικής ανανέωσης της ιστοσελίδας από σύνδεσμο σε σύνδεσμο, ως πιο άμεσο και γρήγορο.

AJAX! Για το θεό, η δυνατότητα αυτή υπάρχει από το 1997. Πώς στο καλό εφηύραμε τον όρο web 2.0 τώρα τελευταία με τις δυνατότες που οι AJAX μας έδωσε; Αλλά web 2.0 δεν είναι μόνο αυτός αλλά και η "μετάβαση" του διαδικτύου σε ένα μέσο όπου "οι χρήστες του συμμετέχουν ενεργά" και "παράγουν περιεχόμενο για αυτό" και άλλα τέτοια κλισέ. Ωιμέ, τα bulletin boards, τα mailing lists, τα forums, τα IRCs υπήρχαν πριν τα μέσα της δεκαετίας του ’90. Τι άλλαξε τόσο δραματικά σε αυτό τον τομέα;

Έχουμε streaming! Τον κακό μας τον καιρό! Έχουμε streaming επειδή το youtube και οι μιμητές του μας αφήνουν να ανεβάζουμε τσάμπα videakia περιορισμένου όγκου και αμφιβόλου – αν όχι παράνομου – περιεχομένου; Έχουμε "κάτι σα streaming" μόνο και μόνο επειδή η Macromedia (Adobe πλέον) αποφάσισε να υποστηρίξει εγγενώς μέσα στο Flash plugin, που σχεδόν όλοι έχουμε, ένα mpeg4 format (το flv). Στο χώρο του streaming μετά από τόσα χρόνια υποσχέσεων, διαφημίσεων και προσδοκιών έχουμε ως τεχνολογικό επίτευγμα το flv;

Και τί άλλο έχουμε καινούριο, αναρωτιέται κανείς! Blogs, social networking, wikis κλπ. Τεχνολογικά μηδέν νεότερον. Ό,τι από όλα αυτά άξιζε τον κόπο ήταν επειδή κάποιοι του έβαλαν χρήσιμο περιεχόμενο και κάποιοι άλλοι το αναγνώρισαν αυτό. Κι αν έγιναν όλα αυτά λίγο πιο εφικτά είναι επειδή επιτέλους το internet εδώ και 4-5 χρόνια έχει αρχίσει να ξεφεύγει από τη φρίκη του Internet Explorer (εκδόσεις ως και την 6) κι έτσι αυτονόητα πράγματα άρχισαν να λειτουργούν όλο και πιο ομαλά δίνοντας χώρο για ουσιαστικότερη ανάπτυξη περιεχομένου.

Από την άλλη, ακόμη και τώρα οι χρήστες του internet δεν έχουν αντιληφθεί ότι αυτό τους ανήκει. Είναι σχεδιασμένο για να τους εξυπηρετεί. Αλήθεια! Όλα τα standards στο internet είναι σχεδιασμένα έτσι ώστε να εξυπηρετούν πρώτα τους χρήστες στους οποίους το περιεχόμενο απευθύνεται κι έπειτα αυτούς που το παράγουν. Οι browsers ανήκουν στους χρήστες αλλά οι τελευταίοι έχουν ακόμη την εντύπωση ότι ο browser είναι ένα πρόγραμμα που κάποιος το ελέγχει φτιάχνοντας ιστοσελίδες για δικό του λογαριασμό. Πόσες παρανοήσεις θα είχαν αποφευχθεί! Pop-ups δε θα είχαν εμφανιστεί ποτέ αν οι χρήστες όριζαν στο browser τους να τα απενεργοποιήσει. To  κάθε πικραμένο domain δε θα ήταν επιτρεπτό να αφήνει αρχειάκια-cookies στον υπολογιστή σου, για να κάνει πιο "καλά" τη δουλειά του. Καμία εφαρμογή Javascript δε θα μπορούσε να παρακολουθήσει την κίνησή μας στο διαδίκτυο επειδή κάποιοι την εμπέδωσαν στις ιστοσελίδες τους. Οι προγραμματιστές δε θα σκαρφίζονταν τόσα απίστευτα τρυκ για να πετύχουν το αποτέλεσμα που επιθυμούν, μιας και αυτό θα ακολουθούσε κάποια standard.

Διάφορες τεχνολογίες κατά καιρούς εμφανίστηκαν για να κάνουν την εμπειρία της χρήσης του internet περισσότερο πλούσια. Τρομάρα τους. Με flash-άκια και ActiveX ξεκινήσαμε και με flash-άκια συνεχίζουμε (τώρα θέλουν να το πουν Flex και Air, και οι απέναντι τρώγονται να το πούν Silverlight κι οι παραδίπλα βήχουν JavaFX). Η υπόσχεση της Java για πλούσια applets μέσα στο browser; Το μεγαλύτερο ποσοστό από εσάς έχετε Java εγκατεστημένη στον υπολογιστή σας και ούτε το ξέρετε. Αλλά κι αυτό δε σημαίνει κάτι, διότι τα πλούσια applets απλά δε χρησιμοποιήθηκαν ποτέ εκτενώς, κι ας παράγονται από μια πλήρη και δημοφιλή γλώσσα προγραμματισμού. Παρόλαυτα τα applets σεβάστηκαν πάντοτε την ασφάλειά σας και θα επέτρεπαν ποτέ κάτι που διακυβεύει την ασφάλεια του υπολογιστή σας ή την ανωνυμία σας. Αντίθετα η τεχνολογία Flash στο παρασκήνιο επιτρέπει, για παράδειγμα, πρόσβαση στο σύστημα αρχείων του υπολογιστή σας, ενώ σας δίνει τη δυνατότηα να κάνετε ( Advanced) ρυθμίσεις στο plugin του Flash μόνο (!) μέσα από το website της Macromedia,  όπου κανείς διαπιστώνει ότι μια λίστα με όλες τις διευθύνσεις που έχει ποτέ επισκεφτεί τον περιμένει έτοιμη! Όλα αυτά, πάντοτε για το καλό μας και πριν από εμάς για εμάς.

Κλείνω, λέγοντας ότι αφορμή για αυτές τις σκέψεις ήταν αυτό το post σχετικά με τη φαινόμενη εξέλιξη των web sites και όχι του internet, βέβαια. Πιστεύω ότι η μόνη ουσιαστική αλλαγή της τελευταίας δεκαετίας είναι το γεγονός ότι όλο και πιο πολλοί άνθρωποι χρησιμοποιούν το internet. Και αυτοί που έχουν όφελος από αυτό θα διακηρύσσουν πάντοτε με στόμφο για την "πρόοδο" που έχει συντελεστεί. Στις τεχνολογίες δεν κάναμε και πολλά.

Τελείωσα! Βαράτε τώρα…

εκτύπωση Κατηγορίες: απόψεις, διαδίκτυο | rss 2.0 | trackback | 22 σχόλια
7 Απριλίου, 2008

Η διαφήμιση δεν είναι τέχνη. Τελεία. Δεν μπορεί να είναι τέχνη! Δεν την υποτιμώ ούτε την κρίνω. Αυτός είναι ο ορισμός και όχι η άποψή μου. Σκοπός της διαφήμισης είναι να αναδείξει την οντότητα (γενικότερα) – την οποία προσπαθεί να αναδείξει – και να αυξήσει το κέρδος που αυτή αποφέρει. Σημείωση: Ας μην μπερδεύουμε την ενημέρωση με τη διαφήμιση. Διαφήμιση είναι να σου πλασάρουνν αυτοκίνητο γαρνιρισμένο με ημίγυμνες δεσποινίδες για να σε πείσουν να το αγοράσεις. Ενημέρωση είναι να σου γνωστοποιούν κάτι που – θεωρούν ότι – αξίζει να μάθεις, πχ. την παγκόσμια ημέρα κατά του καρκίνου.

Για το σκοπό της ενημέρωσης πιθανώς να χρησιμοποιείται και η διαφήμιση. Δεν ταυτίζεται, όμως, με αυτήν! Ακόμη, η διαφήμιση ίσως να χρησιμοποιεί την τέχνη για να επιτύχει το σκοπό της, ο οποίος, επαναλαμβάνω, είναι το κέρδος. Έτσι, ενώ τη χρησιμοποιεί, δεν είναι δυνατόν να ταυτιστεί μαζί της γιατί έχουν εντελώς διαφορετικό στόχο. Με τον τρόπο, μάλιστα, με τον οποίο έχει εξελιχθεί η διαφήμιση στις μέρες μας, θα ισχυριζόμουν ότι οι στόχοι τους είναι ίσως και αντικρουόμενοι! Δηλαδή, η τέχνη έχει εντελώς ανθρωπιστικό σκοπό ενώ η διαφήμιση εντελώς υλιστικό, κι έτσι η χρησιμοποίησή τους και μόνο στην ίδια πρόταση δεν αποτελεί παρά λεκτική διελκυνστίνδα.

Σε ανώτερα μαθηματικά θα γράφαμε:

Έστω: διαφήμιση Δ καιτέχνη Τ
Ισχύει Δ = f1(Κ), όπου Κ = κέρδος,
συνάρτηση αξιωματικά αύξουσα και μονότονη (απελπιστικά μονότονη)
⇒ f1'(Κ) > 0 (1)
Ακόμη, Α = f2(Τ), όπου Α = επίπεδο ανθρωπισμού μιας κοινωνίας,
συνάρτηση αύξουσα (και επίσης μονότονη)
⇒ f2'(Τ) > 0 (2)
Ισχυρισμός: καθώς Δ↑ ⇒ Τ↑
Καθώς Κ↑ τότε και Δ↑ από το (1)
Ακόμη, καθώς Τ↑ τότε και Α↑ από το (2)
Ισχύει, όμως, ότι Κ↑ ⇒ Τ↓ (όχι γνησίως μονότονα)
Άτοπο! Άρα Δ ≠ Τ

Και αφού ευθυμήσαμε, ιδού πού μπορεί να φτάσει η διαφήμιση αν την αφήσεις ελεύθερη να "κάνει τέχνη":


(τυχαία αμερικάνικη διαφήμιση ασφαλιστικής εταιρείας)

Μπρρρ…

εκτύπωση Κατηγορίες: απόψεις, δε βαριέσαι | rss 2.0 | trackback | 12 σχόλια
7 Απριλίου, 2008

Με χαρά ανακοινώνω την "επίσημη" και ανεξάρτητη έναρξη των προσωπικών blogs της Πόπης και του Κώστα κάτω από την ομπρέλλα του nevma.gr. Λειτούργησαν για λίγο καιρό εδώ, αλλά – μην αντέχοντας την καταπιεστική μου φιλοξενία – πλέουν πια μόνοι στο διαδικτυακό πέλαγος. Εύχομαι δημιουργικότητα και δραστηριότητα!

Για τους σινεφίλ – αυστηρά (Tristanos, φύγε από αυτό το post) – ρίξτε μια ματιά στο Funny Games του Michale Hakene (Η δασκάλα του πιάνου) που παίζεται αυτές τις μέρες. Πρόκειταιγια remake – με εκνευριστική ακρίβεια και πιστότητα – της ίδιας ταινίας του ίδιου σκηνοθέτη (!) από το 1997. Μη συμβατικό θρίλερ που "προκαλεί" τη λογική σου. Πίσω από τις λέξεις: αστική τάξη σε – βίαιη – κρίση ως αποτέλεσμα της ίδιας της της ματαιότητας. Να πας μόνο αν σου αρέσουν αυτές οι προκλήσεις και για "εγκυκλοπαιδικούς λόγους".

εκτύπωση Κατηγορίες: είδα, προσωπικά, σινεμά | rss 2.0 | trackback | καθόλου σχόλια
1 Απριλίου, 2008

Απολαυστικό! Αν σου αρέσουν οι ταινίες όπου, εκ πρώτης όψως συνηθισμένοι χαρακτήρες, κρύβουν μέσα τους ακραία στοιχεία, τότε δες το. Ακόμη, δες το αν σου αρέσουν οι έντονες και με βάθος ερμηνείες που όμως φαντάζουν τόσο εκπληκτικά αληθινές. Αξίζει, τέλος για την – άλλη μία – εξαιρετική ερμηνεία του Philip Seymour Hoffman (όσκαρ α’ ανδρικού ρόλου "Capote" 2006 – και μια βέβαιη υποψηφιότητα για την επόμενη χρονιά, τολμώ να προβλέψω).

*****

εκτύπωση Κατηγορίες: είδα, σινεμά | rss 2.0 | trackback | 6 σχόλια
30 Μαρτίου, 2008

Μουσική παράσταση με διαθέσεις music hall. Πολλή ροκ μουσική και όχι μόνο, κυρίως ξένη (από Elvis και Kinks μέχρι PJ Harvey και Pulp, μια ποικιλία ήχων που δεν έχω δει αλλού στην Αθήνα) διανθισμένη με κωμικά ενθέματα. Αυτουργοί οι: Γιώργος Μυλωνάς (νέος, ελπιδοφόρος τραγουδοποιός – δεν ξέρω πολλούς τέτοιους στην ηλικία μας), Πάνος Μουζουράκης (εκρηκτικός επί σκηνής, performer και τραγουδοποιός επίσης) και Λεωνίδας Μπαλάφας (μακράν η καλύτερη φωνή που έχουμε ακούσει εδώ και καιρό σε νέο τραγουδιστή – αλήθεια, έχει κάτι από Στόκα μέχρι Cobain! – ο οποίος μόλις κυκλοφόρησε το πρώτο του single – μην ξεχάσεις το όνομά του). Αποκάλυψη της βραδιάς ο Γιώργος Χρυσοστόμου (ηθοποιός, γνωστός περισσότερο από τη σειρά Singles) σε ρόλο "θλιμμένου γελωτοποιού", ανέκφραστος επιδίδεται σε μια σειρά από ξεκαρδιστικά βουβά σκετς με κορυφαίο το ξεκαρδιστικό  "Evolution of Dance", το οποίο έχει διανθίσει και με νέα στοιχεία (εκ-πλη-κτι-κή εκτέλεση, ένα μέρος της οποίας κάποιος το έβαλε στο youtube). Να πας στο Οξυγόνο live, λέει.

Σας αφήνω με αυτό το τελευταίο σκετς από τον original δημιουργό του:

εκτύπωση Κατηγορίες: είδα, μουσική | rss 2.0 | trackback | 6 σχόλια
28 Μαρτίου, 2008

Φτάνει πια με τα παράπονα για τα spam questions που έχω βάλει στα comments! Έλαβα αρκετά του στυλ "Αυτό το αριθμητικο anti-spam τεστάκι μας ξεσκουριάζει το μυαλό! 29+37 πρωί-πρωί!". Από εδώ και μπρος τα πράγματα διευκολύνονται πολύ: δοκιμάστε να μου στείλετε ένα σχόλιο…

εκτύπωση Κατηγορίες: δε βαριέσαι | rss 2.0 | trackback | 4 σχόλια
28 Μαρτίου, 2008

Καταρχή, χαιρετισμούς στα παιδιά από το μεταπτυχιακό "Πληροφοριακά Συστήματα" του ΟΠΑ του 2005 και 2006. Χαλαρά χτυπάγαμε άλλο ένα έτος. Μανάδες καμαρώστε! (όσοι έχετε φωτογραφίες από αποφοίτηση κλπ στείλτε τις και θα φτιάξουμε yearbook – αλλά όχι facebook)

Δεύτερο, βρήκα σε τι θεματολογική ενότητα κατατάσσεται τελικα αυτό το blog! Είναι ένα (εν)τεχνο-κοινωνικό blog. Ευχαριστώ, Γιαννάκη, για τη σωστή ιδέα/παρατήρηση.

Τέλος, δε μπορώ να λησμονήσω τη στιγμή όπου, κατεβαίνοντας στη Βικτώρια στο σταθμό του τρένου για την επιστροφή, ο κύριος στα εισιτήρια μας ενημέρωσε ότι "απόψε δεν έχει τρένο, έχει αυτοκτονία"! Κυνισμός, αλλοτρίωση και αηδία ταυτόχρονα. Τί μας έχει κάνει αυτή η πόλη;

Τέλος! SIS – Τέλος…

εκτύπωση Κατηγορίες: δε βαριέσαι, προσωπικά | rss 2.0 | trackback | 8 σχόλια
21 Μαρτίου, 2008

Αν ταξιδεψεις Πάτρα Αθήνα αυτό τον καιρό, από το πάντα θλιβερό οδικό δίκτυο που ισχυρίζεται ότι είναι εθνική οδός, θα εκπλαγείς από τις τεράστιες, κίτρινες, "ενημερωτικές" πινακίδες που σε προειδοποιούν πως στο τάδε σημείο υπάρχει "κίνδυνος θάνατος" ή παρακάτω "μεγάλος κίνδυνος" ή ότι παραπέρα γίνονται "θανατηφόρα ατυχήματα σε όλο το μήκος". Δεν είναι δυνατόν να δεχτείς αυτές τις προειδοποιήσεις χωρίς ένα ελαφρό μειδίαμα. Αποδεικνύεται, όμως, ότι δεν πρόκειται για το κακόγουστο αστείο κάποιας υπεύθυνης αρχής αλλά για project του Ινστιτούτου Οδικής Ασφάλειας. Το γεγονός ότι καλύφθηκε με δικά του έξοδα σταματάει τα χαμόγελα και δίνει χώρο για τη σοβαρή πλευρά του ζητήματος. Οι πινακίδες, πάντως, είναι απολαυστικές και είναι σπαρμένες σε όλο το μήκος του δρόμου μετά την Κόρινθο:

Για πλάκα δες από το PatraNews το άρθρο για τα παράνομα διόδια και τη συνέχειά του με τη σχετική οδηγία της Ε.Ε. καθώς και την ίδια την οδηγία.

εκτύπωση Κατηγορίες: δε βαριέσαι | rss 2.0 | trackback | καθόλου σχόλια
20 Μαρτίου, 2008

Καμιά φορά τυχαία περιστατικά είναι τόσο – μα τόσο – συμβολικά. Να, για παράδειγμα, πρόσφατα με τον Κώστα περάσαμε από το σταθμό του τραίνου στο Μοναστηράκι, όπου σε μια γωνιά υπάρχει ένα info-kiosk που υποτίθεται ότι παρέχει πληροφορίες για την ευρυζωνικότητα! Πίσω από την οθόνη όμως κρυβόντουσαν τα φοβερά και τρομερά Windoze Εξ-Πι που είχαν αντίθετη άποψη. Απευθείας αναπαραγωγή, λοιπόν, από το άρθρο του Κώστα με τίτλο "Ευρυζωνικότητα is not responding":

Αρχικά:

"ευρυζωνικότητα is not responding"…

Ένα μήνα περίπου μετά και για όλο το πρωί:

"ευρυζωνικότητα is loading your personal settings…"

Ζήσε, Μάη μου, να φας τριφύλλι με την ευρυζωνικότητα – χαλάμε και λεφτά για τέτοια πράματα…

…

Μία εβδομάδα μετά (διακρίνεις και το δαιμόνιο ρεπόρτερ εν δράσει):

εκτύπωση Κατηγορίες: δε βαριέσαι | rss 2.0 | trackback | 3 σχόλια
19 Μαρτίου, 2008

Δεν πρόκειται για τελειωμένη υπόθεση όπως πολλοί φοβούνται. Όλοι γνωρίζουμε ότι οι τηλεφωνικές μας συνομιλίες καταγράφονται από τις τηλεφωνικές εταιρείες και διατηρούνται για κάποια χρόνια για την περίπτωση που η δικαιοσύνη χρειαστεί να τις ανακαλέσει σε εξιχνιάσεις εγκλημάτων, μέχρις ότου διαγραφούν. Τι ισχύει όμως για τις ηλεκτρονικές μας επικοινωνίες; Για τα δεδομένα μας που διακινούνται μέσω των παροχών διαδικτύου; Αυτό δεν είναι ξεκάθαρο ακόμη στην Ευρωπαϊκή Ένωση και κατά καιρούς βγαίνουν διάφορες αποφάσεις από τα τοπικά δικαστήρια κάθε χώρας. Στη Γερμανία σήμερα το ανώτατο δικαστήριο έβαλε φρένο σε νόμο που επιχειρούσε να θέσει σε ισχύ νόμο που επέβαλε στους παρόχους να τηρούν ηλεκτρονικό αρχείο για διάστημα 6 μηνών στο όνομα της καταπολέμησης της τρομοκρατίας.

Πάντως ο – νόμος περί απορρήτου των επικοινωνιών – N.3471 του 2006, ο οποίος αποτελεί:

Ενσωμάτωση της Οδηγίας 2002/58/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 12ης Ιουλίου 2002 σχετικά με την επεξεργασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και την προστασία της ιδιωτικής ζωής στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών, ΕΕ L 201/37 της 31ης Ιουλίου 2002,

ορίζει στο Άρθρο 4 (με τίτλο "Απόρρητο") ότι:

παρ. 1. Οποιαδήποτε χρήση των υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών που παρέχονται μέσω δημοσίου δικτύου επικοινωνιών και των διαθεσίμων στο κοινό υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών, καθώς και των συναφών δεδομένων κίνησης και θέσης, όπως ορίζονται στις διατάξεις του άρθρου 2 του παρόντος νόμου, προστατεύεται από το απόρρητο των επικοινωνιών.
παρ. 2. Απαγορεύεται η ακρόαση, υποκλοπή, αποθήκευση ή άλλο είδος παρακολούθησης ή επιτήρησης των ηλεκτρονικών επικοινωνιών και των συναφών δεδομένων κίνησης και θέσης, εκτός αν προβλέπεται άλλως από το νόμο,

ενώ, σπεύδει να προβλέψει ότι:

παρ. 4. …επιτρέπεται η τεχνικής φύσεως αποθήκευση, η οποία είναι αναγκαία για τη διαβίβαση της επικοινωνίας. (για να μην παλαβώσουμε κιόλας τελείως βρε αδερφέ.

Επομένως ξέρουμε τι λέει τόσο ο ευρωπαϊκός όσο και ο ελληνικός νόμος πχ. σχετικά με την πιθανότητα να φιλτράρουν οι παροχείς τα δεδομένα μας ώστε – λέμε τώρα – να κόβουν τις P2P υπηρεσίες…

εκτύπωση Κατηγορίες: διαδίκτυο, πολιτική | rss 2.0 | trackback | 8 σχόλια