17 Σεπτεμβρίου, 2009

Ζώντας,όσο προλαβαίνω, σε ρυθμούς Eurobasket, παρασύρθηκα τις προάλλες κι άρχισα να χαζεύω στο youtube διάφορα μπασκετικά βιντεάκια. Δεν έχει και πολλή σημασία αλλά κάποια στιγμή, έπειτα από κάμποση ώρα με highlights του Michael Jordan, του Magic Johnson και του Julius Erving, βρέθηκα να βλέπω τις 10 καλύτερες ασίστ της χρονιάς που πέρασε στο NBA. Και να σου, στο κάτω μέρος του βίντεο, μέσα στο ίδιο το βίντεο, καθώς το συνηθίζει πια το youtube, ανάμεσα σε διάφορες άλλες διαφημίσεις, που πουλούσαν αθλητικά παπούτσια κλπ, περνά μια ωραιότατη ελληνική διαφήμιση Έλληνα πολιτικού που κατεβαίνει στις βουλευτικές εκλογές που μας έρχονται και υπόσχεται "καθαρή επιλογή, σίγουρη λύση". Πέτυχε διάνα ο μάγκας target group! Το δε Adwords κατάφερε κωμικοτραγικό συνδυασμό περιεχόμενου του τρέχοντος βίντεο με τη διαφήμιση που προώθησε. Το μόνο σχετικό στην υπόθεση ήταν ότι ο πολιτικός είναι Έλλην και ο χρήστης είναι κι αυτός Έλλην. Ιδού το – πράγματι – ευτράπελο ενσταντανέ:

εκτύπωση Κατηγορίες: δε βαριέσαι, πολιτική | rss 2.0 | trackback | καθόλου σχόλια
16 Σεπτεμβρίου, 2009

Για τη Μόνικα σου έχω ξαναμιλήσει. Τη βλέπω ζωντανά για δεύτερη φορά αυτό το καλοκαίρι (εντάξει, φθινοπώριασε πρακτικά πια) και δεν το μετανοιώνω καθόλου. Υπάρχει και ένα γενικότερο κλίμα λατρείας προς το πρόσωπό της στην παρέα αυτό τον καιρό που βοηθάει – όχι ότι υπάρχει καμία ανάγκη για κάτι τέτοιο. Προχτές το βράδυ (14-09-2009) εμφανίστηκε στο Κηποθέατρο Παπάγου. Ήμασταν εκεί, καθισμένοι στα μαξιλαράκια μπροστά ακριβώς στη σκηνή (2nd row) σαν τα καλά παιδάκια, την ακούσαμε και την απολαύσαμε. Η μπόρα έκανε υπομονή μερικές ώρες και δε χάλασε τη βραδιά.

Κάντε λίγο υπομονή γιατί τον Οκτώβρη, μας είπε, ηχογραφεί το δεύτερο δίσκο της. Και έχει ανεβάσει τις προσδοκίες πολύ ψηλά. Για την ώρα μας είναι αρκετό που αυτή η ντροπαλή (ακόμα δυσκολεύτεται να μιλήσει στο κοινό) κοπέλα, που μου θυμίζει κάτι ανάμεσα σε νεράιδα και ξωτικό, μας έχει δώσει μονομιάς τόσα όμορφα τραγούδια.

Α! κι ένα μεγάλο ευχαριστώ προσωπικό στη διοργάνωση που στην είσοδο του θεάτρου δεν έσκιζε από δω κι από κει τα εισιτήρια μας αλλά τα σημείωνε με ένα μαρκαδόρο από πίσω – μεγάλη ανακούφιση για όσους μαζεύουν τέτοιες ανοησίες.

Και για το τέλος, Μόνικα σου βρήκα το εξώφυλλο για τον επόμενο δίσκο σου…

ΥΓ: Μα πού έβαλα το εισιτήριο..;

εκτύπωση Κατηγορίες: ήμουν εκεί, μουσική | rss 2.0 | trackback | 1 σχόλιο
15 Σεπτεμβρίου, 2009

Από τις πιο πολυσηζητημένες παραστάσεις του καλοκαιριού που πέρασε, το "Χειμωνιάτικο Παραμύθι" του Σαίξπηρ, μια γλυκόπικρη ιστορία με κύριο φόντο την ανθρώπινη ζήλια και το θρίαμβο της αγάπης. Αμερικανο-βρετανική συμπαραγωγή σε σκηνοθεσία Σαμ Μέντες (American Beauty) με κλασσικούς βρετανούς θεατρικούς ηθοποιούς αλλά και αστέρες όπως ο Ήθαν Χωκ και η Ρεμπέκα Χωλ (Vicky Christina Barcelona) – που κατά την ταπεινή μου γνώμη ξεχώρισε για την ερμηνεία της.

Η παράσταση ήταν αναμφίβολα καλοστημένη, με όμορφο σκηνικό και πολύ καλές και στιβαρές ερμηνείες. Το ίδιο το έργο, βέβαια, δε βοηθούσε ιδιαίτερα. Το σενάριο κάνει άλματα και συνδέει με αρκετή  προσπάθεια διάφορες ιστορίες και, γι’ αυτό ίσως, δεν είναι και από τα πιο γνωστά του Σαίξπηρ. Η συνολική αίσθηση που η παράσταση άφηνε, πάντως, ήταν εξαιρετική. Δείγμα καλού θεάτρου. Τελεία.

Κάπου εκεί κοντά είδαμε και τον Κέβιν Σπέισι – καταχειροκροτούμενο – να συμμετέχει στο κοινό, και το Τζέρεμυ Άιρονς να περνάει από δίπλα μας (επίσης καταχειροκροτούμενος).

Δείτε κάτι από αυτά που είδα:


Το σκηνικό


Ο Ήθαν Χωκ, πονηρός Αυτόλυκος


Η αγάπη θα νικήσει, στο τέλος


Ο Αυτόλυκος πουλάει την πραμάτεια του


Και τραγουδά


Η γιορτή των χωρικών, κάτι σα διονυσιακός χορός


Ηθοποιοί και σκηνοθέτης (στο κέντρο) επί σκηνής

εκτύπωση Κατηγορίες: είδα, ήμουν εκεί, θέατρο | rss 2.0 | trackback | καθόλου σχόλια
15 Σεπτεμβρίου, 2009

Είσαι εταιρεία με τεράστια αποθέματα πατεντών; Έχεις πατεντάρει το page-up και το page-down, τη μέθοδο με την οποία μια λεπτή γραμμή γίνεται χοντρή, το progress-bar, το κλικ, το διπλό κλικ, το δεξί-κλικ κι έχεις απολύσει πρωτοκλασάτα στελέχη που δεν κατάφεραν να πατεντάρουν το μεσαίο-κλικ; Σου τη σπάει το ανοιχτό λογισμικό (από πού ήρθαν αυτοί οι ελεεινοί τύποι, αλήθεια;), η διαλειτουργικότητα (και γιατί πρέπει να κάνω έξτρα δουλειά για να συνεργάζονται τα συστήματά μου με αυτά των ανταγωνιστών μου;) και η ιδέα της κοινότητας (εταιρεία είμαι, η κοινότητα είναι για να αγοράζει τα προϊόντα μου!);

Μη στενοχωριέσαι άλλο! Η λύση είναι να διαβρώσεις το σύστημα εκ των έσω. Δείξε ότι είσαι ένας από αυτούς. Η Microsoft αυτό κάνει. Ακούγεται σαν το πιο σύντομο ανέκδοτο στο χώρο της πληροφορικής, αλλά μόλις ανακοίνωσε το codeplex, το δικό της site υποδοχής και φιλοξενίας pjojects ανοικτού λογισμικού (κάτι ανάλογο του sourceforge, δηλαδή)! Ειδικοί από όλο τον κόσμο, φέρονται να έχουν σχολιάσει για το γεγονός: "Τι γυρεύει η αλεπού στο παζάρι", "Βάζουμε το λύκο να φυλάει τα πρόβατα", "Φίδι στον κόρφο μας", "Φοβού τους Δαναούς", "Ο λύκος κι αν εγέρασε", "Άλλαξε ο Μανωλιός" κλπ κλπ κλπ. Περιμένουμε με ανυπομονησία τις εξελίξεις.

εκτύπωση Κατηγορίες: δε βαριέσαι, διαδίκτυο, τεχνολογία | rss 2.0 | trackback | καθόλου σχόλια
14 Σεπτεμβρίου, 2009

Το σκάνδαλο Siemens οφείλει, πιστεύω, να παραμείνει στη συνείδηση της κοινής γνώμης εντονότερα από κάθε άλλο ανάλογο της τελευταίας 20ετίας (τότε, πριν 20 χρόνια, είχαμε το σκάνδαλο Κοσκωτά), διότι είναι ένα από τα μεγαλύτερα σε μέγεθος σκάνδαλα που έχουν προκύψει, όσον αφορά τη σοβαρότητα των πράξεων, καθώς και το εύρος των προσώπων που εμπλέκει. Κι ακόμη περισσότερο επειδή είναι πλέον ένα συγκεκριμένο σκάνδαλο πια. Έχουν αναφερθεί ονόματα, κόμματα, πράξεις, δωροδοκίες, ημερομηνίες και έχει καταστεί σαφές ότι αντικατοπτρίζει τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί η πολιτική ζωή στην Ελλάδα.

Είναι εύκολο να φανταστεί κανείς γιατί κανείς δεν έχει συμφέρον να επιστρέψει ο κ. Χριστοφοράκος στην Ελλάδα, να καταθέσει ό,τι ξέρει και να δικαστεί εδώ. Είναι τόσο ανατριχιαστικά απλά τα πράγματα. Η Ελλάδα ζητά την έκδοσή του από τους Γερμανούς για αδικήματα μέχρι το 2003. Στη Γερμανία τα αδικήματα αυτά έχουν παραγραφεί. Δικαζόμενος στη Γερμανία, το ευρωπαϊκό κοινοτικό δίκαιο δεν επιτρέπει ένας πολίτης να δικαστεί ξανά σε άλλη χώρα για τα ίδια αδικήματα. Επομένως, για τον ίδιο το πρόβλημα ξεπερνιέται! Και παραμένει το τεράστιο ζήτημα γιατί η ελληνική πλευρά αγνόησε – τυχαία ή σκόπιμα – τα χρόνια μετά το 2003.

Ελπίζω, η ελληνική κοινή γνώμη να μην ξεχάσει εύκολα το σκάνδαλο αυτό και να μην το ξεπεράσει αβασάνιστα. Εκλογές έρχονται, άλλωστε. Δεν είναι δυνατόν να δεχόμαστε έτσι απλά ότι ο άνθρωπος αυτός καταθέτει στην εισαγγελέα Μονάχου για το πώς διαπλεκόταν η εταιρεία που εκπροσωπούσε με τα δύο κόμματα που κυβέρνησαν την Ελλάδα τα τελευταία χρόνια, για το πώς η εταιρεία του μεθόδευε τις δραστηριότητές της στη χώρα μας, για το πώς τα κόμματα επιζητούσαν τη "συνεισφορά" της στα ταμεία τους και όλα αυτά να μοιάζουν απλά και καθημερινά.

εκτύπωση Κατηγορίες: απόψεις, πολιτική | rss 2.0 | trackback | καθόλου σχόλια
11 Σεπτεμβρίου, 2009

Η τεχνολογία των RSS είναι σύγχρονη και ιδιαίτερα απλή. Το λέει και το όνομά τους: Really Simple Syndication. Αλλά τι να το κάνει ο μέσος χρήστης που του λέω ότι είναι απλή, όταν συνήθως μαζί με τον όρο RSS τον μπλέκουν με απωθητικούς όρους όπως feeds και XML και syndication. Θα επιχειρήσω να αποδείξω ότι είναι πράγματι πολύ απλό να χρησιμοποιείς RSS, φίλε χρήστη, και ότι, επιπλέον, είναι και πιο "δίκαιο" σε σύγκριση με εναλλακτικές μεθόδους, όπως τα newsletters.

Για πολλά χρόνια όταν ο ιδιοκτήτης μιας ιστοσελίδας είχε την ανάγκη να επικοινωνεί με τους χρήστες της διέθετε ως κύρια διέξοδο τη μεθοδολογία των newsletters. Για να μη βάζει, δηλαδή, τους χρήστες της στη διαδικασία να μπαίνουν κάθε τόσο στην ιστοσελίδα και να αναζητούν τι έχει ανανεωθεί, ζητούσε από τους χρήστες να δηλώσουν μια email διεύθυνση, στην οποία θα λαμβάνουν τακτικά ενημερώσεις. Έτσι η λογική ήταν ότι στέλνω στο χρήστη μου τα νέα μου εφόσον έχει δηλώσει ότι ενδιαφέρεται για αυτά.

Στην πράξη αυτή η μέθοδος αυτή υπέστη τεράστια κατάχρηση και την υφίσταται ακόμη πολύ έντονα. Σχεδόν σίγουρα, όλοι οι χρήστες του διαδικτύου που έχουν φτιάξει έστω και μια email διεύθυνση θα έχουν λάβει κάποιο τέτοιο newsletter χωρίς να το έχουν ζητήσει. Κι αυτό είναι εφικτό γιατί, γενικά, υπάρχει η δυνατότητα του "spam" και γιατί η λογική των newsletters είναι συμβατή με αυτά, εφόσον αποστέλλονται στο χρήστη. Έτσι ο χρήστης είναι στην ουσία παθητικός στη συναλλαγή αυτή, υπό την έννοια ότι δέχεται τις ενημερώσεις όταν αυτές στέλνονται.

Τα RSS προσπαθούν να καλύψουν παρόμοιες ανάγκες. Την ενημέρωση, δηλαδή, ενός χρήστη για τις ανανεώσεις (νέα και οτιδήποτε άλλο κρίνεται χρήσιμο) μιας ιστοσελίδας. Η ανάγκη είναι αυτονόητη ειδικά στις μέρες όπου η πληροφορία τρέχει και παράγεται με τεράστιους ρυθμούς. Όμως η λογική τους είναι αντίστροφη. Αντί να γίνεται ο χρήστης συνδρομητής στην ιστοσελίδα – τρόπον τινά – γίνεται η ιστοσελίδα συνδρομητής στο χρήστη. Δες σε βήματα πώς λειτουργεί:

  1. Η ιστοσελίδα δηλώνει ότι διαθέτει RSS και ότι οι χρήστες μπορούν να τα βρίσκουν σε αυτή τη διεύθυνση (πχ) http://takis.nevma.gr/feed/.
  2. Ο χρήστης που ενδιαφέρεται για τις ανανεώσεις της συγκεκριμένη ιστοσελίδα παίρνει τη διεύθυνση αυτή (copy) και τη βάζει (paste) σε ένα πρόγραμμα στον υπολογιστή του που να καταλαβαίνει RSS.
  3. Τέτοια προγράμματα υπάρχουν πολλά, δεν είναι καθόλου εξειδικευμένα και κάνουν καλά τη δουλειά τους. Πχ ο Mozilla Thunderbird, που κατά τα άλλα διαβάζει emails, όπως το Outlook,  τα καταφέρνει μια χαρά. Παρομοίως και ο ίδιος ο Firefox και ο Internet Explorer πια.
  4. Αυτό ήταν! Βάζετε τη διεύθυνση RSS που βρήκατε στο πρόγραμμα που είπαμε και όποτε υπάρχουν νέα αυτά θα έρχονται αυτόματα.

Πού είναι, όμως η κομβική διαφορά με ένα newsletter, αφού το αποτέλεσμα μοιάζει το ίδιο; Η διαφορά βρίσκεται στο ότι το πρόγραμμα που διαβάζει τα RSS σας είναι αυτό που κάθε τόσο ελέγχει αν υπάρχουν ανανεώσεις και όχι ο ιδιοκτήτης του site που σας στέλνει email newsletters όποτε θέλει, είτε το έχετε ζητήσει είτε όχι. Με αυτό τον τρόπο η μεθοδολογία των RSS είναι και πιο "δίκαιη".

Έτσι, έχετε ένα πλήθος ωφελειών:

  • Οργανώνετε τα νέα που λαμβάνετε σε κατηγορίες κλπ.
  • Δεν μπλέκετε τα νέα σας με τα email σας. Είναι άλλο το ένα και άλλο το άλλο και δε χρειάζεται να μπερδεύονται.
  • Όσον αφορά αυτό που λαμβάνετε η ποικιλία του περιεχομένου δεν υστερεί σε τίποτε από αυτή του περιεχομένου ενός newsletter.
  • Εσείς αποφασίζετε ποιος θα σας στέλνει τα νέα του και ποιος όχι και διατηρείτε τον έλεγχο.

Γι’ αυτό, λοιπόν, όταν μια ιστοσελίδα σας ενδιαφέρει πολύ να έχετε το νου σας  για το πορτοκαλί εικονιδιάκι, που έχει επικρατήσει να αντιπροσωπεύει τα RSS. Κι αν δεν το βρίσκετε κάπου μέσα στην ιστοσελίδα, γιατί κανείς δεν το έβαλε εκεί, ίσως το βρείτε αυτόματα στη μπάρα διευθύνσεων δίπλα στη διεύθυνση της ιστοσελίδας. Πάρτε RSS, όσο πιο πολλά μπορείτε.

εκτύπωση Κατηγορίες: διαδίκτυο, τεχνολογία | rss 2.0 | trackback | καθόλου σχόλια
10 Σεπτεμβρίου, 2009

Δύσκολοι καιροί για πρίγκιπες! Μπήκα στην ιστοσελίδα της Γενικής Γραμματείας Επενδύσεων και Ανάπτυξης (ependyseis.gr) για να βρω ο φτωχός επαγγελματίας πληροφορίες. Για να μπεις στο κλίμα σκοπός της προαναφερθείσας οντότητας είναι "…η ενημέρωση των επιχειρήσεων σχετικά με τις ενισχύσεις προς επενδυτικά σχέδια που διαχειρίζεται το ΥΠΟΙΟ, δηλαδή τον Επενδυτικό Νόμο και τις ενισχύσεις προς Μικρομεσαίες Επιχειρήσεις που υλοποιούνται μέσω των τραπεζών στο πλαίσιο των συγχρηματοδοτούμενων προγραμμάτων".

Στο http://www.ependyseis.gr/mis υπάρχει και ολόκληρο πληροφοριακό σύστημα που το υποστηρίζει, όπου φτιάχνεις λογαριασμό, κάνεις login, μπαίνεις, ψάχνεις κοκ. Αμ, δε! Μπήκα, έκανα λογαριασμό αλλά από εκεί και πέρα παρέμενα μονίμως στην αρχική σελίδα που επίμονα μου ζητούσε username και password και φαινόταν να αδιαφορεί όσο επίμονα κι αν της τα έδινα ξανά και ξανά με ολοένα και διαφορετικούς τρόπους. Πχ, πληκτρολόγηση, copy-paste, συνδυασμό των δύο προηγούμενων, επανάληψη της διαδικασίας – έχω ήδη δύο λογαριασμούς εκεί και πουλάω τον έναν σε λογική τιμή.

Να μη σας τα πολυλογώ login δεν έκανα! Και να που τότε μες την απελπισιά μου βλέπω το link "χρήσιμες πληροφορίες". Το πατάω με ανυπομονησία. Με τη σειρά οι αντιδράσεις:

  1. "Κατάλληλος φυλλομετρητής (browser) Internet Explorer 7"
    Απαράδεκτο! Απολύτως και οριστικώς απαράδεκτο! Δηλαδή, άμα δεν έχω Windoze δε μπορώ να μπω στο site που η πολιτεία μου κατασκεύασε για εμένα με τους φόρους μου; Αίσχος, αηδία και φρίκη. Και να πρέπει να το ψάξω στα ψιλά γράμματα κιόλας. Και να είναι μια απαραίτητη προϋπόθεση, όχι απλά μια σύσταση. Και να μη βλέπω καν ένα μηνυματάκι που έστω να με ενημερώνει, βρε αδερφέ, να ξέρω τι πρέπει να κάνω. Ε, και, ναι, με Internet Explorer 7 κατάφερα και μπήκα κανονικά, τελικά.
  2. Επιθυμητή ανάλυση οθόνης για άνετη πλοήγηση στο σύστημα: 1024 Χ 768 ή μεγαλύτερη, Μέγεθος Γραμμάτων (Text size): Medium
    Τι λε ρε μεγάλε, αυτό σε μάρανε; Κάτσε να μπω πρώτα!
  3. Ρύθμιση των Security Settings του Browser ώστε να αντιλαμβάνεται το συγκεκριμένο site σαν "Trusted Site"
    Σώπα! Θες να είσαι και Trusted Site, δικέ μου; Μήπως έτσι θα ανοίξεις και από το Firefox; Κι άμα εσένα, κολλητέ,  σε hack-άρουν ποιον θα εμπιστεύομαι εγώ μετά;

Γαμ* τα e-government μου μέσα γαμ*! Εν έτει 2009. Και σου ‘χω βρει κι άλλα παραδείγματα στο παρελθόν, αν θυμάσαι:

Χώρια πόσα άλλα βλέπω κάθε τόσο αλλά δε μιλάω. Αλά αυτό είναι το πρόβλημά μου εμένα… δε μιλάω!

Και ξέρω και τι φταίει για το συγκεκριμένο πρόβλημα. Οι επιδέξιοι δημιουργοί του έχουν χρησιμοποιήσει με πολύ κόπο και τέχνη συστήματα βασισμένα-σε και προορισμένα-για τεχνολογίες Microsoft. Οποιοσδήποτε με ελάχιστες τεχνικές γνώσεις το διαπιστώνει αυτό με την πρώτη ματιά. Αλλά δεν έχω πρόβλημα με τις τεχνολογίες. Έχω πρόβλημα, και μάλιστα σοβαρό, όταν αυτές γίνονται αποκλειστικές. Τη στιγμή που ο κόσμος της Πληροφορικής χρόνια τώρα ουρλιάζει για προσβασιμότητα και διαλειτουργικότητα σε σημείο που σχεδόν να έχουν νομοθετηθεί (τουλάχιστο από την Ευρωπαϊκή Ένωση) αυτές οι έννοιες!

Βέβαια δε μπορώ να κατηγορήσω τον κάθε δύστυχο Ζαχαρία Δεντοφτιάχνω "τζούνιορ σόφτ-wear εν-genie-ρ", που είναι ένα απλό γρανάζι, για την πλατφόρμα που οι παλαιότεροι έχουν επιβάλλει, που δαύτην έμαθαν στα χρόνια τους κι αυτοί, και για τις συμφωνίες που οι ανώτεροι έχουν κάνει με τη μαμά-Microsoft, που αυτή είναι η δουλειά τους άλλωστε. Όμως, σε εκείνα τα ρημάδια τα υπουργεία δεν υπάρχει ένασ φιλότιμος ή ικανός ή κάτι άλλο άνθρωπος τελοσπάντων, να βρεθεί και να πει "Όχι, αυτό αντίκειται στην ίδια τη λογική, έρχεται σε αντίθεση με τον ίδιο το σκοπό του που είναι προορισμένο να εξυπηρετήσει, δηλαδή την ανοιχτή διακυβέρνηση, την ανοικτή πληροφόρηση, τον ίδιο τον πολίτη".

Τι να σας πω, είπα να μη συγχιστώ αλλά άι-συχτίρ!

εκτύπωση Κατηγορίες: απόψεις, διαδίκτυο, επαγγελματικά | rss 2.0 | trackback | 1 σχόλιο
9 Σεπτεμβρίου, 2009

Μπάσκετ! Αγαπημένο άθλημα. Tο έχω παρακολουθήσει από το Mundobasket του 1986, όπου μόλις 7 χρονών έγινα μάρτυρας ενός από τα συγκλονιστικότερα φινάλε αγώνων μπάσκετ που παίχθηκαν ποτέ, ανάμεσα στην ΕΣΣΔ και τη Γιουγκοσλαβία. Ένα χρόνο μετά, ώριμος παις πια, έζησα το θρίαμβο του 1987 που καθόρισε τον ελληνικό αθλητισμό αλλά και άλλαξε εποχή στο ευρωπαϊκό μπάσκετ, που είχε δεν είχε συνηθίσει να βλέπει τα μεγαθηρία να λυγίζουν. Κι από τότε υπήρξε συνέχεια, με τα πρωινά ξυπνήματα του Mundobasket 1994 του Καναδά, τη συγκινητική πρωτιά στο Eurobasket του 2005, τις επιτυχίες της εκπληκτικής εθνικής του 2006.

Φέτος μία ακόμη Εθνική Ελλάδος Μπάσκετ παίζει με αξιώσεις στο Eurobasket 2009 στην Πολωνία. Μια εθνική που έχει αλλάξει τόσο στα χρόνια αλλά που έχει διατηρήσεις τις αξιώσεις της, αναδεικνύοντας το επίπεδο του ελληνικού μπάσκετ από το 1987 κι έπειτα. Κι αν σου μιλάω για την Εθνική είναι γιατί την έχω συνδεδεμένη με το άθλημα αυτό και για αυτό ξεκίνησα να γράφω. Για να σε πάω πίσω στην ιστορία στους πρώτους κανόνες από το Νέισμιθ το 1891, να θυμηθούμε το Νίκο Γκάλη, που το 1979 στο κολλεγιακό πρωτάθλημα στις ΗΠΑ σκόραρε πιο πολλούς πόντους κατά μέσο όρο ανά παιχνίδι (27.5) από το (2ο) Λάρυ Μπερντ, για να σου δείξω τι σημαίνουν οι αλλόκοτες κινήσεις που κάνουν οι διαιτητές κατά τη διάρκεια του αγώνα, να σου πω ότι το τρίποντο δεν υπήρχε από πάντα.

Αλλά δεν το έκανα, παρασύρθηκα στις ωραίες αναμνήσεις.

Trivia: Ποια ομάδα ήταν τρίτη στο Eurobasket του 1949 στην Αίγυπτο; Ναι, η εθνική Ελλάδος!

εκτύπωση Κατηγορίες: προσωπικά | rss 2.0 | trackback | 2 σχόλια
9 Σεπτεμβρίου, 2009

Τελείωσε, τέρμα, ήρθε το τέλος! Αν δεν είναι σήμερα τότε το πολύ-πολύ να είναι το 2012 ή, άντε, λίγο πιο μετά, αλλά όχι πολύ. Αποκλείεται διαφορετικά! Ποια άλλη απόδειξη θέλετε; Το 2000 δεν ήρθε! Πότε θα έρθει; Στις 06/06/06 δεν ήρθε! Στις 66/66/6666 δεν υπάρχει καν τέτοια ημερομηνία – δεν έχει προβλεφθεί, δηλαδή. Έχω ένα τρομακτικό προαίσθημα ότι θα είναι σήμερα. Δεν έχω ακριβή πληροφόρηση από το σύμπαν, όμως και δεν ξέρω αν θα είναι το μεσημεράκι ή το απόγευμα ή ακριβώς τα μεσάνυχτα (γιατί θα ήταν πολύ απογοητευτικό να γίνει στις 23:55, για παράδειγμα). Καλή αντάπωση στο επέκεινα. Ίσως και λίγο παρακάτω. Μάλλον δε θα ξαναδιαβάσετε τούτο το blog. Αυτό ήταν. Ή το πολύ μέχρι το 2012, δε βλέπω άλλη λύση. Αντίο, κόσμε, ήσουν άδικος κι ανώριμος. Έτσι κι αλλιώς δε χάνουμε και πολλά. Ο κύκλος έκλεισε. Ο κύβος ερρίφθη…

εκτύπωση Κατηγορίες: δε βαριέσαι | rss 2.0 | trackback | 9 σχόλια
9 Σεπτεμβρίου, 2009

Θα έχεις δει στα δεξιά αυτού που διαβάζεις τώρα ένα ωραιότατο banner-άκι που διαφημίζει το cumaea.gr. Σου ανέφερα το site αυτό όταν ενημέρωσα ότι εμείς το κατασκευάσαμε. Θέλω, τώρα με αφορμή το banner αυτό να στο θυμίσω, για να μπεις και να χαζέψεις όλα τα όμορφα παραδοσιακά και απόλυτα φυσικά προϊόντα που έχει να σου προσφέρει κι άμα θες να παραγγείλεις και μερικά από αυτά.

Η "Cumaea" είναι μια μικρή ατομική επιχείρηση, που βρίσκεται στο χωριό Κοίλι, στο δήμο Κονιστρών κοντά στην Κύμη Ευβοίας. Κατασκευάζει φυσικά, παραδοσιακά σαπούνια από καθαρό ελαιόλαδο, αρωματικά έλαια και κηραλοιφές εμπλουτισμένα με ένα πλήθος ιαματικών βοτάνων που φύονται στην περιοχή.

εκτύπωση Κατηγορίες: επαγγελματικά, προσωπικά | rss 2.0 | trackback | καθόλου σχόλια