13 Απριλίου, 2010

Η λέξη browser χρησιμοποιείται πια μια χαρά και στα αγγλικά και στην καθομιλουμένη σε όλο τον κόσμο. Στα ελληνικά είναι αστείο να πεις "περιηγητής", αν και αυτή είναι η επίσημη τυποποιημένη απόδοση της λέξης στα ελληνικά. Κι αν τώρα σε ένα browser μπορείς να κάνεις πράγματα από το να διαβάσεις νέα, να δεις βίντεο, να ψωνίσεις, να παίξεις παιχνίδια και να αναζητήσεις άπειρη ('ντάξει, που λέει ο λόγος) πληροφορία όλο αυτό από κάπου ξεκίνησε. Δε θα σε πάω τόσο μακριά στη σύλληψη της ίδιας της ιδέας, όπως έκανα με το υπέρτατο demo όλων των εποχών. Θα σε πάω όμως στο CERN, το 1990 και στο κύριο Tim Berners Lee, που θεωρείται ο πατέρας του internet και του browser, όπως τα ξέρουμε σήμερα. Τότε, λοιπόν, εφευρέθηκε το internet. Τότε ο κύριος αυτός ανέπτυξε τον πρώτο browser, ονόματι αρχικά "WorldWideWeb", που αργότερα άλλαξε όνομα σε Nexus γιατί World Wide Web ονομάστηκε η ίδια η τεχνολογία! Και να πώς ήταν αυτός:

εκτύπωση Κατηγορίες: διαδίκτυο | rss 2.0 | trackback | καθόλου σχόλια
10 Απριλίου, 2010

Κάθε χρόνο ανά τον κόσμο γιορτάζεται διεθνώς η “Μέρα των Δισκοπωλείων” ή “Record Store Day”. Οι εμπνευστές της συστήνονται ως εξής:

The original idea for Record Store Day was conceived by Chris Brown, and was founded in 2007 by Eric Levin, Michael Kurtz, Carrie Colliton, Amy Dorfman, Don Van Cleave and Brian Poehner as a celebration of the unique culture surrounding over 700 independently owned record stores in the USA, and hundreds of similar stores internationally.

This is the one day that all of the independently owned record stores come together with artists to celebrate the art of music. Special vinyl and CD releases and various promotional products are made exclusively for the day and hundreds of artists in the United States and in various countries across the globe make special appearances and performances. Festivities include…

Είναι, δηλαδή, μια γιορτή για τα δισκοπωλεία που έχουν μια κάπως ανεξάρτητη διάθεση και εκπεφρασμένα στηρίζουν την όχι και τόσο mainstream μουσική. Σε αυτά συγκαταλέγονται συχνά-πυκνά και τα δισκοπωλεία μεταχειρισμένων δίσκων και ιδίως αυτά που επιμένουν να πωλούν τα – αγαπημένα – βινύλια. Με χαρά, φέτος διαπιστώνω ότι και ένα ελληνικό δισκοπωλείο με την ανάλογη διάθεση (ανεξάρτητο) και θεματική (μεταχειρισμένοι – και όχι μόνο – δίσκοι βινυλίου και CD) με έδρα την Κυψέλη, που διαθέτει και eshop συμμετέχει στην παγκόσμια αυτή μέρα. Ως blog (wow!) στηρίζουμε, λοιπόν, τη μέρα αυτή και το δισκοπωλείο UsedRecords.Gr. Η μέρα γιορτάζεται στο κατάστημα του UsedRecords.Gr, Σύρου 32 στην Κυψέλη από τις 10 το πρωί μέχρι τις 8 το βράδυ με μουσική, ποτό και 30% έκπτωση σε όλους τους δίσκους. Η ανακοίνωση από το site/eshop του:

Το Σάββατο 17 Απριλίου συμμετέχουμε στη διεθνή μέρα αφιερωμένη στα ανεξάρτητα δισκοπωλεία, κοινώς International Record Store Day. Δυστυχώς δεν έχουμε αρκετό χώρο για να στήσουμε ένα mini live η/και DJ set όπως θα θέλαμε (επιφυλασσόμαστε για του χρόνου πάντως!) οπότε είπαμε να το φέρουμε λίγο στα μέτρα μας. Θα έχουμε:

  • έκπτωση 30% στις τιμές όλων των δίσκων & CD που υπάρχουν μέσα στο κατάστημα μας (και δεν είναι λίγα!), η έκπτωση αυτή θα ισχύει μόνο για αγορές μέσα στο κατάστημα τη συγκεκριμένη ημέρα
  • καλή μουσική (ως συνήθως)
  • ποτάκια και καλή διάθεση για να γνωριστούμε, ξαναβρεθούμε, τα πούμε από κοντά

Ελάτε να ψωνίσετε & να τα πούμε, ελάτε να τα πούμε και να μην ψωνίσετε, πείτε το σε φίλους, φέρτε την οικογένεια, θα σας περιμένουμε από τις 10.00 έως τις 20.00.

Μάλλον θα τα πούμε, μου φαίνεται!

Προσθήκη:
Σήμερα, διαβάζω στο blog του Rock & Roll Circus ότι και αυτοί θα πάρουν μέρος στη “γιορτή” με ειδικές, περιορισμένες εκδόσεις που θα διαθέσουν μόνο για τη συγκεκριμένη ημέρα! Μάλιστα, για δεύτερη, συνεχόμενη χρονιά, μιας και συμμετείχαν και πέρυσι.

εκτύπωση Κατηγορίες: βινύλιο, διαδίκτυο, μουσική | rss 2.0 | trackback | 4 σχόλια
9 Απριλίου, 2010

Συμπαθής τυπάκος, μετανάστης το πιθανότερον, εκ Μέσης Ανατολής ορμώμενος πλησιάζει το τραπέζι όπου οι συνδαιτημόνες συντρώγουν σε καλή επαρχιακή ταβέρνα. Ανά χείρας κρατά όλα τα καλά της πρόσφατης οπτικοακουστικής παραγωγής, εγχώριας και αλλοδαπής. Τείνει τη στοίβα προς την ομήγυρη και διαλαλεί την πραγμάτεια του με τη χαρακτηριστική προφορά και τη λεπτή φωνή του:

– "Πάρε DVD, CD, Βανδή, Βίσση, Ρέμο, Avatar… Πάρε;"

Η παρέα δε δείχνει να ενδιαφέρεται. Προτιμά τα καλαμαράκια και τα χταποδάκια της. Ο συμπαθής τυπάκος κάνοντας να φύγει γυρίζει μία ακόμη φορά με το χέρι παρατεταμένο και προσθέτει με την χαρακτηριστική προφορά του:

– "Τσούλια;"

εκτύπωση Κατηγορίες: δε βαριέσαι | rss 2.0 | trackback | καθόλου σχόλια
8 Απριλίου, 2010

Ένας από τους μεγαλύτερους φόβους κάθε ανθρώπου που έχει ασχοληθεί με ανάπτυξη λογισμικού είναι το ο "ατέρμονος βρόχος", αγγλιστί το "infinite loop". Μην τρομάξεις, δε χρειάζεται να καταλάβεις. Είναι σα να προσπαθείς να αδειάσεις μια βάρκα από το νερό και κάθε φορά που πετάς ένα κουβά έξω κάποιος σου πετά ένα κουβά μέσα. Δε θα τελειώσεις ποτέ. Αλλά οι ,προγραμματιστές πολλές φορές έχουν και περίεργο χιούμορ! Αν θες να πέσεις κι εσύ προσωπικά σε ένα ψυχεδελικό ατέρμονο βρόχο, κάνε το εξής: Ψάξε στο google για τη λέξη "αναδρομή". Πριν από τα ίδια τα αποτελέσματα, όπως κάνει συνήθως το google θα σου προτείνει κάποιο άλλο λήμμα που πιθανώς να σου ταιριάζει καλύτερα, ιδίως αν αντιληφθεί ότι έχεις κάνει κάποιο προφανές ορθογραφικό λάθος . Θα σου πει "Μήπως εννοείτε: αναδρομή". Αν το πατήσεις την πάτησες. Το google θα ξαναψάξει για τη λέξη αναδρομή που μόλις όμως είχες ψάξει. Και στα νέα αποτελέσματα θα σου λέει πάλι πάνω πάνω "Μήπως εννοείτε: αναδρομή". Κι αν το εμπιστευτείς και το ξαναπατήσεις και το ξαναπατήσεις και το ξαναπατήσεις κοκ τότε θα νιώσεις στο πετσί σου τι πάει να πει ατέρμονος βρόχος. Ένας κύκλος που δεν τελειώνει.

Επιπλέον, το google στη συγκεκριμένη περίπτωση χρησιμοποιεί άλλο ένα στοιχείο της επιστήμης της Πληροφορικής. Την… αναδρομή. Η αναδρομή είναι μια τεχνική μέσω της οποίας ένα τμήμα λογισμικού μπορεί να καλεί – κατά κάποιον τρόπο – τον εαυτό του και να παράγει ένα λογικό αποτέλεσμα (συχνά, κάτι το εξαιρετικά χρήσιμο). Το συγκεκριμένο φαινόμενο στα αποτελέσματα αναζήτησης του google είναι, βέβαια, αποτέλεσμα του χιούμορ των προγραμματιστών του για την έννοια της αναδρομής. Γιατί όταν κανείς ψάχνει ακριβώς για τη λέξη "αναδρομή" δεν έχει κανένα λόγο να του προτείνει "Μήπως εννοείτε: αναδρομή"! Το ίδιο συμβαίνει, από όσο έψαξα στα πρόχειρα, για το συγκεκριμένο λήμμα και στα αγγλικά (recursion) και στα γερμανικά (rekursion).

εκτύπωση Κατηγορίες: δε βαριέσαι, διαδίκτυο | rss 2.0 | trackback | καθόλου σχόλια
6 Απριλίου, 2010

Στις 8-11 Απριλίου 2010 θα πραγματοποιηθεί στο Ζάππειο Μέγαρο η διαδραστική πολυέκθεση έκθεση "Γεύσεις & Ζωή – Ποιοτική Διατροφή, Υγεία, Ποιότητα Ζωής".

130 Έλληνες παραγωγοί παρουσιάζουν: Παραδοσιακά & Βιολογικά προϊόντα, Gourmet Προϊόντα μεσογειακής διατροφής.

Για πρώτη φορά μια μοναδική στο χώρο της εκθεσιακή εκδήλωση επιχειρεί μια ιδιαίτερη προσέγγιση και συγκεντρώνει όλη την αγορά ειδών ποιοτικής διατροφής, των παραδοσιακών και βιολογικών προϊόντων, παρουσιάζοντας την τόσο στο ευρύ κοινό όσο και στους επαγγελματίες του χώρου.

Στο περίπτερο 70 με μεγάλη χαρά και υπερηφάνεια θα σας περιμένει η Cumaea με παραδοσιακά σαπούνια, κηραλοιφές και αρωματικά έλαια. Αξίζει να περάσεις μια βόλτα!

εκτύπωση Κατηγορίες: προσωπικά | rss 2.0 | trackback | καθόλου σχόλια
31 Μαρτίου, 2010

Το Skype προχτές έβγαλε στο κοινό τη νέα του έκδοση. Η οποία περιέχει ένα νέο "feature". Και το βάζω σε εισαγωγικά γιατί μόνο σαν bug γίνεται αντιληπτό. Μέχρι πρότινος όταν έκλεινες το Skype δεν το έκλεινες πραγματικά, απλά το εξαφάνιζες από το taskbar (η μεγάλη μπάρα κάτω-κάτω στην οθόνη σου), το "κατέβαζες" κι αυτό συνέχιζε να ζει ήσυχα κι διακριτικά μόνο στο system tray (η μπάρα με τα εικονίδια κάτω δεξιά) μέχρι να το χρειαστείς ξανά. Απλά πράγματα, γνωστά και χρήσιμα. Στη νέα έκδοση – 4.2.0.152 – αυτό σταμάτησε να γίνεται. Αν προσπαθήσεις να κλείσεις το Skype αυτό ούτε κλείνει ούτε κρύβεται. Απλά κατεβάζει το παράθυρό του και μένει ανοιχτό στο taskbar. Και μένει εκεί ότι κι αν κάνεις μες τη μέση και δεν έχει ρύθμιση να το αλλάξεις αυτό. Θα αποφύγω να σου εξηγήσω πόοοσο ενοχλητικό βρίσκω το νέο feature κι εγώ και όλοι χρήστες του Skype. Γιατί, πέρα από κακό feature κάνει και ένα τεράστιο λάθος: χαλάει τη σχέση του χρήστη με το πρόγραμμα, τη συνήθη του συμπεριφορά και την αναμενόμενη καλή λειτουργία, χωρίς, βέβαια, να προσθέτει κάτι σε λειτουργικότητα.

Κάποιος στα forums του Skype πρότεινε να στείλουν όλοι ένα μήνυμα στο support μπας και φιλοτιμηθεί η ομάδα ανάπτυξης και διορθώσει το "feature" στην επόμενη έκδοση. Μπήκα κι εγώ να κάνω το καλό. Δίπλα στη φόρμα παραπόνων ένα περίεργο σκίτσο συμπλήρωνε την εικόνα. Ένα σχέδιο στην αισθητική που χρησιμοποιεί σταθερά το Skype στο site του, όπου αναπαριστά την εκάστοτε σκηνή μόνο με τα αδρά περιγράμματα των χαρακτήρων και των αντικειμένων της. Αλλά αυτή τη φορά ο σχεδιαστής απέτυχε παταγωδώς. Δείτε το σκίτσο… Πρόκειται ξεκάθαρα για τη Minnie Mouse να υψώνει στα χέρια της την Κόρη του Σατανά, η οποία γελά βροντερά με τα παθήματα των χρηστών του Skype λίγο πριν ζευγαρώσει με τον αδερφό της για να φέρει στον κόσμο τον Αντίχριστο, την αποκάλυψη και την ημέρα της κρίσεως. Ουαί ημίν!

εκτύπωση Κατηγορίες: δε βαριέσαι, διαδίκτυο | rss 2.0 | trackback | 5 σχόλια
30 Μαρτίου, 2010

Συχνά η τεχνολογία μου τη δίνει. Τς-τς, άνθρωπος της τεχνολογίας και να λέω τέτοια πράματα. Ας πούμε ότι είμαι τεχνο-σκεπτικιστής ή ότι μου τη δίνει το marketing πάνω από την τεχνολογία και όχι η ίδια, ακριβώς ή ότι είμαι απλά γκρινιάρης (αλλά δεν είμαι). Μία από τις τελευταίες μόδες είναι τα τύπου i-pad γκατζετάκια, τα επονομαζόμενα "tablets", με τα οποία οι κατασκευαστές τους ελπίζουν να αναζωογονήσουν την αγορά τους και τα έντυπα ΜΜΕ να ανακτήσουν λίγη από την παλιά αίγλη εκδίδοντας το περιεχόμενό τους ειδικά για αυτά. Τα βρίσκω ολίγον γελοία (δεν είμαι ο μόνος) και θα σου δώσω μερικούς λόγους για να με πιστέψεις:

1. Είναι μικρά. Μι-κρά! Γιατί να θες να διαβάσεις περιοδικό ή εφημερίδα σε αυτό το μέγεθος τη στιγμή που υπάρχει η κανονική εφημερίδα και το κανονικό περιοδικό σε κανονικό μέγεθος ή μπορείς να το διαβάσεις στο internet? Να βρεις πότε φεύγει το επόμενο πλοίο σε στιγμή απόγνωσης, ναι! Να βρεις το κοντινότερο φαρμακείο on-the-road, ναι. (Πόσα χρόνια ακούω ότι θα μπορώ να το κάνω κάποτε από το κινητό μου και τελικά τους πρόλαβαν τα GPS.) Αλλά να διαβάσεις κείμενα, όχι.

2. Είναι δύσχρηστα. Προσπαθούν να σε κάνουν να νομίσεις ότι γυρνάς σελίδες περιοδικού. Ναι αλλά στο περιοδικό γυρνάς όσες σελίδες θες όποτε θες, γρήγορα και άμεσα (αυτό θα πει "browsing"). Στο tablet για να μη σε μπερδέψουν με το μέγεθος της τεχνολογικής υπεροχής του προσπαθούν να μιμηθούν τα παραδοσιακά περιοδικά. Άκομψα. Στα περιοδικά έχεις ξεφύλλισμα, ναι, η σελίδα γυρνάει χωρίς να σε τυφλώνει με εφφέ σε κάααθε γύρισμα. Στα ηλεκτρονικά μέσα έχεις indexes και search και αποθήκευση κλπ κλπ κλπ!

3. Πολύς χρόνος ανάπτυξης για το τίποτα. Μιλάω για αυτούς που θα αποφασίσουν να εκδώσουν περιεχόμενο μέσω αυτών. Νέα τεχνολογία, άλλοι τρόποι, άλλοι περιορισμοί. Θα πληρώνουν άδικα τα χιλιάρικα για να τους αναπτύξουν εξειδικευμένες εφαρμογές για tablets τη στιγμή που το μέσο είναι εκεί χρόνια τώρα με γνωστές και καλά διατυπωμένες τεχνολογίες και δυνατότητες και το λένε internet. In-ter-net!

4. Δηλαδή, να αγοράσω ένα tablet (τιμή εκκίνησης i-pad στις ΗΠΑ 500$) για να διαβάζω περιοδικά, εφημερίδες και βιβλία; Γιατί έχω ήδη ένα PC για τη δουλειά μου, ένα laptop για όταν είμαι εκτός γραφείου, ένα media-center στην τηλεόρασή μου για ψυχαγωγία, ένα κινητό για επικοινωνία, ένα PS3 για παιχνίδι… Για καθήστε, χρειάζομαι ακόμη ένα γκάτζετ; Πότε ήταν που μου λέγατε για τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές ότι τα κάνουν όλα αυτά μαζί σε ένα μηχάνημα και συμφέρουν;

5. Κοιτάξτε το αποτέλεσμα του περιεχομένου των tablets μέχρι τώρα! Προσπαθήστε να βρείτε κάτι το νέο, κάτι το διαφορετικό. Το περιεχόμενο είναι ίδιο με αυτό του internet. Η εμφάνισή του είναι ίδια. Δηλαδή, έφτιαξαν ένα website σε ένα μικρό ηλεκτρονικό υπολογιστή. Καμία πρωτοτυπία πέραν του γεγονότος ότι συσκευάζεται σε ένα καινούριο μηχανάκι. Δεν έχουν εφεύρει ούτε κάτι τεχνολογικά καινοτόμο ούτε κάτι δημοσιογραφικά καινοφανές. Ο πνιγμένος από τα μαλλιά του πιάνεται.

6. Την εφημερίδα και τα περιοδικά μπορείς να τα διπλώσεις στο μέγεθος του i-pad και να είναι ακόμη αναγνώσιμα και να τα περιστρέψεις και να τα αναποδογυρίσεις όπως θες. Τα tablets δε μπορείς να τα τεντώσεις στο μέγεθος μιας εφημερίδας ή ενός περιοδικού (πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, Cosmopolitan, Manina κλπ). Είναι όπως είναι και πρέπει να δώσεις μάχη με το περιεχόμενο για να το δεις.

7. Όταν τελειώσεις με την εφημερίδα ή το περιοδικό μπορείς να τα χρησιμοποιήσεις για πάτο στις σκουπιδοσακούλες για να τραβάνε τα ζουμιά ενώ τα tablets όχι.

Να μην ξεχάσω να υπενθυμίσω στους εκδότες των εντύπων, γιατί αυτοί έχουν να χάσουν από τούτη την ιστορία και όχι οι κατασκευαστές των tablets, ότι, ενώ έχουν το μέσο για να κοντράρουν την τηλεόραση, που παραδοσιακά τους συρρίκνωσε, και ονομάζεται (πάμε πάλι) internet, αντί να το εκμεταλλεύονται, επιδίδονται σε κινήσεις εντυπωσιασμού. Και, βέβαια, ξεχνούν για άλλη μια φορά ότι σημασία έχει η δημοσιογραφία ή ίδια και το περιεχόμενο και όχι το φέρον μέσο. Ένα λαχταριστό άρθρο θα το διαβάσω ο κόσμος να χαλάσει σε tablet, σε χαρτί, σε πλαστικό, οπουδήποτε…

εκτύπωση Κατηγορίες: απόψεις, δε βαριέσαι, διαδίκτυο | rss 2.0 | trackback | 5 σχόλια
26 Μαρτίου, 2010

Θα έχει πάρει το αυτί σας κάτι σχετικά με το λογαριασμό αλληλεγγύης για την απόσβεση του δημοσίου χρέους. Θα το διαβάσατε κάπου ή θα είδατε τη διαφήμιση στην τηλεόραση! Αν δεν καταλάβατε περί τίνος πρόκειται μην ανησυχείτε, θα σας πω. Ο κύριος Πετσάλνικος – να 'ναι καλά ο άνθρωπος – ο πρόεδρος της σημερινής βουλής είχε την ιδέα να δημιουργηθεί ένας τραπεζικός λογαριασμός αφιερωμένος στο ελληνικό δημόσιο χρέος. Καθείς εθελοντής, δηλαδή, να μπορεί να καταθέτει εκεί τον οβολό του και όοολο το ποσό που θα συσσωρευθεί θα διατεθεί αποκλειστικά για την απόσβεση του χρέους της χώρας. Ο κύριος Προβόπουλος – ώρα του καλή – ο πρόεδρος της Τράπεζας της Ελλάδας δέχθηκε την πρόταση Πετσάλνικου κι έτσι ο λογαριασμός αυτός είναι γεγονός. Ναι, Έλληνα, τώρα μπορείς κι εσύ επιτέλους να συνεισφέρεις στην απόσβεση του χρέους. Χρόνια τώρα σε κρατούσαν έξω από αυτή την υπέροχη διαδικασία αλλά όχι πια.

Επικεφαλής της "καμπάνιας" έχει τεθεί ο κύριος Κάρολος Παπούλιας – ο θεός να μου κόβει χρόνια και να του δίνει μέρες – ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Στη σχετική φωτό βλέπουμε τον κύριο Παπούλια να καλωσορίζει τον κύριο Προβόπουλο στο προεδρικό μέγαρο και να τον οδηγεί στο θησαυροφυλάκιο, όπου θα συγκεντρώνονται τα έσοδα. Στα έγκατα του προεδρικού μεγάρου έχει δημιουργηθεί ειδικός χώρος φύλαξης ενώ τα μέτρα ασφαλείας που έχουν ληφθεί είναι δρακόντεια. Δώδεκα τσολιάδες κόβουν βόλτες νυχθημερόν γύρω, πάνω και πίσω από το επτασφράγιστο δωμάτιο. Τα τοιχώματα του δωματίου είναι από ανοξείδωτο πυρέξ με διπλή αντικολλητική στρώση, ενώ πρόσβαση στο χώρο έχουν αποκλειστικά οι δύο προαναφερθέντες άντρες με ειδική κλειδαριά που για να ανοίξει πρέπει να παρίστανται και οι δύο με τα κλειδιά τους και να είναι νύχτα με το φεγγάρι στα τρία/τέταρτα.

Οι πρώτες πληροφορίες λένε ότι Έλληνες περιχαρείς σπεύδουν σε στρατιές για να στηρίξουν τη θεάρεστη αυτή πρωτοβουλία. Από όλες τις άκρες τις χώρας νέοι, γέροι, δάσκαλοι, παπάδες και παιδιά συρρέουν στις τράπεζες για να παραχωρήσουν στο ελληνικό κράτος κάτι από το υστέρημά τους. Άλλοι καταθέτουν χρήματα, ανάλογα με την οικονομική τους κατάσταση, και άλλοι συνεισφέρουν σε είδος. Κοτόπουλα, κεφαλοτύρια, σακιά αλεύρι, τσιχλόφουσκες, ελιές, αμόνια και αλέτρια γίνονται όλα με χαρά αποδεκτά από τις φιλόξενες τράπεζες, που χαιρετούν με καλοσύνη τον κόσμο λέγοντας με χαμόγελο "Καλημέρα" και "Καλωσήρθατε" ή "Καλώς τους". Το ηθικό των Ελλήνων μεσούσης της κρίσης έχει πλέον ανέβει σημαντικά. Τώρα η διαχείριση του προβλήματος δε βρίσκεται πια μόνο στα χέρια των ανίκανων πολιτικών μας. Επιτέλους, ο Έλληνας έχει πάρει την κατάσταση στα χέρια του κι αρχίζει να φαίνεται – αμήν – φως στην άκρη του τούνελ.

εκτύπωση Κατηγορίες: πολιτική | rss 2.0 | trackback | καθόλου σχόλια
24 Μαρτίου, 2010

Για ακόμη μία φορά οι μικρές θεατρικές σκηνές με τα νεανικά σχήματα με εκπλήσσουν ευχάριστα. Πολύ ευχάριστα! Στο Θέατρο του Νέου Κόσμου (στο Νέο Κόσμο) στον "Πάνω Χώρο" παίζεται η παράσταση των Βασίλη Μαυρογεωργίου και Κώστα Γάκη "Λιοντάρια". Το έργο αφορά τέσσερα λιοντάρια στο ζωολογικό κήπο της Βαγδάτης και τις περιπέτειές τους όταν, κατά τη διάρκεια αμερικανικών βομβαρδισμών της πόλης, τα κλουβιά τους διαλύονται και αυτά βρίσκουν αναπάντεχα την ελευθερία τους. Η ιστορία είναι εμπνευσμένη από το κόμικ "Pride of Baghdad", το οποίο είναι με τη σειρά του βασισμένο σε πραγματικά γεγονότα. Πράγματι, έπειτα από τους βομβαρδισμούς της Βαγδάτης Αμερικανοί στρατιώτες βρήκαν και σκότωσαν ανάμεσα στα συντρίμμια της πόλης λιοντάρια που είχαν δραπετεύσει από το ζωολογικό κήπο. Η παράσταση αποπνέει φρεσκάδα, έχει ρυθμό, ορεξάτους ηθοποιούς και σκηνοθετική ευρηματικότητα. Σε ένα εντελώς άδειο σκηνικό πείθεσαι χωρίς αμφιβολία ότι τέσσερα λιοντάρια ταξιδεύουν από τη φυλακή του ζωολογικού κήπου στην ελευθερία της σαβάνας και τη βομβαρδισμένη Βαγδάτη. Με ανάλαφρη αντιμετώπιση, που δίνει μπόλικο και καλό γέλιο, αντιμετωπίζονται η ελευθερία, η στέρησή της και η ιδρυματοποίηση. Συστήνω στους θεατρόφιλους να τη δουν ανεπιφύλακτα, γιατί είναι αστεία και συγκινητική, όχι υπερβολικά βαθυστόχαστη αλλά μεστή, με δυο λόγια απολαυστική!

ΥΓ: Ατάκα-διαμάντι που μένει: στο "μανιφέστο" των πιθήκων η εν χορώ δήλωση "Μας χωρίζει από τους ανθρώπους μόνο ένα αμινοξύ"!

εκτύπωση Κατηγορίες: είδα, θέατρο | rss 2.0 | trackback | καθόλου σχόλια
18 Μαρτίου, 2010

Διάβασες σωστά. Ο θρύλος είναι ζωντανός και περιοδεύει. Και περνάει και από την Ελλάδα στις 29 Μαΐου στο Terra Vibe! Αν και δεν έχει υπάρξει κάποια επίσημη ανακοίνωση στην Ελλάδα, οι ημερομηνίες και οι τοποθεσίες της περιοδείας έχουν ανακοινωθεί στην ιστοσελίδα του. Ας ελπίσουμε ότι τα μπαράζ ακυρώσεων μεγάλων συναυλιών του περυσινού καλοκαιριού δε θα πλήξουν και το φετινό και ότι οι διοργανωτές στο Terra Vibe θα κάνουν μια προσπάθεια παραπάνω να φιλοξενήσουν αξιοπρεπώς τον κόσμο που θα μαζευτεί. Γιατί θα μαζευτεί κόσμος (έχω βρεθεί εκεί μαζί με άλλους 25 με 30 χιλιάδες ανθρώπους)! Μέχρι τότε, ανυπομονούμε να μάθουμε λεπτομέρειες για την προπώληση των εισιτηρίων και τις τιμές τους.

"With God On Our Side":

εκτύπωση Κατηγορίες: μουσική | rss 2.0 | trackback | 2 σχόλια