Τάκης Μπουγιούρης

Είναι γνωστό ότι o πρώην διευθύνων σύμβουλος της Siemens κ. Χριστοφοράκος, κατηγορούμενος στην Ελλάδα για τη γνωστή υπόθεση των "μαύρων" ταμείων, βρίσκεται στη Γερμανία και, έχοντας και τη γερμανική υπηκοότητα, επιχειρεί να προστατευθεί από την εκεί νομοθεσία διότι:

1. Στη Γερμανία τα αδικήματα για τα οποία κατηγορείται στην Ελλάδα έχουν παραγραφεί.
   (Αν δε σου γυρίζει ανάποδα το μυαλό ακούγοντας αυτή τη φράση τότε ξαναδιάβασέ τη. Νομικά ίσως να στέκει, όμως σίγουρα θα υπάρχει ο τρόπος, για μια τόσο σοβαρή υπόθεση. Για όλα τα άλλα ο τρόπος υπήρχε!)
2. Η υπόθεση είναι πολιτική, διότι εμπλέκονται πολιτικά πρόσωπα και κόμματα και αν επιστρέψει στην Ελλάδα θα κινδυνεύσει η ζωή του. Άλλωστε σύντομα στην Ελλάδα θα έχουμε εκλογές.
   (Μα και βέβαια η υπόθεση είναι πολιτική! Αυτό ακριβώς είναι το θέμα. Έχει παραδεχθεί ότι γινόντουσαν συστηματικα "δωρεές" σε ελληνικά κόμματα. Αυτός είναι λόγος παραπάνω για να τον φέρουν πίσω. Κι αν φοβάται για τη ζωή του, δεν είναι αυτό πρόβλημα της δικαιοσύνης, είναι Έλληνας πολίτης και οφείλει να την υπακούει.)
3. Η Ελλάδα κατηγορείται από τους  – Γερμανούς – δικηγόρους του για παραποίηση εγγράφου! Στο ένταλμα σύλληψής του η λέξη μάρτυρας, λενε, μεταφράστηκε στα γερμανικά ως ύποπτος.
   (Φοβερή δικαιολογία! Όπως όταν έιμασταν μικροί που λέγαμε "Δεν πάει, μέχρι να δέσω τα κορδόνια μου", και ο αντίπαλος εντωμεταξύ έβαζε γκολ και εμείς του λέγαμε "Έϊ, δεν πήγαινε". Αν και σχεδόν το πιστεύω ότι είμαστε ικανότατοι για τέτοιες ηλιθιότητες, είναι εξίσου ηλίθιο να τις επικαλείσαι.)

Με δυο λόγια η λογική καταλύεται πλήρως. Αυτό που είναι φανερό στον καθένα δεν έχει καμία ουσία! Δεν είναι η πρώτη φορά, θα σου πουν στο καφενείο, και δε θα είναι και η τελευταία, θα σου προσθέσουν με μεμψιμοιρία. Δίκιο έχουν. Έγινε στο παρελθόν και θα ξαναγίνει. Και κανείς δε θα τιμωρηθεί για τίποτε, κανείς δε θα αναλάβει καμία ευθύνη, κανείς δε θα την πληρώσει. Και οι ίδιοι άνθρωποι θα καθονται στις ίδιες καρέκλες μέχρι να τους διαδεχθούν τα παιδιά και τα εγγόνια ή τα ανίψια τους για να κυβερνήσουν τα παιδιά, εγγόνια και ανίψια ημών των υπολοίπων.

Φυσικά, με όλα αυτά η ελληνική δικαιοσύνη και η ελληνική πολιτεία απλά ξεφτιλίζεται. Στα μάτια του κόσμου ο κ. Χριστοφοράκος είναι ακόμη ένα πρόσωπο που πλούτισε εις βάρος του ελληνικού λαού και θα μείνει ατιμώρητο. Το σκάνδαλο Siemens είναι ακόμη ένα σκάνδαλο που θα μείνει στο σκοτάδι. Τα ελληνικά κόμματα είναι τγα ίδια μέρος της διαπλοκής και της διαφθοράς και δε μπορούμε να ελπίζουμε σε λύσεις από αυτά. Με δυο λόγια πλήρης απαξίωση της πολιτκής ζωής, όπως αυτή απαξίωσε κάθε λογική.

Πιστός στην άποψη ότι το internet είναι – εκτός των άλλων – το σύγχρονο "καφενείο", η σύγχρονη "αγορά" ανταλλαγής και διακίνησης απόψεων, αναπαράγω το νέο που άκουσα από το Θοδωρή. Οι κυριακάτικες εκδόσεις Βήματος, Έθνους και Ελευθεροτυπίας "έφεραν" τον Ερντογάν στην Αθήνα για τα εγκαίνια του Νέου Μουσείου της Ακρόπολης, τη στιγμή που ο ερχομός του είχε ακυρωθεί λόγω προβλημάτων υγείας από το Σάββατο το μεσημέρι. Όχι μόνο τον έφεραν αλλά έχουν και ρεπορτάζ περί αυτού και συμπεράσματα και κρίσεις…

Διάβαστε το – κάπως υπερβολικό σε τίτλο – άρθρο "Στην Ελλάδα Οι Εφημερίδες Είναι Ήδη Νεκρές". Ανοίξτε όλα τα links που σας δίνει (αξίζει τον κόπο) και απολαύστε.

Συμφωνώ απόλυτα με όλους σχεδόν τους χαρακτηρισμούς, όπως:

…Πτώματα που ο ΟΠΑΠ, τα υπουργεία και οι φορείς τα κουβαλάνε από εδώ κι από εκεί ανάλογα με τα κέφια…

Και σχόλια, όπως:

…Αυτό δεν είναι απλά κακή δημοσιογραφία. Δεν είναι μια απλή τσαπατσουλιά, ή ένα αθώο λάθος. Είναι κολοσσιαίο σφάλμα. Είναι πατάτα που θεωρητικά θα έπρεπε κάποιου τη δουλειά να κοστίσει…

Θα ήθελα να πω "κρίμα", αλλά στην πραγματικότητα είναι εξοργιστικό!

Περιττό να πω οτι το ελληνικό internet – και όχι μόνο το Twitter, φυσικά – έχει ήδη βουίξει. Πχ διάβασε εδώ, εδώ κι εδώ…

Όλοι έχουν πάρει μέχρι τώρα κάποιο μήνυμα! Τι να πρώτο-σχολιάσεις. Η ΝΔ ότι πρέπει να διορθώσει πολιτικές και συμπεριφορές. Το ΠΑΣΟΚ ότι μπορεί να ισχυρίζεται πως είναι η επόμενη κυβέρνηση (και σύντομα, ε). Το ΛΑΟΣ ότι καλά πράττει ως τώρα. Κοκ! Άλλα αντ’ άλλων, δηλαδή…

Ουσιαστικά κανείς δεν έχει λάβει κανένα ουσιαστικό μήνυμα. Πηγαίναμε για Ευρωεκλογές με όρους βουλευτικών εκλογών, πήραμε μηνύματα Ευρωεκλογών, αλλά κανείς δεν αντιλαμβάνεται το γενικό μήνυμα. Όλοι άκουσαν και είδαν αυτό που περίμεναν.

Η μεγάλη αποχή είναι πολύ μεγαλύτερο πρόβλημα από αυτό που συνήθως συζητούμε. Οι άνθρωποι που απέχουν από τις εκλογές είναι απογοητευμένοι από το πολιτικό σκηνικό. Τόσο απογοητευμένοι που δε θεωρούν ότι απέχουν για να στείλουν κάποιο μήνυμα. Απέχουν γιατί δεν πιστεύουν ότι μπορούν με την ψήφο τους να αλλάξουν κάτι. Πλήρης απαξίωση, δηλαδή. Και αυτό δε μπορεί παρά να βολεύει μια διεφθαρμένη εξουσία. Δε μπορεί παρά να βολεύει μια προβληματική διακυβέρνηση. Όσο λιγότεροι ψηφοφόροι, τόσο πιο απλά τα πράγματα. Κι ας φώναζαν προεκλογικά ότι "δεν πρέπει να απέχουμε". Στους δικούς τους ψηφοφόρους το έλεγαν όχι στο λαό γενικά.

Αυτό το μήνυμα δεν το έχει πάρει κανείς. Αυτό το μήνυμα το ξέραμε εδώ και καιρό, αλλά τώρα το είδαμε και στην πράξη. Μη συμμετοχή, αδιαφορία, απαξίωση, απόσταση, απομόνωση. Ο καθένας μόνος του και για το προσωπικό του όφελος. Όχι γιατί είναι κατ’ ανάγκην ατομιστής αλλά γιατί πιστεύει στέρεα πλέον ότι δεν υπάρχει κάτι συλλογικό για να τον εκφράσει και να λύσει τα προβλήματά του.

Όλοι ασχολούνται με τα δικά τους, φτηνά μικροπολιτικά μηνύματα.

Κι έπειτα οι δημοσιογράφοι! Με αυτά τα απερίγραπτα exit-poll που έπεσαν τόσο έξω. Πότε επιτέλους θα καταλάβουμε ότι τα exit-polls δεν έχουν ως σκοπό τη γρήγορη εκτίμηση του εκλογικού αποτελέσματος αλλά την εις βάθος στατιστική ανάλυση του εκλογικού σώματος σε μία μέρα όπου το πολιτικό αίσθημα είναι περισσότερο ενεργό από τις υπόλοιπες. Και οι φοβερές τους αναλύσεις για την επόμενη μέρα και τις επόμενες εκλογές. Πουθενά η ευρωπαϊκή συζήτηση ή έστω η συζήτηση για τα πραγματικά προβλήματα.

Και η υπόλοιπη Ευρώπη με τις μόνιμα τεράστιες εκλογικές αποχές της (που τώρα τις φτάσαμε κι εμείς). Μια Ευρώπη ολοένα και πιο δεξιά, ολοένα και πιο συντηρητική. Τα "σοσιαλιστικά" κόμματα υποχωρούν (ιδιαίτερα στις μεγάλες χωρες, Γαλλία, Γερμανία), τα δεξιά/κεντροδεξιά στις περισσότερες υπερτερούν, ενώ σχεδόν παντού αναδύονται ή αυξάνουν τις δυνάμεις τους ακροδεξιά κόμματα (Ολλανδία, Ελβετία, Ελλάδα, Ιταλία, Φινλανδία, Ουγγαρία).

Δύο θετικά στοιχεία των Ευρωεκλογών στην Ελλάδα: 1) για πρώτη φορά κόμμα οικολόγων στην Ευρωβουλή – θα δούμε τώρα στ’ αλήθεια τι έχουν να μας πουν – και 2) στη Β’ Θεσσαλονίκης εφαρμόστηκε για πρώτη φορά πειραματικά ηλεκτρονική καταμέτρηση των ψήφων με ταχύτατα αποτελέσματα και με υποσχέσεις να χρησιμοποιηθεί και στις επόμενες βουλευτικές εκλογές.

Ενδιαφέρον: Το κόμμα των πειρατών στη Σουηδία, το πρώτο κόμμα που ξεπήδησε μέσα από το internet, με μοναδική agenda το ίδιο το internet και τις ελευθερίες του ατόμου σε αυτό, και πήρε και 7%! Πού το πάει;

The Pirate Party wants to fundamentally reform copyright law, get rid of the patent system, and ensure that citizens’ rights to privacy are respected. With this agenda, and only this, we are making a bid for representation in the European and Swedish parliaments.

Όπως και στις εθνικές εκλογές είμαστε από τους πιο συνεπείς Ευρωπαίους στη συμμετοχή μας και στις Ευρωεκλογές. Όταν ακούς στις δημοσκοπήσεις σε χώρες της Ευρώπης να δηλώνει ένα 13% ότι θα πάει να ψηφίσει (Τσεχία, νομίζω) ή άλλα λιγότερο εντυπωσιακά αλλά πολύ μικρά ποσοστά, μοιραία σκέφτεσαι ότι ο Έλληνας δείχνει περισσότερο ενδιαφέρον για την πολιτική από ότι ο μέσος Ευρωπαίος (αν αυτό το "πράγμα" υπάρχει). Παρόλαυτά και στη χώρα μας το ποσοστό της αποχής δείχνει να αυξάνεται χρόνο με το χρόνο. Είναι σχετικά πρόσφατες οι εποχές όπου κανείς θα είχε κυρώσεις αν δεν ψήφιζε – και αρκετά ξεπερασμένες.

Σε οποιεσδήποτε εκλογές θεωρώ ότι είναι "άκυρη" η αποχή. Η αποχή δε δηλώνει δυσαρέσκεια, ακόμη και αν πηγάζει από αυτήν. Στην πράξη δηλώνει απάθεια, μη συμμετοχή. Και στη χειρότερη δημοκρατία θα επιθυμούσα οι πολίτες να πήγαιναν πράγματι να ψηφίζουν μαζικά. Αλλά, πάλι, στη χειρότερη δημοκρατία οι πολίτες μάλλον θα το έκαναν αυτό ελπίζοντας στο να προκρίνουν κάτι καλύτερο και πιο προοδευτικό.

Υπάρχουν πολλοί τρόποι να δηλώσει κανείς τη δυσαρέσκειά του και την αποστροφή του ακόμα, χωρίς να απέχει, έτσι απλά. Ειδικά στις Ευρωεκλογές υπάρχουν πολλά μικρά κόμματα που έχουν επιδείξει μεγάλη δραστηριότητα στο ευρωκοινοβούλιο και πολλές φορές με θετικότατα αποτελέσματα. Σε θα σου πω ποια γιατί δε θέλω να σε ωθήσω προς κάποιο από αυτά. Αλλά θέλω να σκεφτείς ότι αυτά τα κόμματα υπάρχουν και μπορείς να τα ψηφίσεις ελπίζοντας σοβαρά ότι η ψήφος σου δε θα πάει χαμένη. Επομένως, μην απέχεις.

Ακόμη, στην πολιτική σκηνή της Ελλάδας σήμερα γινόμαστε μάρτυρες μιας απαράδεκτης αντιπαράθεσης ανάμεσα στα δύο μεγάλα κόμματα, τα οποία προσπαθούν με αγωνία να εκμεταλλευτούν τις Ευρωεκλογές για τα ίδια μικροκομματικά τους οφέλη. Το με κυβερνόν κόμμα για να καταδείξει – θα ήλπιζε – την εμπιστοσύνη των πολιτών στην μέχρι τώρα πολιτική του, ενώ το δε της αξιωματικής αντιπολίτευσης για αποδείξει πως ήρθε η ώρα και για βουλευτικές εκλογές. Την ώρα που όλοι γνωρίζουμε τα προβλήματα της χώρας μας και όλοι παραδέχονται την απαξίωση της πολιτικής σκηνής και την απογοήτευση του κόσμου στους πολιτικούς και την πολιτική. Επομένως, μην απέχεις!

Πήγαινε να ψηφίσεις κατά συνείδηση. Κι αν θες να δείξεις με την ψήφο σου κάτι γύρισε την πλάτη σου στα μεγάλα κόμματα, που ακόμα ψάχνουν να βρουν ποιο από τα δύο έφταιξε περισσότερο για τη σημερινή κατάσταση της χώρας στα τελευταία 30 χρόνια. Δείξε τους ότι μπορείς να ακούσεις και άλλο πολιτικό λόγο. Ότι μπορείς να απεξαρτηθείς από τις αγκυλώσεις που οι γονείς και οι παππούδες – ίσως δικαιολογημένα – τόσα χρόνια κουβαλούν. Δείξε τους ότι είσαι εκεί και έχεις άλλη άποψη. Στείλε τους αυτό το περιβόητο μήνυμα που το βράδυ της Κυριακής των εκλογών όλοι θα ψάχνουν να εντοπίσουν και να ερμηνεύσουν.

Επομένως, μην απέχεις…

ΥΓ: Φαντάσου να σκεφτούν έτσι όλοι οι Ευρωπαίοι πολίτες και να προκύψει
με μια ευρωβουλή γεμάτη αριστερά κόμματα και οικολόγους πράσινους.
Θα έχει πολύυυ ενδιαφέρον!

Προσθήκη:

Επειδή παρατηρώ ότι πολλοί ψάχνουν για τις πιθανές κυρώσεις της αποχής από τις Ευρωεκλογές:

Το Σύνταγμα της Ελλάδας, άρθρο 51, παράγραφος 5 ορίζει ότι "Η άσκηση του εκλογικού δικαιώματος είναι υποχρεωτική" αλλά χωρίς να προσθέτει ότι ο Νόμος θα ορίσει τιςκυρώσεις της αποχής, όπως κάνει σε όλες τις άλλες περιπτώσεις όπου υπάρχουν τέτοιες (πχ, αμέσως πιο κάτω, άρθρο 52: "Η ελεύθερη και ανόθευτη εκδήλωση της λαϊκής θέλησης, ως έκφρασης της λαϊκής κυριαρχίας, τελεί υπό την εγγύηση όλων των λειτουργών της Πολιτείας, που έχουν υποχρέωση να τη διασφαλίζουν σε κάθε περίπτωση. Νόμος ορίζει τις ποινικές κυρώσεις κατά των παραβατών της διάταξης αυτής"). Επομένως, πρακτικά ΔΕΝ υπάρχουν κυρώσεις για την αποχή από τις Ευρωεκλογές.

Ακόμη, αυτό είναι σημειωμένο και στο site του Ευρωκοινοβουλίου σχετικά με τον ελληνικό εκλογικό νόμο. Ότι δηλαδη:

Υποχρεωτική/Μη υποχρεωτική ψήφος: Η άσκηση του εκλογικού δικαιώματος είναι υποχρεωτική. Προς το παρόν δεν προβλέπονται κυρώσεις.

Αυτά!

Ποιος μπορεί να αντέξει τόση εταιρική υπευθυνότητα; Χο-χο-χο…

06.05.09 (e-tipos.com)
Νέο «τσουχτερό» πρόστιμο της ΕΕΤΤ στον ΟΤΕ…  ύψους δύο εκατ. ευρώ, επέβαλε στον ΟΤΕ η Εθνική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων (ΕΕΤΤ), για παραβίαση της νομοθεσίας περί ηλεκτρονικών επικοινωνιών και συγκεκριμένα, της υποχρέωσης της εταιρείας ΟΤΕ ΑΕ, ως εταιρείας με σημαντική ισχύ στην αγορά, να τηρεί ανώτατο όριο τιμής στο τέλος παρακράτησης για κλήσεις από συνδρομητές του δικτύου της προς συνδρομητές παρόχων δικτύων κινητής τηλεφωνίας… Ειδικότερα, σύμφωνα με το σκεπτικό της απόφασης, ο ΟΤΕ, για χρονικό διάστημα 18 μηνών, αποκόμισε από τις κλήσεις από το σταθερό δίκτυό του προς κινητά δίκτυα, «λογιστικό» όφελος, δηλαδή μεγαλύτερα έσοδα από τα νομίμως προβλεπόμενα, ύψους 3.115.000 ευρώ.

Τα έγραψα κι εδώ, φυσικά, να έχουμε όλο το ιστορικό σιγά-σιγά (κι ό,τι υποπέσει στην αντίληψή σας να μου το λέτε)!

Στο site της ΕΕΤΤ, μπορείς να διαβάσεις τι παίζει σχετικά με αυτά τα – ωραία – πρόστιμα. Αλλά, όχι διάβασε τα, για τα 3 τελευταία χρόνια και δε θα πιστεύεις στα μάτια σου (τα κατέβασα, για να τα "έχουμε"):

• Πρόστιμα ΕΕΤΤ 2006
• Πρόστιμα ΕΕΤΤ 2007
• Πρόστιμα ΕΕΤΤ 2008-2009

Παρατήρησε όλους τους "καλούς πελάτες", τις προσφυγές, το εισπρακτέο ποσό, το εισπραχθέν ποσό. Διάβασέ το, δε θα στο μασήσω, σήμερα δεν προλαβαίνω!

Διαβάζω σήμερα ότι:

Ο ΟΤΕ έλαβε την υψηλότερη διάκριση – Silver για την Εταιρική Υπευθυνότητα κατά την απονομή των βραβείων του πρώτου CR Index στην Ελλάδα.

Το CR Index είναι:

…ένα εργαλείο αξιολόγησης και ένας από τους σημαντικότερους διεθνείς δείκτες μέτρησης της απόδοσης των επιχειρήσεων στον τομέα της Εταιρικής Υπευθυνότητας. Χρησιμοποιείται ως εθνικός δείκτης ΕΚΕ σε διάφορες χώρες.

Η εταιρική υπευθυνότητα είναι:

Ideally, CSR (σ.σ. Corporate Social Responsibility) policy would function as a built-in, self-regulating mechanism whereby business would monitor and ensure their adherence to law, ethical standards, and international norms. Business would embrace responsibility for the impact of their activities on the environment, consumers, employees, communities, stakeholders and all other members of the public sphere. Furthermore, business would proactively promote the public interest by encouraging community growth and development, and voluntarily eliminating practices that harm the public sphere, regardless of legality. Essentially, CSR is the deliberate inclusion of public interest into corporate decision-making, and the honoring of a triple bottom line: People, Planet, Profit.

Και θυμάμαι κάποιες σχετικές με τον ΟΤΕ περιπτώσεις (απολύτως ενδεικτικά, από μνήμης):

1. 26.03.09 (e-tipos.com)
   Πρόστιμο, ύψους 7,5 εκατ. ευρώ, σε βάρος του ΟΤΕ, επέβαλε η Εθνική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων (ΕΕΤΤ), για παράβαση της νομοθεσίας περί ηλεκτρονικών επικοινωνιών και της νομοθεσίας περί προστασίας του ανταγωνισμού…  …επειδή ο ΟΤΕ καθυστέρησε υπέρμετρα και αδικαιολόγητα την παράδοση μισθωμένων κυκλωμάτων στην εταιρεία ΗΕLLAS ON LINE (HOL)…
2. 08.11.07 (Pathfinder Tech)
   Καλωδιακή βλάβη του ΟΤΕ προκαλεί προβλήματα στις συνδέσεις Internet… …κόπηκαν καλώδια οπτικών ινών σε δύο (σ.σ. !!!) περιοχές ταυτόχρονα, στα σημεία Κάστρο Βοιωτίας και Χιλιομόδι Κορινθίας, με αποτέλεσμα, κατά περιοχές, να μην είναι εφικτή η σύνδεση με το διεθνές Internet…
3. 28.07.08 (Καθημερινή)
   ΕΕΤΤ: Πρόστιμο 9.000.000 ευρώ στον ΟΤΕ – Για παράβαση της νομοθεσίας περί ηλεκτρονικών επικοινωνιών και προστασίας του ανταγωνισμού… …για το λόγο ότι η εταιρεία ΟΤΕ Α.Ε. παρενέβαλε ανυπέρβλητα προσκόμματα στο πρώτο εγχείρημα εμπορικής προώθησης στην ελληνική αγορά από την εταιρεία ΤΕΛΛΑΣ Α.Ε… …Η ΕΕΤΤ έκρινε ότι η εταιρεία ΟΤΕ Α.Ε., με την ιδιότητά της ως ο αποκλειστικός πάροχος του βασικού δικτύου πρόσβασης, παραβίασε τις σχετικές διατάξεις της κοινοτικής νομοθεσίας περί παροχής «ανοικτού δικτύου», καθώς επίσης και καταχράστηκε τη δεσπόζουσα θέση της στην τηλεπικοινωνιακή αγορά
4. 13.05.05 (in.gr)
   «Βαριά καμπάνα» από ΕΕΤΤ – Πρόστιμο 300.000 ευρώ στον ΟΤΕ για τις συνδέσεις DSL και ISDN… …Τον Σεπτέμβριο του 2003, η ΕΕΤΤ είχε καλέσει αυτεπάγγελτα σε ακρόαση τον ΟΤΕ, στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων της, προκειμένου να εξετάσει κατά πόσο η συμπεριφορά του ΟΤΕ να παρέχει συνδέσεις ADSL και ISDN-BRA, υποχρεώνοντας τους συνδρομητές να προμηθεύονται από τον ίδιο τον απαραίτητο τερματικό εξοπλισμό, ADSL-modem και Netmode αντίστοιχα, συνιστά παράβαση της κείμενης τηλεπικοινωνιακής νομοθεσίας και των αρχών του ανταγωνισμού…

Καλός "πελάτης" ο ΟΤΕ, με δυο λόγια!

Φυσικά, η άποψή μου δεν είναι αντικειμενική! Έχω πολλά προηγούμενα με τον ΟΤΕ, οποίος μολονότι επί έτη κρατικός φορέας, απέτυχε παταγωδώς και κραυγαλέα να αποτελέσει την ατμομηχανή της διάδοσης των σύγχρονων τεχνολογιών επικοινωνίας, γεγονός που θα αποτελούσε τεράστιας σημασίας κοινωνική – και όχι μόνο – συνεισφορά. Περισσότερο, θα έλεγα στάθηκε τροχοπέδη στη διαδικασία αυτή! Ακολούθησε ουραγός τον ανταγωνισμό και έκανε ό,τι περνούσε από τα κρατικοδίαιτα χέρια του για να συντηρήσει τα κεκτημένα μονοπώλιά του και να τον βλάψει. Και επιβραβεύεται γι’ αυτό!

ΥΓ: Τελικά, πρόκειται για ένα παιχνίδι!

Προσθήκη1:
06.05.09 (e-tipos.com)
Νέο «τσουχτερό» πρόστιμο της ΕΕΤΤ στον ΟΤΕ…  ύψους δύο εκατ. ευρώ, επέβαλε στον ΟΤΕ η Εθνική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων (ΕΕΤΤ), για παραβίαση της νομοθεσίας περί ηλεκτρονικών επικοινωνιών και συγκεκριμένα, της υποχρέωσης της εταιρείας ΟΤΕ ΑΕ, ως εταιρείας με σημαντική ισχύ στην αγορά, να τηρεί ανώτατο όριο τιμής στο τέλος παρακράτησης για κλήσεις από συνδρομητές του δικτύου της προς συνδρομητές παρόχων δικτύων κινητής τηλεφωνίας… Ειδικότερα, σύμφωνα με το σκεπτικό της απόφασης, ο ΟΤΕ, για χρονικό διάστημα 18 μηνών, αποκόμισε από τις κλήσεις από το σταθερό δίκτυό του προς κινητά δίκτυα, «λογιστικό» όφελος, δηλαδή μεγαλύτερα έσοδα από τα νομίμως προβλεπόμενα, ύψους 3.115.000 ευρώ.

Προσθήκη2:
Να κι εδώ που το ανακοινώνει και στο site του. Αναρωτιέσαι όλα αυτά τα πρόστιμα πώς συμβαδίζουν με τον όρο "εταιρική υπευθυνότητα"!

Ένα από τα σημαντικά trends στον τομέα της κατασκευής περιεχομένου στο διαδίκτυο είναι – εδώ και κάποια χρόνια – το λεγόμενο accessibility, η προσιτότητα δηλαδή του περιεχομένου σε ανθρώπους με ειδικές ανάγκες (πρόβλήματα όρασης, ακοής κλπ). Καλό είναι αυτό και δίκαιο. Πώς θα "δει" ένας τυφλός το site σου; Δεν έχει γίνει ακόμη σταθερή αξία αλλά θα γίνει καθώς θα του δίνουμε θέλοντας και μη μεγαλύτερη σημασία. Για παράδειγμα, στην Αγγλία ένα eshop που δεν παρέχει τρόπους "προσιτότητας" σε άτομα με ειδικές ανάγκες είναι σαν ένα μαγαζί που δεν έχει μια ράμπα για αναπηρικά καροτσάκια, είναι σα να απαγορεύει, δηλαδή, σε αυτούς τους ανθρώπους να μπουν σε αυτό, απλά και μόνο επειδή δεν τους δίνει τον τρόπο. Και αυτό απαγορεύεται. Και πάλι καλώς!

Και πώς έτυχε τώρα εγώ και μπήκα σήμερα στο site του ΕΟΜΜΕΧ; Φρικτό site αλλά αν είχε αυτό που έψαχνα δε θα με πείραζε. Άντε και ξεπερνώ το αρχικό – φρικτό – intro flash. Βλέπω πάνω πάνω το κουμπάκι "Δυνατότητα πλοήγησης στον κόμβο μας από τυφλούς χρήστες" (μέσα στο flash κι αυτό). Ε, ρε γλέντια, λέω από μέσα μου, μπράβο ευαισθησία ο ΕΟΜΜΕΧ! Δεν κρατήθηκα, το πάτησα. Ιδού τι βλέπουν, λοιπόν, οι τυφλοί χρήστες του ΕΟΜΜΕΧ! Κι επειδή κάποτε αυτό θα αλλάξει, το φωτογράφισα για να το θυμόμαστε όλοι:

Κάποιος νομίζει ότι οι τυφλοί δε μπορούν να δουν φωτογρφίες αλλά μπορούν να διαβάσουν κείμενο Arial 10px. Κάποιος κάνει ένα κακόγουστο αστείο και κάποιος άλλος κομπάζει ότι παρέχει και accessibility. Κάποιος άλλος γελάει ειρωνικά. Κάποιοι χαμογελούν με πίκρα και οι υπόλοιποι πάνε παρακάτω…

Έπειτα από "επίκαιρη ερώτηση" του φίλου/συνάδελφου/αναγνώστη karabian αποφάσισα να θίξω το θέμα, με το δικό μου μοναδικό τρόπο (εδώ ακούγεται περίπου η κλασσική αλυσίδα ήχων που ακολουθεί το Θου-Βου πράκτωρ 000 στη βασική του εκπαίδευση στη σχολή μυστικών πρακτόρων).

Η πρώτη σκέψη που μου έρχεται στο μυαλό – και όχι για πρώτη φορά – είναι ότι στα θέματα που αφορούν στο internet, στα δικαιώματα του πολίτη εκεί, στην ανωνυμία, στα προσωπικά δεδομένα κλπ, οι σχετικές Αρχές (Αρχή Διασφάλισης Απορρήτου Επικοινωνίων, Εθνική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων, Αρχή Διασφάλισης Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα) κάνουν αρκετά καλά τη δουλειά τους. Δε γνωρίζω με ακρίβεια κατά πόσο την κάνουν πλήρως, παντού και πάντα. Αλλά στις περιπτώσεις όπου τις έχω παρατηρήσει έχω να πω ότι νομοθετούν και αποφασίζουν με βασικό γνώμονα την προστασία του πολίτη από την τεχνολογία με τρόπο ώστε η τεχνολογία να μην παρεμποδίζεται. Δεν είναι λίγες οι φορές που έχουν πέσει γερές "καμπάνες" στις μεγάλες εταιρείες για τους τρόπους με τους οποίους μεταχειρίζονται τους καταναλωτές από τις Αρχές αυτές.

Η ανωνυμία στο internet είναι για τους περισσότερους που ασχολούνται με αυτό κάτι το αυτονόητο. Κάτι που θέλουμε έντονα να συνεχίσει να διασφαλίζεται όσο είναι δυνατόν καλύτερα. Σκέφτομαι πως είναι σα να πηγαίνεις στο περίπτερο για να αγοράσεις εφημερίδα και να υπάρχει από το σύστημα ένας εγγενής τρόπος ώστε ο περιπτεράς σου να μη γνωρίζει τι εφημερίδα διαβάζεις. Είναι ένα δικαιώμα που στο περίπτερο δεν το έχεις. Ο περιπτεράς σου και οι υπόλοιποι πελάτες του περιπτέρου ας σε κρίνουν από το ποιος είσαι και όχι από το τι εφημερίδα διαβάζεις. Αυτό που πολύυυ αδρά περιγράφει το γλαφυρό μου παράδειγμα (οι ίδιοι ήχοι ακούγονται και πάλι) με το περίπτερο είναι που αξίζει να προστατευθεί.

Όμως, πιστεύω ότι καλό είναι να υπάρχει και ένα πλαίσιο που προσδιορίζει τα πράγματα. Δε θεωρώ χρήσιμο να μπορεί ο καθένας να διατυμπανίζει ό,τι του κατέβει σε ένα blog ανώνυμα και ανώδυνα. Σαν τίμιος άνθρωπος οφείλει να λάβει τη θέση του επώνυμα. Αν και υπάρχουν περιπτώσεις όπου κανείς δικαιολογημένα θα επέλεγε να κρυφτεί πίσω από την ανωνυμία. Όπως με ενοχλεί να βλέπω άρθρα σε μια εφημερίδα ανυπόγραφα το ίδιο με ενοχλεί να βλέπω ανώνυμα blogs που καταπιάνονται με θέματα που θίγουν άλλους ανθρώπους. Αλλά η ανωνυμία είναι ανωνυμία. Το internet λειτουργεί σα μια παγκόσμια "αγορά" (με την αρχαιοελληνική έννοια). Όλοι έχουν το δικαίωμα να αρθρώσουν το λόγο τους και αυτός – ο λόγος – να είναι προσβάσιμος επίσης από όλους. Επομένως, αυτό το δικαίωμά μας είναι χρέος της πολιτείας να το διαφυλάξει, μα και να δώσει τρόπους ώστε η ελευθερία του ενός να μην καταπατά την ελευθερία των υπολοίπων.

Πρέπει, λοιπόν, αρκετά μεγάλο τμήμα του ελληνικού καταναλωτικού κοινού να μην είναι καλά ενημερωμένο σχετικά με τα δικαιώματά του ως προς τις τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες. Δεν εξηγείται αλλιώς! Και οι διαφημιστικές εταιρείες, ικανότατες στη δουλειά τους, ομολογουμένως, σίγουρα το γνωρίζουν αυτό και το εκμεταλλεύονται με κάθε ευκαιρία. Φορητότητα! Δηλαδή, άμα αλλάξεις εταιρεία τηλεφωνίας, είτε κινητής είτε σταθερής, τότε η νέα σου εταιρεία είναι υποχρεωμένη να σου δώσει τον παλιό σου αριθμό. Δεν είναι "στην ευχέρειά της"! Είναι "υποχρεωμένη" να το κάνει αυτό. Και μάλιστα είναι υποχρεωμένη να αναλάβει τις διαδικασίες επικοινωνίας και συνεννόησης με την παλιά σου εταιρεία – για να μην χρειαστεί να το κάνεις εσύ αυτό. Εσύ, πληρώνεις ένα μικρό ποσό μόνο, ας πούμε, για να τους αποζημιώσεις για τη διευκόλυνση που σου κάνουν. Και αυτό, η φορητότητα, δηλαδή, είναι νόμος του κράτους. Από το 2002. Διάολε!

Κι ακόμη και σήμερα μας φορτώνουν καθημερινά με διαφημίσεις του στυλ "Έλα στη Μούγκαφον, και θα κρατήσεις το παλιό σου νούμερο" ή "Τώρα, για πρώτη φορά από την Croko-karta, αλλάζεις δίκτυο αλλά δεν αλλάζεις το νούμερό σου. Τι λέτε ρε "νούμερα"! Έκαναν την υποχρέωσή τους προσφορά και μας την πουλάνε.

Το κατέβασα το επίπεδο, συγνώμη, Άνθρωπος είμαι και συγχίστηκα.

Μια ιδέα να ρίξω στο τραπέζι! Έχουμε τόσα ταμεία, ασφαλιστικά, επικουρικά, το νέο, κοινώς ονομαζόμενο ταμείο "φτώχειας", κλπ κλπ. Όλα με σκοπό να προνοήσουν για τις δύσκολες ώρες του εκάστοτε τμήματος της κοινωνίας για το οποίο έχουν δημιουργηθεί. Και όλα αυτά τα ταμεία χρηματοδοτούνται από το ίδιο αυτό το εκάστοτε τμήμα της κοινωνίας, μέσω εισφορών, ξανά-εισφορών κλπ κλπ. Γιατί, λοιπόν – και το λέω καθαρά εγωιστικά – δεν φτιάχνουν και οι τράπεζες ένα τέτοιο; Ένα "ταμείο φτώχειας τραπεζών"! Για τις δύσκολες ώρες του καπιταλισμού. Για τις σκοτεινές συγκυρίες της ελεύθερης αγοράς. Για τα απρόβλεπτα γεράματά τους, ίσως…

Γιατί την ενίσχυση του τραπεζικού συστήματος πρέπει να την επωμισθούν οι φορολογούμενοι; Άσε, δε, το γεγονός ότι ελάχιστα από τα αρχικά υποσχόμενα οφέλη θα έχει το δημόσιο απο αυτή την επιχείρηση/επένδυση! Ας ενισχυθεί η ρευστότητα, ναι! Αλλά από ποιον; Γιατί δε συγκροτούν οι τράπεζες ένα κοινό ταμείο για τις δύσκολες ώρες της ρευστότητας; Ένα ταμείο από τις τράπεζες, με τις τράπεζες και για τις τράπεζες.