6 Μαΐου, 2010

Γίνεσαι κυβέρνηση για 20+ χρόνια. Αλλαγή!

Ταΐζεις δικό σου κόσμο για 20+ χρόνια, διορίζεις, τρως και πίνεις.

Φτιάχνεις ένα διεφθαρμένο, διαπλεκόμενο, πελατειακό, δυσλειτουργικό και σπάταλο, υδροκέφαλο κράτος, που τους πιο πολλούς κάπως τους ταΐζει κι έτσι δε μιλάνε.

Βγαίνεις και από πάνω. Κάθαρση!

Κρύβεις κάτω από το χαλάκι χρέη και σπατάλες, μετακυλώντας τα στο μέλλον και δανείζεσαι, δανείζεσαι, δανείζεσαι.

Εντωμεταξύ κάνεις Ολυμπιάδες και μπαίνεις στο ευρώ.

Όλα καλά. Ανάπτυξη. Γαμώ!

Κουράζεσαι και κουράζεις και αναλαμβάνει άλλη κυβέρνηση για λίγο. Του καταλληλότερου!

Για 5 χρόνια κάνει τα ίδια. Τρώει, πίνει, διογκώνει προβλήματα.

Και κρύβει χρέη κάτω από το χαλάκι κατά τη συνήθη και πάγια τακτική.

Αφού κάψει τη χώρα δύο συνεχόμενα καλοκαίρια την πιάνει και η παγκόσμια οικονομική κρίση.

Δεν αντέχει πολύ και αναλαμβάνεις πάλι εσύ. Νέα αλλαγή!

Ξαφνικά, θυμάσαι να σηκώσεις το χαλάκι και όλος ο οχετός που κρύβατε τόσα χρόνια αποκαλύπτεται. Δυσωδία!

Το έλλειμμά σου εξαπλασιάζεται εκείνη τη χρονιά και η παγκόσμια αγορά φρικάρει.

Είναι και η κρίση…

Κατηγορείς αποκλειστικά την προηγούμενη κυβέρνηση για το "χαλάκι" και τα περιεχόμενά του. Καλή φάση!

Παρέλαβες χάος!

Η οικονομία σου τα σκάει και φωνάζεις το ΔΝΤ.

Το ΔΝΤ, σα χειρούργος χωρίς αναισθητικό, πετσοκόβει τους καρκίνους για να ξεπληρώσεις τα χρέη.

Λίγα χρόνια μετά η οικονομία ανακάμπτει.

Είσαι ο σωτήρας της πατρίδας, ο ανανεωτής, ο εκσυγχρονιστής!

Οδηγείς τη χώρα στον 21ο αιώνα.

εκτύπωση Κατηγορίες: απόψεις, δε βαριέσαι, πολιτική | rss 2.0 | trackback | 1 σχόλιο
5 Μαΐου, 2010

Ούτε που φανταζόμουν ότι τόσο σύντομα από την προηγούμενη φορά θα έγραφα ξανά για την εταιρική υπευθυνότητα του ΟΤΕ. Διάβασε εδώ για να μάθεις τι είναι εταιρική υπευθυνότητα (τυποποιημένα και καταγεγραμμένα όχι γενικά κι αόριστα) και για το γεγονός ότι ΟΤΕ βραβεύεται για το ότι την επιδεικνύει σε υψηλά επίπεδα. Μάλιστα! Σήμερα, 30 Απριλίου 2010, η ΕΕΤΤ επέβαλλε διοικητικό πρόστιμο στον ΟΤΕ σχετικά με τη μη εφαρμογή των μέτρων για τα άτομα με αναπηρίες. Το ποσό είναι ασήμαντο (105.000€ – τιμές προ πτώχευσης, βέβαια). Από την εν λόγω ανακοίνωση της ΕΕΤΤ διαβάζουμε:

Κατόπιν ακρόασης για τη διερεύνηση του θέματος και με στόχο τη διασφάλιση των δικαιωμάτων των ατόμων με αναπηρίες, η ΕΕΤΤ αποφάσισε την επιβολή στον ΟΤΕ διοικητικού προστίμου ύψους 105.000 ευρώ,  για παράβαση διατάξεων της προαναφερθείσας ΚΥΑ (Κοινή Υπουργική Απόφαση για την Καθολική Υπηρεσία 44867/1637/2008).

Πρόκειται για μία Απόφαση μείζονος κοινωνικής σημασίας, δεδομένου ότι αφορά στην προάσπιση μίας ειδικής ομάδας πολιτών με βαθμό αναπηρίας από 67% και άνω.

Υπενθυμίζεται ότι για το ίδιο θέμα,  η ΕΕΤΤ είχε εκδώσει, τον Ιούλιο του 2009, Απόφαση με την οποία είχε επιβάλει σύσταση προς τον ΟΤΕ να εφαρμόζει τις διατάξεις της σχετικής ΚΥΑ σε κάθε δικαιούχο-άτομο με αναπηρία που διαθέτει τα απαιτούμενα δικαιολογητικά πιστοποίησης της αναπηρίας του.

Η "Καθολική Υπηρεσία" έχει καθοριστεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση":

Η έννοια της καθολικής υπηρεσίας αναπτύχθηκε από τα όργανα της Κοινότητας. Ορίζει ένα σύνολο απαιτήσεων κοινής ωφελείας, στις οποίες θα έπρεπε να υπόκεινται, σε ολόκληρη την Κοινότητα οι τηλεπικοινωνιακές ή οι ταχυδρομικές για παράδειγμα δραστηριότητες. Οι υποχρεώσεις που απορρέουν από την έννοια αυτή έχουν ως στόχο να εξασφαλίσουν παντού την πρόσβαση όλων σε ορισμένες ουσιώδεις παροχές υπηρεσιών, ποιοτικών και σε προσιτή τιμή.

Η Καθολική Υπηρεσία, λοιπόν, έχει προσδιοριστεί ώστε όλοι να έχουμε πρόσβαση στις συγκεκριμένες τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες με προσιτό τρόπο, υποχρεώνοντας τις εταιρείες να συμμορφώνονται με αυτό. Ιδιαίτερα για τα άτομα με ειδικές ανάγκες:

Ειδικές ρυθμίσεις για τελικούς χρήστες που είναι άτομα με ειδικές ή ειδικές κοινωνικές ανάγκες (δες Νόμος 3431 του 2006, άρθρο 51 παράγραφος 1).

Και σε τι συνίστανται οι ειδικές ρυθμίσεις για τα άτομα με ειδικές ανάγκες, για παράδειγμα (μόνο στο adsl.gr έχω βρει online αναφορές τους μέχρι τώρα):

  • Έκπτωση 18 ευρώ επί της συνολικής μηνιαίας χρέωσης για χρήση υπηρεσιών πρόσβασης στο δημόσιο τηλεφωνικό δίκτυο του παρόχου Καθολικής Υπηρεσίας, προκειμένου να είναι δυνατή η πρόσβαση (στενής ή ευρείας ζώνης) στο Διαδίκτυο. Η έκπτωση αφορά τις παρακάτω κατηγορίες Ατόμων με Αναπηρία: Άτομα με βαριά νοητική υστέρηση, αυτισμό και ψυχώσεις ή πάσχοντα από εγκεφαλική παράλυση, με ποσοστό αναπηρίας 67% και άνω κλπ κλπ κλπ.
  • Λαμβάνεται μέριμνα για Άτομα με προβλήματα ακοής και ποσοστό αναπηρίας 50% και άνω, τα οποία δικαιούνται έκπτωσης 50% στην αποστολή και λήψη γραπτών μηνυμάτων μέσω κινητής τηλεφωνίας (SMS), η δαπάνη των οποίων βαρύνει τον εκάστοτε πάροχο της Καθολικής Υπηρεσίας του τόπου της διαμονής τους.
  • Για την εξυπηρέτηση ατόμων κωφών και ατόμων με σοβαρά προβλήματα άρθρωσης και ακοής, η δυνατότητα πρόσβασης στις υπηρεσίες εκτάκτου ανάγκης παρέχεται ατελώς και μέσω της υπηρεσίας γραπτών μηνυμάτων (SMS) κινητής ή σταθερής τηλεφωνίας.

Και άλλα πολλά. Πράγματα απολύτως λογικά, έχω την εντύπωση.

Αυτός ο ΟΤΕ λοιπόν, που βραβεύεται για την αυτή την εταιρική υπευθυνότητα, ήδη δύο χρόνια τώρα, η οποία έχει ως συνιστώσα της τη συμμόρφωση μιας εταιρείας με το νόμο και την ηθική, αποτυγχάνει να εκπληρώσει τις προϋποθέσεις που θέτει η πολιτεία σχετικά με την αντιμετώπιση των ατόμων με ειδικές ανάγκες! Η πρόταση που μόλις διάβασες περιέχει ένα τόνο αντιφάσεων. Και αυτό δεν είναι αποδεκτό. Είναι εξοργιστικό και είναι αποτέλεσμα λειτουργίας μιας εταιρείας με μοναδικό σκοπό την κερδοφορία και όχι την κοινωνική προσφορά. Και, κρίνοντας από τα πρόστιμα που κάθε τρεις και λίγο καταβάλει ο ΟΤΕ, μάλλον οδηγούμαστε στην καχυποψία ότι είναι στρατηγική κατεύθυνση της εταιρείας να μη συμμορφώνεται με τους νόμους του κράτους αλλά να πληρώνει τα ποσά των ποινών, κάτι που, προφανώς, της κοστίζει λιγότερο!

Στη συνέχεια ο ΟΤΕ μέσω του site του απαντά στη συγκεκριμένη απόφαση με ανακοίνωσή σε έντονο ενοχλημένο ύφος. Ορισμένα ενδιαφέροντα σημεία της απάντησης αυτής (και η δική μου ανάγνωση αυτών):

  • Το πρόστιμο αυτό επιχειρεί να σπιλώσει την εικόνα και το κύρος του ΟΤΕ σε έναν τομέα όπου αποδεδειγμένα έχει προσφέρει και συνεχίζει να προσφέρει, πολλά χρόνια προτού ιδρυθεί ακόμα η ΕΕΤΤ.
    (Δηλαδή η ΕΕΤΤ επιχειρεί να σπιλώσει το κύρος του ΟΤΕ. Η ΕΕΤΤ! Τόσα πρόστιμα για αυτό το λόγο; Και τι πάει να πει "προτού ιδρυθεί ακόμα η ΕΕΤΤ". Δηλαδή οι φοροφυγάδες να πούνε "εμείς ήμασταν εδώ πολύ πριν ιδρυθεί το ΣΔΟΕ".)
  • …ο ΟΤΕ παρέχει στο πλαίσιο της ΚΥ συγκεκριμένες υπηρεσίες προς ΑΜΕΑ, ύψους αρκετών δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ, χωρίς καμία απολύτως συνεισφορά από οποιονδήποτε, ούτε από το Κράτος ούτε από άλλους παρόχους.
    (Δηλαδή τι θα ήθελε ο ΟΤΕ; Επιδότηση για να εφαρμόσει το νόμο; Ή να τον λυπηθούμε για τα "δεκάδες εκατομμύρια ευρώ" που σπαταλάει;)
  • Ο ΟΤΕ επεσήμανε τα ζητήματα αυτά ήδη από τον Οκτώβριο του 2008. Σε συνάντηση με τους αρμόδιους φορείς το Μάρτιο του 2009 επιβεβαιώθηκε η βασιμότητα των προβληματισμών του ΟΤΕ και η ανάγκη αναθεώρησης της προαναφερόμενης ΚΥΑ και ζητήθηκε η υποβολή προτάσεων από τον ΟΤΕ για την τροποποίηση της, όπως και συνέβη τον Απρίλιο του 2009.
    (Δηλαδή επεσήμανε τα πιθανά προβλήματα αλλά μέχρι να του επιβληθεί το πρόστιμο θεώρησε ότι δε χρειάζεται να συμμορφωθεί. Σα να λέμε ότι κάνω την παρανομία, με πάνε σε δικαστήριο για αυτό που έκανα κι εγώ, επειδή θεωρώ ότι είμαι αθώος, συνεχίζω την παρανομία κι ελπίζω να δικαιωθώ. Καλή φάση!)
  • Ο ΟΤΕ θεωρεί ότι το πρόστιμο αυτό είναι άδικο καθώς: επεβλήθη μονομερώς από την ΕΕΤΤ, μέσω διαδικασίας στην οποία δεν συμμετείχαν οι φορείς εκείνοι που συνέταξαν την ΚΥΑ και ενώ, την ίδια ώρα, εξετάζουν τρόπους να αντιμετωπισθούν τα ζητήματα που βάσιμα έθεσε ο ΟΤΕ, ήδη προ 20 μηνών.
    (Εμ, τι δεν ξέρατε, ότι μια ανεξάρτητη αρχή έχει αυτή την εξουσία; Τώρα σας πείραξε που η ΕΕΤΤ έχει αυτή την εξουσία. Ποια εξουσία, δηλαδή, αυτό το λόγο ύπαρξης έχει ως ανεξάρτητη αρχή.)
  • Ο ΟΤΕ επιφυλάσσεται παντός νομίμου δικαιώματός του.
    (Θα σας δείξω εγώ θα δείτε τι θα πάθετε…)

Προσθήκη 05/10/2010:

Καμπάνα 2 εκ. ευρώ σε Cosmote και Vodafone και 1εκ. ευρώ σε WIND από την ΕΕΤΤ για την πολύ "υπεύθυνη" στάση τους να αυξήσουν τον ελάχιστο χρόνο χρέωσης βιντεοκλήσεων χωρίς να ενημερώσουν επαρκώς τους καταναλωτές-πελάτες τους.

εκτύπωση Κατηγορίες: απόψεις, διαδίκτυο, πολιτική | rss 2.0 | trackback | 1 σχόλιο
4 Μαΐου, 2010

Το"κακό" είναι… το "κακό που μας βρήκε". Το ΔΝΤ, τα μέτρα του και το απαράδεκτο κράτος που στήσαμε τόσα χρόνια μέχρι να φτάσει η κατάσταση στο απροχώρητο. Και ποιος φταίει για αυτό; Με το στόμα ανοιχτό παρακολούθησα χτες το βράδυ (03/05/2010) στην εκπομπή του Mega "Ανατροπή" τον παρουσιαστή της κ. Πρετεντέρη να επιδίδεται σε καμπάνια απόλυτης ενοχοποίησης της προηγούμενης κυβέρνησης της ΝΔ για το "κακό". Την ώρα που την προηγούμενη εβδομάδα στην ίδια εκπομπή παρουσιαζόταν δημοσκόπηση που παρουσίαζε ότι η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων κατηγορεί και τα δύο κόμματα για τη σημερινή κατάσταση. Την ίδια ώρα, στον τηλεοπτικό ΣΚΑΙ, ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος κ. Προβόπουλος ανέφερε στον κ. Παπαχελά ότι τον περασμένο Αύγουστο (του 2009), λίγο πριν τις εκλογές του Οκτώβρη, είχε αναλύσει το ζήτημα των μεγεθών του ελλείμματος και του χρέους, τόσο στον κ. Καραμανλή όσο και στον κ. Παπανδρέου. Ο κ. Πρετεντέρης παρουσίασε πίνακες που έδειχναν την πορεία του χρέους την 5ετία 2004-2009 και την πορεία των προσλήψεων στο δημόσιο. Είναι βέβαιο ότι το μερίδιο των κυβερνήσεων Καραμανλή στο "κακό" είναι τεράστιο. Φαίνεται και από τους πίνακες του κ. Πρετεντέρη αυτό! Μέσα σε 5 χρόνια κατάφεραν να ανταγωνίζονται σε καταστροφικότητα 20 χρόνια ΠΑΣΟΚ! Αλλά το να αγνοείς την ιστορία πριν το 2004 είναι προκλητικό. Θυμίζει τις πρόσφατες προσπάθειες του ΠΑΣΟΚ για εξεταστικές επιτροπές σχετικά την οικονομία αλλά μόνο για τα έτη από το 2004 και έπειτα. Προκαλεί το κοινό αίσθημα που ξεκάθαρα δηλώνει "φταίνε και οι δύο".

Φυσικά, δε φταίνε μόνο αυτοί οι δύο, τα δύο κόμματα που κυβέρνησαν, δηλαδή, αλλά και ένα σωρό άλλοι παράγοντες. Μιλώντας, όμως, για τις πρόσφατες κυβερνήσεις έχεις διαπράξει ένα τεράστιο λάθος, αν ξεχωρίσεις τη μία από την άλλη και καταλογίσεις ευθύνες μονόπλευρα. Έχεις στερήσει το δικαίωμα στο δύστυχο αυτό κράτος να ξεσκαρτάρει επιτέλους το πολιτικό σκηνικό που έχει λιμνάσει. Του κάνεις κακό! Δεν είναι αυτό υγιής στήριξη της κυβερνητικής πολιτικής ωσότου να ξεπεραστεί η κρίση. Δεν είναι δυνατόν ως δημοσιογράφος να αγνοείς το γεγονός ότι μόλις χτες ανακοινώθηκαν τα νέα μέτρα κι αντί να τα συζητάς και να αναζητάς τι μέλλει γεννέσθαι και το πώς, να προσπαθείς να στηρίξεις τόσο άκομψα την κυβέρνηση κατηγορώντας αποκλειστικά και μόνο την προηγούμενη. Ταυτόχρονα, να ασχολείσαι με το πόσο βλαβερό είναι οι πολίτες να κινητοποιούνται σε αγώνες για τα δικαιώματά τους σε περίοδο κρίσης. Οι εξουσίες είναι τέσσερις και όλες πάσχουν σε αυτή τη χώρα!

εκτύπωση Κατηγορίες: απόψεις, πολιτική | rss 2.0 | trackback | καθόλου σχόλια
4 Μαΐου, 2010

Και πόσα θα έχεις ακούσει για την ανθρώπινη αξία στις μέρες μας. Για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια μπροστά στο μέγεθος της αξίας του χρήματος. Για το ότι το παγκόσμιο σκηνικό είναι μια σκακιέρα, πάνω στην οποία διάφορα συμφέροντα κινούν πιόνια σα να έπαιζαν κάποιο παιχνίδι. Ότι οι ίδιες χώρες είναι έρμαια των παιχνιδιών ασύδοτων αγορών. Αυτό το τελευταίο ειδικά, ως Έλλην, το έχεις συνειδητοποιήσει καλά τελευταία και, όπου να 'ναι, θα αρχίσεις να το νιώθεις έντονα και στο πετσί σου. Θα σου δώσω ένα παράδειγμα των ημερών. Τι θα έλεγες αν μπορούσες, έτσι απλά, σε μερικές μόνο μέρες και με μερικές μόνο κινήσεις σε επίπεδο επαφών και ανακοινώσεων, να μειώσεις το χρέος της χώρας σου κατά 7%; Θα σου άρεσε πάρα πολύ, είμαι σίγουρος. Αλλά κάτι τέτοιο ακούγεται λίγο φαντασμαγορικό και δε θα το πιστέψεις. Όμως οι διεθνείς αγορές μπορούν να το πιστέψουν. Και μπορούν να το κάνουν! Γιατί μια οποιαδήποτε αξία σε μια ελεύθερη αγορά μπορεί να υποστεί τεράστιες διακυμάνσεις σε ελάχιστο χρονικό διάστημα. Κάτι τέτοιο συνέβη τον προηγούμενο μήνα (Απρίλιος 2010) με τη χρηματιστηριακή αξία των ελληνικών μετοχών (Ελευθεροτυπία 02/05/2010):

Η χρηματιστηριακή αξία των ελληνικών μετοχών από 78,8 δισ. ευρώ στις 12 Απριλίου υποχώρησε σε 65,9 δισ. την περασμένη Τρίτη για να επανέλθει σε υψηλότερα επίπεδα, ήτοι 70,3 δισ., την Πέμπτη. Η αυξομείωση είναι ασύλληπτη για τα ελληνικά δεδομένα, καθώς αντιστοιχεί στο 7% του συνολικού χρέους της χώρας και αντανακλά την εναλλαγή διαθέσεων ανάμεσα στη χρεοκοπία και τη σωτηρία. Η ανάκαμψη την Πέμπτη και η απογείωση… σε μία μέρα… οφείλεται σε μία σειρά λόγων…

Διάβασες σωστά; Το 7% του συνολικού χρέους της χώρας. Έτσι απλά, σε διάστημα ενός μήνα. Έτσι απλά, το ένα δέκατο σχεδόν του προβλήματος της χώρας μας παίχτηκε πάνω-κάτω στο χρηματιστήριο, με ουσιαστικό αίτιο αυτό που προσδιορίζεται ως "ψυχολογία της αγοράς". Αυτή είναι η ανεξέλεγκτη και παγκοσμιοποιημένη οικονομία που έχει στηθεί και από την οποία εξαρτώνται κράτη ολόκληρα. Ποιος μπορεί, λοιπόν, να διανοηθεί να σκεφτεί καν για ανθρώπινη αξιοπρέπεια σε ένα σκηνικό όπου η καταστροφή και η επιτυχία χωρίζονται από τόσο λεπτές και τόσο θολές διαχωριστικές γραμμές.

εκτύπωση Κατηγορίες: πολιτική | rss 2.0 | trackback | καθόλου σχόλια
3 Μαΐου, 2010

Δε θα κάτσω να σου πω τα μέτρα, φυσικά! Θα τα άκουσες χτες το πρωί ο ίδιος, άλλωστε, αν και υπάρχουν άλλοι για αυτή τη δουλειά. Φαντάζομαι τον Ελληνισμό κολλημένο στους δέκτες των τηλεοράσεων και των ραδιοφώνων του την Κυριακή το πρωί (02/05/2010), να περιμένει με αγωνία να παρακολουθήσει τις πολυαναμενόμενες ανακοινώσεις του κ. Παπακωνσταντίνου. Κάτι σαν από σκηνή αμερικάνικης ταινίας το φέρνω στο μυαλό μου, όπου όλο το έθνος παγώνει τις δραστηριότητές για μισή ώρα για να ενημερωθεί για το μέλλον της χώρας. Τα αυτοκίνητα σταματημένα στους δρόμους, με τους οδηγούς να κοιτάζονται μεταξύ τους με απόγνωση και συμπόνοια, καθώς δυναμώνουν την ένταση του ραδιοφώνου τους. Τον κόσμο στις καφετέριες και τα εστιατόρια να πέφτει σε σιωπή και να μένει με το ποτήρι ή το πηρούνι μετέωρο στα χέρια, καθώς ο μαγαζάτορας αλλάζει κανάλι για μάθουν όλοι τα νέα. Τον κόσμο που σουλατσάρει στην κυριακάτικη βόλτα του να κολλάει το πρόσωπό του στις βιτρίνες των καταστημάτων ηλεκτρικών ειδών με τις ανοιχτές τηλεοράσεις για να λαθρακούσει κάτι από τα μέτρα. Τον παππού και τη γιαγιά στο διαμέρισμα να σπεύδουν στον καναπέ τους κρατώντας ο ένας το χέρι του άλλου, θυμούμενοι εποχές που θα ήθελαν να είχαν ξεχάσει για πάντα. Ύστερα, η κάμερα στρέφεται στον κ. Παπακωνσταντίνου, στο Υπουργείο Οικονομικών.

Το ελληνικό σύμπαν, δηλαδή, για μισή ώρα παγωμένο, σα να έχει σταματήσει ο χρόνος. Για μισή ώρα όλοι σε μια αμήχανη συμμετοχή. Για μισή, έστω, ώρα όλοι οι Έλληνες σκυθρωποί και σκεφτικοί να περιμένουν να ακούσουν τα νέα μέτρα, να αναλογίζονται τι τους μέλλει, να υπολογίζουν τι τους μένει. Για αυτή τη μισή ώρα ο κ. Παπακωνσταντίνου έχει καταφέρει αυτό που στρατιές πολιτικών δεν έχουν καταφέρει δεκαετίες τώρα. Να ενώσει τους Έλληνες κάτω από το κοινό πρόβλημα. Εθνική ομόνοια για 30 κρίσιμα λεπτά, σε μια μέρα που ήδη χαράχτηκε στην ιστορία μας με παχιά γράμματα.

Θα γίνουν περικοπές, θα μειωθούν μισθοί, συντάξεις και άλλα πολλά. Ωραία. Όλοι θα κληθούμε να θυσιάσουμε κάτι για να βγει η χώρα από το τέλμα. Σωστά. Μετά από την περίοδο αυτή, όμως, θα βρεθούμε σε μια εποχή όπου η οικονομία θα έχει πέσει σε ύφεση (την υπολογίζουν και 4%), το πορτοφόλι του πολίτη θα είναι άδειο, τα παλιά χρέη θα έχουν αποπληρωθεί και τα νέα χρέη θα έχουν πλησιάσει το 140% του ΑΕΠ (γύρω στο 2014 το προσδιόρισε χρονικά αυτό ο κ. Παπακωνσταντίνου) από 115% που είναι σήμερα. Ήταν αναγκαστικό να καταλήξουμε εδώ, έτσι όπως πηγαίναμε ως κράτος. Δεν υπάρχει αμφιβολία! Το καταφέραμε αυτό με μεθοδική δουλειά 30 χρόνια τώρα. Τα δύσκολα δεν είναι τώρα, δεν είναι φέτος. Δεν τολμώ να φανταστώ σε τι κατάσταση θα βρισκόμαστε σε 3 χρόνια. Μέσα στο ευρώ; Έξω από το ευρώ; Μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση; Έξω; Θα έχει μείνει κάτι να ελπίζουμε; Δεν ξέρω…

εκτύπωση Κατηγορίες: απόψεις, πολιτική, προσωπικά | rss 2.0 | trackback | 1 σχόλιο
30 Απριλίου, 2010

Τώρα φτάσαμε εδώ. Το ποτάμι δε γυρίζει πίσω. Το ΔΝΤ ήρθε όχι για να αναδιοργανώσει την ελληνική οικονομία αλλά για να εξασφαλίσει ότι θα ξεπληρώσουμε τα χρέη μας. Η δουλειά του δεν είναι να μας φτιάξει κράτος αλλά να μας εξαναγκάσει να κόψουμε από όπου μπορούμε για να μπορέσουν οι δανειοδότες μας να κοιμούνται ήσυχοι ότι θα πάρουν πίσω τα χρωστούμενα με τους τόκους τους. Επομένως, ναι, ας ξεπληρώσουμε τα χρέη μας – δε θα μπορούσα να ισχυριστώ κάτι άλλο. Αλλά αυτό είμαι σχεδόν σίγουρος ότι θα γίνει τελικά. Αυτό θα το κάνει το ΔΝΤ θέλουμε δε θέλουμε. Το μέγα ζήτημα είναι αν θα μείνει καθόλου κράτος μετά. Αν θα έχει δημιουργηθεί η υποδομή για μια σύγχρονη χώρα ή η ιστορία θα μας επιστρέψει εκεί όπου ξεκινήσαμε το 1981; Φοβούμαι πως το δεύτερο είναι η περισσότερο πιθανή εκδοχή. Όσο τη διαχείριση της χώρας έχουν στα χέρια τους οι ίδιες μέτριες προσωπικότητες που την είχαν χρόνια τώρα – εναλλάξ – και δεν έχουν κάνει ακόμη ούτε καν την αυτοκριτική τους, η ελπίδα για αλλαγή χάνεται. Ο ίδιος ο κ. Παπανδρέου καταχράστηκε με τον πιο βίαιο και αχόρταγο τρόπο τη λέξη "αλλαγή" στη συνθηματολογία του πριν από τις τελευταίες εκλογές (Οκτώβρης 2009). Ποια άλλη αλλαγή μας μένει να ελπίζουμε;

Το ΔΝΤ θα μας σφίξει το ζωνάρι μέχρι εκεί που δεν πάει. Θα  περικόψει, θα απολύσει, θα μειώσει και θα το κάνει με την αυθεντία που έχει και με την εξουσία που διαθέτει. Άλλωστε με τον έναν ή τον άλλο τρόπο εκλήθη εδώ πέρα, δεν ήρθε από μόνο του. Το ΔΝΤ πουθενά δεν απέτυχε στον κόσμο. Όπου κι αν πήγε οι οικονομίες έλυσαν με τις παρεμβάσεις του το πρόβλημα των χρεών τους. Αλλά έπεσαν και σε βαθιές και καταστροφικές υφέσεις. Το πρώτο θα γίνει και στην Ελλάδα σίγουρα. Θα μας εξαναγκάσουν να ξεπληρώσουμε – αυτή είναι η δουλειά τους. Το τι θα ακολουθήσει είναι δικό μας θέμα! Μια κάποια ύφεση θα ακολουθήσει. Την έχουμε κάτσει τη βάρκα, που λένε, για την ώρα, δεν υπάρχει αμφιβολία. Όμως ο χρόνος κυλάει θέλουμε δε θέλουμε και, όσες θυσίες κι αν κάνουμε την επόμενη 3ετία-5ετία και όσο κι αν ματώσουμε, η περίοδος αυτή θα παρέλθει και θα βρεθούμε αντιμέτωποι με τον κακό μας εαυτό και πάλι. Θα βρεθούμε αντιμέτωποι με το ίδιο κράτος, με τις ίδιες πολιτικές. Και τότε θα έχουμε και βεβαρημένο ποινικό μητρώο διεθνώς.

Δύο πράγματα μπορώ να ελπίζω από την πραγματικά ζοφερή αυτή περίοδο που περνάμε αυτές τις μέρες και τις μέρες που θα ακολουθήσουν. Το πρώτο είναι μια αλλαγή του πολιτικού σκηνικού.  Ένα ξεσκαρτάρισμα σε πολλά επίπεδα (πολιτική, οικονομία, κοινωνία). Δεν είναι δυνατόν να αλλάξει κάτι με τις ίδιες νοοτροπίες, τα ίδια πρόσωπα, τα ίδια κόμματα. Δεν είναι δυνατόν οι ηθικοί αυτουργοί της χρεωκοπίας της χώρας, οι διαχειριστές των κυβερνήσεων που οδήγησαν εδώ να είναι οι ίδιοι που καταγγέλλουν τη σήψη του πολιτικού συστήματος και να ευαγγελίζονται τη "νέα αλλαγή". Αυτή η "νέα μεταπολίτευση" που ακούμε έντονα τελευταία πρέπει να γίνει. Τα κόμματα όπως τα ξέρουμε πρέπει να αρχίσουμε να τα νοούμε ως 'παλαιά κόμματα" και στη θέση τους να ξεπηδήσουν άλλα. Για παράδειγμα, σκεφθείτε πόσο πιο λογική θα ακούγεται η λύση των κυβερνήσεων συνεργασίας, που σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες είναι αυτονόητη, μετά την περίοδο που διανύουμε. Τότε που, ελπίζω, τα δύο μεγάλα κόμματα θα αναζητούν ψηφοφόρους με το τουφέκι, μιας και, ελπίζω και πάλι, ο λαός θα τους έχει καταλογίσει τις ευθύνες που τους αναλογούν.

Το δεύτερο πράγμα στο οποίο θα ήθελα να ελπίζω είναι οι υποδομές για ένα σύγχρονο κράτος. Για λόγους που έχει καταστεί πλέον τετριμμένο να αναφέρουμε, το ελληνικό κράτος όχι απλά δε λειτουργεί στην υπηρεσία του πολίτη αλλά του παρουσιάζει και προσκόμματα στην καθημερινότητά του. Όλες οι χώρες της Ευρώπης έχουν προβλήματα και, συχνά, μεγάλα. Αλλά έχουν ένα κράτος που λειτουργεί. Μια δημόσια διοίκηση που κάνει τη δουλειά της προς όφελος της κοινωνίας και της ζωής του πολίτη. Δεν ελπίζω σε μετατόπιση του πολιτικού μας σκηνικού προς αριστερότερες ιδεολογίες και δεν ξέρω αν θα το ευχόμουν κιόλας. Αλλά ελπίζω, αρχικά, σε ένα κράτος δυτικό και ευρωπαϊκό (όχι αμερικανικό), με όλα τα χίλια μύρια στραβά που έχουν τα δυτικά και ευρωπαϊκά κράτη αλλά που να λειτουργεί! Ας δανείζεται κι ας χρωστάει αλλά να λειτουργεί. Κι αυτό, όχι γιατί δεν έχω όνειρα και οράματα, αλλά γιατί θέλω να έχω ρεαλιστικές ελπίδες.

Αυτά είναι τα όνειρα που πιστεύω ότι μπορεί να έχει μια γενιά που ακολουθεί αυτή της μεταπολίτευσης. Η γενιά της μεταπολίτευσης έκανε ό,τι έκανε και της έχουμε πολλά μαζεμένα, αλλά σε προσωπικό επίπεδο είναι οι γονείς μας και τους αγαπάμε. Τώρα που οι ιδεολογίες έχουν όλες απομυθοποιηθεί και τα οικονομικά συστήματα έχουν όλα δείξει ότι μπορούν και καταρρέουν, τα όνειρά μας δεν πρέπει παρά να είναι ψύχραιμα και συγκρατημένα. Θέλω να φύγουν οι παλιοί, να πάνε στο καλό, μας έδειξαν τι μπορούν να κάνουν και θέλω να φτιάξουμε μια χώρα με ένα λειτουργικό κράτος. Δεν ελπίζω σε τίποτε άλλο…

εκτύπωση Κατηγορίες: απόψεις, πολιτική | rss 2.0 | trackback | καθόλου σχόλια
29 Απριλίου, 2010

Θυμάστε τη φετινή εκπομπή του Alpha με τίτλο "Για λογαριασμό σας"; Ένα ριάλιτυ όπου οικογένειες οι οποίες βρίσκονταν στο χείλος της χρεωκοπίας φώναζαν την εκπομπή για να τους βάλει τάξη στα οικονομικά τους! Βρε, βρε, πόσο προφητικό ήταν για την ίδια τη χώρα να προβληθεί φέτος. Αυτό δεν είναι το ΔΝΤ για τις χώρες; Ό,τι ήταν για τις οικογένειες εκείνες το "Για λογαριασμό σας"! Μόνο που το ΔΝΤ έχει την ισχύ να επιβάλλει μέτρα και κανόνες στις χώρες που επισκέπτεται ενώ ο κακομοίρης ο κ. Ν. Σαμοΐλης, ο παρουσιαστής της εκπομπής, μόνο συμβουλές μπορούσε να δώσει και συστάσεις να κάνει. Και θυμάμαι τα πικρά γέλια που είχαμε κάνει με εκείνη την οικογένεια, η οποία, μετά την υποτιθέμενη αποπληρωμή των χρεών της (από δάνεια, κάρτες, εφορίες κλπ) και αφού θα είχε ξεπουλήσει σπίτια και οικόπεδα, ανακοίνωσε ότι το επόμενο βήμα της θα ήταν να δανειστεί εκ νέου! Αλλά, αυτή τη φορά, με σωστούς όρους και προϋποθέσεις και με προγραμματισμό, ώστε να μην ξεφύγουν τα πράγματα από τον έλεγχο ξανά. Μόλις, δηλαδή, έχεις ξεχρεώσει 400000€ (αν θυμάμαι καλά το ποσό) να ονειρεύεσαι να χρεωθείς πάλι, διότι αδυνατείς να φανταστείς τον εαυτό σου σε κάποιο άλλο μοντέλο ζωής (σπίτι, εξοχικό, αυτοκίνητα κλπ).

ΥΓ: Ζητώ συγνώμη από τον ΚΥΡ που δανείστηκα την "Ελλάδα" του και από
τον κ. Σαμοΐλη που χρησιμοποίησα την εικόνα του από την εκπομπή.
Αλλά… είχε πλάκα!

εκτύπωση Κατηγορίες: δε βαριέσαι, πολιτική | rss 2.0 | trackback | 1 σχόλιο
28 Απριλίου, 2010

Αγαπητέ (συν)Έλληνα,

Την έχεις ακούσει τρισδιάστατα τον τελευταίο καιρό, το ξέρω! Όλες αυτές οι εξελίξεις με το κόστος δανεισμού της χώρας, την κερδοσκοπία των διεθνών αγορών και τη καταφυγή, τελικά, στη διαδικασία/στήριξη/επιτήρηση του ΔΝΤ σε έχουν βρει απροετοίμαστο και σε φοβίζουν. Νιώθεις εγκλωβισμένος, ντροπιασμένος και απομονωμένος. Η χώρα σου γίνεται παγκόσμιο παράδειγμα προς αποφυγήν και αποτελεί πραγματικά το μαύρο πρόβατο των συμμαχιών στις οποίες συμμετέχει. Είναι αλήθεια και πολύ εύλογα τα έχεις βάψει μαύρα. Κανείς δεν προσπαθεί ούτε καν να σου χρυσώσει το χάπι, πλέον. Στα ίσια σου λένε πια ότι θα σου κόψουν μισθούς, επιδόματα, θα σε απολύσουν, θα σε περικόψουν, θα πέσεις σε ύφεση, θα χρωστάς, θα ζοριστείς όλο και περισσότερο.

Αλλά, αγαπητέ (συν)Έλληνα, αν νιώθεις έκπληξη από όλα αυτά αδικείς τον εαυτό σου. Τι ακριβώς ήταν που δεν ήξερες; Τι ήταν αυτό που σου ήρθε από το πουθενά; Πόσα χρόνια τώρα βρίζεις ένα κράτος που χαρακτηριστικά λες ότι "δεν υπάρχει"; Πόσο καιρό τώρα στηλιτεύεις τη γραφειοκρατία; Πόσες δεκαετίες είναι που έχεις σιχαθεί τη διαφθορά και τις πελατειακές σχέσεις; Πέρασε έστω και μια μέρα τα τελευταία 30 χρόνια που να αναγνώρισες ότι αυτή η χώρα "τα πάει καλά"; Πότε ήταν η τελευταία φορά που κοίταξες το μέλλον με αισιοδοξία;

Καθ' όλη τη διάρκεια της μεταπολίτευσης παραπονιέσαι, (συν)Έλληνα, για ένα σάπιο κράτος, για ένα κράτος εχθρό σου, για μια πολιτεία απούσα από τα προβλήματά σου, για πολιτικούς διαπλεκόμενους, για σπατάλες, για σκάνδαλα, για κακή διαχείριση. Τόσο εύκολα ξεχνάς ότι εσύ ο ίδιος μέρα με τη μέρα ήξερες ότι ο "το καράβι βυθίζεται"; Ήξερες πολύ καλά τόσα χρόνια και ποια ήταν τα κακώς κείμενα και ότι ο κόμπος έφτανε σιγά σιγά στο χτένι. Και να που έφτασε τελικά. Αν διερωτόσουν "πού θα πάει αυτή η κατάσταση", τότε να η απάντηση. Εδώ πάει αυτή η κατάσταση!

Μη μου πεις τώρα για καπιταλισμούς και σοσιαλισμούς και δομές κοινωνικές και διεθνείς σχέσεις. Το θέμα είναι ότι καταδέχτηκες ένα κράτος ανίκανο με πολιτικούς που με κάθε ευκαιρία έβριζες. Ήξερες! Και από την άλλη πλευρά ψήφιζες. Ψήφιζες τόσα χρόνια υπέρ αυτού του κράτους και αυτών των πολιτικών. Άρπαζες με άγρια χαρά την κάθε διευκόλυνση που σου έκαναν και βολευόσουν με τα ψίχουλα που σου αναλογούσαν. Όλα αυτά με πόρους που δε διέθετες. Αλλά και αυτό ήξερες! Ήξερες για τα μεγάλα πάρτυ των επιδοτήσεων των περασμένων δεκαετιών που δημιούργησαν κρατικοδίαιετες εταιρείες. Ήξερες για τον τεράστιο, δυσκίνητο, σπάταλο και υπερδιογκωμένο δημόσιο τομέα. Το ήξερες και το σημείωνες κάθε μέρα στις συζητήσεις σου, στα καφενεία, στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, στους εργασιακούς σου χώρους, παντού.

Γι' αυτό είσαι συνένοχος και καλά να πάθεις. Γιατί όλα αυτά τα χρόνια που πέρασαν, γενιά της μεταπολίτευσης, δε σε κορόιδεψε και δε σε παραπλάνησε κανείς. Από τη μια εξέφραζες φρίκη και αηδία για το κράτος που δημιουργήθηκε και από την άλλη τα έκανες πλακάκια μαζί του σε κάθε ευκαιρία για να ικανοποιήσεις την προσωπική σου ευμάρεια, άλλοτε λιγότερο, με επιδοματάκια και παροχούλες, άλλοτε περισσότερο, χτίζοντας αυθαίρετα και διορίζοντας τέκνα από το παράθυρο, κι άλλοτε ακόμη περισσότερο στήνοντας offshore και χρηματίζοντας κρατικούς λειτουργούς. Γι' αυτό δε σε αντέχω (συν)Έλληνα. Δεν είσαι θύμα παρά της μικρόνοιας και της αχορταγιάς σου.

Μέχρι πέρυσι το ποσοστό του πληθυσμού στην Ελλάδα που βρισκόταν κάτω από το όριο της φτώχειας ήταν γύρω στο 20%. Ίσως υπάρχει, δηλαδή, ένα ποσοστό ανθρώπων που έπασχε όλα αυτά τα χρόνια. Το υπόλοιπο 80%, όμως, είναι σύσσωμο ένα 80% που έφαγε καλά. Όχι όλοι το ίδιο καλά. Ο καθένας μέχρι εκεί που μπορούσε να αντέξει η μασέλα και τα νύχια του. Όλο, όμως, το 100%, είναι ένα 100% απογοητευμένο από την πορεία της χώρας δεκαετίες τώρα. Όλο! Το φώναζε ότι είναι απογοητευμένο και ήξερε ότι το δημόσιο χρήμα υφίστατο γιγαντιαία σπατάλη. "Δεν υπάρχει κράτος" φώναζε όσα χρόνια μπορώ να θυμηθώ. Ποτέ όμως δε βρήκε το θάρρος να ζητήσει κάτι διαφορετικό και να επιδιώξει μια εναλλακτική πρόταση. Ήξερε και ψήφιζε αυτό που ήξερε.

Καλά να πάθεις, λοιπόν, (συν)Έλληνα; Σου αξίζει ΔΝΤ που θα πάει σύννεφο. Σου αξίζει διεθνής χωροφύλακας. Παιδονόμος!

Σε ασπάζομαι αδελφικά,
Τάκης

εκτύπωση Κατηγορίες: απόψεις, πολιτική | rss 2.0 | trackback | 5 σχόλια
27 Απριλίου, 2010

The Greece is a very nice place! Yes we know! Do we know? Yes, we do! Especially in the year of the crisis…

Για άσχετο λόγο, περιδιαβαίνοντας το διαδίκτυο σε αναζήτηση έμπνευσης, έτυχε να πέσω πάνω – ευτυχώς δε χτύπησα – στο υπέρλαμπρο web site που έχει κατασκευαστεί για να προωθεί την Αθήνα μας στους τουρίστες μας. Αφού αναπόλησα πόσο άθλιο στα όρια της γελοιότητας είναι το web site που διαφημίζει την ίδια τη χώρα στο εξωτερικό, προχώρησα στα ενδότερα. Ύστερα, ένεκα, βλέπετε, το μάτι τυγχάνει αετίσιο κι από αυτά τα πράγματα σκαμπάζω αρκετά καλά, παρατήρησα ότι η ιστοσελίδα στην οποία αναφέρεται το άρθρο αυτό (Breathtaking Athens) χρησιμοποιεί frames. Μία από τις πρώτες-πρώτες στη λίστα των τακτικών προς αποφυγήν, αν ένα web site θέλει να τα πηγαίνει καλά με τις μηχανές αναζήτησης! Αλλά το προσπέρασα εύκολα, διότι τι ανάγκη έχουμε να βγαίνουμε πρώτοι στα αποτελέσματα των μηχανών αναζήτησης; Εδώ όλος ο κόσμος για μας μιλάει και για το νέο ελληνικό θαύμα που θα συντελεστεί τα επόμενα χρόνια με τη συνδρομή της Αυτού Οικονομικότης του ΔΝΤ.

Το προσπέρασα και στάθηκα στο Top-10. Είναι μια περιοχή που παραδοσιακά υπάρχει σε ιστοσελίδες τουριστικών τόπων, η οποία μπορεί να δώσει μια γρήγορη γεύση για τα πιο σημαντικά αξιοθέατα ή, έστω, μια πληροφόρηση για τους βιαστικούς ή/και περαστικούς τουρίστες. Αυτός που την έγραψε δείχνει, δυστυχώς, και φτωχά αγγλικά να γνωρίζει αλλά και να μην έχει ο ίδιος πολλή-πολλή όρεξη να επισκεφτεί την Αθήνα που "σου κόβει την ανάσα". Ιδού ορισμένα ενδιαφέροντα:

Νούμερο2: Ancient Athens integrated into the contemporary city
Στα αγγλικά αυτό διαβάζεται ως εξής: "Η αρχαία Αθήνα ενσωματωμένη στη σύγχρονη πόλη". Να έρθει, δηλαδή, ο άλλος να δει το παλιό ενσωματωμένο στο νέο. Πότε έγινε αυτή η ενσωμάτωση κανείς δεν έχει αντιληφθεί φυσικά, ούτε και έγινε ως φυσική ή θεσμική διαδικασία. Τις περισσότερες φορές το νέο έχει καθίσει πάνω από το παλιό και δεν το αφήνει να αναπνεύσει, όμως εμείς έχουμε την πεποίθηση ότι ο ξένος αξίζει να έρθει να πληρώσει για να το δει αυτό…

Νούμερο 3: Get to know more than 5.000 years of civilization
Χαμογελάω κάτω από τα μουστάκια μου με κάτι τέτοια. Θα έρθει ο δύστυχος ο τούριστ για μερικές μέρες στην Αθήνα και θα γνωρίσει και 5000 χρόνια πολιτισμού; Λίγο υπερβολική απαίτηση δεν είναι αυτή; Χώρια που ο συγγραφέας της ατάκας αυτής κάτι πιο επιεικές ήθελε να πει, αλλά με αγγλικά του έφτασε στα άκρα.

Νούμερο 4: Hiking in the heart of the city
Αυτό μάλιστα! Εδώ η αλήθεια λάμπει και ο εμπνευστής της φράσης αυτής πράγματι δείχνει ειλικρίνεια! Γιατί πώς αλλιώς μπορείς να χαρακτηρίσεις την απόπειρα να κινηθείς πεζός στην Αθήνα παρά "hiking", "trekking" κοκ. Και οι άλλοι τρέχουν στην Παταγωνία για να βρουν λίγη δράση. Για αφήστε τους 5 μέρες στο κέντρο της Αθήνας χωρίς βοήθεια κι έπειτα βλέπουμε ποιος επιβιώνει!

Αναφορές σε μουσεία; Τίποτα στο Top-10! Θα είναι μάλλον κλειστά φέτος. Από αξιοθέατα; Πλάκα, Μοναστηράκι και "famed night life". Αυτά έχουμε να αναδείξουμε στον τουρίστα. Στην υγειά μας ρε παιδιά και καλό "κρίσιμο" καλοκαίρι!

Κλείνοντας, σας αφήνω με ορισμένα σπαρταριστά σχόλια ταξιδιωτών για αθηναϊκά ξενοδοχείο από το Trip Advisor (ξέρεις, εκεί που ο ένας τουρίστας εκμυστηρεύεται στον άλλον τις καλές και κακές του εμπειρίες και του συστήνει που να πάει και που να μην πάει – γέλα αλλά μην τα πάρεις τοις μετρητοίς γιατί υπάρχουν και οι καλές κριτικές):

  • I called it "running the gauntlet". DO NOT STAY HERE if you are a female traveller. It just isn't safe.
  • The staff were temperamentally erratic. Two, who were greek, were most unfriendly. Your stay with them really was a chore. One, old, communicated in grunts.
  • What ever you do, do not stay in this hotel. The other reviews posted on this site describing the hotel as a brothel in a poorly lit alley with prostitutes openly trading outside the front door and inside the hotel are all 100% accurate – and we had a six month old baby with us!
  • The walls in my hotel room had blood, poop smears, sperm, hand prints and other fluids that could not be identified. There were pubic hairs in my bed.
  • Next day at 12:00 the owner came up to our room and nocked the door very loud. He screamed at us saying "You have to pay me for 2 days,one for the night <we had already payed> and the other, because he said that we had to check out at 11:30 when the official hotel check out time says 12:00.
εκτύπωση Κατηγορίες: δε βαριέσαι, διαδίκτυο | rss 2.0 | trackback | 1 σχόλιο
23 Απριλίου, 2010

Με δραματικό διάγγελμά του ο πρωθυπουργός κ. Γιώργος Παπανδρέου από το Καστελόριζο (!) ανακοινώνει την απόφαση για καταφυγή στο μηχανισμό στήριξης από Ευρωπαϊκή Ένωση και Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Καλεί τους Έλληνες σε συστράτευση και τους ενημερώνει για τις δύσκολες μέρες που θα ακολουθήσουν. Ακολουθεί η ανακοίνωσή του. Πιστός στην αληθινή ενημέρωση των αναγνωστών μου διαβάζω τα νοήματα "ανάμεσα στις γραμμές" και σας τα μεταφέρω:

Κληρονομήσαμε ένα σκάφος έτοιμο να βυθιστεί.
(Τριάντα χρόνια προσπαθούμε από κοινού με τη ΝΔ να βυθίσουμε το ελληνικό σκάφος)

Μια χώρα που έχασε το σεβασμό των εταίρων της.
(Μια χώρα που οι εταίροι της μετάνιωναν χρόνο με το χρόνο που έβαλαν ανάμεσά τους)

Μια χώρα στο έλεος των ορέξεων των κερδοσκόπων.
(Όταν μιλούσαμε για διεθνείς αγορές φανταζόμασταν ότι σκοπός τους ήταν να δημιουργήσουν έναν ειρηνικό κόσμο όπου τα παιδάκια θα παίζουν ήσυχα σε παιδικές χαρές)

Με σκληρή δουλειά βαλθήκαμε να αναστρέψουμε το κλίμα.
(Με σκληρή δουλειά βαλθήκαμε να πείσουμε τους πάντες ότι η προηγούμενη κυβέρνηση τα έκανε μαντάρα από μόνη της)

Πήραμε δύσκολα μέτρα που πόνεσαν.
(Εμφανίσαμε ξαφνικά έλλειμμα 13% και βάλαμε τους Έλληνες να μαζεύουν αποδείξεις από τα Everest και τα ψιλικατζίδικα)

Δημιουργήσαμε νέες συμμαχίες.
(Είμαι ο Γιώργης και είμαι σοσιαλιστής διεθνούς κύρους)

Καταφέραμε να βγει ισχυρή απόφαση από την Ε.Ε για στήριξη της χώρας με ένα πρωτόγνωρο μηχανισμό.
(Επί δεκαετίες κάναμε τσάμπα πάρτυ με τις ευρωπαϊκές επιδοτήσεις κι όταν τελείωσαν τους ζητήσαμε και δανεικά)

Ελπίζαμε ότι η απόφαση θα ηρεμούσε τις αγορές για συνέχιση της χρηματοδότησης της χώρας με χαμηλά επιτόκια για να αφιερωθούμε στο έργο μας και να σταθεί η Ελλάδα στα πόδια της και να αισθανθούν όλοι οι Ελληνες περήφανοι.
(Πιστέψαμε ότι οι αγορές είναι ηλίθιες, άλλωστε ο σκοπός τους έμοιαζε να είναι ένας κόσμος ειρηνικός όπου τα παιδάκια θα παίζουν ήσυχα στις παιδικές χαρές, και ότι, βάζοντας τους Έλληνες να μαζεύουν αποδείξεις από τα Everest και τα ψιλικατζίδικα, θα τις πείθαμε να συνεχίσουν να μας δανείζουν με ευνοϊκούς όρους)

Όμως οι αγορές δεν ανταποκρίθηκαν.
(Φαίνεται πως δε νοιάζονται πολύ για το πού και πώς παίζουν τα παιδάκια)

Σήμερα η κατάσταση απειλεί να αποδομήσει τις θυσίες του λαού και να χαθεί η προσπάθεια των Ελλήνων.
(Σήμερα, ο λαός κινδυνεύει να αντιληφθεί με βίαιο τρόπο ότι το μοντέλο ζωής που του μάθαμε με κόπο τόσα χρόνια δε φτουράει)

Δεν θα το επιτρέψουμε.
(Καλύτερα να μην είχα κερδίσει τις εκλογές)

Ήρθε η στιγμή το χρόνο που δεν μας δίνουν οι αγορές να μας τον δώσουν οι σύμμαχοι.
(Ελπίζω πάλι οι Ευρωπαίοι εταίροι να μας ξελασπώσουν, άμα εξακολουθούν να θέλουν το ευρώ)

Επιτακτική ανάγκη να ζητήσουμε από τους εταίρους μας την ενεργοποίηση του μηχανισμού που φτιάξαμε.
(Χρεοκοπήσαμε τη χώρα, μας τελείωσαν οι διέξοδοι και έχουμε κατεβάσει τα παντελόνια. Κι αυτό το πιστόλι που πέταξα στο τραπέζι εκπυρσοκρότησε στα μούτρα μας)

Έχω δώσει εντολή στον κ. Παπακωνσταντίνου για τις απαραίτητες ενέργειες.
(Είπα στον – άλλο – Γιώργη να έχει έτοιμο ένα δωμάτιο στα νησιά Καϊμάν, just in case)

Οι εταίροι θα στείλουν μήνυμα στις αγορές για προστασία του κοινού νομίσματος.
(Οι εταίροι θα γονατίσουν μπροστά στις αγορές και θα εκλιπαρήσουν οι ελληνικές μαλ*κίες να μη βλάψουν και την υπόλοιπη ευρωζώνη)

Είμαστε σε νέα πορεία, μια νέα οδύσσεια.
(Η ζωή τραβά την ανηφόρα, πάλι με χρόνια με καιρούς πάλι δικά μας θα 'ναι, η Ελλάς ποτέ δεν πεθαίνει, είμαστε έθνος ανάδελφον και έχουμε κερδίσει κάνα δυο Eurovision και μερικά Ευρωπαϊκά)

Ξέρουμε όμως την Ιθάκη.
(Αδέρφια, ούτε που τολμάω να ξεκινήσω να σας περιγράφω τι σας περιμένει – εγώ έχω και το δωμάτιο στα νησιά Καϊμάν, just in case)

Μπροστά μας ένα ταξίδι με συλλογική συνείδηση και προσπάθεια θα φτάσουμε πιο σίγουροι.
(Αν, παρ' ελπίδα τα πράγματα δεν πάνε και εντελώς στραβά, μην ανησυχείτε, θα επιστρέψω από τα νησιά Καϊμάν αμέσως)

Ο τελικός προορισμός να απελευθερωθεί ο ελληνισμός από το δανεισμό.
(Αχ, ρε πατέρα, να έρθει πάλι εκείνη η εποχή που διόριζες το σύμπαν κι μοίραζες τα επιδόματα σαν πασατέμπο)

Να δώσουμε οξυγόνο εκεί που υπάρχει ασφυξία. Διαφάνεια εκεί που υπάρχει σκοτάδι και ανάπτυξη για όλους.
(Έχω ακλόνητη πίστη ότι, τελικά, οι διεθνείς αγορές θα συγκινηθούν από την ανάγκη για παιδάκια που παίζουν ήσυχα σε παιδικές χαρές μέσα σε ένα φιλειρηνικό κόσμο)

Η πίστη μας είναι αυτός ο τόπος και αυτός ο υπέροχος λαός.
(Ελληνάρες μου, κρατάτε γερά και κάντε λίγη υπομονή, το ξέρω θα τσούξει αλλά μας περιμένουν νέα πάρτυ σε λίγα χρόνια – μόνο να θυμάστε ότι σε εμένα τα χρωστάτε)

Είμαι βέβαιος ότι θα τα καταφέρουμε, αρκεί να πιστέψουμε στον ίδιο μας τον εαυτό και τις δυνατότητές μας.
(Αγορές ξε-αγορές, δε θα μασήσουμε εμείς, μόνοι μας θα τα καταφέρουμε, μόνοι μας θα πάρουμε νέα δάνεια με νέα επιτόκια και νέους όρους αποπληρωμής)

Εθνική επιταγή να ζητήσουμε επισήμως την ενεργοποίηση του μηχανισμού στήριξης.
(Να μην ξεχάσω να τσεκάρω τι έγινε με εκείνη την ακάλυπτη επιταγή που μου έσκασε προχτές – τα δωμάτια στα νησιά Καϊμάν δεν είναι και ό,τι φτηνότερο)

Έχει δώσει εντολή στον κ. Παπακωνσταντίνου να κάνει τις απαραίτητες ενέργειες.
(Μεγάλες ποσότητες βαζελίνης θα βρίσκονται από αύριο σε όλα τα σουπερμάρκετ της χώρας καθώς και στα φαρμακεία σε πολύ χαμηλές τιμές)

Οι εταίροι μας θα συνδράμουν αποφασιστικά για να χτίσουμε μια νέα Ελλάδα.
(Μία βραχονησίδα πάνω, μία βραχονησίδα κάτω ή έναν ΟΤΕ λιγότερο, δε χάθηκε ο κόσμος, κάπως θα τα βρούμε με τα καρντάσια)

Εμπρός, λοιπόν, όλοι μαζί, πανστρατιά για νέες ήττες, για νέες συντριβές…

εκτύπωση Κατηγορίες: δε βαριέσαι, πολιτική | rss 2.0 | trackback | 4 σχόλια