Και πόσα θα έχεις ακούσει για την ανθρώπινη αξία στις μέρες μας. Για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια μπροστά στο μέγεθος της αξίας του χρήματος. Για το ότι το παγκόσμιο σκηνικό είναι μια σκακιέρα, πάνω στην οποία διάφορα συμφέροντα κινούν πιόνια σα να έπαιζαν κάποιο παιχνίδι. Ότι οι ίδιες χώρες είναι έρμαια των παιχνιδιών ασύδοτων αγορών. Αυτό το τελευταίο ειδικά, ως Έλλην, το έχεις συνειδητοποιήσει καλά τελευταία και, όπου να 'ναι, θα αρχίσεις να το νιώθεις έντονα και στο πετσί σου. Θα σου δώσω ένα παράδειγμα των ημερών. Τι θα έλεγες αν μπορούσες, έτσι απλά, σε μερικές μόνο μέρες και με μερικές μόνο κινήσεις σε επίπεδο επαφών και ανακοινώσεων, να μειώσεις το χρέος της χώρας σου κατά 7%; Θα σου άρεσε πάρα πολύ, είμαι σίγουρος. Αλλά κάτι τέτοιο ακούγεται λίγο φαντασμαγορικό και δε θα το πιστέψεις. Όμως οι διεθνείς αγορές μπορούν να το πιστέψουν. Και μπορούν να το κάνουν! Γιατί μια οποιαδήποτε αξία σε μια ελεύθερη αγορά μπορεί να υποστεί τεράστιες διακυμάνσεις σε ελάχιστο χρονικό διάστημα. Κάτι τέτοιο συνέβη τον προηγούμενο μήνα (Απρίλιος 2010) με τη χρηματιστηριακή αξία των ελληνικών μετοχών (Ελευθεροτυπία 02/05/2010):
Η χρηματιστηριακή αξία των ελληνικών μετοχών από 78,8 δισ. ευρώ στις 12 Απριλίου υποχώρησε σε 65,9 δισ. την περασμένη Τρίτη για να επανέλθει σε υψηλότερα επίπεδα, ήτοι 70,3 δισ., την Πέμπτη. Η αυξομείωση είναι ασύλληπτη για τα ελληνικά δεδομένα, καθώς αντιστοιχεί στο 7% του συνολικού χρέους της χώρας και αντανακλά την εναλλαγή διαθέσεων ανάμεσα στη χρεοκοπία και τη σωτηρία. Η ανάκαμψη την Πέμπτη και η απογείωση… σε μία μέρα… οφείλεται σε μία σειρά λόγων…
Διάβασες σωστά; Το 7% του συνολικού χρέους της χώρας. Έτσι απλά, σε διάστημα ενός μήνα. Έτσι απλά, το ένα δέκατο σχεδόν του προβλήματος της χώρας μας παίχτηκε πάνω-κάτω στο χρηματιστήριο, με ουσιαστικό αίτιο αυτό που προσδιορίζεται ως "ψυχολογία της αγοράς". Αυτή είναι η ανεξέλεγκτη και παγκοσμιοποιημένη οικονομία που έχει στηθεί και από την οποία εξαρτώνται κράτη ολόκληρα. Ποιος μπορεί, λοιπόν, να διανοηθεί να σκεφτεί καν για ανθρώπινη αξιοπρέπεια σε ένα σκηνικό όπου η καταστροφή και η επιτυχία χωρίζονται από τόσο λεπτές και τόσο θολές διαχωριστικές γραμμές.
εκτύπωση Κατηγορίες: πολιτική | rss 2.0 | trackback