21 Ιουνίου, 2013

Την Τετάρτη 19/06/2013 έγινε στο Found.ation το πρώτο meetup αυτού που αυθαίρετα και αυθόρμητα ονομάσαμε “Greek WordPress Community”. Και έτσι άρχισε ο καυγάς. Τι community; Ποιο community; Πότε community; Και ποιοι είμαστε τελοσπάντων. Δεν είμαστε κανείς. Η απλή και ειλικρινής απάντηση είναι ότι community ψάχνουμε αλλά community δε βρίσκουμε και η μόνη λογική αντίδραση είναι αυτή: ας το φτιάξουμε. Αγαπούμε το WordPress και γενικότερα την ανάπτυξη στο web και θέλουμε να το μοιραστούμε αυτό με άλλους.

Δεν έχει άλλη καλύτερη εξήγηση. Αυτή είναι.

Πιστεύω ότι το “community” αυτό θα πρέπει να έχει ως σκοπό τη διοργάνωση δράσεων σχετικών με το WordPress και, γιατί, όχι με το web design/web development γενικότερα. Ο σκοπός του δε θα πρέπει να είναι η δημιουργία ενός ακόμη ενημερωτικού blog ή ενός forum συζητήσεων. Υπάρχουν πολλά, δε θα πρέπει να ανταγωνιστεί κάτι τέτοιο. Θα δούμε, όμως. Η συμμετοχή και οι δράσεις θα δείξουν προς τα πού θα πάει.

Γκρίνιαξα, ίσως, λίγο με τα παραπάνω αλλά αυτό με φέρνει και στη θετική πλευρά του πράγματος. Στην πλευρά όπου άνθρωποι, με τους οποίους δεν υπήρχε προηγούμενη γνωριμία, μας προσέγγισαν χωρίς καχυποψία και συμμετείχαν σε αυτή την προσπάθεια ενεργά. Κι αυτό είναι κάτι πολύ όμορφο. Όμορφο, ειλικρινές και ανιδιοτελές. Αυτούς τους ανθρώπους θέλω να τους ευχαριστήσω (με τη σειρά με την οποία τους γνώρισα):

Βασίλης Φατούρος για την πρώτη παρουσίαση της βραδιάς.

Γιάννης Σκλάβος από το Found.ation (formerly known as 123P) για τη φιλοξενία και το πρώτο κύμα συμμετοχών από το freestuff.gr.

Πλάτωνας Καββαδίας από τη HostHouse για την παροχή του live streaming του event και την προσωπική του παρουσία μολονότι μη Αθηναίος.

Κώστας Καρολεμέας από την Pinobo για τη δεύτερη παρουσίαση της βραδιάς.

Παναγιώτης Γρηγορόπουλος (greektuts.net) για την τρίτη παρουσίαση της βραδιάς.

Γεράσιμος Τσιαμαλός από το CSSIgniter για το δώρο των 5 ετήσιων συνδρομών.

Γιώργος Μπίκας για το δώρο των 5 αντιτύπων του βιβλίου του “Εισαγωγή στο WordPress 3.x” των εκδόσεων Κλειδάριθμος.

Τα παιδιά από τη Dnhost για το δώρο των 5 ετήσιων πακέτων hosting + domain name.

wordpress-greek-community-1st-meetup-1 wordpress-greek-community-1st-meetup-2 wordpress-greek-community-1st-meetup-3
wordpress-greek-community-1st-meetup-4 wordpress-greek-community-1st-meetup-5 wordpress-greek-community-1st-meetup-6

εκτύπωση Κατηγορίες: wordpress greek community, απόψεις, διαδίκτυο, ήμουν εκεί | rss 2.0 | trackback | 1 σχόλιο
12 Ιουνίου, 2013

ert-logoΠρώτον, ξέρεις πλέον ότι αυτό είναι εφικτό. Μια κακή εταιρεία, αν και δημόσια, είναι δυνατόν να κλείσει. Είναι άλλη συζήτηση το αν αυτή η εταιρεία είχε κοινωφελή σκοπό, αν τον επιτελούσε σωστά ή όχι. Ήταν μια πολύ κακή εταιρεία και έκλεισε. Αυτό έγινε με βάρβαρο τρόπο και σίγουρα θα μπορούσε να γίνει αλλιώς και πολύ νωρίτερα. Όμως γίνεται. Έγινε και μπορεί να ξαναγίνει. Να αντιδράσεις σε αυτό, να διαφωνήσεις με τον τρόπο που έγινε. Αλλά έγινε. Να το θυμάσαι και στο μέλλον, να το βάλεις στο λεξιλόγιό σου.

Δεύτερον, εκπληκτική είναι η αδιαφορία με την οποία αντιμετώπισαν την είδηση τα υπόλοιπα τηλεοπτικά ΜΜΕ. Δεν ήταν παρά μία ακόμη είδηση σχετικά με έναν αντιπαθητικό συνάδελφο που καλοπληρωνόταν για να κάθεται και ίσως και να ανακουφίστηκαν και λίγο από το νέο. Και, φυσικά, εντυπωσιακή είναι η χολή των ανθρώπων που εκφράζονται μέσα από τα social media σχετικά με το θέμα. Χολή και ειρωνεία παντού και “καλά να πάθουν οι δημόσιοι υπάλληλοι, τέτοιοι που ήταν” και “τι να βάλω τώρα στο 1-2-3 του τηλεκοντρόλ”.

εκτύπωση Κατηγορίες: απόψεις, πολιτική | rss 2.0 | trackback | καθόλου σχόλια
9 Μαΐου, 2013

Ο δημοσιογράφος:

Προφυλακιστέος ο 25χρονος που κατηγορείται για τη δολοφονία της 23χρονης φίλης του στη Νέα Μάκρη.
Μετά την απολογία του ενώπιον του 15ου τακτικού ανακριτή, οδηγήθηκε στη φυλακή ο 25χρονος που πριν από λίγες ημέρες στη Νέα Μάκρη φέρεται να χτύπησε άγρια την 23χρονη φίλη του, η οποία τελικά εξέπνευσε τη Μ. Δευτέρα.
(ΣΚΑΪ)

Ο κίτρινος τυφλοπόντικας:

Στη φυλακή ο 25χρονος χρυσαυγίτης που δολοφόνησε τη Φαίη Μπλάχα.
Η 23χρονη κοπέλα ξυλοκοπήθηκε άγρια από τον 25χρονο φίλο της στις 5 Απριλίου, έξω από το σπίτι της. Άφησε την τελευταία της πνοή στις 30 Απριλίου
(ΗΜΕΡΗΣΙΑ, κρίμα)

Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο τύπος, αν είναι χρυσαυγίτης, αν έκανε το έγκλημα ή όχι. Δεν ξέρω καν αν υπάρχει έγκλημα. Δε μπορώ να μάθω. Αυτό είναι το πρόβλημά μου. Δε μπορώ να μάθω!

(Κι υπάρχει και μια οικογένεια που σίγουρα θα θρηνεί και δε φταίει σε τίποτα. Συγνώμη.)

εκτύπωση Κατηγορίες: απόψεις, δε βαριέσαι | rss 2.0 | trackback | 2 σχόλια
8 Μαΐου, 2013

nikos-galisΕύκολα θα ανακήρυσσα το Νίκο Γκάλη ως το μεγαλύτερο Έλληνα αθλητή του εικοστού αιώνα. Οι μέσοι όροι του γονατίζουν κάθε στατιστική. Σκόραρε σταθερά 35-40 πόντους ανά αγώνα, με ποσοστό 50-60% στα δίποντα (αυτό είναι τιτάνιο ποσοστό). Έδινε πάσες. Ήταν δεινός αμυντικός, χωρίς να κάνει φάουλ – σπανίως συμπλήρωνε τα 5. Πρόσφερε θέαμα.

Σίγουρα είναι ο πιο αγαπημένος. Είναι αυτός που ένωσε ποδοσφαιρόφιλους μπαμπάδες με μπασκετομανείς πιτσιρικάδες και άσχετες στα αθλητικά μαμάδες. Ένωσε Αθηναίους και Θεσσαλονικείς κάτω από το γαλάζιο της Εθνικής Ελλάδος. Έκανε τους Έλληνες να είναι, εκτός από Ολυπιακοί και Παναθηναϊκοί, ταυτόχρονα και Αρειανοί.

Αν τα βάλεις όλα αυτά κάτω δεν είναι καθόλου λίγα.

Είχε κι αυτό το στοιχείο του “Δαυίδ”, του μικροκαμωμένου ήρωα που νικά το γίγαντα Γολιάθ. Ακόμη ηχεί στα αυτιά μου το παραλήρημα του Συρίγου από εκείνο το καταπληκτικό απόγευμα του 1987: “… ο Γκομέλσκι βάζει-βγάζει …”. Ο προπονητής της (ενωμένης ακόμη) Σοβιετικής Ένωσης μάταια έριχνε τον ένα μετά τον άλλο τους παίχτες του πάνω στο Γκάλη για να τον σταματήσουν.

Είναι δύσκολο να μιλήσω για το Γκάλη χωρίς μια δόση συγκίνησης.

Μα, ναι, ο Γκάλης ήταν και ένα λαμπρό δείγμα αθλητή. Ένα λαμπρό δείγμα εργάτη. Ήταν αξιόπιστος! Ήταν προσηλωμένος στη δουλειά του, στο στόχο του. Δούλευε όταν άλλοι γλεντούσαν και προπονιόταν όταν άλλοι αναπαύονταν. Ήταν ένας επαγγελματίας ανάμεσα σε ερασιτέχνες. Ερασιτέχνες που δεν σνόμπαρε αλλά τους δίδαξε πώς να είναι επαγγελματίες.

Αν είχαμε λίγο περισσότερο Νίκο Γκάλη μέσα μας ίσως πολλά πράγματα να ήταν πολύ καλύτερα.

εκτύπωση Κατηγορίες: απόψεις, προσωπικά | rss 2.0 | trackback | καθόλου σχόλια
22 Απριλίου, 2013

the-animals-the-house-of-the-rising-sunΕίναι αδύνατο να μη γνωρίζεις το τραγούδι αυτό: The House of the Rising Sun. Το έχεις μάθει τουλάχιστο από τη χαρακτηριστική εκτέλεση των Animals του 1964, που το έκανε γνωστό σε όλο τον κόσμο. Κατά πάσα πιθανότητα όμως  δεν ξέρεις για τι μιλάει αλλά αποδέχεσαι τους στίχους του ποιητική αδεία ή έστω ως κάπως ψυχεδελικούς. Θέλω να σου πω ότι είναι ένα πάρα πολύ ωραίο τραγούδι για πολλούς διαφορετικούς λόγους.

Πρόκειται για ένα de facto σημαντικό τραγούδι – η φήμη και η διαχρονικότητά του είναι αδιαμφισβήτητες -, του οποίου η ιστορία χάνεται στους αιώνες. Πιστεύεται ότι ξεκινάει από τα παραδοσιακά τραγούδια που Ιρλανδοί άποικοι έφεραν στην Αμερική το 17ο-18ο αιώνα. Από εκεί έχει ενσωματωθεί στην αμερικάνικη παραδοσιακή μουσική (Americana) και έχει μπολιαστεί με στοιχεία της αφρικανικής μουσικής που κουβάλησαν μαζί τους οι νέγροι σκλάβοι. Σήμερα είναι ένα παγκόσμιο τραγούδι.

Μιλάει για ένα κορίτσι (ή ίσως για ένα αγόρι) του οποίου η ζωή έχει καταστραφεί από το δυνάστη σύζυγο (ή πατέρα), ο οποίος ήταν μέθυσος και τζογαδόρος. Το “σπίτι” εικάζεται ότι είναι είτε ένας οίκος ανοχής είτε πιθανώς μια φυλακή, όπου ένας “ανατέλλων ήλιος” ήταν ζωγραφισμένος σε κάποιο τοίχο, καταλήγοντας να συμβολίζει την καταπιεσμένη ζωή που αυτή (αυτός) βίωνε. Προειδοποιεί, δε, τα αδέρφια της (του) να μην κάνουν τα ίδια λάθη με αυτήν (αυτόν).

Αυτό το hit της δεκαετίας του ’60, λοιπόν, δεν είναι απλώς ένα χιλιοπαιγμένο τραγούδι, που οι ροκάδες λάτρεψαν σε βαθμό γραφικότητας. Είναι ένα δείγμα της παραδοσιακής μουσικής σχεδόν όλου του κόσμου με στοιχεία από πολλές γεωγραφικές περιοχές, που εκτείνονται σε πολύ διαφορετικές χρονικές περιόδους. Φυσικά, η παγκοσμιοποίηση και η πολιτισμική επιρροή των ΗΠΑ τον 20 αιώνα έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξή του.

Δες πώς έφτασε στο σήμερα μέσα από όλες τις καταγεγραμμένες ηχογραφήσεις που έχουν γίνει (σου έχω ενσωματώσει αυτές που “πρέπει” να έχεις ακούσει):

1934 Tom Clarence Ashley & Gwen Foster (folk εκτέλεση)

1935 The Callahan Brothers – Rounder’s Luck (Rising Sun Blues)  (folk εκτέλεση)

1937 Georgia Turner (folk εκτέλεση)

1938 Roy Acuff (folk εκτέλεση)

1942 Libby Holman & Josh White (μια ασυνήθιστη “ελαφριά” προσέγγιση)

1944 Lead Belly (καθαρό blues)

1959 Frankie Laine  (jazz εκτέλεση)

1959 Andy Griffith (o Matlock! εντάξει, η εκτέλεση δε λέει κάτι αλλά είναι ο Matlock!)

1960 Doc Watson & Clarence Ashley (η folk επανέρχεται στο προσκήνιο)

1960 Miriam Makeba (Mama Africa) (απαλή soul εκτέλεση)

1961 Dave Van Ronk  (αρχίζει να αποκτά σύγχρονη φόρμα, από αυτόν το αντιγράφει ο Bob Dylan)

1961 Joan Baez (unplugged, στον πρώτο της δίσκο)

1962 Bob Dylan (επίσης unplugged – ακόμη – επίσης στον πρώτο του δίσκο, αλλά τώρα το τραγούδι έχει πάρει τη γνωστή του μορφή)

1962 Nina Simone (διαφορετική και ιδιαίτερη εκτέλεση)

1964 Animals (η πιο δημοφιλής μέχρι σήμερα – RnB – εκτέλεση)

1967 Everly Brothers (όμορφη, λυρική folk/rock εκτέλεση)

1967 Takeshi Terauchi (ορχηστρικό ροκ, θα ταίριαζε γάντι σε ταινία του Ταραντίνο)

1969 Frijid Pink (hard rock εκτέλεση)

1977 Santa Esmeralda (disco εκτέλεση, κουράγιο)

1982 Demis Roussos (εκτέλεση α λα Ντέμης Ρούσσος)

1992 Gregory Isaacs (εκτέλεση reggae)

1996 BTO (classic rock εκτέλεση)

2001 Sinead ‘O Connor (slow αισθαντική εκτέλεση)

2012 Sons of Anarchy  (rock μπαλάντα, προσαρμοσμένη στιχουργικά στη θεματολογία της σειράς)

—

YΓ1: Η εκτέλεση των Doors δεν υπάρχει. Αλήθεια. Δεν υπάρχει, είναι μύθος.

ΥΓ2: Θρυλείται ότι ίσως αυτή (1928) είναι η πρώτη ηχογραφημένη έκδοση αλλά δε μοιάζει και πολύ.

ΥΓ3. Bon Jovi. Ναι.

εκτύπωση Κατηγορίες: μουσική | rss 2.0 | trackback | καθόλου σχόλια
15 Απριλίου, 2013

record-store-day-20-april-2013

Και φέτος θα γιορταστεί στην Αθήνα η παγκόσμια ημέρα των record stores το Σάββατο, 20 Απριλίου 2012. Όπως και πέρυσι και πρόπερσι αλλά και τρία χρόνια πριν (διάβασε εδώ για περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με το event αυτό). Η επίσημη ιστοσελίδα του είναι εδώ: International Record Store Day. Φέτος, όπως κάθε χρόνο έχουν ανακοινώσει ότι θα συμμετάσχουν ενεργά με προσφορές, ειδικές εκδόσεις αφιερωμένες στην ημέρα αυτή και άλλα πολλά το Rock & Roll Circus (στη Σίνα, στο Κολωνάκι) και το UserRecords.Gr (στην Κυψέλη).

Η λίστα με τα ελληνικά δισκοπωλεία που παίρνουν μέρος:

Reload Stores
Rock & Roll Circus Ιστοσελίδα
PUBLIC Ιστοσελίδα
Zacharias Records
Zaharias Records Ιστοσελίδα
vinyl kiosk Ιστοσελίδα
Sonic Boom Records & Usedrecords.gr Ιστοσελίδα
TO DISKADIKO Ιστοσελίδα
Record House Ιστοσελίδα
off the record
MUSIC WORKS Ιστοσελίδα
OFF THE RECORD Ιστοσελίδα

Τα λέμε κάπου εκεί!

εκτύπωση Κατηγορίες: βινύλιο, μουσική | rss 2.0 | trackback | καθόλου σχόλια
25 Μαρτίου, 2013

CaymanIslandsSG95Έχω πειστεί ότι η Ελλάδα ήταν μια χώρα σπάταλη. Γεμάτη βολεμένους δημοσίους υπαλλήλους, διεφθαρμένους πολιτικούς, αδιάφορους πολίτες. Έχω πειστεί ότι το καλύτερο πράγμα που μας έτυχε τα τελευταία 40 χρόνια ήταν η Ευρωπαϊκή Ένωση. Και ότι είναι κρίμα που δεν καταφέραμε να γίνουμε λίγο περισσότερο “Ευρωπαίοι” όλα αυτά τα χρόνια και να χτίσουμε ένα έστω αξιοπρεπές κράτος που να λειτουργεί υποτυπωδώς.

Αλλά η Ελλάδα δεν είναι η μόνη χώρα με μεγάλο δημόσιο χρέος ούτε με αρκετά μεγάλη οικονομία για να συνταράξει την παγκόσμια ισορροπία.

Έχω πειστεί ότι οι Κύπριοι έχουν παρασυρθεί συναισθηματικά σε δύο μεγάλα “όχι”. Το ένα στο σχέδιο Ανάν, που ανέβαλε την όποια λύση στο Κυπριακό για το μακρινό μέλλον. Το άλλο στο κούρεμα των καταθέσεων πριν από λίγες μέρες. Δύο μεγάλα “όχι” τα οποία ξεστόμισαν οι Κύπριοι με σχετική ευκολία. Ήταν μια χώρα με διογκωμένο τραπεζικό σύστημα, ένας φορολογικός παράδεισος και λίγο ή πολύ της αξίζουν αυτά που παθαίνει.

(Αυτές τις ώρες αναμένουμε τη σύσκεψη του Eurogroup για να μάθουμε τι θα γίνει τελικά.)

Αλλά η Κύπρος δεν είναι η μόνη χώρα με διογκωμένο τραπεζικό σύστημα ή ο μεγαλύτερος φορολογικός παράδεισος.

Αυτή είναι η ψύχραιμη άποψη και την ενστερνίζομαι. Για να μπορείς να υπάρχεις στον κόσμο αυτό πρέπει να έχεις αποδεχθεί τον καπιταλισμό, τη δημιουργία χρήματος από το μηδέν, το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα και να παίζεις με τους όρους του. Να μην είσαι πολύ σπάταλος, να δημιουργείς χρέη αλλά να φροντίζεις να μπορείς να τα αποπληρώνεις σταδιακά. Έτσι εξασφαλίζεις ανάπτυξη και ευημερία.

Αλλά είναι αυτό αρκετό; Αυτό είναι όλο;

Και τελικά αναρωτιέμαι για μένα και για σένα:
Έχουμε γεράσει τόσο πολύ κιόλας;
Τόσο εύκολα τα αποδεχόμαστε όλα αυτά;
Τολμάμε να φανταστούμε ότι ο κόσμος θα μπορούσε να είναι λίγο διαφορετικός;

εκτύπωση Κατηγορίες: απόψεις, πολιτική | rss 2.0 | trackback | καθόλου σχόλια
26 Φεβρουαρίου, 2013

super-dynamic-sale-rocknrollcircus-2013Όπως κάθε χρόνο το Rock & Roll Circus διοργανώνει “sales” τριήμερο με καλές προσφορές σε παλιά (-50%) και νέα βινύλια (-30%):

Μονάχα για τρεις μέρες, Πέμπτη 7, Παρασκευή 8 και Σάββατο 9 Μαρτίου, το Rock & Roll Circus φροντίζει να γιορτάσει τα 13α γενέθλια με έναν τρόπο πέραν του καθιερωμένου. Για 6η συνεχόμενη χρόνια, στα πλαίσια του ετήσιου Super Dynamic Sale, όλα τα καινούρια και όλα τα μεταχειρισμένα βινύλια και cd θα έχουν έκπτωση 30% και 50% αντίστοιχα, δεκάδες δίσκοι, cd και 45αρια θα σας περιμένουν σε τιμές μεταξύ ενός και τριών ευρώ! Για πρώτη φορά φέτος, μερικές ακόμη υπερδυναμικές εκπλήξεις θα είναι το δώρο μας για όσους έρθουν να γιορτάσουν μαζί μας! Από τις νέες κυκλοφορίες των Nick Cave και Allah-Las έως τις επανεκδόσεις της Light In The Attic και τα Jukebox Jam επτάιντσα, κι από τις original κόπιες της Impulse και της Stax μέχρι τους κλασικούς psych και blues δίσκους, το Rock & Roll Circus παρουσιάζει ένα ευρύ στοκ στις χαμηλότερες δυνατές τιμές. Εκεί που υπάρχει ένας κόσμος πέρα από το σκληρό δίσκο.

Rock & Roll Circus
Σίνα 21, 10680 Αθήνα
http://rockandrollcircus.wordpress.com/
http://www.facebook.com/events/615182165165399/
210 3620144,  rockandrollcircus@gmail.com

εκτύπωση Κατηγορίες: βινύλιο | rss 2.0 | trackback | καθόλου σχόλια
25 Φεβρουαρίου, 2013

poster vinyl is back 30x60ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Γεμάτη Βινύλιο η «Τεχνόπολις» του Δήμου Αθηναίων

Δίσκοι, pick up, μουσική και θετική διάθεση θα γεμίσουν την «Τεχνόπολις» του Δήμου Αθηναίων από 1 έως και 3 Μαρτίου 2013, στο Κτίριο: «Μηχανουργείο», (Πειραιώς 100, Γκάζι) στο μοναδικό Show αφιερωμένο στο βινύλιο με τίτλο «Vinyl is back» .

Η διοργανώτρια εταιρεία Demand  προσκαλεί τους «αθεράπευτους» συλλέκτες δίσκων, λάτρεις της μουσικής ιστορίας αλλά και τους νέους που πρόλαβαν στην εκπνοή της τη λαμπρή εποχή του βινυλίου σε μία συνάντηση που υπόσχεται ένα μουσικό ταξίδι στον χρόνο.

Στο «Vinyl is back» show, ο επισκέπτης θα συναντήσει:

  • Καταστήματα πώλησης δίσκων
  • Ιδιώτες/ Συλλέκτες δίσκων
  • Δισκογραφικές εταιρείες που παράγουν δουλειές καλλιτεχνών και σε δίσκους βινυλίου
  • Μηχανήματα αναπαραγωγής δίσκων (πικάπ, ενισχυτές κοκ)
  • Αξεσουάρ για βινύλια
  • Είδη αποθήκευσης δίσκων βινυλίου
  • Αξεσουάρ και ανταλλακτικά για πικάπ
  • Έπιπλα/Βάσεις για ηχοσυστήματα

ΕΙΣΟΔΟΣ ΔΩΡΕΑΝ

Ωράριο Λειτουργίας:

Παρασκευή 1 Μαρτίου 2013 16.00-22.00
Σάββατο 2 Μαρτίου 2013 11.00-22.00
Κυριακή 2 Μαρτίου 2013 11.00-22.00

Πληροφορίες: 210 9408714, http://vinylisback.blogspot.gr

(via)

εκτύπωση Κατηγορίες: βινύλιο, ήμουν εκεί, μουσική | rss 2.0 | trackback | καθόλου σχόλια
19 Φεβρουαρίου, 2013

Φωτογραφίες από το πρόσφατο Firefox OS App Days της Αθήνας στο OTEAcademy στις 26 Ιανουαρίου 2013.

1359193194816 1359187997476 2013-01-26 20.52.39 SAMSUNG 2013-01-26 14.10.40 2013-01-26 14.03.54 SAMSUNG SAMSUNG SAMSUNG SAMSUNG SAMSUNG 2013-01-26 09.49.37 SAMSUNG SAMSUNG SAMSUNG SAMSUNG firefox-os-app-days-athens-6 firefox-os-app-days-athens-5

Εντωμεταξύ, περιμένουμε με ανυπομονησία τα πρώτα Firefox OS smartphones της GeeksPhone.

εκτύπωση Κατηγορίες: firefox os, διαδίκτυο, ήμουν εκεί, τεχνολογία | rss 2.0 | trackback | 1 σχόλιο