Ένα θαυμάσιο και συγκινητικό τραγούδι που επανήλθε πρόσφατα στην επικαιρότητα χάρη σε μια εξίσου θαυμάσια διαφήμιση για γνωστή μάρκα ουίσκι! Είναι κρίμα που τόσο όμορφα πράγματα χρησιμοποιούνται για τόσο ασήμαντους σκοπούς. Αλλά ας μην κρίνουμε την εποχή μας σήμερα.
Θυμάστε:
Και να από που ξεκίνησε η ιστορία του τραγουδιού, η οποία φτάνει πίσω ως το 1930 και τους εργατικούς αγώνες της εποχής στις ΗΠΑ! Εμείς το γνωρίσαμε από τη Natalie Merchant αλλά έχει ειπωθεί και από άλλες ιστορικές φυσιογνωμίες. Πού να φανταζόταν η πρώτη κυρία που το δημιούργησε και το τραγούδησε ότι θα εξελισσόταν έτσι. Και τι παράταιρο ένα τραγούδι με τέτοιους στίχους να αξιοποιείται για να προωθήσει μια διεθνή μάρκα ουίσκι.
Ό,τι έχω να πω στους φίλους που θέλουν να ακούσουν θα το πω – και – από εδώ. Το προηγούμενό μου blog ήταν μάλλον τεχνικού περιεχομένου, μικρό και γραμμένο στα αγγλικά (γιατί Τάκη;). Έτσι αισθανόμουν ότι κάτι έλειπε, και, συχνά, ήθελα όλο κάτι νέο να πω αλλά δεν ταίριαζε εκεί. Αυτή είναι μόνο η αρχή του νέου αυτού blog το οποίο σύντομα θα αποκτήσει και δικό του template, μόλις και όταν έχω χρόνο και γι’ αυτό! (έγινε κι αυτό πια)…
Έχω μαζέψει πολλές ιδέες για τις οποίες έχω την εντύπωση ότι αξίζει να γράψω και την ψευδαίσθηση ότι κάποιος, ίσως, ενδιαφέρεται να διαβάσει γι’ αυτές. Σιγά σιγά ευελπιστώ το blog να πάρει συνολικά τη θέση του site μου, κυρίως για λόγους διαχειριστικούς – είναι αδύνατον, πλέον, να συντηρώ ένα site χωρίς αυτοματοποιημένες διαδικασίες, όσο μεράκι κι αν έχω. Ναι, έχω!
Το παλιό site και πολλά από το τρέχον ήταν ευγενική χορήγια του δαιμόνιου δημιουργικού ταλέντου της Πόπης Παπαναστασίου…
