Τάκης Μπουγιούρης

Dawn Penn – No, no, no (1994, αλλά και 1967)

Kaleidoscope – You don’t love me (1968)
(personal favourite)

Williw Cobbs – You don’t love me (1961)

Δες και αυτά:

• In the pines / Black girl / My girl
• Union maid / Part of the union
• Which side are you on

Η ζωή δεν είναι αμερικάνικη ταινία.

Για κάθε κωφάλαλη κοπέλα δεν υπάρχουν πάντοτε δύο φανταστικοί γονείς να την υποστηρίξουν στο όνειρό της να γίνει παγκόσμια πρωταθλήτρια στο μοτοκρός. Κάθε ορειβάτης που οραματίζεται να ανέβει στο Έβερεστ δεν είναι βέβαιο ότι θα τα καταφέρει να φτάσει στην κορυφή ούτε ότι θα επιβιώσει εκεί πάνω. Κάθε προγραμματιστής που αγωνίζεται να αναπτύξει την επόμενη εφαρμογή που θα κατακτήσει τον κόσμο δεν είναι σίγουρο ότι ότι θα αναγνωριστεί κάποια στιγμή από τη Google.

Καθένας όμως που θα προσπαθήσει να υλοποιήσει κάτι που επιθυμεί έντονα θα έχει στο τέλος μια ιστορία να διηγηθεί. Θα έχει κάτι να μοιραστεί. Αυτό σου υποδεικνύει το TEDx. Δε σου υπόσχεται τίποτα. Σου υπενθυμίζει ότι αξίζει να προσπαθήσεις να κάνεις ωραία πράγματα στη ζωή. Και ότι τα ωραία πράγματα δεν είναι απαραίτητα μεγαλεπίβολα. Ούτε είναι απαραίτητο να τα πετύχεις τελικά.

Αλλά πρέπει να προσπαθήσεις. Απλά.

The Louvin Brothers – In the pines

The Master’s Apprentices – Black Girl

Nirvana – My Girl

Δια στόματος Βενιζέλου, χθες 04/10/2012 το βράδυ, στις ειδήσεις του Mega στις 20:00. Σε ανύποπτο χρόνο, κι ενώ ωρυόταν για τις γνωστές λίστες, ποιος τις ήξερε και γιατί δεν τις αξιοποίησε ή ποιος δεν τις ήξερε, ανέφερε εν μέσω άλλων ότι:

Οι οφειλές προς το δημόσιο ανέρχονται σε 50 δις ευρώ, τα 4/5 των οποίων αντιστοιχούν σε 4-5 χιλιάδες Έλληνες πολίτες.

Καιρό τώρα προσπαθώ να μάθω από τα δημοσιεύματα στον τύπο ποιο είναι το αντικειμενικό μέγεθος των εσόδων που δεν εισπράττει το ελληνικό δημόσιο, ενώ τα δικαιούται***. Αυτά τα διαφυγόντα έσοδα οφείλονται στην παραοικονομία, στη φοροδιαφυγή, στην εισφοροδιαφυγή, σε πρόστιμα που δεν εισπράττονται κλπ.

Δυσκολεύομαι γιατί δεν ξέρω πού ακριβώς να ψάξω και γιατί τα νούμερα που βρίσκω άλλοτε μιλάνε για μόνο για τη φοροδιαφυγή, άλλοτε για το σύνολο των οφειλών μαζί με πρόστιμα και εκπρόθεσμες οφειλές, άλλοτε μόνο για την παραοικονομία. Όλες οι πηγές που έχω βρες μέχρι στιγμής, πάντως, συμφωνούν σε ένα: το νούμερο είναι τεράστιο και είναι πολλές 10άδες δις ευρώ. Τώρα επιβεβαιώνω τις εκτιμήσεις που μιλούν για τόσο μεγάλα νούμερα και από τον ίδιο τον πρώην υπουργό οικονομικών.

Το νούμερο δεν είναι απλά μεγάλο, είναι παρανοϊκά τεράστιο…

***

Ναι, ναι, φοροδιαφυγή και πάλι φοροδιαφυγή
Αν πληρώναμε τους φόρους μας (και μόνο) δε θα είχαμε μνημόνιο
Καλή η αγανάκτηση αλλά τι ζητά;
Η φοροδιαφυγή. Πόση είναι;

Η  φορολογική φιλοσοφία της Ελλάδας τα τελευταία χρόνια (αυτά της “κρίσης”) βασίζεται σε δύο δόγματα:

1. Θα παίρνω φόρους από αυτούς που δε μπορούν να το αποφύγουν.

και

2. Θα αυξάνω τη φορολογία σε όσους φοροδιαφεύγουν.

Η παράνοια του φορολογικού μας συστήματος δεν έχει όρια. Φορολογεί αδυσώπητα και ασταμάτητα μισθωτούς και συνταξιούχους, τους στίβει. Από την άλλη, αφήνει τους φοροδιαφεύγοντες ατιμώρητους ή τους βάζει τεράστια πρόστιμα που είναι αδύνατο να πληρωθούν. Αυξάνει τη φορολογία σε εκείνες τις ομάδες που θεωρεί ότι φοροδιαφεύγουν. Μα φοροδιαφεύγουν, κύριε τελώνη. Φοροδιαφεύγουν! Πόσο ανόητος είστε. Αν φοροδιαφεύγουν γιατί τους αυξάνετε τη φορολογία; Για να την πληρώσουν όσοι είναι συνεπείς; Το πρόβλημά σας δεν είναι ότι τους φορολογείτε λίγο, αλλά το ότι αδυνατείτε να εισπράξετε τους φόρους ευθύς εξαρχής!

Αυτό το σύστημα είναι υπερβολικό, είναι άδικο, αυξάνει τις ανισότητες και αγγίζει, όχι ένα μικρό, αλλά ένα τεράστιο τμήμα του πληθυσμού της χώρας, το οποίο είναι οργισμένο και ψάχνει απεγνωσμένα στηρίγματα για να πιαστεί.

Το διαδίκτυο είναι ένα καταπληκτικό μέσο! Είναι το σημαντικότερο τεχνολογικό επίτευγμα του 20ου αιώνα. Αυτό που έχει επιδράσει στις ζωές των ανθρώπων, από μόνο του, περισσότερο από οτιδήποτε άλλο. Είναι καλό, δόξα τω θεώ που έχουμε το διαδίκτυο. Αλλά μπορεί να γίνει καλύτερο. Να μερικοί τρόποι για ένα καλύτερο διαδίκτυο από το – δημοφιλές στους κύκλους των επαγγελματιών του διαδικτύου – blog “Smashing Magazine”, που μπορείς να τους εφαρμόσεις κι εσύ (σε δική μου απόδοση):

1. Μη μοιράζεσαι κάτι αν δεν αξίζει να μοιραστεί.

2. Να διαδίδεις αυτά που αξίζουν να διαδοθούν.

3. Το ποιοτικό περιεχόμενο κάνει καλό στο πνεύμα, όπως το κακό φαγητό κάνει κακό στην υγεία.

Ορίστε, μόλις εφάρμοσα και τους τρεις!

ΥΓ: Κι αν δε βαριέσαι, διάβασε για το “αργό διαδίκτυο” (slow web, σε αντιδιαστολή με το γρήγορο φαγητό, το fast-food).

Έχω μια μικρή εμμονή με τη φοροδιαφυγή¹. Τα προβλήματα της χώρας μας είναι πολλά και πιθανώς είναι ουτοπικό να ελπίζει κανείς ότι η αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής είναι εφικτή όταν όλα τα άλλα εξακολουθούν να ισχύουν (χαμηλή παραγωγικότητα, πελατειακό κράτος, τεράστιο και γραφειοκρατικό δημόσιο, αυθαιρεσία παντού, ωχαδερφισμός κλπ κλπ κλπ). Όμως, η φοροδιαφυγή είναι ένα πρόβλημα τόσο μεγάλο, τόσο γιγαντιαίο, τόσο τεράστιο στη χώρα μας, που από μόνο του το ξεχωρίζει, πώς να το πω, εξέχει.

Διαβάζω τώρα κι αυτό: Η παγκόσμια μη κυβερνητική οργάνωση “Global Financial Integrity“² εκτιμά σε έρευνά της ότι μεταξύ 2003 και 2011 εξέρρευσαν από την Ελλάδα 261δις ευρώ μαύρου χρήματος³ (το πρωτοδιάβασα στο ΣΚΑΙ). Πρόσεξες το νούμερο; Ξέρεις πόσο ήταν το ΑΕΠ της Ελλάδας πριν την κρίση; Της τάξεως των 350δις ευρώ! Ξέρεις πόσο είναι το χρέος της Ελλάδας αυτή τη στιγμή; Της τάξεως των 400δις ευρώ. Αυτά τα χρήματα δεν έμειναν σε ελληνικές τράπεζες και δε φορολογήθηκαν, παρά κατέληξαν σε offshore και “φορολογικούς παραδείσους”. Καταλαβαίνεις για τι μιλάμε;

Σου ακούγονται βαρετά νούμερα; Το δάνειο από ΕΕ και ΔΝΤ, που συνοδεύεται από το περιβόητο μνημόνιο είναι “μόνο” 110δις ευρώ!

—

1. Δες εδώ, εδώ κι εδώ αν δε βαριέσαι πολύ.
2. 2: “Global Financial Integrity (GFI) promotes national and multilateral policies, safeguards, and agreements aimed at curtailing the cross-border flow of illegal money” (από το website του GFI).
3. Δες και το report για το μαύρο χρήμα σε όλο τον κόσμο μέχρι το 2007 (PDF) και το εν λόγω, ειδικά για την Ελλάδα (XLS).

—

ΥΓ1: Σήμερα, 18/09/2012, διαβάζουμε παρόμοια έρευνα του Οικονομικού Επιμελητηρίου, η οποία υπολογίζει το ύψος των μη δηλωμένων εισοδημάτων των ελευθέρων επαγγελματιών σε 28δις, κάτι που μεταφράζεται σε 11.2δις διαφυγόντων φόρων.

ΥΓ2: Σήμερα, 19/09/2012, στην Ημερησία ο χάρτης της φοροδιαφυγής με λεπτομέρειες και αριθμούς ανά κλάδο.

Δεν ξέρω αν συνειδητοποιείς πόσο τεράστια, πελώρια, γιγαντιαία τραγικό είναι αυτό! Όλες οι θυσίες που κάνεις τα τελευταία χρόνια για να σωθεί η χώρα δε θα είχαν χρειαστεί αν αυτοί που φοροδιαφεύγουν πλήρωναν κανονικά τους φόρους που τους αναλογούσαν. Δε λέω ότι δε χρειάζονται ένα σωρό αλλαγές σε αυτή τη χώρα. Χρειάζονται! Πολλές! Πάρα πολλές! Αλλά να στο πω άλλη μία φορά: Αν πληρώναμε τους φόρους μας (και μόνο) δε θα είχαμε προσφύγει στο ΔΝΤ.

Το καταλαβαίνεις;

Κοίτα να δεις. Η φοροδιαφυγή στη χώρα μας είναι ένα μεγάλο αγκάθι. Δεν είναι εύκολο να υπολογιστεί καλά καλά. Αλλά υπάρχουν εκτιμήσεις που όλες συγκλίνουν σε ένα κοινό τόπο: Η φοροδιαφυγή είναι τεράστια. Όχι μεγάλη! Τεράστια! Πόσο τεράστια; Τόσο που συγκρίνεται με το χρέος που έχουμε επωμιστεί, το οποίο μας έχει απομακρύνει από τις διεθνείς αγορές και μας έχει υποχρεώσει να προσφύγουμε στη βοήθεια του ΔΝΤ, της ΕΕ με τα γνωστά μνημόνια (σε αυτή σκέψη τα ίδια τα μνημόνια δεν έχουν καμία σημασία).

Πρόσφατα, βγήκε στη δημοσιότητα μια μελέτη επιστημόνων του πανεπιστημίου του Σικάγο, η οποία εκτιμά βάσει στοιχείων ότι η ετήσια φοροδιαφυγή του 2009, μόνο ελευθέρων επαγγελματιών και αυτοαπασχολούμενων (γιατροί, μηχανικοί, λογιστές, δικηγόροι κλπ), είναι της τάξεως των 11δις. Ξανά: 11δις! Για μία χρονιά! Μόνο για μία χρονιά και για ένα υποσύνολο των φορολογούμενων!

Παλιότερα, είχα εντοπίσει έγκυρα στοιχεία πάλι από το 2009 έδειχναν ότι η συνολική φοροδιαφυγή έφτανε το 40% του ΑΕΠ (δηλαδή, ένα 40% του ΑΕΠ δεν υφίστατο καμία φορολόγηση). Αυτό αναλογούσε σε ένα ποσό φοροδιαφυγής της τάξεως των 30δις. Ξανά: 30δις φοροδιαφυγή το 2009. Μια χρονιά! Μόνο μία χρονιά 30δις.

(Σε αυτά τα νούμερα δεν υπολογίζονται καν τα πρόστιμα που οφείλονται στο κράτος και η εισφοροδιαφυγή (μη απόδοση ΦΠΑ, μη πληρωμή των ασφαλιστικών εισφορών στα εκάστοτε ταμεία). Και μιλάμε για νούμερα ίδιας και μεγαλύτερης τάξης μεγέθους.)

Κάτσε να στα βάλω δίπλα-δίπλα. Η κρίση έστω ότι άρχισε το 2009 στην Ελλάδα. Θα θεωρήσω – όχι και τόσο – αυθαίρετα ότι η φοροδιαφυγή δε μειώθηκε ιδιαίτερα μετά το 2009 – όχι ότι ήταν και πολύ μικρότερη πιο πριν). Δες το έτσι:

Καταλαβαίνεις τώρα;

ΥΓ1: Εντάξει, τα νούμερά μου είναι εντελώς προσεγγιστικά, παρολαυτά ιλιγγιώδη!

ΥΓ2: Φυσικά και δεν είναι το μόνο μας πρόβλημα η φοροδιαφυγή. Δεν πιστεύω καν ότι είναι το μεγαλύτερό μας πρόβλημα. Είναι όμως αρκετό!

ΥΓ3: Το μέσο μέγεθος της φοροδιαφυγής στην υπόλοιπη ΕΕ ως ποσοστό επί του ΑΕΠ είναι υποτριπλάσιο. Γιατί, ναι, μηδενική φοροδιαφυγή θα ήταν μια ουτοπία.

1. Ας ορίσουμε καλό άνθρωπο αυτόν που δε θα επιθυμήσει κακό για άλλον συνάνθρωπό του.

2. Αφήνουμε το καλό αξιωματικά και γενικόλογα στη γενική θεώρηση περί “καλού και κακού”.

3. Με μαγικό τρόπο ένας δαίμων μπορεί να αποφασίσει δίκαια ανά πάσα στιγμή αν ένας άνθρωπος είναι καλός ή κακός και να τον κατατάξει ανάλογα.

Ας υποθέσουμε ότι πάμε μια εκδρομή. Μαζεύονται φίλοι. Μερικοί φίλοι φωνάζουν και κάποιους φίλους τους. Πόσοι φίλοι συνολικά μπορούν να συγκεντρωθούν;

Σύμφωνα με τη θεωρία “όλοι οι καλοί χωράνε”. Επομένως, αν ο εκάστοτε πρόσθετος φίλος που καλείται είναι καλός τότε χωράει. Αν είναι κακός; Τότε θα υπάρχει πεπερασμένος αριθμός κακών που θα μπορεί να χωρέσει. Ο αριθμός αυτός οφείλει να είναι μεγαλύτερος του μηδενός γιατί, διαφορετικά, αν οι καλοί επέτρεπαν μόνο σε καλούς να συμμετάσχουν στην εκδρομή, τότε δε θα ήταν πραγματικά καλοί. Επομένως, υποχρεούνται να επιτρέψουν και σε κακούς να έρθουν μαζί. Αλλά η θεωρία λέει ότι όλοι οι καλοί χωράνε και όχι όλοι οι κακοί. Επομένως, μπορούν να έρθουν μερικοί μόνο κακοί.

Στην πορεία της εκδρομής μπορεί μερικά πράγματα να αλλάξουν. Μπορεί κάποιος καλός να εξελιχθεί σε καλό και το αντίστροφο. Υπάρχει ο δαίμων που τα ελέγχει αυτά τα πράγματα. Αν κάποιος κακός γίνει καλός τότε δεν υπάρχει πρόβλημα, διότι όλοι οι καλοί εξακολουθούν να χωράνε. Αν κάποιοι καλοί γίνουν κακοί τότε πιθανόν να υπάρξει πρόβλημα, εάν ξεπεραστεί ο μέγιστος επιτρεπτός αριθμός κακών. Αν αυτό συμβεί, τότε υποχρεωτικά κάποιοι κακοί θα πρέπει να αποχωρήσουν από την εκδρομή, γιατί είναι υπεράριθμοι. Οι καλοί όμως, όντας καλοί δε μπορούν να διώξουν συνειδητά κανέναν, ούτε κάποιον κακό.

Η μόνη λύση είναι όλοι ανεξαιρέτως, καλοί και κακοί (μιας και κάποιοι καλοί έχουν εξελιχθεί σε κακούς, για να φτάσουμε σε αυτό το σημείο) να παίρνουν έναν αριθμό προτεραιότητας, κατά την αρχική ενσωμάτωσή τους στην παρέα της εκδρομής. Σε περίπτωση όπου κριθεί αναγκαίο να διωχθούν κάποιοι κακοί, τότε αυτοί θα επιλεχθούν πρώτα από εκείνους τους κακούς που έχουν το λιγότερο σημαντικό αριθμό προτεραιότητας και, αν αυτοί έχουν διωχθεί όλοι, τότε θα επιλεχθούν από τους καλούς που έγιναν κακοί και πάλι με σειρά προτεραιότητας.

Έτσι δεν είναι;