Τάκης Μπουγιούρης

Ή: “Όλοι είμαστε Diu”

“Ο Θεόδωρος Κατσανέβας (Αθήνα, 1947) είναι Έλληνας πανεπιστημιακός και πολιτικός. Έχει διατελέσει Πρόεδρος του Ο.Α.Ε.Δ. (1981-1985), Διοικητής του Ι.Κ.Α. (1985-1989) και βουλευτής του ΠΑΣΟΚ στην εκλογική περιφέρεια Β’ Αθήνας (1989-2004). Για ένα διάστημα ήταν γαμπρός του Ανδρέα Παπανδρέου, ως σύζυγος της κόρης του Σοφίας. Από τον Μάιο του 2013 είναι πρόεδρος του κόμματος Δραχμή, Ελληνική Δημοκρατική Κίνηση Πέντε Αστέρων.”

Αυτό αναφέρει η ελληνική Wikipedia στο λήμμα της για τον Θεόδωρο Κατσανέβα. Το τι λέει παρακάτω δε μπορώ να σας το γράψω εδώ με ασφάλεια. Ίσως κινδυνεύσω να πάθω ό,τι και ο χρήστης της με το ψευδώνυμο Diu. Ο χρήστης Diu, ακολουθώντας όλους τους κανόνες της Wikipedia για συγγραφή αξιόπιστου περιεχομένου (ουδετερότητα, αναφορές, έλεγχος άλλων χρηστών), συμπλήρωσε το συγκεκριμένο λήμμα με αναφορές στην πρώτη ιδιόχειρη διαθήκη του Α. Παπανδρέου, όπου ο τελευταίος φέρεται να αποκάλεσε το Θ. Κατσανέβα “όνειδος για την οικογένεια”.

Να, μόλις τώρα σχεδόν το αναπαρήγαγα κι εγώ. Αλλά βασιζόμενος σε ένα λήμμα της Wikipedia. Η οποία βασίζεται σε δημοσιευμένα άρθρα στον ελληνικό τύπο, όπως αυτό του Βήματος, και αυτό του Protagon (μα και τόσα άλλα). Tα οποία ο Diu πρώτος παραθέτει. Δηλαδή, αναφέρθηκα σε ένα γνωστό, δημοσιευμένο γεγονός του δημόσιου βίου ενός Έλληνα πολιτικού. Και με τρόπο που να μη δείχνει ότι πιστεύω στην ορθότητα αυτού στο οποίο αναφέρθηκα. Αλλά είναι ένα γεγονός με δημόσιο ενδιαφέρον!

Βέβαια, το κατά πόσο είναι μέρος του “δημόσιου” βίου ενός πολιτικού οι χαρακτηρισμοί του πεθερού του, ίσως είναι αντικείμενο συζήτησης. Πιστεύω όμως ότι είναι, ειδικά όταν ο πολιτικός είναι ο Θ. Κατσανέβας και ο πεθερός ο Α. Παπανδρέου. Είναι μέρος της έκθεσης που ένας πολιτικός οφείλει να έχει αποδεχτεί όταν “κατεβαίνει” στον πολιτικό στίβο.

Ο Diu πλέον αντιμετωπίζει νομικό πρόβλημα εξαιτίας της συγγραφής του παραπάνω λήμματος. Κατηγορείται για συκοφαντία με δόλο. Εντωμεταξύ “κάποιοι” προσπάθησαν πολλές φορές  να διορθώσουν το λήμμα της Wikepedia, αφαιρώντας το επίμαχο σημείο. Εύλογα εικάζει κανείς ότι ήταν άνθρωποι από το περιβάλλον του Κατσανέβα. Η διαδικασίες της Wikipedia όμως, μέσω του ελέγχου των άλλων χρηστών, μονίμως το επανέφερε, μιας και ήταν ουδέτερο και επαρκώς τεκμηριωμένο με αναφορές.

Ο Κατσανέβας τότε στράφηκε -ατυχώς και ολίγον κωμικοτραγικώς- ενάντια στην ΕΛ/ΛΑΚ, θεωρώντας την υπεύθυνη για το περιεχόμενο της ελληνικής Wikipedia. (Κάθε μαθητής του λυκείου γνωρίζει ότι η Wikipedia δε γράφεται από μια εταιρεία αλλά από τους χρήστες της). Η ΕΛ/ΛΑΚ απάντησε το προφανές, ότι δεν έχει ευθύνη για το περιεχόμενο της Wikipedia, κι έτσι ο θιγόμενος στράφηκε ενάντια στο χρήστη, που έγραψε το συγκεκριμένο λήμμα. Το Diu (26 Ιουνίου 2013). Εδώ η ιστορία σοβαρεύει, καθώς ο Κατσανέβας ζητά διάφορα, όπως “καταβολή αποζημίωσης ύψους 200.000 ευρώ” και “χρηματικής ποινής 30.000 για κάθε ημέρα παραμονής” (του λήμματος).

Ο Diu, εφάρμοσε άμεσα τη σχετική δικαστική διαταγή που δέχθηκε και αφαίρεσε το περιεχόμενο που ζητήθηκε από το λήμμα. Όμως και πάλι οι διαδικασίες της Wikipedia το επανέφεραν ως έγκυρο! Ο Diu προσπάθησε τόσες πολλές φορές, που οι ίδιες διαδικασίες τον μπλόκαραν από τη Wikipedia με αποτέλεσμα το λήμμα να είναι ακόμη και τώρα πλήρες στη θέση του.

Συμφωνώ κι εγώ με ορισμένα κραυγαλέα σημεία που αναφέρει και η Wikipedia στο άρθρο της “Είμαστε όλοι Diu”:

1. Πώς μπορείς να “διατάξεις” να εφαρμοστεί μια απόφαση σε ένα διεθνούς πρόσβασης σύστημα όπως η Wikipedia. Είναι εξαιρετικά κατανεμημένο, χωρίς κεντρική αρχή, που να αποφασίζει για το περιεχόμενό του, και με συγκεκριμένους κανόνες που να εξασφαλίζουν την ουδετερότητα και εγκυρότητά του.

2. Μια προσωρινή διαταγή εκδίκασης ασφαλιστικών μέτρων και όχι έστω μια εμπεριστατωμένη δικαστική απόφαση προσπαθεί να αφαιρέσει αυτομάτως περιεχόμενο από το διαδίκτυο. Κι ας αφήσουμε στην άκρη το γεγονός ότι μόνο οι Diu/Wikipedia διώκονται και όχι όσοι άλλοι έχουν αναφερθεί στο συγκεκριμένο γεγονός. Θα μπορούσε να εικάσει κανείς ότι αυτό γίνεται επειδή πράγματι είναι αποδεκτό ότι η Wikipedia έχει μια δεδομένη εγκυρότητα ως πηγή.

3. Το συγκεκριμένο γεγονός αφορά στο γενικότερο πολιτικό δημόσιο βίο κι αλίμονο αν όσοι γράφουν στο διαδίκτυο τελούν υπό τον φόβο παρόμοιων διώξεων, οι οποίες θα έχουν άμεσο λόγο πάνω στο περιεχόμενό τους. Για ακόμη μία φορά: μιλάμε για περιεχόμενο που γράφεται με ουδετερότητα και εμπεριστατωμένες αναφορές.

Πρώτον, ξέρεις πλέον ότι αυτό είναι εφικτό. Μια κακή εταιρεία, αν και δημόσια, είναι δυνατόν να κλείσει. Είναι άλλη συζήτηση το αν αυτή η εταιρεία είχε κοινωφελή σκοπό, αν τον επιτελούσε σωστά ή όχι. Ήταν μια πολύ κακή εταιρεία και έκλεισε. Αυτό έγινε με βάρβαρο τρόπο και σίγουρα θα μπορούσε να γίνει αλλιώς και πολύ νωρίτερα. Όμως γίνεται. Έγινε και μπορεί να ξαναγίνει. Να αντιδράσεις σε αυτό, να διαφωνήσεις με τον τρόπο που έγινε. Αλλά έγινε. Να το θυμάσαι και στο μέλλον, να το βάλεις στο λεξιλόγιό σου.

Δεύτερον, εκπληκτική είναι η αδιαφορία με την οποία αντιμετώπισαν την είδηση τα υπόλοιπα τηλεοπτικά ΜΜΕ. Δεν ήταν παρά μία ακόμη είδηση σχετικά με έναν αντιπαθητικό συνάδελφο που καλοπληρωνόταν για να κάθεται και ίσως και να ανακουφίστηκαν και λίγο από το νέο. Και, φυσικά, εντυπωσιακή είναι η χολή των ανθρώπων που εκφράζονται μέσα από τα social media σχετικά με το θέμα. Χολή και ειρωνεία παντού και “καλά να πάθουν οι δημόσιοι υπάλληλοι, τέτοιοι που ήταν” και “τι να βάλω τώρα στο 1-2-3 του τηλεκοντρόλ”.

Έχω πειστεί ότι η Ελλάδα ήταν μια χώρα σπάταλη. Γεμάτη βολεμένους δημοσίους υπαλλήλους, διεφθαρμένους πολιτικούς, αδιάφορους πολίτες. Έχω πειστεί ότι το καλύτερο πράγμα που μας έτυχε τα τελευταία 40 χρόνια ήταν η Ευρωπαϊκή Ένωση. Και ότι είναι κρίμα που δεν καταφέραμε να γίνουμε λίγο περισσότερο “Ευρωπαίοι” όλα αυτά τα χρόνια και να χτίσουμε ένα έστω αξιοπρεπές κράτος που να λειτουργεί υποτυπωδώς.

Αλλά η Ελλάδα δεν είναι η μόνη χώρα με μεγάλο δημόσιο χρέος ούτε με αρκετά μεγάλη οικονομία για να συνταράξει την παγκόσμια ισορροπία.

Έχω πειστεί ότι οι Κύπριοι έχουν παρασυρθεί συναισθηματικά σε δύο μεγάλα “όχι”. Το ένα στο σχέδιο Ανάν, που ανέβαλε την όποια λύση στο Κυπριακό για το μακρινό μέλλον. Το άλλο στο κούρεμα των καταθέσεων πριν από λίγες μέρες. Δύο μεγάλα “όχι” τα οποία ξεστόμισαν οι Κύπριοι με σχετική ευκολία. Ήταν μια χώρα με διογκωμένο τραπεζικό σύστημα, ένας φορολογικός παράδεισος και λίγο ή πολύ της αξίζουν αυτά που παθαίνει.

(Αυτές τις ώρες αναμένουμε τη σύσκεψη του Eurogroup για να μάθουμε τι θα γίνει τελικά.)

Αλλά η Κύπρος δεν είναι η μόνη χώρα με διογκωμένο τραπεζικό σύστημα ή ο μεγαλύτερος φορολογικός παράδεισος.

Αυτή είναι η ψύχραιμη άποψη και την ενστερνίζομαι. Για να μπορείς να υπάρχεις στον κόσμο αυτό πρέπει να έχεις αποδεχθεί τον καπιταλισμό, τη δημιουργία χρήματος από το μηδέν, το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα και να παίζεις με τους όρους του. Να μην είσαι πολύ σπάταλος, να δημιουργείς χρέη αλλά να φροντίζεις να μπορείς να τα αποπληρώνεις σταδιακά. Έτσι εξασφαλίζεις ανάπτυξη και ευημερία.

Αλλά είναι αυτό αρκετό; Αυτό είναι όλο;

Και τελικά αναρωτιέμαι για μένα και για σένα:
Έχουμε γεράσει τόσο πολύ κιόλας;
Τόσο εύκολα τα αποδεχόμαστε όλα αυτά;
Τολμάμε να φανταστούμε ότι ο κόσμος θα μπορούσε να είναι λίγο διαφορετικός;

Φτάνοντας στο ΟΤΕAcademy το Σάββατο 26/01/2013 το πρωί, η εικόνα ήταν κάπως σουρεαλιστική αλλά και λίγο συγκινητική. Ένα πανώ στην είσοδο ενημέρωνε ότι σε λίγο ξεκινούσε εκεί το Firefox OS App Days της Αθήνας. Το να βλέπεις την πορτοκαλί αλεπουδίτσα να καμαρώνει στην είσοδο του χώρου μιας εταιρείας που, λίγα χρόνια πριν, η ιστοσελίδα της έπαιζε κατά πάσα πιθανότητα μόνο σε Internet Explorer είναι ανεκτίμητο. Από την έκδοση 0.8 το 2004, που τον έπιασα για πρώτη φορά στα χέρια μου, ο Firefox έχει γράψει αρκετή ιστορία.

Nα που τώρα ήμασταν όλοι μαζεμένοι εκεί για να μάθουμε για το νέο λειτουργικό σύστημα για έξυπνες συσκευές του Mozilla Foundation, το Firefox OS, το οποίο είναι βασισμένο πάνω στο browser Firefox. Να το δούμε σε δράση για πρώτη φορά, να ενημερωθούμε για την αρχιτεκτονική του και για το πώς αναπτύσσεις εφαρμογές για αυτό. Firefox OS, ναι, ένα λειτουργικό σύστημα για έξυπνες συσκευές βασισμένο σε τεχνολογίες web. Λατρεύω και μόνο την ιδέα. Κι αν θεωρείτε ότι τα iOS και Android είναι ανταγωνιστές αξεπέραστοι, θυμηθείτε πώς ο Firefox άλλαξε το τοπίο στο internet κλονίζοντας πρώτος (στατιστικά εδώ μόνο από 2009+) το μονοπώλιο του Internet Explorer.

Το event ξεκίνησε λίγο μετά τις 10 με ένα σύντομο εισαγωγικό video του Mozilla Foundation από τους Mozilla Reps στην Ελλάδα σχετικά με τις γενικές αρχές που διέπουν τη λειτουργία του: οι αρχές πάνω από το κέρδος, πρώτα από όλα ο χρήστης, η προστασία και το συμφέρον του, η φιλοσοφία ανοικτού λογισμικού έναντι στο κλειστό λογισμικό, το συμφέρον τος κοινότητας απέναντι στο εταιρικό συμφέρον.

Την εισαγωγική παρουσίαση για το Firefox OS έκανε ο Πιέρος Παπαδέας. Μίλησε για την εξέλιξη των τεχνολογιών web (HTML5, CSS2,3, Javascript), για τις μεγάλες υποσχέσεις που κομίζουν αλλά και για τον “κύκλο της υπερβολής” κάθε νέας τεχνολογίας μέχρι αυτή να φτάσει στην ωριμότητα. Διαβεβαίωσε ότι το web είναι μια έτοιμη πλατφόρμα που είναι σήμερα εδώ και δουλεύει ήδη: “The web is the platform. It’s the big thing and it is here”. Το Firefox OS φιλοδοξεί να είναι η πλατφόρμα αναφοράς σε αυτή την προσπάθεια.

Ο Νίκος Ρούσσος ακολούθησε με μια παρουσίαση για τις ίδιες τις βασικές συστατικές τεχνολογίες του web αλλά και του Firefox OS, την HTML(5), τα CSS και τη Javascript. Μίλησε για την αρχιτεκτονική του νέου λειτουργικού, για τις δυνατότητές του και για το πώς θα αναπτύσσουμε εφαρμογές για τα marketplaces που θα δημιουργηθούν (θα υπάρχει φυσικά το επίσημο marketplace του Mozilla). Έδωσε έμφαση στην ιδέα των “ανοιχτών” εφαρμογών (open web apps).

Ακολούθησε σύντομο workshop από το Χρήστο Μπαχαράκη για το Firefox OS Simulator. Οι παρευρισκόμενοι έμαθαν για αυτό και το εγκατέστησαν στα laptop τους, ώστε να είναι έτοιμοι για το hackathon που θα ακολουθήσει. Ατυχώς, την ώρα εκείνη μείναμε χωρίς internet λόγω κάποιων τεχνικών προβλημάτων.

Στη συνέχεια το βήμα πήρε ο Παναγιώτης Αστήθας, ένας από τους Έλληνες developers που συμμετέχουν ενεργά στην ανάπτυξη του Firefox (συγκεκριμένα στα Firefox Developer Tools). Παρουσίασε όλα τα νέα εργαλεία που το Firefox OS θα παρέχει στους developers έτσι ώστε η ανάπτυξη εφαρμογών με web τεχνολογίες να μπορεί να επεκταθεί και να συμπεριλαμβάνει όλες τις λειτουργίες μιας έξυπνης συσκευής. Αυτά είναι τα νέα Web APIs και αφορούν την αλληλεπίδραση μιας εφαρμογής με modules όπως η μπαταρία της συσκευής, το GPS, ο αποθηκευτικός χώρος, ο τηλεφωνικός κατάλογος του χρήστη,τα SMS, το WiFi κοκ.

Εξήγησε ότι γίνεται η προσπάθεια ώστε αυτά να τυποποιηθούν, να γίνουν standards (μερικά είναι ήδη) για να υλοποιούνται από όλους τους vendors έξυπνων συσκευών, οι οποίοι θα υποστηρίζουν το Firefox OS. Μόνο έτσι το Firefox OS θα μπορέσει να διαδοθεί σε ευρεία κλίμακα χρηστών/καταναλωτών και να αποκτήσει momentum.

Σχετικά με τα Web APIs δεν παρέλειψε να τονίσει ότι είναι όλα πάρα πολύ προσεκτικά σχεδιασμένα με τέτοιο τρόπο, ώστε να διαφυλάσσουν όσο το δυνατόν καλύτερα την ασφάλεια και την ανωνυμία του χρήστη απέναντι σε κακόβουλες ενέργειες εναντίον του. Κάτι που αποτελεί μια έτσι κι αλλιώς θεμελιώδης αρχή του Mozilla Foundation και του Firefox.

Ακολούθησαν ερωτήσεις του κοινού σχετικά με το Firefox OS, την ανάπτυξη εφαρμογών σε αυτό, τα Web APIs, τα εργαλεία, τη στρατηγική του Mozilla, τα politics. Σχεδόν σε κάθε ερώτημα αναδυόταν μία κυρίαρχη έννοια. Πως ό,τι αφορά το Firefox OS αφορά και το ίδιο το web σχεδόν με τον ίδιο τρόπο. Το Firefox OS είναι καθ’ όλα μια web πλατφόρμα με όλα τα πλεονεκτήματα που δίνει αυτό, ελαφρώς προσαρμοσμένα στον κόσμο των έξυπνων συσκευών.

Το πρώτο μέρος της ημέρας, αυτό με τις παρουσιάσεις, έκλεισε με το Γιάννη Γιαννέλο και μια παρουσίαση του Mortar, μιας μικρής βιβλιοθήκης από templates που βοηθούν στην ανάπτυξη εφαρμογών για το Firefox OS.

Η όρεξη είχε ανοίξει. Γενικά. Ένα σύντομο κολατσιό κι ο κόσμος πήρε το δρόμο για τα εργαστήρια. Με το internet να δουλεύει πια κανονικά οι developers πήραν θέσεις κι άρχισαν να δοκιμάζουν το Firefox OS. Άλλοι με το simulator και άλλοι απευθείας πάνω σε έξυπνες συσκευές που παρείχε η διοργάνωση με Firefox OS εγκατεστημένο. Οι πρώτες μικρές εφαρμογές άρχισαν να υλοποιούνται. Παράλληλα εξελίσσονταν εργαστήρια σχετικά με responsive web design, το github κλπ.

Η δική μας εντύπωση από τις ίδιες τις συσκευές με το Firefox OS ήταν εξαιρετική. Η χρήση ήταν πολύ απλή για οποιονδήποτε έχει χρησιμοποιήσει smartphone και η απόκριση των συσκευών στη χρήση ήταν άμεση. Ο αγαπημένος μας Firefox ήταν εκεί ολοζώντανος και λειτουργικός! Μάλιστα, οι συσκευές που βρίσκονταν διαθέσιμες ήταν επί τούτου χαμηλών προδιαγραφών (1GHz επεξεργαστής, 256MB μνήμη). Κάτι που μας κάνει να ανυπομονούμε ακόμη περισσότερο για τις πρώτες συσκευές που θα κυκλοφορήσουν σύντομα (αναμένονται στα μέσα Φεβρουαρίου 2013).

Για 4 περίπου ώρες οι developers έγραφαν υπομονετικά κώδικα, δοκιμάζοντας τη νέα τεχνολογία, ανταλλάσσοντας απόψεις και ιδέες, μαθαίνοντας καινούρια πράγματα από τους υπομονετικούς Mozilla Reps. Στο τέλος της ημέρας όλες οι εφαρμογές συγκεντρώθηκαν, αξιολογήθηκαν και οι 10 πιο πλήρεις παρουσιάστηκαν στους υπόλοιπους. Οι δημιουργοί τους κέρδισαν από ένα Firefox OS smartphone της GeekPhone. Μέσα σε αυτές και αυτή που φτιάξαμε μαζί εγώ και ο Κώστας (ένας απλός, όμορφος RSS reader του blog του Κώστα).

Μας άρεσαν, και αξίζει να αναφέρουμε, οι παρακάτω εφαρμογές:

• Mark Pors and Dimitris Balaouris: Type out Loud: Open online chatroom where all sent messages are broadcasted as audio to all users. http://typeoutloud.com/.
• Panayiotis Stamatelopoulos, Patroklos Kontos, Michael Koutantos, Michael Demetriou: Around me: Chat with people in your proximity. http://www.outofbounds.gr/aroundMe/.
• Dimitris Gardiklis: TodoList: A simple todo app with checkboxes, filtering based on pending or done. http://dgar.github.com/TdoList/.

Το etherpad με τα χρήσιμα στοιχεία του event: https://etherpad.mozilla.org/firefoxos-appdays-athens.

Τα videos του event:

• https://www.youtube.com/watch?v=T1chtQ7Ivig
• https://www.youtube.com/watch?v=B6Z8-1MzPcE

Δεδομένα και αριθμοί:

• 23 οι χώρες όπου πραγματοποιήθηκαν Firefox OS App Days
• 350 άτομα έκαναν register για το event της Αθήνας
• 200 περίπου το παρακολούθησαν
• 60 άτομα έμειναν ως το τέλος και τις παρουσιάσεις
• 1.500.000 views στα tweets με το hashtag του event
• 15 χρονών ο μικρότερος developer που παρακολούθησε το event, έμεινε ως το τέλος κι έφτιαξε και app που κέρδισε Firefox OS smartphone

Στα μέσα Φεβρουαρίου 2013 αναμένονται τα πρώτα Firefox OS smartphones της GeekPhone.

Το Firefox OS είναι το νέο λειτουργικό σύστημα για έξυπνες συσκευές που δημιουργείται από το Mozilla Foundation. Το Mozilla Foundation είναι ο μη κερδοσκοπικός οργανισμός πίσω από το γνωστό browser με το όνομα Firefox και το λιγότερο γνωστό αλλά εξίσου σημαντικό πρόγραμμα ανάγνωσης email με το όνομα Thunderbird. Είναι καταστατικά προορισμένο να διαφυλάσσει και να αξιοποιεί τα τεχνολογικά standards του διαδικτύου, να τα στηρίζει, να βοηθά στην ανάπτυξή τους και να συμβάλλει σε ένα διαδίκτυο ανοικτό και προσβάσιμο από όλους τους ανθρώπους σε όλα τα μέρη της γης.

Ένα ανοιχτό λειτουργικό σύστημα

Το Firefox OS είναι ένα πολύ σημαντικό λειτουργικό σύστημα γιατί είναι ανοιχτό. Δεν είναι απλώς δωρεάν. Είναι ανοιχτό. Μπορεί όποιος θέλει να το κατεβάσει, να το μάθει, να το χρησιμοποιήσει, να του αλλάξει τα φώτα, να το βελτιώσει και να επιστρέψει τις βελτιώσεις στην κοινότητα από όπου το πήρε εξαρχής.

Βασίζεται στο Linux

Στη βάση του το Firefox OS πατάει πάνω σε ένα Linux. Το Linux είναι επίσης ένα ανοιχτό λειτουργικό σύστημα, αρχικά για υπολογιστές και, πλέον, για συσκευές κάθε είδους. Επειδή το Linux είναι ανοιχτό είναι εφικτό για το Mozilla Foundation να χτίσει νέες τεχνολογίες πάνω του. Για παράδειγμα , την τεχνολογία του Firefox OS. Το οποίο θα είναι, όπως είπαμε, κι αυτό ανοιχτό και θα επιτρέπει και σε άλλους να χτίσουν νέες τεχνολογίες πάνω στη δική του.

Οι ανοιχτές τεχνολογίες, θα καταλάβατε, είναι κάτι καλό!

Βασίζεται στο Firefox

Πάνω από το Linux έρχεται να συμπληρώσει τη διεπαφή με το χρήστη μια τροποποιημένη έκδοση του ίδιου του Firefox, του γνωστού μας browser. Πρόκειται για έναν πολύ καλό browser, θα έλεγα “τον καλύτερο”, παρόλες τις σειρήνες που θα ακούς τακτικά.

Βασίζεται στις τεχνολογίες διαδικτύου

Οι τεχνολογίες με τις οποίες θα αναπτύσσονται οι εφαρμογές για το Firefox OS θα είναι ίδιες ακριβώς με αυτές που χρησιμοποιούνται στο internet σήμερα για την ανάπτυξη ιστοσελίδων και εφαρμογών διαδικτύου. Θα είναι δηλαδή η HTML(5), η Javascript και τα CSS. Αυτό είναι καταπληκτικό γιατί γίνεται ένα τεράστιο βήμα ενοποίησης δύο ετερογενών χώρων (mobile apps – web apps).

Υπόσχεση για το μέλλον

Ταυτόχρονα, γίνεται και μια προσπάθεια στην κατεύθυνση της αξιοποίησης των web τεχνολογιών που μόλις ανέφερα σε όλες τις υπολογιστικές συσκευές (desktop, laptop, netbook, tablet, smartphone) με το όραμα οι τεχνολογίες αυτές να καταστούν πλήρεις και ικανές να εξυπηρετούν τις ανάγκες κάθε σχεδόν εφαρμογής. Έτσι, θα μπορούμε να έχουμε μία τεχνολογία για όλες τις συσκευές. Μια τεχνολογία όμορφη. Α, και ανοιχτή.

Αύριο, 26 Ιανουαρίου 2013 γίνεται μια σειρά από events σε όλο τον κόσμο με τίτλο “Firefox OS App days”. Το event αυτό γίνεται και στην Ελλάδα, ενώ έχει σκοπό να διαδώσει τις τεχνολογίες του Firefox OS στους developers, μιας και την άνοιξη του 2013 θα υπάρξει η πρώτη επίσημη έκδοσή του.

Στηρίζουμε Firefox και στηρίζουμε Firefox OS.

Τα λέμε στο Firefox OS App days.

Δια στόματος Βενιζέλου, χθες 04/10/2012 το βράδυ, στις ειδήσεις του Mega στις 20:00. Σε ανύποπτο χρόνο, κι ενώ ωρυόταν για τις γνωστές λίστες, ποιος τις ήξερε και γιατί δεν τις αξιοποίησε ή ποιος δεν τις ήξερε, ανέφερε εν μέσω άλλων ότι:

Οι οφειλές προς το δημόσιο ανέρχονται σε 50 δις ευρώ, τα 4/5 των οποίων αντιστοιχούν σε 4-5 χιλιάδες Έλληνες πολίτες.

Καιρό τώρα προσπαθώ να μάθω από τα δημοσιεύματα στον τύπο ποιο είναι το αντικειμενικό μέγεθος των εσόδων που δεν εισπράττει το ελληνικό δημόσιο, ενώ τα δικαιούται***. Αυτά τα διαφυγόντα έσοδα οφείλονται στην παραοικονομία, στη φοροδιαφυγή, στην εισφοροδιαφυγή, σε πρόστιμα που δεν εισπράττονται κλπ.

Δυσκολεύομαι γιατί δεν ξέρω πού ακριβώς να ψάξω και γιατί τα νούμερα που βρίσκω άλλοτε μιλάνε για μόνο για τη φοροδιαφυγή, άλλοτε για το σύνολο των οφειλών μαζί με πρόστιμα και εκπρόθεσμες οφειλές, άλλοτε μόνο για την παραοικονομία. Όλες οι πηγές που έχω βρες μέχρι στιγμής, πάντως, συμφωνούν σε ένα: το νούμερο είναι τεράστιο και είναι πολλές 10άδες δις ευρώ. Τώρα επιβεβαιώνω τις εκτιμήσεις που μιλούν για τόσο μεγάλα νούμερα και από τον ίδιο τον πρώην υπουργό οικονομικών.

Το νούμερο δεν είναι απλά μεγάλο, είναι παρανοϊκά τεράστιο…

***

Ναι, ναι, φοροδιαφυγή και πάλι φοροδιαφυγή
Αν πληρώναμε τους φόρους μας (και μόνο) δε θα είχαμε μνημόνιο
Καλή η αγανάκτηση αλλά τι ζητά;
Η φοροδιαφυγή. Πόση είναι;

Η  φορολογική φιλοσοφία της Ελλάδας τα τελευταία χρόνια (αυτά της “κρίσης”) βασίζεται σε δύο δόγματα:

1. Θα παίρνω φόρους από αυτούς που δε μπορούν να το αποφύγουν.

και

2. Θα αυξάνω τη φορολογία σε όσους φοροδιαφεύγουν.

Η παράνοια του φορολογικού μας συστήματος δεν έχει όρια. Φορολογεί αδυσώπητα και ασταμάτητα μισθωτούς και συνταξιούχους, τους στίβει. Από την άλλη, αφήνει τους φοροδιαφεύγοντες ατιμώρητους ή τους βάζει τεράστια πρόστιμα που είναι αδύνατο να πληρωθούν. Αυξάνει τη φορολογία σε εκείνες τις ομάδες που θεωρεί ότι φοροδιαφεύγουν. Μα φοροδιαφεύγουν, κύριε τελώνη. Φοροδιαφεύγουν! Πόσο ανόητος είστε. Αν φοροδιαφεύγουν γιατί τους αυξάνετε τη φορολογία; Για να την πληρώσουν όσοι είναι συνεπείς; Το πρόβλημά σας δεν είναι ότι τους φορολογείτε λίγο, αλλά το ότι αδυνατείτε να εισπράξετε τους φόρους ευθύς εξαρχής!

Αυτό το σύστημα είναι υπερβολικό, είναι άδικο, αυξάνει τις ανισότητες και αγγίζει, όχι ένα μικρό, αλλά ένα τεράστιο τμήμα του πληθυσμού της χώρας, το οποίο είναι οργισμένο και ψάχνει απεγνωσμένα στηρίγματα για να πιαστεί.

Έχω μια μικρή εμμονή με τη φοροδιαφυγή¹. Τα προβλήματα της χώρας μας είναι πολλά και πιθανώς είναι ουτοπικό να ελπίζει κανείς ότι η αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής είναι εφικτή όταν όλα τα άλλα εξακολουθούν να ισχύουν (χαμηλή παραγωγικότητα, πελατειακό κράτος, τεράστιο και γραφειοκρατικό δημόσιο, αυθαιρεσία παντού, ωχαδερφισμός κλπ κλπ κλπ). Όμως, η φοροδιαφυγή είναι ένα πρόβλημα τόσο μεγάλο, τόσο γιγαντιαίο, τόσο τεράστιο στη χώρα μας, που από μόνο του το ξεχωρίζει, πώς να το πω, εξέχει.

Διαβάζω τώρα κι αυτό: Η παγκόσμια μη κυβερνητική οργάνωση “Global Financial Integrity“² εκτιμά σε έρευνά της ότι μεταξύ 2003 και 2011 εξέρρευσαν από την Ελλάδα 261δις ευρώ μαύρου χρήματος³ (το πρωτοδιάβασα στο ΣΚΑΙ). Πρόσεξες το νούμερο; Ξέρεις πόσο ήταν το ΑΕΠ της Ελλάδας πριν την κρίση; Της τάξεως των 350δις ευρώ! Ξέρεις πόσο είναι το χρέος της Ελλάδας αυτή τη στιγμή; Της τάξεως των 400δις ευρώ. Αυτά τα χρήματα δεν έμειναν σε ελληνικές τράπεζες και δε φορολογήθηκαν, παρά κατέληξαν σε offshore και “φορολογικούς παραδείσους”. Καταλαβαίνεις για τι μιλάμε;

Σου ακούγονται βαρετά νούμερα; Το δάνειο από ΕΕ και ΔΝΤ, που συνοδεύεται από το περιβόητο μνημόνιο είναι “μόνο” 110δις ευρώ!

—

1. Δες εδώ, εδώ κι εδώ αν δε βαριέσαι πολύ.
2. 2: “Global Financial Integrity (GFI) promotes national and multilateral policies, safeguards, and agreements aimed at curtailing the cross-border flow of illegal money” (από το website του GFI).
3. Δες και το report για το μαύρο χρήμα σε όλο τον κόσμο μέχρι το 2007 (PDF) και το εν λόγω, ειδικά για την Ελλάδα (XLS).

—

ΥΓ1: Σήμερα, 18/09/2012, διαβάζουμε παρόμοια έρευνα του Οικονομικού Επιμελητηρίου, η οποία υπολογίζει το ύψος των μη δηλωμένων εισοδημάτων των ελευθέρων επαγγελματιών σε 28δις, κάτι που μεταφράζεται σε 11.2δις διαφυγόντων φόρων.

ΥΓ2: Σήμερα, 19/09/2012, στην Ημερησία ο χάρτης της φοροδιαφυγής με λεπτομέρειες και αριθμούς ανά κλάδο.

Δεν ξέρω αν συνειδητοποιείς πόσο τεράστια, πελώρια, γιγαντιαία τραγικό είναι αυτό! Όλες οι θυσίες που κάνεις τα τελευταία χρόνια για να σωθεί η χώρα δε θα είχαν χρειαστεί αν αυτοί που φοροδιαφεύγουν πλήρωναν κανονικά τους φόρους που τους αναλογούσαν. Δε λέω ότι δε χρειάζονται ένα σωρό αλλαγές σε αυτή τη χώρα. Χρειάζονται! Πολλές! Πάρα πολλές! Αλλά να στο πω άλλη μία φορά: Αν πληρώναμε τους φόρους μας (και μόνο) δε θα είχαμε προσφύγει στο ΔΝΤ.

Το καταλαβαίνεις;

Κοίτα να δεις. Η φοροδιαφυγή στη χώρα μας είναι ένα μεγάλο αγκάθι. Δεν είναι εύκολο να υπολογιστεί καλά καλά. Αλλά υπάρχουν εκτιμήσεις που όλες συγκλίνουν σε ένα κοινό τόπο: Η φοροδιαφυγή είναι τεράστια. Όχι μεγάλη! Τεράστια! Πόσο τεράστια; Τόσο που συγκρίνεται με το χρέος που έχουμε επωμιστεί, το οποίο μας έχει απομακρύνει από τις διεθνείς αγορές και μας έχει υποχρεώσει να προσφύγουμε στη βοήθεια του ΔΝΤ, της ΕΕ με τα γνωστά μνημόνια (σε αυτή σκέψη τα ίδια τα μνημόνια δεν έχουν καμία σημασία).

Πρόσφατα, βγήκε στη δημοσιότητα μια μελέτη επιστημόνων του πανεπιστημίου του Σικάγο, η οποία εκτιμά βάσει στοιχείων ότι η ετήσια φοροδιαφυγή του 2009, μόνο ελευθέρων επαγγελματιών και αυτοαπασχολούμενων (γιατροί, μηχανικοί, λογιστές, δικηγόροι κλπ), είναι της τάξεως των 11δις. Ξανά: 11δις! Για μία χρονιά! Μόνο για μία χρονιά και για ένα υποσύνολο των φορολογούμενων!

Παλιότερα, είχα εντοπίσει έγκυρα στοιχεία πάλι από το 2009 έδειχναν ότι η συνολική φοροδιαφυγή έφτανε το 40% του ΑΕΠ (δηλαδή, ένα 40% του ΑΕΠ δεν υφίστατο καμία φορολόγηση). Αυτό αναλογούσε σε ένα ποσό φοροδιαφυγής της τάξεως των 30δις. Ξανά: 30δις φοροδιαφυγή το 2009. Μια χρονιά! Μόνο μία χρονιά 30δις.

(Σε αυτά τα νούμερα δεν υπολογίζονται καν τα πρόστιμα που οφείλονται στο κράτος και η εισφοροδιαφυγή (μη απόδοση ΦΠΑ, μη πληρωμή των ασφαλιστικών εισφορών στα εκάστοτε ταμεία). Και μιλάμε για νούμερα ίδιας και μεγαλύτερης τάξης μεγέθους.)

Κάτσε να στα βάλω δίπλα-δίπλα. Η κρίση έστω ότι άρχισε το 2009 στην Ελλάδα. Θα θεωρήσω – όχι και τόσο – αυθαίρετα ότι η φοροδιαφυγή δε μειώθηκε ιδιαίτερα μετά το 2009 – όχι ότι ήταν και πολύ μικρότερη πιο πριν). Δες το έτσι:

Καταλαβαίνεις τώρα;

ΥΓ1: Εντάξει, τα νούμερά μου είναι εντελώς προσεγγιστικά, παρολαυτά ιλιγγιώδη!

ΥΓ2: Φυσικά και δεν είναι το μόνο μας πρόβλημα η φοροδιαφυγή. Δεν πιστεύω καν ότι είναι το μεγαλύτερό μας πρόβλημα. Είναι όμως αρκετό!

ΥΓ3: Το μέσο μέγεθος της φοροδιαφυγής στην υπόλοιπη ΕΕ ως ποσοστό επί του ΑΕΠ είναι υποτριπλάσιο. Γιατί, ναι, μηδενική φοροδιαφυγή θα ήταν μια ουτοπία.

Ημιτελές, γιατί, ναι, μαζί τα φάγαμε, αλλά δε φάγαμε όλοι τα ίδια. Μάλιστα, δεν τα φάγαμε καν όλοι μαζί. Υπάρχουν και κάποιοι που δεν έφαγαν, ενώ υπάρχουν και κάποιοι άλλοι που έφαγαν μέχρι σκασμού.

Υποκριτικό, γιατί η πολιτική έχει και διαπαιδαγωγητικό ρόλο, οι πολιτικοί είναι ταγοί της κοινωνίας, δείχνουν το δρόμο, κατευθύνουν και άρα έχουν τεράστια ευθύνη που εκπαίδευσαν ένα λαό για τόσα χρόνια σε μια (ποιοτικά) μέτρια αφθονία.

Πρόστυχο και αναιδές, γιατί Ο Πάγκαλος έμεινε μέσα στην πολιτική όλα αυτά τα χρόνια σε σημαντικές κυβερνητικές θέσεις. Χωρίς να εναντιωθεί σε αυτό που τώρα καταγγέλλει, ουδέποτε διακινδύνευσε τη θέση από την οποία “έτρωγε” το μερτικό του μαζί με εμάς τους υπόλοιπους.