Τάκης Μπουγιούρης

Επέλεξα να σας γράψω για το E-Banking της Εθνικής Τράπεζας όχι επειδή το αντιπαθώ. Αντιθέτως, ως υπηρεσία το λατρεύω, έχω χρόνια πια να σταθώ σε ουρά για να πληρώσω λογαριασμούς ή να κάνω τραπεζικές συναλλαγές. Παρόλο που το λατρεύω, λοιπόν, οι developers που κρύβονται από πίσω του μου κάνουν τη ζωή δύσκολη. Δεν ξέρω τι σκέφτονται οι άνθρωποι αλλά έχουν καταφέρει να με κάνουν να μπορώ να το χρησιμοποιήσω πρακτικά μόνο με Opera. Το testing τους πρέπει να υποθέσω ότι είναι άθλιο μιας και σε κάθε browser πλην της Opera τα προβλήματα είναι από ενοχλητικά έως αποτρεπτικά.

Θα σας τα παρουσιάσω με τον παρακάτω "γραφικό" τρόπο ένα ένα:

Internet Explorer (version 8 αυτή που χρησιμοποιεί ο πιο πολύς κόσμος, δηλαδή)

Τα πράγματα δεν είναι τραγικά εδώ πέρα, αλλά ή Javascript βιβλιοθήκη για το super duper Web 2.0 UI
που έχει επιλεγεί είναι φανερό ότι έχει μετατρέψει τα παραδοσιακά πεδία σε ψυχεδελικά αντικείμενα!

Ω, ναι! Τα πεδία και τα περιεχόμενά τους είναι δύο εντελώς διαφορετικά πράγματα εδώ πέρα…

Mozilla Firefox (πάντα στην τελευταία έκδοση)

Και καλά το λένε και κάπου στο login ότι για να δουλέψει σωστά η εφαρμογή με IE και Firefox
πρέπει, λέει,  να διαγράφεις τα προσωρινά αρχεία, την cache του browser δηλαδή.
Αμ δε που διορθώνονται τα προβλήματα. Δείτε την επόμενη φωτογραφία!

Σχεδόν τίποτε δε λειτουργεί στο Firefox. Καμία σελίδα δεν κατεβαίνει ολόκληρη παρά μένει στην
ημιτελή κατάσταση που βλέπετε, καθιστώντας την εφαρμογή πρακτικά άχρηστη στο Firefox!

Safari (κάποιοι τον χρησιμοποιούν)

Στο Sfari τα πράματα είναι μυστήρια. Καταρχή, η εφαρμογή δεν αντιλαμβάνεται το locale του browser και έτσι
συμπεραίνει ότι είμαστε αγγλόφωνοι. Δεν πειράζει, όμως, γιατί τίποτε δε δουλεύει έτσι κι αλλιώς. Ο πράσινος
loader στριφογυρίζει αενάως και καμία λειτουργία δεν είναι εφικτή. Κάτι έχει πάει πολύ στραβά!

Chrome (ξέρεις, ο browser από το Google)

Και τώρα, κρατηθείτε για τα αποτελέσματα στον Chrome. Πατάς είσοδος και…

Security error στο SSL. Θα το ξαναπώ. Ο Chrome εντοπίζει security error στο SSL και δε σε αφήνε καν να μπεις
στην εφαρμογή και να δεις οτιδήποτε. Είμαι βέβαιος ότι θα πρόκειται για κάτι πολύ χοντροκομμένο που δεν έχει
προβλεφθεί και ότι για έλλειμμα στην ασφάλεια, μιας και όλοι οι άλλοι browsers δεν παραπονιούνται. Παρολαυτά, nice!

Και τώρα ας που πει κάποιος ειλικρινά, μόνο σε μένα συμβαίνουν όλα αυτά;

Και ζήτω η Opera (μάλλον)!

Η Shell είναι απαράδεκτη στην πολιτική με τις αποδείξεις στα πρατήριά της. Η λέξη που θέλω να χρησιμοποιήσω είναι ότι αυτό που κάνει η εταιρεία είναι σωστή "γυφτιά", αλλά δε θα το κάνω! Οπουδήποτε κανείς πληρώνει για κάποιο αγαθό ή κάποια υπηρεσία, αμέσως μετά, αν όχι ήδη πριν την πληρωμή (βλ. εστιατόρια), ο πάροχος του αγαθού ή της υπηρεσίας του δίνει τη σχετική απόδειξη. – "Πόσο έχει το μαχαίρι;" – "Μόνο φράγκα εφτά!" – "Αφού το θέλεις πάρ' το." Όχι όμως στα πρατήρια της Shell! Εκεί, ο πελάτης πρέπει πρώτα να πληρώσει το συνήθως "εμποδιζόμενο" στην ελληνική υπάλληλο που βρίσκεται στην αντλία, μετά να αφήσει το αυτοκίνητό του όπως-όπως,  να πάει μέσα στο κατάστημα και να ζητήσει την απόδειξή του, ισχυριζόμενος το ποσό που κατέβαλε. Δεν του την αρνούνται, τελικά. Αλίμονο, αυτό τους έλειπε, μετά από τέτοια δοκιμασία, θα έπρεπε να τον κερνάνε και κατιτίς!

Τα πρατήρια της Shell είναι συνήθως μεγάλα, με πολλές αντλίες, άλλες σε σειρά κι άλλες εν παραλλήλω, και εξυπηρετούν πολλά αυτοκίνητα ταυτόχρονα. Για να αφήσει ένας οδηγός το αυτοκίνητό του και να πάει μέσα στο κατάστημα για να πάρει την απόδειξή του βλαστημάει. Πρέπει είτε να το παρατήσει μες στη μέση του πρατηρίου (κλειδωμένο και με συναγερμό;), δυσκολεύοντας τη ζωή των άλλων, ανυπόμονων οδηγών, τους οποίους καθυστερεί, είτε να κάνει τις απαραίτητες μανούβρες στον περιορισμένο ελεύθερο χώρο για να το παρκάρει πιο δίπλα (να το κλειδώσει, να του βάλει και συναγερμό;) ώστε να μην καταλαμβάνει ωφέλιμο χώρο. Σε αυτό συνυπολογίστε το ότι η ουρά στο ταμείο για αποδείξεις δεν είναι πάντα μικρή και έτσι όλη αυτή η ενόχληση πολλαπλασιάζεται χρονικά. Αυτό δε λέγεται "εξυπηρέτηση" και απλά οδηγεί τους περισσότερους οδηγούς στο να ακολουθούν το ένστικτό τους και την εντολή "ου μπλέξεις"  και να φεύγουν χωρίς να παίρνουν αποδείξεις.

Ήταν αυτός, άραγε,  ο σκοπός της εταιρείας για αυτή την τακτική, τη στιγμή που όλες οι άλλες εταιρείες έχουν βάλει ταμειακές μηχανές ακριβώς δίπλα στις αντλίες;

Επομένως, με την τακτική της αυτή η Shell:

• Δεν αποδίδει αποδείξεις στους πελάτες της τη στιγμή που γίνεται η συναλλαγή
• Τους εξαναγκάζει να ισχυρίζονται το ποσό που έχουν ήδη καταβάλλει
• Τους αποθαρρύνει από το να ζητούν καν αποδείξεις παρουσιάζοντας προσκόμματα

Αυτό είναι ενοχλητικό και απαράδεκτο!

Ήταν μια συνηθισμένη καλοκαιρινή βραδιά. Γύρισα σπίτι αργά από το γραφείο. Κάνει τόση ζέστη που, έτσι κι αλλιώς, δε μπορείς να κάνεις πολλά στο σπίτι νωρίς. Είτε θα βγεις καμιά βόλτα είτε θα δουλέψεις λίγο παραπάνω στη δροσιά του air-condition. Έβαλα κάτι να φάω και κάθισα μπροστά στην τηλεόραση. Μια διαιτολόγος με είχε συμβουλέψει να μην τρώω μπροστά στην τηλεόραση γιατί, λέει, καθώς η προσοχή μας αποσπάται, καταλήγουμε να τρώμε περισσότερο. Δεν καταλαβαίνω το νόημα, το πιάτο μου θα το αδειάσω είτε μπροστά είτε πίσω από την τηλεόραση. Εν πάση περιπτώσει, η τηλεόραση αυτό τον καιρό είναι μια δυστυχία. Επαναλήψεις αποτυχιών του χειμώνα η μία πίσω από την άλλη ακολουθούμενες από αποτυχίες της περασμένης εικοσαετίας μετά τα μεσάνυχτα. Πετυχαίνω το "Bones". Μόνο ακουστά το είχα μέχρι τότε. Ήξερα ότι πρόκειται για έναν από τους κλώνους τύπου CSI, με έμφαση σε θεματολογία που περιλαμβάνει φονικά, τα οποία αναλύονται ψύχραιμα – και κυνικά – στα εργαστήρια της αστυνομίας με περίσσεια αίματος και ωμού ιατροδικαστικού νατουραλισμού.

Ξεκινά, που λέτε, το επεισόδιο και δείχνει κόσμο μέσα σε ένα ασανσέρ. Ξάφνου, η οροφή του ανοίγει και προς έκπληξη τόσο δική μου όσο και των επιβατών του ασανσέρ, ένα… γυναικείο πόδι πέφτει μέσα – φορώντας το παπούτσι. Φωνές, κακό στο ασανσέρ πού να σας τα λέω! Εγώ έτρωγα ο αδαής. Μα μέχρι να το συνειδητοποιήσω τι βλέπω και να αηδιάσω η πλοκή προχώρησε στο να αποκαλύψει και όλα τα υπόλοιπα μέλη της δυστυχούς κατακερματισμένης γυναίκας, στην οποία το πόδι ανήκε. Την είχαν πετάξει ψηλά από το φρεάτιο και… δεν είχε μείνει κολυμπηθρόξυλο. Τα κομμάτια της ήταν σπαρμένα παντού! Κανονικά θα έπρεπε να αηδιάσω. Έτρωγα! Αλλά ήταν τόσο υπερβολικά σπλάτερ το θέαμα, τόσο πέραν κάθε λογικής η αιματοχυσία, που η φρίκη που παρακολουθούσα με έκανε να καγχάσω. Κατάφερα να συνεχίσω να τρώω.

Η διαμελισμένη γυναίκα έφτασε σε πολλές δόσεις στα εργαστήρια της αστυνομίας. Πάρα πολλές. Και η ανάλυση ξεκίνησε. Ανέλυσαν τα πάντα. Κόσκινο την έκαναν! Όχι ότι δυσκολεύτηκαν, δηλαδή. Κι αν δεν είχαν καταφέρει να με κάνουν να αηδιάσω οι προηγούμενες σκηνές, τα κατάφερε η επόμενη. Προτού το καταλάβω οι δύο λευκοφορεμένοι πρωταγωνιστές της σκηνής αρχίζουν να απαριθμούν τα ευρήματα των αναλύσεων! Στο πόδι αυτό, στο κρανίο το άλλο, στο στόμα το παρά-άλλο κοκ. Φτάνοντας στο στομάχι – κάτι ολοφάνερο στην οθόνη της τηλεόρασης – η ανάλυση βρήκε ότι η νεκρή – πριν γίνει νεκρή – είχε φάει κρέας, γιαούρτι και μαρούλι. Οι δύο πρωταγωνιστές κοιτάχτηκαν με νόημα. Η ελληνική καρδιά μου αναπήδησε! Αναφώνησαν: "Γύρο". Ναι, η άτυχη γυναίκα είχε χτυπήσει μερικά πιτόγυρα πριν πεθάνει και τα τζιμάνια από τα φορένζικς είχαν καταφέρει να το αποκρυπτογραφήσουν. Σύντομα, έδωσαν εντολή να γίνει έρευνα σε όλα τα ελληνικά εστιατόρια της περιοχής όπου συνετελέσθη το μοιραίο και η δικαιοσύνη πήρε το δρόμο της.

Συμπέρασμα: Ένα ανοιχτό στομάχι με πιτόγυρα είναι πολύ καλύτερος τρόπος για να αηδιάσετε κάποιον από μια διαμελισμένη γυναίκα.

Έτσι, μπράβο! Να πεθάνεις άθλια, ξεπουπουλιασμένη, χωρίς φαντασία, social μπούρδα, που ακούς στο όνομα Twitter. Die! Είθε τα κοτόπουλα να κουβαλάνε τη νεκρή φάλαινα στον αιώνα τον άπαντα (άλλα προς δω κι άλλα προς τα κει). Post να μη σου ξαναστείλουν και εικόνα να μη σου ξαναφορτώσουν. 140 να είναι οι ώρες σου και να σε κάνουν follow στην κόλαση. Σιχαμερή δικαιολογία εφαρμογής διαδικτύου (σ.σ. υποτιμητική κλητική προσφώνηση), να εξαφανιστεί ο κώδικάς σου από προσώπου γης, το capacity σου να μη φτάνει ούτε για πασατέμπο και η βάση δεδομένων σου να βυθιστεί στη γαλάζια λίμνη. Είσαι μια ανοησία μια ομαδική παράκρουση είσαι. Πέθανε! Ραντεβού σε μια άλλη ζωή…

Twitter status update: Δεν είναι μυστικό, δε συμπαθώ το Τwitter.

Μια σύγχρονη τραγωδία. Δύο κόσμοι συγκρούονται. Μια οικογένεια διαλύεται! Μια νέα, πολλά υποσχόμενη, τεχνολογία ανατέλλει. Είναι η κοινωνία έτοιμη να την κατανοήσει και να την αποδεχτεί; Η συνέχεια στις οθόνες σας… Το νορβηγικό σινεμά στα καλύτερά του!

Thanks to jhug.gr. Γέλασα πολύ!

Να τα διαβάζεις τα spam σου, καμιά φορά έχουν πλάκα:

Γεια σας, πώς κάνεις πρόσφατα; Θα ήθελα να σας παρουσιάσουμε μια πολύ καλή παρέα, οι οποίες i ιστοσελίδα knew.Their είναι (ebtradew.com). Μπορούν να σας προσφέρουν όλα τα είδη των προϊόντων που ηλεκτρονικές χρειάζεστε όπως φορητούς υπολογιστές, GPS, τηλεόραση LCD, κινητά τηλέφωνα, ps3, MP3 / 4, μοτοσικλετών κλπ… Αφιερώστε λίγο χρόνο για να έχουν τον έλεγχο, πρέπει να υπάρχει somethings θα θέλατε να αγοράσετε.

Ελπίδα έχετε μια καλή διάθεση 麸 στις αγορές από την εταιρεία τους!

Regards

Η φοροδιαφυγή! Με ήτα κεφαλαίο! Είναι στην Ελλάδα κανόνας και πάγια τακτική καθενός Έλληνα απανταχού της επικράτειας. Όσο μπορεί ο καθένας. Όσο του επιτρέπει το μέγεθός του. Είσαι μεγάλο ψάρι; Φοροδιαφεύγεις κάργα! Είσαι μικρό ψάρι; Φοροδιαφεύγεις μέχρι εκεί που σε παίρνει. Το κάνεις μην κόβοντας ή μη ζητώντας αποδείξεις, μη δηλώνοντας όλο σου το εισόδημα, βάζοντας πλασματικά έξοδα στην επιχείρησή σου κλπ. Αλλά το κάνεις και εκμεταλλευόμενος την πληθώρα μεθόδων που σου δίνει το ίδιο το σύστημα. Πχ, λαδώνεις τον εφοριακό της γειτονιάς και το εισόδημά σου ξάφνου ελαχιστοποιείται. Ή αφήνεις το κράτος να σε κυνηγά για δεκαετίες στα δικαστήρια για να διεκδικήσει τους φόρους που του χρωστάς κι αν κάποτε παρ’ ελπίδα καταφέρει και σε στριμώξει βρίσκεις έναν τρόπο να πάτε σε έναν “διακανονισμό” που σε συμφέρει.

Από χτες (18 Μαΐου 2009) γίνεται ένας – δικαιολογημένος μα και κακός – χαμός στα ΜΜΕ σχετικά με τη φοροδιαφυγή στην Ελλάδα. Καιρός ήταν, κιόλας! Αλλά αν και ακούς διαφορετικά νούμερα, αυτά είναι συντριπτικά. Δείτε τι εννοώ:

• Ελευθεροτυπία: Στο 40% του ΑΕΠ φτάνει η φοροδιαφυγή…
• Τα Νέα: …Κάθε χρόνο το κράτος χάνει έσοδα 25 με 30 δισ. από τη φοροδιαφυγή, ενώ η παραοικονομία… αγγίζει το 40% του ΑΕΠ προσεγγίζοντας τα 95 δισ. ετησίως.
• Ημερησία: Το 40% του ΑΕΠ φτάνει η παραοικονομία!
• In.gr: Σε 65 δισ. ευρώ ανέρχονται οι ανείσπρακτοι φόροι.
• Cosmo.gr: Στο 40% του ΑΕΠ ή στα 122 δισ. ευρώ η φοροδιαφυγή.

Αυτά τα νούμερα δεν είναι σημερινά. Είναι νούμερα που έχουν σχηματιστεί εδώ και δεκαετίες. Δύο από τα περισσότερο ενδεικτικά από αυτά είναι:

• 33 δις: Φόροι που δικαστικά έχουν καταλογιστεί και δεν έχουν εισπραχθεί κυρίως επειδή οι οφειλέτες ισχυρίζονται αδυναμία πληρωμής και οι υποθέσεις χρονίζουν. 33 δις!
• 30 δις: Η ετήσια φοροδιαφυγή. Τα λεφτά, δηλαδή, που ετησίως δεν εισπράττει το κράτος από φορολογούμενους και επιχειρήσεις, ενώ έχει υπολογίσει να εισπράξει. 30 δις!

Δεν ξέρω αν μπορεί να σταθεί κάποιος στους αριθμούς αυτούς χωρίς δέος. Το περυσινό έλλειμμα της χώρας ήταν 32 δις! Το συνολικό χρέος της χώρας είναι 115δις (μέχρι τώρα)! Αυτό είναι που είναι τόσο μεγάλο και καταλήξαμε να δανειζόμαστε από το ΔΝΤ και την ΕΕ. Δεν είναι εύκολο να αποτρέψεις εξεγέρσεις όταν ακούς για αυτά τα ποσά από τη μια μεριά και, από την άλλη, μισθοί και συντάξεις κόβονται, το ΦΠΑ ανεβαίνει (δύο φορές), η βενζίνη απογειώνεται. Ταυτόχρονα, η κυβέρνηση κάνει απόπειρες να αποδείξει ότι όλοι οι οφειλέτες θα διωχθούν (ξεκινώντας με γιατρούς Κολωνακίου, τραγουδιστές, πρώην υπουργούς της ΝΔ κλπ). Όσο και αν είναι φανερό ότι οι προσπάθειες αυτές έχουν σε μεγάλο βαθμό επικοινωνιακούς στόχους δε λυπάμαι κανέναν που έχει φοροδιαφύγει 5.5 εκ. ευρώ. Αλλά, για όνομα του θεού, αυτή η προσπάθεια πρέπει να γίνει συνολικά και διαχρονικά. Πρέπει να αφορά όλους τους οφειλέτες, με προτεραιότητα, αυτούς που χρωστούν μεγάλα ποσά, και να αφορά όχι μόνο τα χρόνια διακυβέρνησης της ΝΔ (2004-2009).

Προσθήκη:
Ένα χρόνο μετά (05 Ιουλίου 2011) μας τα υπενθυμίζουν και οι ξένοι!

Τι ψυχή έχουν 6 μονάδες; 6 μονάδες κάτω, 6 μονάδες πάνω… Ποιος μετράει; Τι είναι η στατιστική και ποιος τη χρειάζεται. Εδώ το έλλειμμα της χώρας έπαιξε πάνω-κάτω έξι μονάδες πέρυσι (2009) έτσι απλά. Τι τα θέλω κι εγώ και τα σκαλίζω; Αλλά διαβάζω, σχεδόν ταυτόχρονα, για δύο διαφορετικές μετρήσεις που αφορούν τη διείσδυση του διαδικτύου στον πληθυσμό της χώρας μας και, πώς να το πω, παρατηρώ απόκλιση 6 μονάδων. Η πρώτη είναι από την έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την ψηφιακή ανταγωνιστικότητα, η οποία υπολογίζει τη διείσδυση αυτή στο 38% του ελληνικού πληθυσμού (παρένθεση: μόλις το 27% χρησιμοποιεί το διαδίκτυο σε καθημερινή βάση στην Ελλάδα, την ώρα που στην Ευρώπη το ποσοστό αυτό είναι 60%). Η δεύτερη είναι από το Παρατηρητήριο για την Κοινωνία της Πληροφορίας και υπολογίζει την ίδια διείσδυση στο 44%. Εντυπωσιακή απόκλιση! Όχι τόσο εντυπωσιακό το γεγονός, όμως, ότι η ελληνική μέτρηση είναι αυτή που είναι – ε, κάπως – πιο αισιόδοξη…

Επίσης, διάολε:

• Σε 4 από τα 10 ελληνικά νοικοκυριά συναντάται σύνδεση στο διαδίκτυο.
• Το 39% των Ελλήνων συνδέονται στο διαδίκτυο τουλάχιστον μια φορά το τρίμηνο, ενώ το 34% συνδέεται σε εβδομαδιαία βάση.
• Οι γυναίκες στην Ελλάδα υπολείπονται σταθερά του ευρωπαϊκού μέσου όρου, με διαφορά που ξεπερνά τις 20 ποσοστιαίες μονάδες.

Και οι "συγκλονιστικές" παρατηρήσεις:

• Το ποσοστό των νοικοκυριών που δαπανά χρήματα για σύνδεση στο διαδίκτυο αποδεικνύεται ανάλογο του βιοτικού επιπέδου των κατοίκων της Περιφέρειας, όπως προκύπτει και από σύγκριση με το κατά κεφαλήν ΑΕΠ κάθε Περιφέρειας.
• Ως προς τους λόγους χρήσης του διαδικτύου (…) η υπεροχή των ανδρών είναι ξεκάθαρη σε ό,τι έχει να κάνει με ηλεκτρονικά παιχνίδια…
• Τα νεαρότερα άτομα χρησιμοποιούν κυρίως το διαδίκτυο για λόγους επικοινωνίας με άλλους χρήστες και ψυχαγωγίας.

Μόνο ένα ουσιαστικό συμπέρασμα έχω, για να μην αρχίσω να τα βάζω με ΟΤΕδες και λοιπούς υπεύθυνους για την ψηφιακή μας υστέρηση, ότι υπάρχει, ακόμη, στην Ελλάδα πολύς και πρόσφορος χώρος για διαδικτυακό επιχειρείν.

ΟΚ, όλοι το ξέραμε ότι υπάρχουν οι λεγόμενοι φορολογικοί παράδεισοι και οι τρόποι να φτιάξεις offshore εταιρείες και να τη βγάζεις, με δυο λόγια, καθαρή την ώρα που η χώρα σου καταρρέει. Δε θα σε κατηγορούσα κι αν το έκανες, μη με παρεξηγήσεις. Το νόμιμο είναι και ηθικό, θες δε θες! Αλλά η κατάσταση σύντομα θα ξεφύγει από τα χέρια μας. Σήμερα μόλις μου ήρθε το εξής ελπιδοφόρο spam:

Dikigoriko grafeio analamvanei (Vlepe synimmeno archeio)

• Τi systasi etaireiwn kai ypokatastimatwn etaireiwn stin Bulgaria
  
• Τin metafora pasis fysews oikonomikwn drastiriotitwn sas sti Bulgaria
  
• FOROLOGIKOS SYNTELESTIS GIA TIN ETAIREIA SAS 10%
  
• ANOIGMA LOGARIASMOU SE BOULGARIKI TRAPEZA sto onoma tis etaireias sas
  (DEN YPOHREOUTAI NA KANEI EPANAPATRISMO KEFALAIOY)
  
• Nomiki Kalypsi sti Boulgaria
  

Epiprostheta proairetika haraktiristika

• Ekprosopisi sas sti Boulgaria me alithino Grafeio (mesa sto diko mas)
  
• Μe grammateiaki ypostirixi, FAX, email klp
  
• Evresi ergazomenon
  
• Forotechnikes ergasies kat'etos (kai min xehnate : 10% o foros MONO
  kai tipote allo)
  

Milame Ellinika, Agglika, Boulgarika

Diathetoume anthrwpous kai stin Ellada

Euharistw!

Δε σας λέω το όνομα του/της κυρίου/ας που υπογράφει το συγκεκριμένο email ούτε σας προωθώ το αναφερόμενο συνημμένο! Τρέμω όμως καθώς βλέπω αυτή την τεχνογνωσία προσεγγίζει πλέον, όχι μόνο το μεγάλο κεφάλαιο, αλλά και εμένα και το διπλανό μου. Μήπως πρέπει να το σκεφτώ σοβαρά; Φαίνεται να συμφέρει… Δηλαδή, γιατί να μείνει η επιχείρησή μου στην Ελλάδα και να μην πάει στη Βουλγαρία να πληρώνει μόνο 10% φόρο; Κι εγώ κατά τα άλλα θα μένω εδώ. Στη Βουλγαρία οι άνθρωποι μου το έχουν λυμένο το πρόβλημα. Γραφεία, γραμματείες, προσωπικό, τράπεζες, όλα έτοιμα. Εγώ δεν έχω παρά να επικοινωνήσω με το αρμόδιο δικηγορικό γραφείο που μου έκανε την ενημέρωση. Μου εγγυώνται και μη επαναπατρισμό κεφαλαίου! Καλό ακούγεται…

Φοβερή ποιότητα πολιτική ηθικής. Υψηλό επίπεδο πολιτικού λόγου τις κρίσιμες τούτες ώρες. Που οι καιροί επιτάσσουν συναίνεση και κοινή προσπάθεια!

Λέει ο Γιώργης για το πόσο κόστισαν οι κουρτίνες των υπουργείων επί κυβερνήσεως ΝΔ. Του αντιλέγει ο Αντώνης για το πόσο κόστισαν τα υποβρύχια επί κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ! Διάβασε για κουρτίνες και υποβρύχια εδώ κι εδώ.

Γαμώ, καλά πάμε!