Τάκης Μπουγιούρης

Προχτές, το Σάββατο 21 Ιουνίου, 2014 βρέθηκα στο καλοκαιρινό meetup του JHUG στο TheCube. (Είναι η ελληνική κοινότητα μηχανικών λογισμικού που γράφουν σε Java.) Το meetup ήταν αρκετά ζωηρό, κρίνοντας από το ενδιαφέρον του κόσμου που συμμετείχε. Οι συζητήσεις που έγιναν ήταν πολύ ζωντανές και ενδιαφέρουσες. Ήταν όμως γενική η παραδοχή ότι η επίσημη κοινότητα της Java στην Ελλάδα δεν είναι ιδιαίτερα δραστήρια και ότι αυτό οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στο γεγονός ότι τα λίγα ενεργά της μέλη είναι τα ίδια εδώ και σχεδόν 10 χρόνια.

(Παρένθεση: μπράβο τους που επιμένουν και κρατούν την κοινότητα ζωντανή.)

Γιατί άραγε όμως να συμβαίνει αυτό; Το πλήθος των προγραμματιστών Java στην Ελλάδα έχω την αίσθηση ότι δεν είναι καθόλου μικρό. Αντιθέτως, είμαι βέβαιος ότι είναι πάρα πολύ μεγάλο. Η Java είναι από τις βασικές γλώσσες προγραμματισμού που – στατιστικά – είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα συναντήσει κανείς στην καριέρα του τη σημερινή εποχή. Αυτό δείχνει η προσωπική μου εμπειρία, αυτό βλέπω στους χώρους αναζήτησης εργασίας, αυτό μου επιβεβαιώνουν και όσοι γνωρίζω στην αγορά εργασίας. Το ίδιο επιβεβαιώνουν και τα νούμερα παγκοσμίως. Επιπλέον, η  Java είναι η de facto γλώσσα προγραμματισμού στα πανεπιστήμια σήμερα. Και δε μπορώ να μην συνυπολογίσω και το Android, με την τεράστια εξάπλωσή του, οι εφαρμογές του οποίου γράφονται σε Java.

Μια εξήγηση που δίνω είναι ότι οι προγραμματιστές της Java, όχι όλοι προφανώς, αλλά στην πλειοψηφία τους, δεν είναι και πολύ “social”. Εργάζονται κυρίως στον enterprise χώρο, σε μεγάλες, δυσκίνητες εταιρείες, οι οποίες δεν καλλιεργούν την κουλτούρα της αλληλεπίδρασης, της εξωστρέφειας και της επικοινωνίας. Χρησιμοποιούν την τεχνολογία με κάπως παραδοσιακό τρόπο. Έχουν συγκεκριμένα εργαλεία, πολύ συχνά proprietary και μεθοδολογίες που δεν αλλάζουν εύκολα με τα χρόνια.

(Άλλη παρένθεση: να -ξανά- κάνω και λίγη πικρόχολη κριτική στην Oracle.)

Ταυτόχρονα, πρόκειται συχνά για εταιρείες που “μεγάλωσαν” την εποχή των παχιών αγελάδων και βασικός τους σκοπός δεν ήταν η παραγωγή ποιοτικών προϊόντων λογισμικού με καλά και αξιόπιστα processes αλλά η ανάληψη και διεκπεραίωση μεγάλων έργων. Περισσότερο καλλιέργησαν τη νοοτροπία της “φάρμας” προγραμματιστών, οι οποίοι πρέπει να παράγουν κώδικα με το κιλό, χωρίς ο καθένας τους να έχει σημαντική αξία και χωρίς καν η τεχνολογία η ίδια να έχει σημαντική αξία.

Ακόμη, όπως σημειώθηκε και στο meetup, σημαντική έλλειψη για πολλά χρόνια ήταν και η απουσία χώρων όπου η κοινότητα να μπορεί να συγκεντρώνεται για τις δράσεις της, όπως – καλή ώρα – το TheCube, μα και άλλοι συνεργατικοί χώροι ή χώροι που στηρίζουν την καινοτομία, την τεχνολογία και την επιχειρηματικότητα. (Αν και παραδόξως πιο πολλά JHUG meetups έγιναν μέχρι το 2010 παρά μετά.) Εν πάση περιπτώσει, αυτό δεν ισχύει πια!

Τέλος, μια παρατήρηση σε άλλο τόνο για κάτι που με στενοχωρεί. Όντας ο ίδιος Java developer αλλά και Javascript developer διαπιστώνω ότι πρέπει να είμαι κάτι λιγάκι σπάνιο. (Ή λίγο ανώμαλο που μου αρέσει!) Δε θα το περίμενα για να είμαι ειλικρινής. Μου κάνει εντύπωση, γιατί, πχ από την άλλη μεριά, θεωρείται απόλυτα φυσικό να γράφεις PHP και Javascript (όχι ότι ξέρεις να γράφεις  Javascript, αλλά λέμε τώρα). Βλέπω μια εμφανή αντιπάθεια εκατέρωθεν. Έχω ακούσει ουκ ολίγα υποτιμητικά σχόλια από Java developers για τη Javascript αλλά και πολλά απορριπτικά σχόλια για τη Java από – PHP και – Javascript developers. Γιατί, βρε παιδιά; Θα έπρεπε να αναγνωρίσουμε ο ένας την αξία του άλλου και να προωθήσουμε τη συνεργασία ανάμεσά μας. Αλλά αυτό είναι ένα άλλο μεγάλο θέμα από μόνο του.

Το άρθρο αυτό γράφεται με αφορμή μια συζήτηση που ξεκίνησε το Σάββατο, 17/05/2014, στο The Cube, στο τέλος του 2^ου upNorth conference. Αναφέρεται, δε, έντονα στην ελληνική πραγματικότητα. Τη συζήτηση προκάλεσε ο Γεράσιμος¹. Υπάρχουν frontend developers στην Ελλάδα; Κρύβονται; Υπάρχει αγορά για frontend developers στην Ελλάδα; Οι σκέψεις αυτές είχαν αρχίσει να κλωθογυρίζουν στο μυαλό μου ήδη από την πρώτη παρουσίαση της ημέρας, αυτή της Ζαχαρένιας. Εκεί οι όροι designer και developer, μόνοι τους ή με το προσδιοριστικό “web” μπροστά, ακούστηκαν σε διάφορες στιγμές, είτε εναλλακτικά μεταξύ τους είτε χωρίς να ξεκαθαρίζεται πότε επιλέγεται ο ένας αντί για τον άλλον.

Εκεί εντοπίζω ένα πρόβλημα, μια σύγχυση – όχι στην ομιλήτρια, γιατί δεν ήταν αυτό το θέμα της, που το γνωρίζει και νεράκι, αλλά – στην αγορά γενικότερα. Τι είναι αλήθεια “frontend developer”; Μην είναι αυτός που εγκαθιστά themes σε ένα WordPress, Joomla, Drupal κλπ; Μην είναι αυτός που βάζει jQuery scripts απ’ εδώ και απ’ εκεί για να κουνιούνται εικονίτσες και να χορεύουνε κουμπάκια; Μην είναι αυτός που γράφει Javascript πάνω σε Backbone; Μην είναι αυτός που γράφει βιβλιοθήκες όπως η Backbone ή frameworks όπως το Angular². Μην είναι αυτός που γράφει PHP, το οποίο παράγει HTML και “τακτοποιείται” με CSS;

Μην απαντήσεις βιαστικά, δεν είναι τόσο απλό. Γιατί μην είναι ήταν κι αυτός που έφτιαχνε κάποτες Flash εφαρμογίδια; Μην ήταν κι αυτός που έφτιαχνε παρουσιάσεις σε CD; Μην ήταν κι ο άλλος που έφτιαχνε user interfaces σαν αυτά του Word, του Excel ή του Outlook; Κι εκείνος που ‘φτιαξε το μενού της flat τηλεόρασής σου ή το καντράν του αυτοκινήτου σου; Εντάξει, ας μην επεκταθούμε τόσο, ας μείνουμε στο web! Αλλά, καταλαβαίνεις τι θέλω να πω, δεν την εφηύρε το web την έννοια. Βέβαια, την ανέδειξε.

Ας αποπειραθώ έναν ορισμό

“Frontend developer στο πεδίο της ανάπτυξης ιστοσελίδων και εφαρμογών διαδικτύου, είναι εκείνη η ιδιαίτερη ειδικότητα της ανάπτυξης λογισμικού, που συγκεντρώνει τις κατάλληλες γνώσεις, ικανότητες, εργαλεία και ταλέντα, ώστε το πρόσωπο που την έχει να μπορεί να παράγει, είτε μόνο του είτε στα πλαίσια μιας ομάδας, αποτελεσματικές διεπαφές χρηστών σε περιβάλλοντα πλοηγών διαδικτύου.“

Παρατηρήσεις πάνω στον ορισμό

Χρειάζονται ταυτόχρονα:

1. Γνώσεις: πχ ένα πτυχίο, όχι υποχρεωτικά πανεπιστημίου, υπάρχουν και άλλα “σχολεία”, αλλά δίνω ακόμη μια προτεραιότητα σε αυτά του πανεπιστημίου.
2. Ικανότητες: αποκτώνται σε όλη την πορεία ενός ανθρώπου, πχ στο πτυχίο έμαθε κάποιος programming σε μια βασική γλώσσα αλλά στην πρώτη του δουλειά έμαθε Javascript.
3. Εργαλεία: υποκειμενική η αξία του καθενός, αλλά απαραίτητη η γνώση κάποιων από αυτά.
4. Ταλέντα: κάποια πράγματα δεν αποκτώνται, καλλιεργούνται αλλά, πώς να το κάνουμε, δεν αποκτώνται ούτε με καλές προθέσεις ούτε και πολλή προσπάθεια.

Αναφέρω “αποτελεσματικές” διεπαφές επί τούτου γενικόλογα, μιας και η επιτυχία μιας διεπαφής πρέπει να κρίνεται από τους στόχους της.  Άλλοτε ο στόχος είναι η ταχύτητα, άλλοτε η ομορφιά, άλλοτε η ευχρηστία, ίσως και όλα αυτά μαζί. Πάντως, σε κάθε περίπτωση, πρέπει να είναι κάτι προσδιορισμένο και μετρήσιμο. Όλη η ουσία του ορισμού βρίσκεται εδώ.

Ο frontend developer μπορεί να παράγει κάτι είτε μόνος του είτε στα πλαίσια μιας ομάδας. Ετούτο αυτομάτως είναι ανοικτό σε διάφορα επιχειρήματα. Πράγματι, υπό συνθήκες, κανείς μπορεί να παράγει διεπαφές διαδικτύου μόνος του. Δε μπορεί όμως να είναι καλός σε όλα. Ή δύσκολα μπορεί αυτό που κάνει να κλιμακωθεί σε μεγάλα έργα. Μερικές φορές κάτι τέτοιο συμβαίνει. Πρόκειται για εξαιρέσεις.

Ο ορισμός δεν αφήνει ανοικτό το κατά πόσο ο frontend developer είναι developer. Είναι developer! Δεν είναι designer. Αυτό, βέβαια, δε σημαίνει ότι κάποιος δε μπορεί να διαθέτει ικανότητες και από το πεδίο του design. Αυτό είναι ένα εξαιρετικό επιπλέον ταλέντο. Στη ραχοκοκκαλιά του όμως θα πρέπει να είναι ένας developer και να διαθέτει τη νοοτροπία ενός developer. Δεν ξέρω πώς να στο δώσω τυποποιημένα αυτό. Πρέπει να γουστάρει να βουτάει μέσα σε κώδικα. Κάποιου είδους κώδικα. Να τον σκαλίζει. Να τον ανακαλύπτει. Να τρώει τα μούτρα του εκεί και να του αρέσει.

Αν βγάλεις από τον ορισμό το “στο πεδίο της ανάπτυξη ιστοσελίδων και εφαρμογών διαδικτύου” και το “σε περιβάλλοντα πλοηγών διαδικτύου“, τότε έχεις το γενικό ορισμό του frontend developer σε οποιοδήποτε πεδίο και μάλιστα ίσως όχι μόνο αυστηρά στην πληροφορική.

Οι δεξιότητες του frontend developer στην πράξη

Θα χαρώ να μου διορθώσετε τον ορισμό – λίγο δύσκολο, εντάξει, το ξέρω. Αλλά είναι καλό να έχουμε ορισμούς. Να ξέρουμε για τι μιλάμε κάθε φορά. Γενικά πάσχουμε σε αυτό και θα πρέπει να το περιορίζουμε. Οι ορισμοί είναι καλή βάση για μια γόνιμη συζήτηση. Αμέσως μετά πρέπει να γινόμαστε συγκεκριμένοι. Ας καταγράψω λοιπόν τις ελάχιστες απαιτήσεις που θεωρώ ότι ένας frontend developer πρέπει να καλύπτει:

1. Πτυχίο: σχολής πληροφορικής της ημεδαπής ή του εξωτερικού.
2. Ικανότητες: PHP, Javascript, HTML(5), CSS(2,3), MySQL.
3. Εργαλεία: code editor (έναν και να τον ξέρει καλά), Photoshop.
4. Ταλέντα: καλό γούστο, δημιουργικότητα.

Προσοχή-προσοχή: οι παραπάνω είναι οι ελάχιστες δεξιότητες ενός frontend developer στο web. Είναι δυνατόν κανείς να έχει μεγάλη εξειδίκευση σε κάποια μόνο από αυτές. Ίσως να έχει εμπειρία σε κάποιο συνδυασμό. Ίσως ξέρει Java αντί PHP. Ίσως ξέρει Python, Ruby, Groovy. Ίσως μαθαίνει Dart και Node.js. Fine! Αλλά αυτά είναι πάνω-κάτω το bare minimum, χωρίς το οποίο, πού πας ρε Καραμήτσο; Είτε δεν πας πουθενά είτε πας για κάτι πολύ συγκεκριμένο και καλή τύχη όπου κι αν πας.

Πλέον κανείς χρειάζεται και άλλα πράγματα. Χρειάζεται γνώση κάποιου CMS (συστήνεται WordPress), των web standards, του HTTP, του πώς λειτουργούν εσωτερικά οι μοντέρνοι browsers και τα developer tools τους, καλές πρακτικές για SEO, αίσθηση του τι εστί UX³. Πρέπει να γράφει καθαρό κώδικα, να παρακολουθεί τις εξελίξεις στις τεχνολογίες του, να διαβάζει, να μην ικανοποιείται εύκολα, να είναι self motivated, να αγαπάει αυτό που κάνει. Μήπως είπα πολλά; Όχι, λίγα είπα. Να έχει ανοιχτό μάτι στον κόσμο του marketing, στον κόσμο των mobile applications, στον κόσμο των social media. Για responsive development μίλησα; Σίγουρα όλο και κάτι άλλο θα ξεχνάω.

Κι αν όλοι διαθέτουν το bare minimum που ισχυρίζομαι ότι πρέπει, τότε ποιος θα ξεχωρίσει; Αυτός που διαθέτει δημιουργικότητα και εξελίσσει τον εαυτό του καλύτερα. Σας εγγυώμαι ότι στο τέλος της ημέρας μέσα από όλο το συρφετό των buzzwords που αράδιασα αυτά είναι τα δύο κυρίαρχα χαρακτηριστικά. Καταλάβατε σωστά, δεν πρόκειται για χαρακτηριστικά που απευθύνονται ειδικά ούτε στους frontend developers ούτε καν στους developers γενικότερα. Απευθύνονται σε κάθε πεδίο.

Μα όλα αυτά τα ήξερα

Αν είσαι ήδη web developer ή frontend developer πιθανότατα να αναφωνήσεις ότι όλα αυτά τα ήξερες. Δηλαδή, ήξερες ότι οι frontend developers ασχολούνται με PHP, HTML, CSS και Javascript. Εντάξει! Ξέρεις όμως από δομές δεδομένων; Έχεις ακούσει για αλγορίθμους; Τι πα να πει statically typed γλώσσα; Τι είναι object oriented γλώσσα; Τι είναι prototypal inheritance; Έκανες στο παρελθόν κάτι compile; Οτιδήποτε! Έχεις κάνει έστω και λίγο backend development; Ξέρεις πώς λειτουργεί ένα API; Ξεκοκκάλισες το documentation κανενός API; Λίγη SQL; Λίγη NoSQL; Ξέρεις από JSON/XML; Το πρωτόκολλο HTTP; Το TCP/IP; Το DOM των browsers; Το μηχανισμό των events τους; Τα developer tools τους; Ξέρεις πώς να κάνεις optimization όταν τα repaints πέφτουν βροχή; Άκουσες τίποτα για canvas, webgl, web components, svg; Έχεις γράψει κανένα plugin για jQuery; Ένα CSS reset; CSS3 ακροβατικά κάνεις; WordPress themes from scratch; WordPress plugins;

Νομίζεις ότι περιγράφω κάποιο τέρας-φρανκενστάιν που τα ξέρει όοολα αυτά ή κάποιο super web geek; Νομίζεις ότι περιγράφω τον εαυτό μου⁴; Ίσως γι’ αυτό έχουν δίκιο που παραπονιούνται ότι ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα των startups είναι το hiring. Δε χρειάζεται να είσαι ειδικός σε όλα αυτά. Καμιά φορά είναι αρκετά ικανό από μόνο του να είσαι πχ απλά ένας CSS expert. Αλλά πού είσαι expert; Ξέρεις ότι αυτές είναι οι τεχνολογίες σου για τις οποίες όλος ο κόσμος έξω μιλάει;

Πράγμα που με κάνει να καταλήξω στην:

Η αποψάρα μου για τον ελληνικό χώρο

Όχι δεν υπάρχουν πολλοί frontend developers στην Ελλάδα σήμερα. Αντιθέτως υπάρχουν πολλοί που νομίζουν ότι είναι, ακόμη περισσότεροι που τους πιστεύουν (ένεκα η σύγχυση, είπαμε) ενώ, ταυτόχρονα, δεν υπάρχει καλά-καλά ζήτηση για αυτούς στην αγορά – αν εξαιρέσει ίσως κανείς το μικρό(ακόμη)κοσμο των startups. Αυτό βγάζει και νόημα: δεν υπάρχει ζήτηση για frontend developers κι έτσι δεν υπάρχουν frontend developers. Δυστυχώς, είναι και φαύλος κύκλος.

Όμως δε θεωρώ ότι τα πράγματα είναι τόσο μαύρα και δίχως ελπίδα. Πιστεύω ότι είναι στο χέρι των νέων ανθρώπων, των νέων web developers να αλλάξουν οι ίδιοι και να βοηθήσουν να αλλάξουν προς το καλύτερο και οι ομάδες στις οποίες εργάζονται. Χρειάζεται προσπάθεια κι επιμονή και μπλα-μπλα-μπλα όλα αυτά τα κοινότοπα μα και αληθινά. Στην τελική, αυτό που λέω είναι να μην περιμένεις να σου ζητήσουν καλό frontend development. Κάνε το από νοοτροπία.

—

1. Φράφο, για το όμορφο event. Χρειαζόμαστε τέτοια!
2. Ναι, άλλο βιβλιοθήκη και άλλο framework.
3. UX !== UI.
4. Είμαι full stack developer, αμάν!

Την περασμένη Τετάρτη, 07/05/2014, έγινε στο Cotsen Hall το πρώτο, μετά κάμποσα χρόνια, Java Day (δε βάζω link γιατί δεν υπάρχει link να βάλω, υπάρχει μόνο το registration). Βρίσκω την προσπάθεια καίρια και προς τη σωστή κατεύθυνση. Η Java είναι από τις ευρύτερα χρησιμοποιούμενες γλώσσες προγραμματισμού στις μέρες μας. Πιστεύω ότι είναι και μια όμορφη γλώσσα, η χρυσή τομή ανάμεσά τους. Απλά μα τυποποιημένα πράγματα, όχι pointers, ναι types κλπ. Αλλά αυτό είναι μια άλλη συζήτηση. Άλλη λέμε, όχι τώρα! Μέσα στον κυκεώνα των καινοτομιών που μας βομβαρδίζουν ο κολοσσός Oracle, που διαχειρίζεται τη Java, όφειλε ένα Java Day στην Ελλάδα.

Να το ξεκαθαρίσω όμως από την αρχή γιατί με τρώει. Η Oracle είναι ένας τεχνολογικός γίγαντας, ένα φρικαλέα μεγάλο, αργοκίνητο θηρίο, που, ΟΚ, καλά κάνει και γουστάρει να θέλει να ελέγχει και τη Java και τη MySQL και το σύμπαν ολόκληρο – όχι ότι μου αρέσει κιόλας αυτό, βέβαια – αλλά έχει ένα βασικό πρόβλημα: δεν έχει καθόλου γούστο. Από την αρχή ως το τέλος το Java Day μύριζε κορπορατίλα. Ξεκίνησε με ένα φτηνό, πέτσινο newsletter, άσχημο σαν και το ερυθρόλευκο site της. Δεν πρόκοψε να φτιάξει ένα site της προκοπής για το Java Day ούτε καν το ανέφερε πουθενά – εμφανώς – στην ιστοσελίδα της. Το πρόγραμμα εμφανίστηκε ξαφνικά, χωρίς να ανακοινωθεί ποτέ, στη σελίδα εγγραφής του event, λίγο πριν το event. Και γενικά, δεν κόπιασε ιδιαίτερα για το Java Day. Εξηγούμαι παρακάτω.

Συνολικά, έγιναν 14 παρουσιάσεις στο Java Day. Οι 3 ήταν εισαγωγικές, χαιρετούρες κλπ. Από την πλευρά της μαμάς Oracle έγιναν 3. Η μία αναφερόταν στο πόοοσο πολύυυς κόοοσμος χρησιμοποιεί Java¹ και σε πόσες συσκευές είναι εγκατεστημένη και τι γαμάτοι που είμαστε κλπ. Μόνο που όλοι εκεί μέσα ήμασταν ήδη λάτρεις της Java, δε χρειαζόμασταν ανιματέρ. Άλλη μία αναφερόταν σε Java για embedded συστήματα. ‘Νταξ’, στα κομμάτια. Και μία (!) μόνο μία – δεν υπάρχει άλλη καμία – αναφερόταν στην τελευταία και πρόσφατη μεγάλη έκδοση της Java, την 8. Φάουλ.

Μην ψάχνετε, δε θα βρείτε κάποια παρουσίαση από την Oracle Ελλάδος. Όχι κάποια τεχνολογική παρουσίαση δηλαδή. Γιατί και χαιρετούρες κάνανε και το Oracle Academy για καθηγητές παρουσιάσανε και… αυτά. Δεύτερο φάουλ. Εκεί τους έσωσε κάπως η κοινότητα. Και χαίρομαι, κυρίες και κύριοι, που μου δίνεται σε αυτό το σημείο η ευκαιρία να σημειώσω ότι η ελληνική κοινότητα της Java (JHUG)² διέπρεψε βοηθώντας σημαντικά στην όλη διοργάνωση. Ευτυχώς που ήταν εκεί αυτοί και ο Heinz Kabutz (μεγάλος μάστορας) και η Trasys (με δύο παρουσιάσεις) και είχε έτσι η ημέρα και λίγο tech/geek ενδιαφέρον.

Ακόμη, δεν έγινε καμία αναφορά στα πρόσφατα προβλήματα ασφάλειας που πλήγωσαν την κοινότητα της Java παγκοσμίως ανεπανόρθωτα και οδήγησαν μέχρι και τους browser vendors να απενεργοποιήσουν το Java plugin από τους χρήστες τους. Βούιξε το σύμπαν και ούτε μία κουβέντα. Ούτε μία λέξη ότι κάτι έγινε λάθος και ότι κάπως θα πρέπει να διορθωθεί και ότι στο μέλλον κάτι θα προσέξουμε περισσότερο. Τίποτα. Τρίτο φάουλ.

Μηδέν αναφορές στο Android. ΟΚ, η Google είναι ανταγωνιστική εταιρεία (αλήθεια, είναι;) αλλά το Android είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους η Java διατηρείται ζωντανή και ενεργή στο χώρο των νέων developers αλλά και μετρά εκατομμύρια επιπλέον εγκαταστάσεις σε έξυπνες κινητές συσκευές. Οι δύο εταιρείες έχουν τις διαφορές τους αλλά ακόμη κι αυτό είναι κάτι για να σχολιάσεις. Καμία αναφορά όμως. Τίποτα. Και μιλάμε για το Android, ρε παιδιά. Τέταρτο φάουλ.

Και ποια είναι η στρατηγική της Oracle για τη Java, πέρα από τα νούμερα και την – σε νούμερα – αξία/διείσδυση της Java; Ποια η πολιτική; Πού θέλει να πάει τη γλώσσα η Oracle; Μην ψάχνετε, τίποτα κι εδώ. Καμία αναφορά, λες και η ημέρα ήταν για παιδάκια που προγραμματίζουν για πρώτη φορά (whoooah, look dude, lambdas dude, Oracle is awsome, dude). Πέμπτο φάουλ και αποβολή. Το ίδιο θα ήθελα να ρωτήσω και για τη MySQL. Αλλά εδώ μετά βίας μιλήσαμε για Java, τώρα για MySQL θα μιλήσουμε.

Πολλά φάουλ γενικά.

Συμπερασματικά, ήταν ένα χλιαρό event, που καλό ήταν που έγινε κι ευτυχώς που ήταν και η κοινότητα εκεί για να το σώσει. Η Oracle πρέπει να αντιληφθεί ότι ο χώρος της τεχνολογίας και οι νέοι developers διψούν για… τεχνολογία, για αλληλεπίδραση, για κώδικα, για τεχνικές. Πρέπει να μπει στη φιλοσοφία τους. Εκτός κι αν αυτοί δεν την αφορούν. Εκτός κι αν την αφορούν μόνο οι εταιρείες. Κορπορατίλα και έτσι. Αλλά οι προγραμματιστές είναι που θα γράφουν τον κώδικα εν τέλει και μάλλον σε αυτούς απευθύνεται με αυτό.

—

1: Αλήθεια, στα νούμερα συμπεριλαμβάνονται και οι μυριάδες αρχαίες εγκαταστάσεις Java ME των παλαιολιθικών κινητών του 2000+; Οι εγκαταστάσεις Android συμπεριλαμβάνονται; Ώπα, αυτό είναι αλλουνού! Ή όχι;

2. @Papo έχω 2-3 χιλιάδες διαφωνίες με την παρουσίασή σου, αλλά τη βρήκα ενδιαφέρουσα γιατί έπαιρνες θέση – κι ας ήταν λάθος – και είχες άποψη. Θα σου απαντήσω σύντομα (λέεεμε τώρα) αναλυτικά.

* Α, και δεν υπήρχε Wifi! Ολοήμερο tech event χωρίς Wifi, ρε φίλε, αν έχεις το θεό σου. Μιλάμε για στερητικό σύνδρομο. Μιλάμε για βαρβαρότητα. Δεν ήταν σωστό αυτό.

Ο Διομήδης Σπινέλλης είναι μηχανικός λογισμικού και ακαδημαϊκός. Μην αρχίσω να τα αναλύω, είναι πολλά. Είναι πληροφορικάριος, ρε παιδί μου. Είναι προγραμματιστής. Είναι geek με την πιο αγνή σημασία της λέξης! Χθες το βράδυ, στο The Hub Events, στα πλαίσια του The Hub Science, μας παρουσίασε τον πασίγνωστο μα και μυστηριώδη μηχανισμό των Αντικυθήρων, την ιστορία του, τη λειτουργία του και μια προσομοίωσή του, την οποία ανέπτυξε σε μια ειδικά διαμορφωμένη για παιδιά γλώσσα προγραμματισμού, χωρίς καθόλου μαθηματικά. Του πήρε 3 σαββατοκύριακα, είπε, τρία διασκεδαστικά σαββατοκύριακα. Κατέληξε, δε, στο εξής υπέροχο συμπέρασμα:

“Ο μηχανισμός δε μοιάζει να ήταν απαραίτητος στη ναυσιπλοΐα. Υπήρχαν άλλοι, πιο άμεσοι τρόποι να εξυπηρετηθούν οι ανάγκες της. Ούτε μοιάζει να ήταν όργανο στα χέρια πολιτικών ή θρησκευτικών ηγετών, οι οποίοι θα εκμεταλλεύονταν τις προβλέψεις πχ εκλείψεων σελήνης και ηλίου για τους δικούς τους απώτερους σκοπούς. Επομένως, πιστεύω ότι είναι έργο κάποιου ανθρώπου που τον κατασκεύασε για να φτιάξει κάτι όμορφο, κάτι ενδιαφέρον. Είναι το έργο ενός χάκερ της εποχής.”

Και αυτή η τελευταία φράση, αγαπητοί, μου είναι η πιο αναπάντεχη, μη καθαρά ιστορική βεβαίως, μα και πανέμορφα λογική εξήγηση που έχω ακούσει ποτέ μου για την ιστορία αυτού του αντικειμένου!

Την περασμένη Τετάρτη 15-01-2014 ξεκινήσαμε τη νέα χρόνια με το δεύτερο meetup της ελληνικής κοινότητας του WordPress, στο The Hub Events, για ακόμη μία φορά με την καθοριστική συμμετοχή του Found.ation. Μας πήρε λίγο καιρό, αν φανταστεί κανείς ότι το προηγούμενο meetup έγινε μόλις τον περασμένο Ιούνιο. Όλο αυτό τον καιρό δεν είχαμε μείνει με σταυρωμένα τα χέρια, βέβαια, προσπαθώντας συνεχώς να κρατήσουμε την κοινότητα σε εγρήγορση.

Στο meetup έγιναν 3 παρουσιάσεις και μία πολύ ενδιαφέρουσα παρέμβαση-έκπληξη από απόσταση.

1. Ο Αλέξανδρος Ίτσιος (I&K EnterLogic LTD) μας μίλησε για SEO στην εποχή της HTML5.

2. Οι Παρασκευάς Σμυρλάκης και Επαμεινώνδας Γάσπαρης (Singularity Lab) μας μίλησαν για τη startup τους και το τεχνολογικό της προϊόν, το Ermis, που υπόσχεται να κάνει τη ζωή όσων χρησιμοποιούν WordPress πιο εύκολη.

3. Ο Γεράσιμος Τσιάμαλος (CSS Igniter) μας ανέλυσε την παγκόσμια αγορά premium themes, μας παρότρυνε ότι είναι μια καλή εποχή για να ασχοληθεί κανείς με αυτήν επαγγελματικά, δίνοντας παράλληλα  χρήσιμες συμβουλές από την εμπειρία του.

Τέλος, συνδεθήκαμε ζωντανά μέσω Skype με τον Ευάγγελο Αθανασιάδη (WordPress Greece) στη Λάρισα, ο οποίος είναι ο διαχειριστής της ελληνικής έκδοσης του WordPress και της μετάφρασης του WordPress στα ελληνικά. Μας μίλησε για το έργο που παράγει και τη βοήθεια που χρειάζεται από την κοινότητα.

Ξεκινώντας τη συνάντηση επέμεινα σε μερικά σημεία που έχουμε εντοπίσει σχετικά με την κοινότητα του WordPress στην Ελλάδα. Κυρίαρχο από αυτά είναι το γεγονός ότι η κοινότητα είναι πολυ-διασπασμένη. Και κάτι έπρεπε να γίνει για αυτό. Αυτό κάνουμε.

Έτσι ώστε να μη χρειαστεί ξανά να βρεθώ σε αυτή τη θέση:

Δε μου επιτρέπεται να κλείσω χωρίς να ευχαριστήσω όσους συνέδραμαν και σε αυτό το event: Κώστας Φρυγανιώτης (έκανε τα “πάντα” να δουλέψουν), Γιώργος Κακοσούρης, Πλάτων Καββαδίας (για το online streaming με τη HostHouse), Indrit Sholla (για τις φωτογραφίες), Γιάννης Σκλάβος από το Found.ation, Αντώνης Ζαχόπουλος (για την κάμερα) αλλά και Πόπη Παπαναστασίου (για τα γραφικά του meetup). H κοινότητα σας ευγνωμονεί!

Μέχρι το επόμενο meetup…

Σήμερα πήρα μέρος σε μια ανοιχτή συζήτηση σχετικά με το open source λογισμικό και ιδιαίτερα τη χρήση του στον τομέα του e-learning. Η συζήτηση έγινε στα πλαίσια της e-LearningExpo 2013 και είχε τίτλο “The battle of open source software“. Πήρα μέρος εκπροσωπώντας άτυπα την κοινότητα του WordPress στην Ελλάδα, μαζί με τον Φώτη Ευαγγέλου για την κοινότητα του Joomla και το Γιάννη Αράπογλου για την κοινότητα του Moodle. Τη συζήτηση συντόνισε ο Αίαντας Αρτεμάκης του Αθήνα 9.84.

Τα επί μέρους θέματα της συζήτησης αφορούσαν τις ίδιες τις πλατφόρμες (Joomla, WordPress, Moodle) και τις γενικές δυνατότητές τους, καθώς και τις ιδιαίτερες εφαρμογές τους στον εκπαιδευτικό χώρο. Ήταν σαφές πως οι πρώτες δύο εξειδικεύονται στη διαχείριση περιεχομένου, ενώ η τρίτη ειδικότερα στο e-learning. Μιλήσαμε ακόμη για λειτουργικότητα, για θέματα ασφάλειας και πώς την αντιμετωπίζουμε, για το πώς μπορεί να κάνει ένας νεοεισερχόμενος στις τεχνολογίες του web τα πρώτα του βήματα, για τις open source άδειες λογισμικού κα. Τέλος, δεχθήκαμε μερικές ενδιαφέρουσες ερωτήσεις από το κοινό.

Δεν προσπάθησα να υποστηρίξω το WordPress έναντι των υπολοίπων, αν και σε μία-δύο περιπτώσεις χρειάστηκε να το κάνω (βλ. Joomla), γιατί πιστεύω ότι το σημαντικό συμπέρασμα από μια τέτοια συζήτηση είναι το γεγονός ότι το open source λογισμικό αποτελεί μια εξαιρετική λύση για πολλές ανάγκες και, παράλληλα, με τη μεγάλη διάδοση του διαδικτύου σήμερα είναι προσιτό και προσβάσιμο στον καθένα. Προσιτό και προσβάσιμο. Ίσως το θεωρούμε πλέον κάτι το δεδομένο αλλά εξακολουθεί να είναι καταπληκτικό το πόσο προσιτή και προσβάσιμη (το είπα πάλι) είναι πλέον η τεχνολογία. Δεν πρέπει να το ξεχνάμε αυτό.

ΥΓ: Θα χαρώ να συναντήσω κάποια στιγμή ξανά και να συζητήσω μαζί του τον κύριο από το κοινό, που παρ’ ολίγο να να “ανοίξει μεγάλη κουβέντα”, ρωτώντας για τα όρια των πλατφορμών αυτών όταν εμφανίζονται ιδιαίτερες ανάγκες που δεν καλύπτονται άμεσα ή όταν υπάρχει η ανάγκη για ανάπτυξη πιο “προχωρημένων” υπηρεσιών. Πιστεύω ότι υπονόησε ότι η χρήση έτοιμου λογισμικού καμιά φορά υποσκάπτει τη δημιουργικότητά μας και, ως ένα βαθμό, συμφωνώ μαζί του!

Ευχαριστώ πολύ τον Indrit Sholla που είχε την καλοσύνη να μας παραχωρήσει τις παρακάτω φωτογραφίες από τη συζήτηση:

Βρισκόμαστε στο 2013 και κατακλυζόμαστε από terabytes πληροφορίας. Κι όμως, ακόμη και τώρα, πιστεύω ότι χρειαζόμαστε ακόμη περισσότερη. Όχι ό,τι κι ό,τι όμως. Χρειαζόμαστε καθαρό και αυθεντικό περιεχόμενο. Όχι αναπαραγωγές, όχι στείρες συνθέσεις από αναπαραγωγές. Θα σου δώσω ένα παράδειγμα που με εκνεύρισε σήμερα. Ως web developer λαμβάνω μερικές 100άδες feeds καθημερινά, σχετικά με τις τεχνολογίες που χρησιμοποιώ και με ενδιαφέρουν. Τα διαβάζω με αγωνία και ανυπομονησία, ψάχνοντας να βρω ενδιαφέρονται πράγματα. Νέα, ενδιαφέροντα  πράγματα! Φυσικά, δεν είναι τόσο απλό.

Σήμερα έλαβα και διάβασα το “How to Protect WordPress Sites” (link: http://webdesignerwall.com/general/how-to-protect-wordpress-sites. στο γράφω έτσι για να ΜΗΝ πας να το διαβάσεις, ή αν πας να ξέρεις πρώτα γιατί ήταν ένα κακό ποιοτικά άρθρο). Το άνοιξα σχεδόν με λαχτάρα, επειδή θεωρώ ότι δεν έχω το δικαίωμα να μην το έχω διαβάσει. Δεν επιτρέπω στον εαυτό μου να υπάρχει αυτό το άρθρο, να έχει πέσει στα χέρια μου και να μην το έχω διαβάσει. Το WordPress είναι η δουλειά μου. Είναι και αγάπη, αλλά είναι η δουλειά μου! (Εντάξει, δεν τα ξέρω όλα ακόμα.)

Αυτό ήταν ένα κακό άρθρο για τους παρακάτω λόγους:

1. Πολλά υποσχόμενος τίτλος.
   Ποιος δε θέλει να προστατεύσει το WordPress site του;
2. Γεμάτο κοινοτυπίες:
   Protect your htaccess file, disable directory listing κλπ.
3. Χωρίς πληρότητα.
   Δηλαδή, επέλεξε πρόχειρα μερικές μόνο από τις κοινότυπες τακτικές.
4. Απίθανες συμβουλές.
   Πχ allow login from specific IPs (μπράβο, ρε μεγάλε, καλή ιδέα, να σου πω, έχεις και πελάτες;).
5. Κακές παραπομπές.
   Το πρώτο plugin από αυτά που προτείνει έχει 122 στις 380 βαθμολογήσεις με 1 αστεράκι.
   Tο δεύτερο έχει τη χαρακτηριστική ένδειξη “This plugin hasn’t been updated in over 2 years”.

Το internet είναι γεμάτο από τέτοιες μετριότητες.
Μακάρι να υπήρχε ένας αποτελεσματικός τρόπος να προστατευτούμε από αυτές.
Χρειαζόμαστε κάτι να μας προστατεύσει από την εντροπία του internet.
Αυτό είναι!

–
Photo credit: eyesore9 via photopin cc

Φωτογραφίες από το πρόσφατο Firefox OS App Days της Αθήνας στο OTEAcademy στις 26 Ιανουαρίου 2013.

Εντωμεταξύ, περιμένουμε με ανυπομονησία τα πρώτα Firefox OS smartphones της GeeksPhone.

Φτάνοντας στο ΟΤΕAcademy το Σάββατο 26/01/2013 το πρωί, η εικόνα ήταν κάπως σουρεαλιστική αλλά και λίγο συγκινητική. Ένα πανώ στην είσοδο ενημέρωνε ότι σε λίγο ξεκινούσε εκεί το Firefox OS App Days της Αθήνας. Το να βλέπεις την πορτοκαλί αλεπουδίτσα να καμαρώνει στην είσοδο του χώρου μιας εταιρείας που, λίγα χρόνια πριν, η ιστοσελίδα της έπαιζε κατά πάσα πιθανότητα μόνο σε Internet Explorer είναι ανεκτίμητο. Από την έκδοση 0.8 το 2004, που τον έπιασα για πρώτη φορά στα χέρια μου, ο Firefox έχει γράψει αρκετή ιστορία.

Nα που τώρα ήμασταν όλοι μαζεμένοι εκεί για να μάθουμε για το νέο λειτουργικό σύστημα για έξυπνες συσκευές του Mozilla Foundation, το Firefox OS, το οποίο είναι βασισμένο πάνω στο browser Firefox. Να το δούμε σε δράση για πρώτη φορά, να ενημερωθούμε για την αρχιτεκτονική του και για το πώς αναπτύσσεις εφαρμογές για αυτό. Firefox OS, ναι, ένα λειτουργικό σύστημα για έξυπνες συσκευές βασισμένο σε τεχνολογίες web. Λατρεύω και μόνο την ιδέα. Κι αν θεωρείτε ότι τα iOS και Android είναι ανταγωνιστές αξεπέραστοι, θυμηθείτε πώς ο Firefox άλλαξε το τοπίο στο internet κλονίζοντας πρώτος (στατιστικά εδώ μόνο από 2009+) το μονοπώλιο του Internet Explorer.

Το event ξεκίνησε λίγο μετά τις 10 με ένα σύντομο εισαγωγικό video του Mozilla Foundation από τους Mozilla Reps στην Ελλάδα σχετικά με τις γενικές αρχές που διέπουν τη λειτουργία του: οι αρχές πάνω από το κέρδος, πρώτα από όλα ο χρήστης, η προστασία και το συμφέρον του, η φιλοσοφία ανοικτού λογισμικού έναντι στο κλειστό λογισμικό, το συμφέρον τος κοινότητας απέναντι στο εταιρικό συμφέρον.

Την εισαγωγική παρουσίαση για το Firefox OS έκανε ο Πιέρος Παπαδέας. Μίλησε για την εξέλιξη των τεχνολογιών web (HTML5, CSS2,3, Javascript), για τις μεγάλες υποσχέσεις που κομίζουν αλλά και για τον “κύκλο της υπερβολής” κάθε νέας τεχνολογίας μέχρι αυτή να φτάσει στην ωριμότητα. Διαβεβαίωσε ότι το web είναι μια έτοιμη πλατφόρμα που είναι σήμερα εδώ και δουλεύει ήδη: “The web is the platform. It’s the big thing and it is here”. Το Firefox OS φιλοδοξεί να είναι η πλατφόρμα αναφοράς σε αυτή την προσπάθεια.

Ο Νίκος Ρούσσος ακολούθησε με μια παρουσίαση για τις ίδιες τις βασικές συστατικές τεχνολογίες του web αλλά και του Firefox OS, την HTML(5), τα CSS και τη Javascript. Μίλησε για την αρχιτεκτονική του νέου λειτουργικού, για τις δυνατότητές του και για το πώς θα αναπτύσσουμε εφαρμογές για τα marketplaces που θα δημιουργηθούν (θα υπάρχει φυσικά το επίσημο marketplace του Mozilla). Έδωσε έμφαση στην ιδέα των “ανοιχτών” εφαρμογών (open web apps).

Ακολούθησε σύντομο workshop από το Χρήστο Μπαχαράκη για το Firefox OS Simulator. Οι παρευρισκόμενοι έμαθαν για αυτό και το εγκατέστησαν στα laptop τους, ώστε να είναι έτοιμοι για το hackathon που θα ακολουθήσει. Ατυχώς, την ώρα εκείνη μείναμε χωρίς internet λόγω κάποιων τεχνικών προβλημάτων.

Στη συνέχεια το βήμα πήρε ο Παναγιώτης Αστήθας, ένας από τους Έλληνες developers που συμμετέχουν ενεργά στην ανάπτυξη του Firefox (συγκεκριμένα στα Firefox Developer Tools). Παρουσίασε όλα τα νέα εργαλεία που το Firefox OS θα παρέχει στους developers έτσι ώστε η ανάπτυξη εφαρμογών με web τεχνολογίες να μπορεί να επεκταθεί και να συμπεριλαμβάνει όλες τις λειτουργίες μιας έξυπνης συσκευής. Αυτά είναι τα νέα Web APIs και αφορούν την αλληλεπίδραση μιας εφαρμογής με modules όπως η μπαταρία της συσκευής, το GPS, ο αποθηκευτικός χώρος, ο τηλεφωνικός κατάλογος του χρήστη,τα SMS, το WiFi κοκ.

Εξήγησε ότι γίνεται η προσπάθεια ώστε αυτά να τυποποιηθούν, να γίνουν standards (μερικά είναι ήδη) για να υλοποιούνται από όλους τους vendors έξυπνων συσκευών, οι οποίοι θα υποστηρίζουν το Firefox OS. Μόνο έτσι το Firefox OS θα μπορέσει να διαδοθεί σε ευρεία κλίμακα χρηστών/καταναλωτών και να αποκτήσει momentum.

Σχετικά με τα Web APIs δεν παρέλειψε να τονίσει ότι είναι όλα πάρα πολύ προσεκτικά σχεδιασμένα με τέτοιο τρόπο, ώστε να διαφυλάσσουν όσο το δυνατόν καλύτερα την ασφάλεια και την ανωνυμία του χρήστη απέναντι σε κακόβουλες ενέργειες εναντίον του. Κάτι που αποτελεί μια έτσι κι αλλιώς θεμελιώδης αρχή του Mozilla Foundation και του Firefox.

Ακολούθησαν ερωτήσεις του κοινού σχετικά με το Firefox OS, την ανάπτυξη εφαρμογών σε αυτό, τα Web APIs, τα εργαλεία, τη στρατηγική του Mozilla, τα politics. Σχεδόν σε κάθε ερώτημα αναδυόταν μία κυρίαρχη έννοια. Πως ό,τι αφορά το Firefox OS αφορά και το ίδιο το web σχεδόν με τον ίδιο τρόπο. Το Firefox OS είναι καθ’ όλα μια web πλατφόρμα με όλα τα πλεονεκτήματα που δίνει αυτό, ελαφρώς προσαρμοσμένα στον κόσμο των έξυπνων συσκευών.

Το πρώτο μέρος της ημέρας, αυτό με τις παρουσιάσεις, έκλεισε με το Γιάννη Γιαννέλο και μια παρουσίαση του Mortar, μιας μικρής βιβλιοθήκης από templates που βοηθούν στην ανάπτυξη εφαρμογών για το Firefox OS.

Η όρεξη είχε ανοίξει. Γενικά. Ένα σύντομο κολατσιό κι ο κόσμος πήρε το δρόμο για τα εργαστήρια. Με το internet να δουλεύει πια κανονικά οι developers πήραν θέσεις κι άρχισαν να δοκιμάζουν το Firefox OS. Άλλοι με το simulator και άλλοι απευθείας πάνω σε έξυπνες συσκευές που παρείχε η διοργάνωση με Firefox OS εγκατεστημένο. Οι πρώτες μικρές εφαρμογές άρχισαν να υλοποιούνται. Παράλληλα εξελίσσονταν εργαστήρια σχετικά με responsive web design, το github κλπ.

Η δική μας εντύπωση από τις ίδιες τις συσκευές με το Firefox OS ήταν εξαιρετική. Η χρήση ήταν πολύ απλή για οποιονδήποτε έχει χρησιμοποιήσει smartphone και η απόκριση των συσκευών στη χρήση ήταν άμεση. Ο αγαπημένος μας Firefox ήταν εκεί ολοζώντανος και λειτουργικός! Μάλιστα, οι συσκευές που βρίσκονταν διαθέσιμες ήταν επί τούτου χαμηλών προδιαγραφών (1GHz επεξεργαστής, 256MB μνήμη). Κάτι που μας κάνει να ανυπομονούμε ακόμη περισσότερο για τις πρώτες συσκευές που θα κυκλοφορήσουν σύντομα (αναμένονται στα μέσα Φεβρουαρίου 2013).

Για 4 περίπου ώρες οι developers έγραφαν υπομονετικά κώδικα, δοκιμάζοντας τη νέα τεχνολογία, ανταλλάσσοντας απόψεις και ιδέες, μαθαίνοντας καινούρια πράγματα από τους υπομονετικούς Mozilla Reps. Στο τέλος της ημέρας όλες οι εφαρμογές συγκεντρώθηκαν, αξιολογήθηκαν και οι 10 πιο πλήρεις παρουσιάστηκαν στους υπόλοιπους. Οι δημιουργοί τους κέρδισαν από ένα Firefox OS smartphone της GeekPhone. Μέσα σε αυτές και αυτή που φτιάξαμε μαζί εγώ και ο Κώστας (ένας απλός, όμορφος RSS reader του blog του Κώστα).

Μας άρεσαν, και αξίζει να αναφέρουμε, οι παρακάτω εφαρμογές:

• Mark Pors and Dimitris Balaouris: Type out Loud: Open online chatroom where all sent messages are broadcasted as audio to all users. http://typeoutloud.com/.
• Panayiotis Stamatelopoulos, Patroklos Kontos, Michael Koutantos, Michael Demetriou: Around me: Chat with people in your proximity. http://www.outofbounds.gr/aroundMe/.
• Dimitris Gardiklis: TodoList: A simple todo app with checkboxes, filtering based on pending or done. http://dgar.github.com/TdoList/.

Το etherpad με τα χρήσιμα στοιχεία του event: https://etherpad.mozilla.org/firefoxos-appdays-athens.

Τα videos του event:

• https://www.youtube.com/watch?v=T1chtQ7Ivig
• https://www.youtube.com/watch?v=B6Z8-1MzPcE

Δεδομένα και αριθμοί:

• 23 οι χώρες όπου πραγματοποιήθηκαν Firefox OS App Days
• 350 άτομα έκαναν register για το event της Αθήνας
• 200 περίπου το παρακολούθησαν
• 60 άτομα έμειναν ως το τέλος και τις παρουσιάσεις
• 1.500.000 views στα tweets με το hashtag του event
• 15 χρονών ο μικρότερος developer που παρακολούθησε το event, έμεινε ως το τέλος κι έφτιαξε και app που κέρδισε Firefox OS smartphone

Στα μέσα Φεβρουαρίου 2013 αναμένονται τα πρώτα Firefox OS smartphones της GeekPhone.

Το Firefox OS είναι το νέο λειτουργικό σύστημα για έξυπνες συσκευές που δημιουργείται από το Mozilla Foundation. Το Mozilla Foundation είναι ο μη κερδοσκοπικός οργανισμός πίσω από το γνωστό browser με το όνομα Firefox και το λιγότερο γνωστό αλλά εξίσου σημαντικό πρόγραμμα ανάγνωσης email με το όνομα Thunderbird. Είναι καταστατικά προορισμένο να διαφυλάσσει και να αξιοποιεί τα τεχνολογικά standards του διαδικτύου, να τα στηρίζει, να βοηθά στην ανάπτυξή τους και να συμβάλλει σε ένα διαδίκτυο ανοικτό και προσβάσιμο από όλους τους ανθρώπους σε όλα τα μέρη της γης.

Ένα ανοιχτό λειτουργικό σύστημα

Το Firefox OS είναι ένα πολύ σημαντικό λειτουργικό σύστημα γιατί είναι ανοιχτό. Δεν είναι απλώς δωρεάν. Είναι ανοιχτό. Μπορεί όποιος θέλει να το κατεβάσει, να το μάθει, να το χρησιμοποιήσει, να του αλλάξει τα φώτα, να το βελτιώσει και να επιστρέψει τις βελτιώσεις στην κοινότητα από όπου το πήρε εξαρχής.

Βασίζεται στο Linux

Στη βάση του το Firefox OS πατάει πάνω σε ένα Linux. Το Linux είναι επίσης ένα ανοιχτό λειτουργικό σύστημα, αρχικά για υπολογιστές και, πλέον, για συσκευές κάθε είδους. Επειδή το Linux είναι ανοιχτό είναι εφικτό για το Mozilla Foundation να χτίσει νέες τεχνολογίες πάνω του. Για παράδειγμα , την τεχνολογία του Firefox OS. Το οποίο θα είναι, όπως είπαμε, κι αυτό ανοιχτό και θα επιτρέπει και σε άλλους να χτίσουν νέες τεχνολογίες πάνω στη δική του.

Οι ανοιχτές τεχνολογίες, θα καταλάβατε, είναι κάτι καλό!

Βασίζεται στο Firefox

Πάνω από το Linux έρχεται να συμπληρώσει τη διεπαφή με το χρήστη μια τροποποιημένη έκδοση του ίδιου του Firefox, του γνωστού μας browser. Πρόκειται για έναν πολύ καλό browser, θα έλεγα “τον καλύτερο”, παρόλες τις σειρήνες που θα ακούς τακτικά.

Βασίζεται στις τεχνολογίες διαδικτύου

Οι τεχνολογίες με τις οποίες θα αναπτύσσονται οι εφαρμογές για το Firefox OS θα είναι ίδιες ακριβώς με αυτές που χρησιμοποιούνται στο internet σήμερα για την ανάπτυξη ιστοσελίδων και εφαρμογών διαδικτύου. Θα είναι δηλαδή η HTML(5), η Javascript και τα CSS. Αυτό είναι καταπληκτικό γιατί γίνεται ένα τεράστιο βήμα ενοποίησης δύο ετερογενών χώρων (mobile apps – web apps).

Υπόσχεση για το μέλλον

Ταυτόχρονα, γίνεται και μια προσπάθεια στην κατεύθυνση της αξιοποίησης των web τεχνολογιών που μόλις ανέφερα σε όλες τις υπολογιστικές συσκευές (desktop, laptop, netbook, tablet, smartphone) με το όραμα οι τεχνολογίες αυτές να καταστούν πλήρεις και ικανές να εξυπηρετούν τις ανάγκες κάθε σχεδόν εφαρμογής. Έτσι, θα μπορούμε να έχουμε μία τεχνολογία για όλες τις συσκευές. Μια τεχνολογία όμορφη. Α, και ανοιχτή.

Αύριο, 26 Ιανουαρίου 2013 γίνεται μια σειρά από events σε όλο τον κόσμο με τίτλο “Firefox OS App days”. Το event αυτό γίνεται και στην Ελλάδα, ενώ έχει σκοπό να διαδώσει τις τεχνολογίες του Firefox OS στους developers, μιας και την άνοιξη του 2013 θα υπάρξει η πρώτη επίσημη έκδοσή του.

Στηρίζουμε Firefox και στηρίζουμε Firefox OS.

Τα λέμε στο Firefox OS App days.