24 Φεβρουαρίου, 2008
Ο David Lynch (απλή συνωνυμία με το γνωστό σκηνοθέτη) είναι σαξοφωνίστας και παίζει και συνθέτει κυρίως τζαζ – αλλά όχι μόνο – ενώ βρίσκεται χρόνια πλέον στην Ελλάδα. Έχει παίξει μουσική σε πολλούς ελληνικούς δίσκους, εμφανίζεται ζωντανά τακτικά σε ψαγμένους χώρους και έχει συνεργαστεί πάμπολλες φορές με την Έλλη Πασπαλά, την οποία έχει παντρευτεί, και το Σταύρο Λάντσια (μάλιστα μαζί με τον τελευταίο και Γιώτη Κιουρτσόγλου αποτελούν τους Human Touch που εμφανίζονται αυτό τον καιρό κάθε Τετάρτη επίσης στην "Αυλαία").
Ο Oprica Ivancea είναι Ρομ Ρουμάνος και παίζει επίσης σαξόφωνο. Δεν τον ήξερα μέχρι χτες αλλά φαίνεται ότι είναι γνωστός στο χώρο του. Ήρθε στην Αθήνα για να παίξει για τρεις βραδιές με το David Lynch στη μουσική σκηνή "Αυλαία", στο Βοτανικό, και το αποτέλεσμα ήταν εντυπωσιακό. Ένα live που θύμιζε γιορτή ή κάτι σαν αυτοσχέδιο πανηγύρι. Πανδαισία πνευστών σε ένα κράμα ήχων τζαζ, αναμεμιγμένων με βαλκανικές μελωδίες α λα Bregovich και άλλων γνωστών κλασσικών τραγουδιών. Η μπάντα έπαιξε με φοβερό κέφι και εντυπωσιακό ρυθμό. Μια βραδιά πραγματική εμπειρία. (Προλαβαίνεις για μία μέρα ακόμη.)
Στα συν της βραδιάς ο πολύ καλός χώρος της "Αυλαίας", άνετος, με τα τραπεζάκια όχι ασφυκτικά τοποθετημένα και με ευγενέστατο σέρβις. Αισθητικά απλός και αξιοπρεπής. Στα πλην η πληροφορία στα ΜΜΕ ότι η είσοδος είναι 12 ευρώ αλλά το ποτό μέσα κόστιζε τουλάχιστο άλλα 8. Η "Αυλαία" έχει και ιστοσελίδα όπου αξίζει να ρίζνεις τακτικά μερικές ματιές γιατί από ότι φαίνεται εκεί πέρα "κάτι τρέχει".
εκτύπωση
Κατηγορίες: είδα, μουσική |
rss 2.0 |
trackback |
καθόλου σχόλια
11 Φεβρουαρίου, 2008
Μάλλον απογοητεύτηκα. Τεχνικά μια άψογη ταινία με ατμόσφαιρα, φωτογραφία, σκηνικά, κοστούμια.., απ’ όλα. Αλλά!
Η ιστορία του Sweeney Todd ειπωμένη πολύ βιαστικά (γιατί υπέστη τα όσα υπέστη;), η ιστορία εκδίκησης πολύ σύντομη (θα περίμενα κάτι περισσότερο α λα Κόμη Μοντεχρήστο), το πολύ αίμα αδιάφορο (λίγο ενοχλεί, λίγο δε λέει και κάτι το ξεχωριστό), η μουσική πολύ ομοιόμορφη (Danny Elfman που είσαι!), η ιστορία αγάπης ανεξήγητη και ανολοκλήρωτη (τι απέγιναν οι δύο νεανίες;). Όπως και να ‘χει, όμως, ο Burton δημιουργεί για άλλη μια φορά έναν φοβερό, αλλόκοτο κόσμο με αντανακλάσεις του πραγματικού, είναι αδύνατον να μην το προσέξεις.
*****
εκτύπωση
Κατηγορίες: είδα, σινεμά |
rss 2.0 |
trackback |
2 σχόλια
25 Ιανουαρίου, 2008
Τελικά, ναι, να το δεις! Έχει να σου πει κάτι καινούριο, σκηνοθετημένη πολύ έντεχνα και με έξυπνες εναλλαγές ρυθμού, με σκηνές εκφραστικές, μερικές φορές σκληρές (εικόνες από το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο) και συχνά σουρεαλιστικές/ποιητικές (η σκηνή στο υπόγειο σινεμά στην παραλία της Γαλλίας όπου στρατοπεδεύει ο αγγλικός στρατός υποχωρώντας στην αρχή του πολέμου είναι διαμάντι, θα με θυμηθείς). Ίσως το βάρος έχει δοθεί στη σκηνοθεσία και τη φωτογραφία παραγκωνίζοντας λίγο τις ερμηνείες. Κεντρικό θέμα παραμένει, βέβαια, το ανθρώπινο δράμα, η τιμωρία, η αδικία, η μετάνοια και, τέλος, η εξιλέωση.
(αγγλικός τίτλος: "Atonement", για την υπόθεση και τα συναφή τράβα στο αθηνόραμα)
*****
εκτύπωση
Κατηγορίες: είδα, σινεμά |
rss 2.0 |
trackback |
καθόλου σχόλια
16 Ιανουαρίου, 2008
Μια από τις πιο απολαυστικές ταινίες που είδα ποτέ. Μιούζικαλ καρτούν με την τεχνική του stop-motion animation. Φανταστικοί χαρακτήρες, απίθανη μουσική και χιούμορ. Δια χειρός Tim Burton. Στόρυ: Η χώρα του Halloween αποφασίζει να "αναλάβει" τα επόμενα Χριστούγεννα, τα θαλασσώνει αλλά στο τέλος επιδιορθώνει την κατάσταση. Ευκαιρία να τη δεις στο σινεμά τώρα σε 3D έκδοση (πρώτη έκδοση 1993). Όσοι πρόλαβαν την είδαν τα Χριστούγεννα, οι υπόλοιποι ανεπιφύλακτα.
*****
εκτύπωση
Κατηγορίες: είδα |
rss 2.0 |
trackback |
καθόλου σχόλια
16 Ιανουαρίου, 2008
Θρίλερ, the european way! Με τα όλα του, ατμόσφαιρα, αγωνία, απροσδόκητο τέλος, και μια μικρή δόση συγκίνησης. Να το δεις!
*****
εκτύπωση
Κατηγορίες: είδα, σινεμά |
rss 2.0 |
trackback |
καθόλου σχόλια
