Ο παραπάνω τίτλος είναι σχεδόν αστείος. Πώς μπορείς να τιθασεύσεις σε μια δημοκρατία την καθημερινή συζήτηση ανάμεσα στους πολίτες της; Γιατί περί αυτού πρόκειται. Κι έχει ξεκινήσει μια ατέρμονη κουβέντα, αλλά ίσως χρήσιμη εφόσον φωτίζει τις οδούς του διαδικτύου στα μάτια εκείνων που τις αγνοούσαν.
Πολύ θα ήθελα – και αν περνούσε από το χέρι μου θα το έκανα – να υπάρξει ένας νόμος που να απαγορέψει την ηλιθιότητα και τα παράγωγά της. Στο χώρο των ΜΜΕ υπάρχουν πάμπολλα τέτοια. Αλλά αυτό δε μπορεί να γίνει! Κι αν με στενοχωρεί, ξέρω ότι καλώς είναι που δε μπορεί να γίνει. Η συζήτηση που έγινε στο press-gr δε με ενδιαφέρει καθόλου, ούτε τι ειπώθηκε ούτε πώς προσβλήθηκε αυτός που προσβλήθηκε από αυτή. Με ενδιαφέρει όμως το γενικότερο ζήτημα που προκύπτει από αυτή.
Είναι δυνατόν μια ιστοσελίδα (blog, forum, portal ή ό,τι άλλο θέλετε) να φιλτράρει αποδοτικά το feedback (σχόλια, απόψεις κλπ) που δέχετεται από τους χρήστες της; Σε πολλές περιπτώσεις το μέγεθος των σχολίων το κάνει απαγορευτικό. Κι αν κάποιος γράψει προσβλητικά σχόλια για κάποιον άλλο στον τοίχο του σπιτιού μου, είμαι μετά εγώ υποχρεωμένος να καθαρίσω τον τοίχο αυτό; Μπορεί να μην είμαι καν σε οικονομική θέση να το κάνω. Βέβαια με ένα forum ή ένα blog δίνω βήμα λόγου στον καθένα για να στέλνει απόψεις που καταγράφονται και μένουν, ενώ με τον τοίχο του σπιτιού μου δε δίνω βήμα λόγου – τουλάχιστο όχι εκ προθέσεςως.
Επιπλεόν στη συζήτηση που γίνεται αυτές τις μέρες η φαιά ουσία καταναλώνεται στα blogs κάτι λανθασμένο κατά την άποψή μου διότι αφήνει ουσιώδεις πτυχές απ’ έξω. Μήπως το ίδιο δεν ισχύει τόσα χρόνια με τα forums; Το μόνο που χρειάζεται για να γραφτεί κανείς σε αυτά είναι ένα δωρεάν email και μπορεί να γράφει ό,τι του καπνίσει ανώνυμα. Βέβαια τα forums έχουν διαχειριστές. Από τεχνική άποψη, ναι, έχουν. Αλλά το ίδιο ζήτημα ανακύπτει όσον αφορά την ευθύνη τους για τα μηνύματα των χρηστών μεταξύ τους.
Θα ήθελα να τονίσω ακόμη ότι το internet λειτουργεί σε πολλές περιπτώσεις όπως ένα κοινωνικό σύνολο. Κάποιοι άνθρωποι εκφράζουν απόψεις, κάποιοι άλλοι τις σχολιάζουν. Συχνά κάποιοι ίσως προσβληθούν και αυτοί που τους προσέβαλλαν ίσως κληθούν να απολογηθούν γι’ αυτό. Επίσης, στο internet λειτουργεί έμπρακτα και η έννοια της "κοινής γνώμης". Δηλαδή, αν πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι κάποιος είναι πχ κλέφτης τότε για το κοινωνικό σύνολο αυτός είναι κλέφτης. Δεν έχει σημασία τι είναι αυτός στην πραγματικότητα. Φυσικά δε μου αρέσει αυτό, αλλά έτσι λειτουργεί η κοινωνία και δεν τίθεται θέμα δικαίου. Για παράδειγμα είναι στον ΟΤΕ ληστές ή όχι; Είναι ο George Bush miserable failure ή όχι;
Δε βρίσκω κανένα λόγο γιατί θα έπρεπε να ισχύσει στο internet κάτι διαφορετικό από ότι ισχύει σε άλλα μέσα, από ότι ισχύει γενικότερα δηλαδή. Οποτεδήποτε κάποιος θίγεται από κάτι έχει το δικαίωμα να απευθυνθεί στη δικαιοσύνη και αυτή θα χρησιμοποιήσει τα μέσα που διαθέτει. Θα επαναλάβω κάτι που λέω τακτικά εδώ μέσα. Το διαδίκτυο και η πρόσβαση στην ηλεκτρονική πληροφορία είναι σαν τους δρόμους. Είναι επιθυμητό να παρέχεται σε όλους, άνευ όρων και μόνο σε περίπτωση παραπτωμάτων να λειτουργούν μηχανισμοί που επεμβαίνουν.
εκτύπωση Κατηγορίες: διαδίκτυο, πολιτική | rss 2.0 | trackback
