Τάκης Μπουγιούρης

Πολύπλευρο θεματάκι…

Το Ομοσπονδιακό Δικαστήριο της Γερμανίας δεν απέτρεψε το νόμο, απλά περιόρισε τις ελευθερίες του. Περισσότερα από τους ειδικόυς εδώ.

Αυτό που αναρωτιέμαι είναι το εξής:
Δεδομένου ότι ο νόμος ισχύει στη Γερμανία, οι επικοινωνίες με ξένες χώρες καταγράφονται? Και επιπλέον, οι τηλεπικοινωνιακές συνδέσεις στις οποίες συμμετέχει τηλεπικοινωνιακός εξοπλισμός επί Γερμανικού εδάφους ή κυριότητας καταγράφονται επίσης?

Ναι, το ίδιο link δίνεις. Ο νόμος έλεγε για 6μηνη καταγραφή των ηλεκτρονικών δεδομένων ως υποχρέωση προς τους ISPs και όχι για κάποιο περιορισμό. Αυτό απετράπηκε…

Germany’s top court curtailed a law on Wednesday requiring telecom firms to store phone and Internet data for six months… The Federal Constitutional Court ruled data may be stored, but…

Ωστόσο,

“The Federal Constitutional Court ruled data may be stored, but details may only be transferred to investigators in the event of inquiries into serious crime.”

Το οποίο σημαίνει ότι τα δεδομένα θα καταγράφονται και θα αποθηκεύονται, αλλα θα είναι διαθέσιμα μόνο όταν απαιτείται από αστυνομικές έρευνες.

Ναι, βρε αδερφέ, η απόφαση η οποία λέω όριζε ότι αυτό δεν είναι υποχρεωτικό για τους ISPs. Αυτό ήταν που προσπαθούσε να περάσει ό νόμος και ανακόπηκε. Αντίθετα, πχ. στην Ελλάδα, οι τηλεφωνικές εταιρείες εταιρείες είναι υποχρεωμένες να διατηρούν αρχείο συνομιλιών – δεν είναι δηλάδή στη διακριτική τους ευχέρεια να το κάνουν.

Κι όλα αυτά θα έχουν σημασία μεγαλύτερη καθώς η διαφήμιση στο Internet διογκώνεται και γίνονται προσπάθειες να γίνει όλο και πιο προσωποποιημένη και για να επιτευχθεί αυτό όλο και περισσότερα στοιχεία των ηλεκτρονικών μας επικοινωνιών καταγράφονται. Πχ. κατά πόσο είναι πράγματι νόμιμο το ότι κάποιος βάζει στο site του Google Analytics, αναγκάζοντας τον καθένα που μπαίνει σε αυτό να “αναφέρει” αυτή την πληροφορία στο Google, χωρίς να έχει προηγουμένως ερωτηθεί αν επιθυμεί αυτή την “υπηρεσία”; Και όλα αυτά μπλέκονται και με ζητήματα – ή δικαιολογίες – για την πάταξη της τρομοκρατίας παγκοσμίως κλπ κλπ κλπ.

Σωστά λες ότι είναι “πολύπλευρο θεματάκι…”. Όμως, ακόμη δεν είναι τελειωμένο ζήτημα, μιας και στην Ευρώπη, τουλάχιστο, έχουν απομείνει κάποια ψήγματα φιλελευθερισμού.

Η απόφαση ορίζει ότι είναι υποχρεωτικό, αλλά περιορίζει πολύ τις προσβάσεις σε αυτά τα δεδομένα. Λίγο πιο ξεκάθαρα αναφέρεται εδώ.

“[…]telephone and Internet data may be stored for up to six months as required by the law[…]”

Δεκτόν – αλλά το ότι το γερμανικό δικαστήριο τον σταμάτησε αυτό το νόμο δεν αλλάζει! Η πρόσβαση περιορίζεται με τον ίδιο τρόπο που περιορίζεται πχ. και η πρόσβαση στις τηλεφωνικές συνομιλίες – δηλαδή μόνο σε περίπτωση εγκλημάτων κλπ. Υπάρχει, όμως, θεμελιώδης διαφορά στις τηλεφωνικές επικοινωνίες και στις ηλεκτρονικές. Και οι δύο είναι απόλυτα προσωπικές μεν. Αλλά οι πρώτες δεν μπορούν να υποστούν τέτοια μαζική επεξεργασία για να διαπιστωθούν πράγματα για σένα. Κανείς δε μπορεί να τις “κρυφακούσει” όλες. Οι δεύτερες αντίθετα έχουν τεράστια αξία για κάποιον που έχει πρόσβαση σε αυτές γιατί πρόκειται για ηλεκτρονικά δεδομένα (data) που μπορούν να υποστούν μαζική επεξεργασία (υπάρχει και το σχετικό ανέκδοτο με τον Άραβα στην Αμερική που στέλνει ψεύτικα emails στον πατέρα του και του μιλά για τρομοκρατικές ενέργειες και οι μυστικές υπηρεσίες, που τα παρακολουθούν, εφορμούν σπίτι του και σκάβουν στον κήπο του χωρίς να βρουν τίποτε, αλλά αφήνοντας τον κήπο φρεσκο-σκαμμένο, κάτι που ήταν ο απώτερος σκοπός του πονηρού Άραβα). Διαφορετικά, αφού καταγράφονται οι τηλεφωνικές συνομιλίες, τι εμποδίζει τόσα χρόνια την Ευρωπαϊκή Ένωση να καταγράφει και τα δεδομένα μας του διαδικτύου;

Αναμφισβήτητα οι περιορισμοί που μπήκαν, δικαστικά πλέον, στη Γερμανία, είναι σημαντικότατοι. Ωστόσο έγινε αυτό που η ΕΕ (μονο?) επιζητούσε για καιρό: Να υπάρχουν αρχεία ΚΑΙ των επικοινωνιών δεδομένων όλων μας. Και συμφωνώ απολύτως στη σχετική διαφορά στην “αξία” των διαφορετικών είδων επικοινωνίας.

Υπάρχει ένα Γερμανικό site (στα Αγγλικά) που ασχολείται με αυτό ακριβώς το ζήτημα. Ρίξε του μια ματιά εδώ.

Ωραίο site. Και για να ευθυμήσουμε, διαβάστε για τη μαζικότερη ομαδική αγωγή στα χρονικά της γερμανικής δικαιοσύνης με 34.000 ενάγοντες που κατέθεσαν 102 φακέλους με παράπονα σε 12 ταξιδιωτικές βαλίτσες (από το ίδιο site): Historical class action suit. Καλο!