Τάκης Μπουγιούρης

Με δραματικό διάγγελμά του ο πρωθυπουργός κ. Γιώργος Παπανδρέου από το Καστελόριζο (!) ανακοινώνει την απόφαση για καταφυγή στο μηχανισμό στήριξης από Ευρωπαϊκή Ένωση και Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Καλεί τους Έλληνες σε συστράτευση και τους ενημερώνει για τις δύσκολες μέρες που θα ακολουθήσουν. Ακολουθεί η ανακοίνωσή του. Πιστός στην αληθινή ενημέρωση των αναγνωστών μου διαβάζω τα νοήματα "ανάμεσα στις γραμμές" και σας τα μεταφέρω:

Κληρονομήσαμε ένα σκάφος έτοιμο να βυθιστεί.
(Τριάντα χρόνια προσπαθούμε από κοινού με τη ΝΔ να βυθίσουμε το ελληνικό σκάφος)

Μια χώρα που έχασε το σεβασμό των εταίρων της.
(Μια χώρα που οι εταίροι της μετάνιωναν χρόνο με το χρόνο που έβαλαν ανάμεσά τους)

Μια χώρα στο έλεος των ορέξεων των κερδοσκόπων.
(Όταν μιλούσαμε για διεθνείς αγορές φανταζόμασταν ότι σκοπός τους ήταν να δημιουργήσουν έναν ειρηνικό κόσμο όπου τα παιδάκια θα παίζουν ήσυχα σε παιδικές χαρές)

Με σκληρή δουλειά βαλθήκαμε να αναστρέψουμε το κλίμα.
(Με σκληρή δουλειά βαλθήκαμε να πείσουμε τους πάντες ότι η προηγούμενη κυβέρνηση τα έκανε μαντάρα από μόνη της)

Πήραμε δύσκολα μέτρα που πόνεσαν.
(Εμφανίσαμε ξαφνικά έλλειμμα 13% και βάλαμε τους Έλληνες να μαζεύουν αποδείξεις από τα Everest και τα ψιλικατζίδικα)

Δημιουργήσαμε νέες συμμαχίες.
(Είμαι ο Γιώργης και είμαι σοσιαλιστής διεθνούς κύρους)

Καταφέραμε να βγει ισχυρή απόφαση από την Ε.Ε για στήριξη της χώρας με ένα πρωτόγνωρο μηχανισμό.
(Επί δεκαετίες κάναμε τσάμπα πάρτυ με τις ευρωπαϊκές επιδοτήσεις κι όταν τελείωσαν τους ζητήσαμε και δανεικά)

Ελπίζαμε ότι η απόφαση θα ηρεμούσε τις αγορές για συνέχιση της χρηματοδότησης της χώρας με χαμηλά επιτόκια για να αφιερωθούμε στο έργο μας και να σταθεί η Ελλάδα στα πόδια της και να αισθανθούν όλοι οι Ελληνες περήφανοι.
(Πιστέψαμε ότι οι αγορές είναι ηλίθιες, άλλωστε ο σκοπός τους έμοιαζε να είναι ένας κόσμος ειρηνικός όπου τα παιδάκια θα παίζουν ήσυχα στις παιδικές χαρές, και ότι, βάζοντας τους Έλληνες να μαζεύουν αποδείξεις από τα Everest και τα ψιλικατζίδικα, θα τις πείθαμε να συνεχίσουν να μας δανείζουν με ευνοϊκούς όρους)

Όμως οι αγορές δεν ανταποκρίθηκαν.
(Φαίνεται πως δε νοιάζονται πολύ για το πού και πώς παίζουν τα παιδάκια)

Σήμερα η κατάσταση απειλεί να αποδομήσει τις θυσίες του λαού και να χαθεί η προσπάθεια των Ελλήνων.
(Σήμερα, ο λαός κινδυνεύει να αντιληφθεί με βίαιο τρόπο ότι το μοντέλο ζωής που του μάθαμε με κόπο τόσα χρόνια δε φτουράει)

Δεν θα το επιτρέψουμε.
(Καλύτερα να μην είχα κερδίσει τις εκλογές)

Ήρθε η στιγμή το χρόνο που δεν μας δίνουν οι αγορές να μας τον δώσουν οι σύμμαχοι.
(Ελπίζω πάλι οι Ευρωπαίοι εταίροι να μας ξελασπώσουν, άμα εξακολουθούν να θέλουν το ευρώ)

Επιτακτική ανάγκη να ζητήσουμε από τους εταίρους μας την ενεργοποίηση του μηχανισμού που φτιάξαμε.
(Χρεοκοπήσαμε τη χώρα, μας τελείωσαν οι διέξοδοι και έχουμε κατεβάσει τα παντελόνια. Κι αυτό το πιστόλι που πέταξα στο τραπέζι εκπυρσοκρότησε στα μούτρα μας)

Έχω δώσει εντολή στον κ. Παπακωνσταντίνου για τις απαραίτητες ενέργειες.
(Είπα στον – άλλο – Γιώργη να έχει έτοιμο ένα δωμάτιο στα νησιά Καϊμάν, just in case)

Οι εταίροι θα στείλουν μήνυμα στις αγορές για προστασία του κοινού νομίσματος.
(Οι εταίροι θα γονατίσουν μπροστά στις αγορές και θα εκλιπαρήσουν οι ελληνικές μαλ*κίες να μη βλάψουν και την υπόλοιπη ευρωζώνη)

Είμαστε σε νέα πορεία, μια νέα οδύσσεια.
(Η ζωή τραβά την ανηφόρα, πάλι με χρόνια με καιρούς πάλι δικά μας θα 'ναι, η Ελλάς ποτέ δεν πεθαίνει, είμαστε έθνος ανάδελφον και έχουμε κερδίσει κάνα δυο Eurovision και μερικά Ευρωπαϊκά)

Ξέρουμε όμως την Ιθάκη.
(Αδέρφια, ούτε που τολμάω να ξεκινήσω να σας περιγράφω τι σας περιμένει – εγώ έχω και το δωμάτιο στα νησιά Καϊμάν, just in case)

Μπροστά μας ένα ταξίδι με συλλογική συνείδηση και προσπάθεια θα φτάσουμε πιο σίγουροι.
(Αν, παρ' ελπίδα τα πράγματα δεν πάνε και εντελώς στραβά, μην ανησυχείτε, θα επιστρέψω από τα νησιά Καϊμάν αμέσως)

Ο τελικός προορισμός να απελευθερωθεί ο ελληνισμός από το δανεισμό.
(Αχ, ρε πατέρα, να έρθει πάλι εκείνη η εποχή που διόριζες το σύμπαν κι μοίραζες τα επιδόματα σαν πασατέμπο)

Να δώσουμε οξυγόνο εκεί που υπάρχει ασφυξία. Διαφάνεια εκεί που υπάρχει σκοτάδι και ανάπτυξη για όλους.
(Έχω ακλόνητη πίστη ότι, τελικά, οι διεθνείς αγορές θα συγκινηθούν από την ανάγκη για παιδάκια που παίζουν ήσυχα σε παιδικές χαρές μέσα σε ένα φιλειρηνικό κόσμο)

Η πίστη μας είναι αυτός ο τόπος και αυτός ο υπέροχος λαός.
(Ελληνάρες μου, κρατάτε γερά και κάντε λίγη υπομονή, το ξέρω θα τσούξει αλλά μας περιμένουν νέα πάρτυ σε λίγα χρόνια – μόνο να θυμάστε ότι σε εμένα τα χρωστάτε)

Είμαι βέβαιος ότι θα τα καταφέρουμε, αρκεί να πιστέψουμε στον ίδιο μας τον εαυτό και τις δυνατότητές μας.
(Αγορές ξε-αγορές, δε θα μασήσουμε εμείς, μόνοι μας θα τα καταφέρουμε, μόνοι μας θα πάρουμε νέα δάνεια με νέα επιτόκια και νέους όρους αποπληρωμής)

Εθνική επιταγή να ζητήσουμε επισήμως την ενεργοποίηση του μηχανισμού στήριξης.
(Να μην ξεχάσω να τσεκάρω τι έγινε με εκείνη την ακάλυπτη επιταγή που μου έσκασε προχτές – τα δωμάτια στα νησιά Καϊμάν δεν είναι και ό,τι φτηνότερο)

Έχει δώσει εντολή στον κ. Παπακωνσταντίνου να κάνει τις απαραίτητες ενέργειες.
(Μεγάλες ποσότητες βαζελίνης θα βρίσκονται από αύριο σε όλα τα σουπερμάρκετ της χώρας καθώς και στα φαρμακεία σε πολύ χαμηλές τιμές)

Οι εταίροι μας θα συνδράμουν αποφασιστικά για να χτίσουμε μια νέα Ελλάδα.
(Μία βραχονησίδα πάνω, μία βραχονησίδα κάτω ή έναν ΟΤΕ λιγότερο, δε χάθηκε ο κόσμος, κάπως θα τα βρούμε με τα καρντάσια)

Εμπρός, λοιπόν, όλοι μαζί, πανστρατιά για νέες ήττες, για νέες συντριβές…

Όπως μας πληροφορούν οι ρεπόρτερ μας του οικονομικού ρεπορτάζ. Το παρακάτω email έλαβε ο υπουργός οικονομικών κ. Γιώργος Παπακωνσταντίνου:

Αγαπητέ πελάτη,

Είμαστε μιας πιστωτική ιδρύματος στην Κίνα, πωλούν και αγοράζουν κυρίως χρηματιστηριακά και τραπεζικά προϊόντα, όπως ανταλλαγή μετοχών, δάνεια και ομόλογα. Συγχαρητήρια, το λογαριασμός email σας έχει κερδίσει. Δεν είναι πρόκειται φάρσα! Παρακαλώ, διαβάσεις το παρακάτω για να βεβαιωθείς και ευκαιρία μεγάλη παρουσιάζει.

Δίνεται διεθνή εγγύηση πολλών δισεκατομμύρια για χώρα με μεγάλα spreads. Τρόποι για αυτό είναι δάνεια χαμηλός τόκος. Είστε απογοητευμένος από διεθνείς αγορές; Έχεις το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο ελέγχει τα οικονομικά στοιχεία; Η μόνη λύση είναι εμπιστευθείς πιστωτική ιδρύματος στην Κίνα. Είμαστε εμείς! Τώρα μπορείς να αρπάξει ευκαιρία. Επιπλέον, ύπαρξη τραπεζικού λογαριασμού στην Αφρική και χρειάζομαι μεταφορά μεγάλο ποσό στην Ελλάδα. Θα είστε  υπερβολικά ευγενικός αν δώσεις στοιχεία λογαριασμού για μεταφορά άμεσα.

Σε περίπτωση που δεν είστε ενδιαφέρον για τα προϊόντα πιστωτικά μας μπορεί παραγγείλει Viagra σε προσιτές τιμές και μεγαλώσει το πέος σας 3 εώς 4 ίντσες σε 2 εβδομάδες από σήμερα και εντυπωσιάσει τη γυναίκα σας και φέρει επιτυχία. Παρακαλώ αναφερθείτε στα επισυναπτόμενα αρχεία για προσφορές συμφέρον και μεγάλες ποσότητες.

Με εκτιμήσεις,
Σουδα Νείζω Μετόκο

Υπόνοιες έχουν εκφραστεί από στελέχη του υπουργείου ότι το παραπάνω email πιθανώς να εμπίπτει στην κατηγορία του spam. Η υπηρεσία δίωξης ηλεκτρονικού εγκλήματος βρίσκεται επί ποδός έπειτα από παρακίνηση του ίδιου του υπουργού, ελέγχοντας την πηγή από την οποία το email προήλθε και εκτελώντας πλήθος διαγνωστικών ελέγχων στα φίλτρα spam του λογαριασμού του. Ταυτόχρονα, δεν αποκλείεται και άρση του απορρήτου των επικοινωνιών των άμεσων συνεργατών του κ. Παπακωνσταντίνου. Για οποιαδήποτε συνέχεια στην κρίσιμη αυτή υπόθεση θα σας κρατάμε ενήμερους.

Θα έχει πάρει το αυτί σας κάτι σχετικά με το λογαριασμό αλληλεγγύης για την απόσβεση του δημοσίου χρέους. Θα το διαβάσατε κάπου ή θα είδατε τη διαφήμιση στην τηλεόραση! Αν δεν καταλάβατε περί τίνος πρόκειται μην ανησυχείτε, θα σας πω. Ο κύριος Πετσάλνικος – να 'ναι καλά ο άνθρωπος – ο πρόεδρος της σημερινής βουλής είχε την ιδέα να δημιουργηθεί ένας τραπεζικός λογαριασμός αφιερωμένος στο ελληνικό δημόσιο χρέος. Καθείς εθελοντής, δηλαδή, να μπορεί να καταθέτει εκεί τον οβολό του και όοολο το ποσό που θα συσσωρευθεί θα διατεθεί αποκλειστικά για την απόσβεση του χρέους της χώρας. Ο κύριος Προβόπουλος – ώρα του καλή – ο πρόεδρος της Τράπεζας της Ελλάδας δέχθηκε την πρόταση Πετσάλνικου κι έτσι ο λογαριασμός αυτός είναι γεγονός. Ναι, Έλληνα, τώρα μπορείς κι εσύ επιτέλους να συνεισφέρεις στην απόσβεση του χρέους. Χρόνια τώρα σε κρατούσαν έξω από αυτή την υπέροχη διαδικασία αλλά όχι πια.

Επικεφαλής της "καμπάνιας" έχει τεθεί ο κύριος Κάρολος Παπούλιας – ο θεός να μου κόβει χρόνια και να του δίνει μέρες – ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Στη σχετική φωτό βλέπουμε τον κύριο Παπούλια να καλωσορίζει τον κύριο Προβόπουλο στο προεδρικό μέγαρο και να τον οδηγεί στο θησαυροφυλάκιο, όπου θα συγκεντρώνονται τα έσοδα. Στα έγκατα του προεδρικού μεγάρου έχει δημιουργηθεί ειδικός χώρος φύλαξης ενώ τα μέτρα ασφαλείας που έχουν ληφθεί είναι δρακόντεια. Δώδεκα τσολιάδες κόβουν βόλτες νυχθημερόν γύρω, πάνω και πίσω από το επτασφράγιστο δωμάτιο. Τα τοιχώματα του δωματίου είναι από ανοξείδωτο πυρέξ με διπλή αντικολλητική στρώση, ενώ πρόσβαση στο χώρο έχουν αποκλειστικά οι δύο προαναφερθέντες άντρες με ειδική κλειδαριά που για να ανοίξει πρέπει να παρίστανται και οι δύο με τα κλειδιά τους και να είναι νύχτα με το φεγγάρι στα τρία/τέταρτα.

Οι πρώτες πληροφορίες λένε ότι Έλληνες περιχαρείς σπεύδουν σε στρατιές για να στηρίξουν τη θεάρεστη αυτή πρωτοβουλία. Από όλες τις άκρες τις χώρας νέοι, γέροι, δάσκαλοι, παπάδες και παιδιά συρρέουν στις τράπεζες για να παραχωρήσουν στο ελληνικό κράτος κάτι από το υστέρημά τους. Άλλοι καταθέτουν χρήματα, ανάλογα με την οικονομική τους κατάσταση, και άλλοι συνεισφέρουν σε είδος. Κοτόπουλα, κεφαλοτύρια, σακιά αλεύρι, τσιχλόφουσκες, ελιές, αμόνια και αλέτρια γίνονται όλα με χαρά αποδεκτά από τις φιλόξενες τράπεζες, που χαιρετούν με καλοσύνη τον κόσμο λέγοντας με χαμόγελο "Καλημέρα" και "Καλωσήρθατε" ή "Καλώς τους". Το ηθικό των Ελλήνων μεσούσης της κρίσης έχει πλέον ανέβει σημαντικά. Τώρα η διαχείριση του προβλήματος δε βρίσκεται πια μόνο στα χέρια των ανίκανων πολιτικών μας. Επιτέλους, ο Έλληνας έχει πάρει την κατάσταση στα χέρια του κι αρχίζει να φαίνεται – αμήν – φως στην άκρη του τούνελ.

Ο ΦΠΑ μεγάλωσε. Έγινε 21! Σε πολλές χώρες του κόσμου αυτή είναι η επίσημη ηλικία ενηλικίωσης. Του ευχόμαστε να τα 100στήσει!

Χρόνια Πολλά ΦΠΑ!

Με μεγάλη υπερηφάνεια, ως Έλλην και άνθρωπος της επιστήμης και της τεχνολογίας, διαβάζω σήμερα το ραπόρτο της EETT για την πορεία της ευρυζωνικότητας στην Ελλάδα (Δ' τετράμηνο 2009). Μην πας να το διαβάσεις θα σου πω το ζουμί:

• Έχουμε σχεδόν 2 εκατομμύρια ευρυζωνικές συνδέσεις συνολικά.
• Δηλαδή κοντά στο 20% του πληθυσμού (σε διείσδυση).
• Είμαστε 5οι από το τέλος στη σχετική κατάταξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης (των 27, όχι των 12 ή των 15).

Λιγότερη ευρυζωνικότητα έχουν μόνο η Σλοβακία, η Ρουμανία, η Πολωνία και η Βουλγαρία! Περισσότερη έχουν, όχι μόνο η Σουηδία και το Λουξεμβούργο αλλά και η Εσθονία, η Κύπρος και η Λιθουανία. Στο παρακάτω διάγραμμα φαίνεται η εξέλιξη της ευρυζωνικότας στην Ελλάδα τα τελευταία 5 χρόνια και ακολουθεί το συγκριτικό διάγραμμα για όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Καμαρώστε:

Και γεννώνται εύλογα τα ερωτήματα! Γιατί η ευρυζωνικότητα στην Ελλάδα δεν ακολούθησε τη διείσδυση που ακολούθησε η κινητή τηλεφωνία; Γιατί στο χωριό μου έσκασε μύτη ADSL βρόχος για πρώτη φορά πέρυσι το καλοκαίρι (2009); Μήπως επειδή ήταν τόσο φτηνή και προσιτή (η ευρυζωνικότητα); Μήπως γιατί ο ΟΤΕ ήταν εντάξει στις υποχρεώσεις του απέναντι στους άλλους εναλλακτικούς παρόχους; Μήπως γιατί έχει επιδείξει υψηλή εταιρική υπευθυνότητα; Μήπως γιατί έχει "σήμα – σήμα καμπάνα";

Η αγαπημένη έκφραση κάθε πικραμένου αυτό τον καιρό είναι "φταίει κι η κρίση" ή, εναλλακτικά, "είναι κι η κρίση" (συνοδευόμενες από το χαρακτηριστικό πλην απαραίτητο στράβωμα της μούρης και αφήνοντας μια μικρή, όλο νόημα παύση στο τέλος). Αυτή η κρίση φταίει για όλα, λες και πριν από αυτήν δεν ήμασταν μια χώρα βουτηγμένη στα χρέη. Μωρέ, ήμασταν και παρά-ήμασταν, αλλά μπορούσαμε να καμωνόμαστε ότι τα προσπερνάμε τα προβλήματα ή ότι τα μεταφέρουμε στο μέλλον (τούτο εστί το δανειολαμβάνειν αδιαλείπτως και ασυστόλως και στο επέκεινα, αμήν).

Και η νυν εξουσία, αυτή με τις +11 μονάδες στις τελευταίες εκλογές, εμφανίζεται ως σωτήρας του έθνους τώρα και ζητά τη συναίνεση των έτερων πολιτικών δυνάμεων και τη συνδρομή του λαού ώστε να βγούμε από την κρίση. Και ξεχνά τα 20 χρόνια που ήταν εξουσία στο παρελθόν και τα παλιά της ανδραγαθήματα. Ξεχνά την εποχή που το ευρωπαϊκό χρήμα έτρεχε ποτάμι (γνωστή και ως "το μεγάλο φαγοπότι"), το ότι έφτιαξε ένα κράτος δημοσίων υπαλλήλων, κρατικοδίαιτων μεγάλο-εταιρειών, σκανδάλων, σπατάλης και λοιπών άλλων ωραίων φαινομένων (που όλοι, εκατέρωθεν, εύκολα εντοπίζουν). Και τώρα ζητά συναίνεση και συνδρομή! Και φαίνεται ότι έχει πείσει το λαό ότι, βρε παιδί μου, "κάτι πρέπει να γίνει, επιτέλους". Εμένα μου λες;

Όλοι έχουμε έντεχνα πειστεί ότι κάτι πρέπει να γίνει. Μόνο που όλοι ξέραμε ότι κάτι έπρεπε να γίνει εδώ και χρόνια και όχι τώρα υπό πίεση και μάλιστα με διαχειριστές τους ίδιους τους υπαίτιους. Αλλά ζήτησαν, οι πανέξυπνοι, και διαφάνεια και εξεταστικές επιτροπές για την οικονομία για να κάνουμε καθαρή αρχή, λέει. Όμως, μόνο από το 2004 και μετά, που κυβερνούσε η ΝΔ. Όχι πιο πριν που κυβερνούσε πάλι το ΠΑΣΟΚ! Το επιχείρημα είναι ότι το 2004 έγινε η περιβόητη εκείνη απογραφή από τη ΝΔ. Αυτή που το ΠΑΣΟΚ λοιδόρησε και αμφισβήτησε τόσο. Και τώρα έχουν το ασύλληπτο θράσος να θεωρούν αυτονόητο ότι αν και όταν γίνουν εξεταστικές επιτροπές, τότε αυτές θα πρέπει να αγνοήσουν την προ 2004 εποχή. Χωρίς να κοκκινίζουν από ντροπή!

Ξεχνούν ότι κυβερνούν ήδη 5 μήνες στους οποίους εμφάνισαν τεράστιο έλλειμμα χρεώνοντας και τα χρέη της επόμενης χρονιάς, στους οποίους αύξησαν το κόστος δανεισμού της χώρας σε δυσθεώρητα ύψη, στους οποίους πήραν πίσω τις προεκλογικές δεσμεύσεις για παροχές, στους οποίους δεν κατάφεραν στελέχωσουν το κράτος με γενικούς διευθυντές μέχρι τώρα, στους οποίους πάγωσαν το ΕΣΠΑ. 5 μήνες στους οποίους μας δασκάλεψαν με μύριες πιέσεις ότι πρέπει να παρθούν μέτρα. Ε, να παρθούν μέτρα! Αλλά τι μέτρα! Ποιος πληρώνει αυτή την κρίση; Αυτός που στην καλύτερη περίπτωση χρωστάει 10 δόσεις για την καινούρια τηλεόραση ή 40 δόσεις για το καινούριο αυτοκίνητο; Αυτός είναι ο "έχων";

Οι στίχοι του τραγουδιού "Τους έχω βαρεθεί" αντηχούν στο μυαλό μου και μόνο που τα σκέφτομαι όλα αυτά.

Έχω συμμετάσχει πολλές φορές σε συζητήσεις που αφορούν το software, το open source, τα πνευματικά δικαιώματα στο διαδίκτυο, το πειρατικό λογισμικό κλπ. Η αλήθεια σε αυτές τις συζητήσεις είναι ότι σε όλους μας αρέσουν τα δωρεάν αγαθά και θα θέλαμε να έχουμε πρόσβαση σε αυτά. Βέβαια, συχνά χρειάζεται να θυμίσω ότι άλλο "δωρεάν" και άλλο "ανοικτό". Το "δωρεάν" είναι είτε κάτι σαν χατήρι ή ευγενική χορηγία είτε, καμιά φορά, κάτι σα δόλωμα για την προώθηση κάποιου άλλου αγαθού που δεν προσφέρεται δωρεάν. Το "ανοικτό" είναι σχεδόν μια κοινωνική προσφορά.

Στο χώρο του διαδικτύου και, αναπόφευκτα, ως τακτικοί χρήστες λογισμικού είμαστε κάπως καλομαθημένοι με τόσο δωρεάν ή/και ανοικτό λογισμικό που κυκλοφορεί παραπάνω από 10 χρόνια τώρα (αν και το Free Software Foundation κηρύττει το ανοικτό λογισμικό εδώ και 25 χρόνια, εμείς το συνηθίσαμε με την εκτεταμένη χρήση του διαδικτύου). Σε κανένα άλλο χώρο της ανθρώπινης δραστηριότητας δε συμβαίνει κάτι παρόμοιο σε τέτοια κλίμακα. Πρόκειται για μια φοβερή πρωτοτυπία που πολύ λίγο έχουμε καθήσει να συλλογιστούμε. Ποιος θα περίμενε από μια ομάδα ανθρώπων να χαρίζει, για παράδειγμα, τα στερεοφωνικά που κατασκευάζει (free) ή από μια εταιρεία κλιματιστικών να ανακοινώνει τα τεχνολογικά μυστικά της στο κοινό, πόσω μάλλον και να τα δίνει δωρεάν χρεώνοντας μόνο το service τους (open);

Μια σημαντική διαφορά που διαχωρίζει το λογισμικό ως αγαθό έναντι των υπολοίπων είναι το γεγονός ότι η διάδοσή του δεν κοστίζει πρακτικά τίποτε. Ένα σύνηθες αγαθό δε μπορεί να κοπιαριστεί ανέξοδα. Το λογισμικό κοπιάρεται με ελάχιστο ή μηδαμινό κόστος (σε USB μνήμες, σε σκληρούς δίσκους, σε CDs και DVDs, ως download). Μάλιστα η κόπια που παράγεται είναι πιστότατο αντίγραφο του πρωτοτύπου. Σε αντίθεση – ένα παραπλήσιο αντί-παράδειγμα – με τη φωτοτύπηση ενός βιβλίου, όπου η κόπια χάνει πολύ από την αίγλη της αληθινής έκδοσης. Παράλληλα με την ταχεία εξέλιξη του διαδικτύου, τη δεκαετία που πέρασε, η διάδοση του λογισμικού υπήρξε επίσης μεγάλη και παγκόσμια, είτε αυτό ήταν νόμιμα αποκτημένο είτε παράνομα. Το ίδιο συμβαίνει πρακτικά και με τα πολυμέσα γενικότερα ως προϊόντα, τη μουσική, την εικόνα και το βίντεο, τα οποία κοπιάρονται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο και οι παραγωγοί τους αντιμετωπίζουν παρόμοια προβλήματα και διλήμματα με τους συγγραφείς λογισμικού.

Κανείς δε μπορεί να αρνηθεί ότι η εργασία πρέπει να πληρώνεται. Ούτε και εγώ. Όποιος παράγει ένα προϊόν ή εκτελεί μια υπηρεσία έχει το δικαίωμα να απαιτεί να αμοιφθεί ανάλογα. Το κίνημα (ας το πω έτσι μιας και έχει μια ακτιβιστική διάθεση) των παραγωγών του ανοικτού λογισμικού ισχυρίζεται ότι το λογισμικό πρέπει να είναι ανοικτά διαθέσιμο και προσβάσιμο σε όλους τους ανθρώπους. Είναι μια προσπάθεια, αν μη τι άλλο, ευγενής που, από όσο γνωρίζω, δεν έχει κατηγορηθεί ποτέ από θεωρίες συνομωσίας ότι λειτουργεί στην κατεύθυνση κάποιων συμφερόντων. Επιπλέον, όλοι μας, είτε χρησιμοποιούμε/παράγουμε ελεύθερο λογισμικό, είτε όχι, απολαμβάνουμε τα θετικά του αποτελέσματα. Να, εγώ γράφω αυτό το blog σε ανοικτό λογισμικό (WordPress, MySQl) κι εσύ πιθανότατα σε τέτοιο το διαβάζεις (Firefox).

Αν ήταν στο χέρι μου, θα προσέθετα στου ευγενείς στόχους του Free Software Foundation κα την ίδια επιθυμία για πρόσβαση στην πληροφορία. Δηλαδή θα ήθελα να δω μια κοινωνία όπου τα εργαλεία διαχείρισης της πληροφορίας (το λογισμικό) και ο φορέας διακίνησής της (σήμερα είναι το internet) είναι αγαθά κοινά, αγαθά δημόσια. Όπως είναι η παιδεία, η υγεία, το νερό, οι δρόμοι κλπ. Μια κοινωνία, δηλαδή, που έχει προνοήσει όλοι οι πολίτες της να έχουν πρόσβαση στο στοιχειώδες για τις σημερινές βασικές ανάγκες επικοινωνίας λογισμικό αλλά και ανοικτή πρόσβαση στο διαδίκτυο.

Η ανοικτή πρόσβαση στο διαδίκτυο θα μπορούσε πραγματικά να επιτευχθεί με διάφορους τρόπους και μάλιστα χωρίς να βλάπτει τους παρόχους. Θα μπορούσαν να υπάρχουν ανοικτά wireless δίκτυα παντού, ή έστω σε κάθε δήμο ή ΚΕΠ, στα σχολεία κλπ, με χαμηλής ή μέσης ταχύτητας internet (ποιος ξεχνάει ότι οι ίδιοι οι πολίτες μεταξύ τους είναι ικανοί να το κάνουν αυτό από μόνοι τους – βλ. AWMN). Ακόμη, θα μπορούσε κάθε πολυκατοικία να έχει μια κοινή γραμμή internet και να πληρώνει ένα συνολικό ποσό (απορώ γιατί δεν το κάνουν ήδη). Και φανταστείτε το internet της πολυκατοικίας να παρέχεται από το δήμο της και να πληρώνει ένα χαμηλό ποσό μαζί με τα δημοτικά τέλη. Οι πάροχοι έτσι κι αλλιώς σήμερα το internet το διαθέτουν με μικρό κόστος. Θα μπορούσαν εύκολα να συνεχίσουν να το διαθέτουν σε υψηλότερες ταχύτητες ως επιπλέον υπηρεσία.

Δε μπορεί να είναι όμως όλο το λογισμικό δωρεάν. Αν κάποιοι επιθυμούν και έχουν την οικονομική δυνατότητα να το παράγουν και να το διαθέτουν ανοικτά τότε η πράξη τους θα είναι οπωσδήποτε κοινωφελής. Αλλά δεν είναι δυνατόν αυτό να είναι γενική απαίτηση. Βασικές όμως ανάγκες σε λογισμικό θα μπορούσαν να καλύπτονται εύκολα "δημοσία δαπάνη". Θυμηθείτε το εγχείρημα "one-laptop-per-child". Ή οραματιστείτε μια χώρα που επενδύει (όχι πολλά) στην ανάπτυξη ενός ανοικτού λειτουργικού συστήματος κι έπειτα το έχει διαθέσιμο για κάθε δημόσια υπηρεσία της αλλά και για κάθε πολίτη της. Υπολογίστε τι κόστος σε λογισμικό αυτή η χώρα θα γλίτωνε, πόσο θα γινόταν ανεξάρτητη ηλεκτρονικά από μεγάλες εταιρείες και τι υπηρεσία θα παρείχε στους πολίτες της.

Όλες αυτές οι σκέψεις, ίσως ακούγονται μακρινές ή ρομαντικές. Περισσότερο, όμως, έχουν να αντιμετωπίσουν την ανθρώπινη συνήθεια και τους κατεστημένους τρόπους σκέψεις, παρά πρακτικά και τεχνικά προβλήματα. Είναι ζήτημα απόφασης σε τι κοινωνία θέλουμε να ζούμε και πόσο είμαστε προετοιμασμένοι να το απαιτήσουμε.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση στη βασική θεωρία της δε χαρίζει κάστανα. Το βλέπουμε και τώρα με την οικονομική επιτήρηση της Ελλάδας. Όταν κάτι πέσει στην αντίληψή της θα το βάλει στο μάτι και θα εξαντλήσει κάθε περιθώριο ωσότου πειστεί ότι οι νόμοι της εφαρμόζονται πιστά. Πριν από 10 χρόνια κατηγόρησε τη Microsoft (τη γνωστή) ότι παραβιάζει τη νομοθεσία περί υγιούς ανταγωνισμού και μονοπωλίου, επειδή εκμεταλλεύεται την εξέχουσα θέση που κατέχει στην αγορά επιβάλλοντας έμμεσα το δικό της browser, τον Internet Explorer (μπλιαχ και αηδία – μα, αφού ξέρεις take back the web), εφόσον τον παρέχει ενσωματωμένο στο λειτουργικό της σύστημα.

Αυτή ήταν ανέκαθεν μια πάγια τακτική της Microsoft. Να "δένει" τους χρήστες με το λογισμικό της με κάθε τρόπο (π.χ. αρχεία MS Office). Ως εταιρεία έπραττε λογικά, στην κατεύθυνση της μέγιστης κερδοφορίας. Έτσι, τα Windows, το λειτουργικό της σύστημα, ερχόταν με μια ποικιλία ενσωματωμένων μικρών ή μεσαίων βοηθητικών προγραμμάτων, όπως ο Internet Explorer. Τα Windows, όμως, έφτασαν κάποια στιγμή σχεδόν να μονοπωλούν την αγορά των λειτουργικών συστημάτων και, επομένως, ό,τι περιείχαν να επιβάλλεται πρακτικά στους χρήστες τους και σε όλη την αγορά. Ο ανταγωνισμός, βασικό στοιχείο μιας υγιούς ελεύθερης αγοράς, καθίσταται με αυτό τον τρόπο αδύνατος και η Ευρωπαϊκή Ένωση επεμβαίνει.

Από τότε και μέχρι σήμερα η Microsoft έχει πληρώσει 1,68 δισ. ευρώ σε πρόστιμα σχετικά με το ζήτημα αυτό και μόνο. Πριν από μερικά χρόνια, το 2004, το ίδιο κώλυμα προέκυψε με το πρόγραμμα αναπαραγωγής πολυμέσων της Microsoft, το Media Player (ξανά-μπλιάχ, ζήτω ο VLC). Κι αυτός ερχόταν ενσωματωμένος με τα Windows και για χάρη του η Microsoft αναγκάστηκε να πληρώσει τσουχτερά πρόστιμα και τελικά να τον αφαιρέσει από τη βασική έκδοση. Γιατί, σου λέει η Ευρωπαϊκή 'Ενωση, αν είσαι μεγάλη εταιρεία με εξέχουσα θέση στην αγορά δεν έχεις το δικαίωμα να καπαρώνεις με το μέγεθος και το εύρος σου και κάθε άλλη μικρότερη αγορά ή υπό-αγορά τριγύρω σου, πνίγοντας έτσι όποιον άλλον προσπαθεί να αναπτύξει οικονομική δραστηριότητα στον ίδιο χώρο.

Αυτές τις μέρες, 10 χρόνια μετά, ανακοινώθηκε μια νέα απόφαση από που έκανε τους κατασκευαστές των εναλλακτικών browsers να την ανακηρύξουν μια "νίκη για το μέλλον του διαδικτύου και τα ανοικτά πρότυπα". Η Ευρωπαϊκή Ένωση υποχρεώνει τη Microsoft να μην επιβάλλει τον Internet Explorer μαζί με το λειτουργικό της σύστημα! Για την ακρίβεια, η Microsoft, σε ένδειξη υποχώρησης πρότεινε να δίνει την επιλογή στους χρήστες της σχετικά με το ποιο browser θέλουν να προτιμήσουν. Το θέμα δεν έχει κλείσει εντελώς, ως προς τον τρόπο με τον οποίο αυτό θα διασφαλίζεται, αλλά ήταν ένα ορόσημο στη διαδικασία.

Βέβαια, η τελευταία έκδοση των Windows, τα 7, είναι εδώ και καιρό πια στην αγορά, χωρίς να έχουν συμπεριλάβει αυτή τη μεγάλη αλλαγή. Και πολλοί καχύποπτοι θα φαντάζονται ήδη τον τρόπο με τον οποίο η Microsoft θα δίνει την "ελεύθερη επιλογή" στους χρήστες των Windows ποιο browser να εγκαταστήσουν. Όμως, αυτό μένει να αποδειχθεί στην πράξη. Ταυτόχρονα, βρισκόμαστε σε μεγάλη αναμονή για την απόφαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο θέμα της εξαγοράς της Sun Microsystems από την Oracle, που είναι θέμα που άπτεται της ίδιας περίπου λογικής περί ανταγωνισμού. Για αυτό το θέμα όμως μια άλλη φορά, σύντομα!

Η Greenpeace, με αφορμή την παγκόσμια σύνοδο για το περιβάλλον και τις κλιματικές αλλαγές στην Κοπεγχάγη, γέμισε τα αεροδρόμια της πόλης με αφίσσες σαν και τούτη εδώ. Απεικονίζουν έναν-έναν τους αρχηγούς των μεγάλων κρατών να απολογούνται περίλυποι και γερασμένοι εν έτει 2020 για το ότι δεν κατάφεραν να σταματήσουν τις καταστροφικές κλιματικές αλλαγές. Ενώ θα μπορούσαν να το είχαν κάνει στη σύνοδο του 2009. Μου άρεσε πολύ! Δείτε όλη την καμπάνια "I'm sorry, we could have stopped catastrophic climate change. We didn't".

Γίνεται αρκετός λόγος τελευταία για το άνοιγμα των μεγάλων κομμάτων στην κοινωνία, στη "βάση", όπως λένε, με αφορμή τις εκλογές της ΝΔ για το νέο της πρόεδρο. Τελικά, στην ψηφοφορία αυτή θα ψηφίσουν μόνο τα μέλη του κόμματος, με δυνατότητα να γραφτεί κάποιος μέλος ακόμη και την ίδια την ημέρα της ψηφοφορίας. Θυμίζω ότι στις αντίστοιχες εκλογές για τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, πριν από 2 χρόνια, είχε δοθεί η δυνατότητα να συμμετάσχουν ακόμη και οι φίλοι του κόμματος και, φυσικά, μπορούσε κάποιος να γραφτεί μέλος ακόμη και εκείνη την ημέρα.

Σημειολογικά, ο Γιώργος Παπανδρέου έκανε ένα μεγάλο βήμα τότε που θεωρήθηκε επιτυχημένο, κυρίως από το 1εκ. περίπου κόσμου που συμμετείχε. Θεωρώ πως ένας ενεργός πολίτης έχει δικαίωμα να επιθυμεί να έχει άποψη για όλα τα κόμματα που παίρνουν μέρος στην πολιτική ζωή του τόπου. Ακόμη και στη διαδικασία εκλογής αρχηγού τους. Η δομή των κομμάτων, από την άλλη, έχει κάθε δικαίωμα να του το αρνηθεί αυτό το αίτημα, εφόσον, ούτως ή άλλως, θέτει εαυτόν σε κρίση σε κάθε εκλογική αναμέτρηση. Κι άλλωστε αυτοί που επισήμως απαρτίζουν ένα κόμμα έχουν το λόγο για την πορεία του.

Οποιοσδήποτε θεσμός ή διαδικασία, όμως, ανοίγει την πολιτική προς τον πολίτη και του δίνει μεγαλύτερη πρόσβαση σε κέντρα αποφάσεων θα με βρει σύμφωνο και συμμέτοχο. Θα συμμετείχα στις εκλογές οποιουδήποτε κόμματος, που ζητούσε με αυτό τον τρόπο τη συνδρομή μου στη διαδικασία, αρκεί να μη μου ζητούσε να γραφτώ "μέλος". Το μέλος πρέπει να πιστεύει στο κόμμα και να έχει υποχρεώσεις απέναντί του. Επιπλέον, θα θεωρούσα τον εαυτό μου "φίλο" κάθε κόμματος που συμμετέχει σε μια κοινοβουλευτική δημοκρατία, έστω κι αν αγωνιζόταν να την ανατρέψει, πάντοτε με δημοκρατική νομιμότητα, βέβαια. Πιστεύω ότι αυτή τη συμμετοχικότητα την έχει ανάγκη η πολιτική ζωή στην Ελλάδα, όπου η εμπιστοσύνη στο πολιτικό σύστημα έχει χαθεί και, μάλιστα, κατά κοινή ομολογία, δικαίως.

Επομένως, ψηφίζω ότι καλώς στη ΝΔ προχώρησαν στο άνοιγμα προς τη βάση των μελών του κόμματος αλλά κακώς δε συνέχισαν σε μεγαλύτερο άνοιγμα προς τους φίλους του κόμματος. Αγνοώντας, έτσι, την επιτυχία του ανάλογου εγχειρήματος του ΠΑΣΟΚ το 2007, κάτι που δείχνει φόβο και αμηχανία και υποννοώντας στην πράξη ότι "φίλοι, δε σας πέφτει λόγος". Δεκτόν! Εγώ ψηφίζω να μην ψηφίσω στις εκλογές τους διότι θέλω να είμαι "φίλος" όλων αλλά "μέλος" κανενός (προς το παρόν).