Τάκης Μπουγιούρης

Θέλω να το φωνάξω εδώ και τόσο καιρό. Είναι τόσο φανερό, που αναρωτιέμαι μήπως είναι ο μόνος που το βλέπει. Μήπως κάτι δεν πάει καλά μαζί μου; Δε μπορεί! Πού είναι; Γιατί δεν το βρίσκω; Θέλω να το φωνάξω δυνατά. Ο βασιλιάς είναι γυμνός. Ο βασιλιάς έχει αυτιά γαϊδάρου. Το youtube δεν έχει κουμπάκι για "stop"! Αλήθεια! Και το "pause" να πατήσεις το video θα συνεχίσει να κατεβαίνει. Θα τρελλαθώ…

Μα κοτζάμ youtube να έχει αμελήσει ένα από τα πιο βασικά κουμπιά που πρέπει να έχει ένας media player; Ξεκίνα, πάγωσε, σταμάτα. Όλα τα άλλα είναι καλά αλλά είναι πολυτέλειες. Αυτά τα τρία είναι ανεκτίμητα. Ειδικά όταν το "σταμάτα" σημαίνει επιπλέον "σταμάτα να κατεβάζεις στο background ολοταχώς megabytes από video"! Το μόνο λογικό που μπορώ να υποθέσω είναι ότι οι κατασκευαστές του player φοβήθηκαν ότι ο κοινός χρήστης θα μπερδευτεί από την έννοια του σταμάτα-ξεκίνα στο internet, διότι εκεί μπλέκεται και με την ιδέα του buffering. Ότι, δηλαδή, ενώ το video είναι παγωμένο ή ενόσω βλέπεις ένα τμήμα του, το υπόλοιπο video συνεχίζει να κατεβαίνει  (μιας και δεν πρόκειται να προλάβει να κατέβει όλο μονομιάς).

Έτσι, μάλλον, παρέλειψαν το εν λόγω κουμπάκι. Όμως, εμένα μου λείπει αυτό το κουμπάκι. Θέλω να μη μου τρώει τη γραμμή ένα video που ξεκίνησα να βλέπω αλλά το βαρέθηκα στη μέση. Θέλω να μη χρειάζεται να αλλάξω σελίδα για να γίνει αυτό. Θέλω όταν μια σελίδα έχει πολλά youtube videos να μην είμαι υποχρεωμένος να δω εξολοκλήρου το πρώτο που του πάτησα το "play" αλλά να μπορώ να το διακόψω διά παντός και όχι απλά να το παγώσω για να προχωρήσω στο επόμενο.

Σαν το σκυλί του Παβλόφ το εκλογικό σώμα, όταν η χώρα ένα καλοκαίρι καίγεται, περιμένει το φθινόπωρο που ακολουθεί τις εκλογές. Η (μόλις) πρώην κυβέρνηση φροντίζει για αυτό με επιτυχία. Και στις 4 Οκτωβρίου θα έχουμε – πάλι – εκλογές, όπως ανακοίνωσε χτες ο καλός μας ο πρωθυπουργός.

Οι εκλογές αυτές προβλέπω ότι θα έχουν μια δυναμική "ανίας", που αν επικρατήσει μας περιμένει ένας πολύ βαρετός μήνας. Έχουμε δύο υποψήφια κόμματα που θα προσπαθήσουν να αποδείξουν το καθένα γιατί το άλλο είναι χειρότερο να κυβερνήσει. Να δείξουν ο καθένας γιατί ο ίδιος δεν είναι ο χειρότερος. Δύο κόμματα για τα οποία η απογοήτευση είναι τόσο μεγάλη, που πραγματικά απορεί κανείς με ποια νέα επιχειρηματολογία θα αποπειραθούν να πείσουν. Ήδη ακούς και διαβάζεις στα ΜΜΕ δηλώσεις και συνεντεύξεις γενικόλογες από στελέχη δυσκοίλια, αδύναμα να παράγουν συγκεκριμένες προτάσεις και απόψεις.

Θα είναι μια επικίνδυνα βαρετή προεκλογική περίοδος!

Μέχρι πριν λίγα χρόνια κατοικούσα πολύ κοντά στο Μετρό του Αγ. Δημητρίου, λίγο πριν και για λίγο αφότου ήρθε το Μετρό εκεί. Την περίοδο εκείνη διάφορες αλλαγές συνέβησαν στην περιοχή με ρυθμό και τρόπο που δεν πρόλαβε κανείς περαστικός να αντιληφθεί. Οι κάτοικοι εκεί, όμως γνωρίζουν. Δε μιλώ για την ατελείωτη σκόνη που έπνιγε για μήνες την περιοχή. Όλοι κάναμε θυσίες για το Μετρό. Ερχόταν και η Ολυμπιάδα, ώρα της καλή, καλά να ‘ναι εκεί που είναι… πού είναι, αλήθεια;

Τελοσπάντων, από τη μια η κυκλοφορία αυξήθηκε, μιας και πολύς κόσμος συνέρρεε στην περιοχή για να πάρει το Μετρό, γραμμές λεωφορείων άλλαξαν ή/και προστέθηκαν για να εξυπηρετήσουν το κοινό κλπ κλπ. Καλά αυτά! Ταυτόχρονα, κανένα πάρκινγκ δεν κατασκευάστηκε για να διευκολύνει την κατάσταση, λωρίδες της Λ. Βουλιαγμένης και από τα δυο ρεύματα δόθηκαν στα ταξί για να παραλαμβάνουν τον κόσμο που μετεπιβιβαζόταν από το τρένο, επιπλέον λωρίδες για τα λεωφορεία δεν δόθηκαν παρόλη την αυτονόητη ανάγκη κλπ κλπ. Αυτά, πάλι, όχι και τόσο καλά, αρκεί να προσπαθήσεις να περάσεις από εκεί με το αυτοκίνητο ακόμη και σήμερα.

Υπήρξε και μία άλλη εξέλιξη, για την οποία θέλω να σου γράψω σήμερα, τελικά! Πολλές οδοί μονοδρομήθηκαν ξαφνικά και πολλές άλλες "παλάβωσαν" αλλάζοντας εδώ κι εκεί κατεύθυνση. Δηλαδή, άλλες που ήταν διπλής κατεύθυνσης έγινας μονής και μερικές από αυτές επιτρέπουν σε ένα μέρος τους την κίνηση προς μια κατεύθυνση και σε άλλο μέρος τους προς άλλη κατεύθυνση.

Ο λόγος πρέπει να σχετίζεται με την έλευση του Μετρό αλλά και με την ολοένα αυξανόμενη κίνηση στη Λ. Βουλιαγμένης ειδικά σε εκείνο το σημείο, όπου οι τρεις λωρίδες γίνονται για λίγο δύο. Καταλαβαίνω, επίσης, ότι για κυκλοφοριακούς αλλά και λόγους ασφαλείας πιθανόν η τροχαία προτιμά να διοχετεύει την κίνηση στις μεγάλες λεωφόρους από ότι στα τριγύρω στενάκια. Ας δούμε, όμως τι σκαρφίστηκαν στο χάρτη:

Προβολή Τροχαία παράνοια 1 σε χάρτη μεγαλύτερου μεγέθους

Παρατηρήστε την περιοχή που είναι πλαισιωμένη από τη γαλάζια γραμμή. Πρόκειται για μια απαγορευμένη ζώνη! Για ένα οδικό τρίγωνο των Βερμούδων όπου δεν υπάρχει καμία διέξοδος. Αν προσπαθήσεις να μπεις σε αυτό, είτε θα ξαναγυρίσεις πίσω στη Λ. Βουλιαγμένης, είτε θα βγεις πολύ ψηλά προς την Ηλιούπολη. Με δυο λόγια όταν έχει κίνηση η Λ. Βουλιαγμένης δεν υπάρχει κανένα στενό από το οποίο να μπορείς να "κόψει" κανείς και να κινηθεί παράλληλα προς αυτήν.

Ας παρατηρήσουμε ορισμένα ακόμη αξιοπρόσεκτα σημεία:

• Δείτε τα κόκκινα σημάδια! Σε κάθε ένα από αυτά βρίσκεται μια αναποφάσιστη οδός που αλλάζει κατεύθυνση! Η Σαράντα Εκκλησιών, η Φαίδωνος, η Ναυάρχου Βότση, η Πλούτωνος, η Παύλου Μελά! Το μισό τους μήκος επιτρέπει τη μία κατεύθυνση και το άλλο μισό την άλλη.
• Δείτε το σημάδι με το δεντράκι. Εκεί δε βρίσκεται κάποιο αλσάκι αλλά μια ωραιότατη μπάρα που απαγορεύει την είσοδο στο στενό από τη Λ. Βουλιαγμένης. Έτσι απλά!

Είμαι πολύ καχύποπτος όταν βλέπω τέτοια φαινόμενα. που μόνο εύλογα δε φαντάζουν. Γιατί να χρειάζεται ειδικά αυτή η περιοχή τούτες τις ρυθμίσεις; Τι το ιδιαίτερο έχει; Ένα ολόκληρο κυκλοφοριακό κατασκεύασμα μόνο και μόνο για να μην ενοχλούνται οι γαλαζοαίματοι κάτοικοι της ζώνης αυτής από την κυκλοφορία. Και αν είναι δυνατόν να πιστέψει κανείς ότι κατά τα άλλα οι μετακινήσεις τους έχουν διευκολυνθεί. Αλλά όχι, αρκεί οι ξένουν να μην παιρνούν από εκεί, να πάνε αλλού, αρκεί όχι εδώ!

Θα ακολουθήσουν και άλλες τροχαίες παράνοιες στο μέλλον. Stay tuned!

Ευχαριστώ αυτόν(ήν) που μου το έστειλε κι εκείνον που το βρήκε. Ήγγικεν ο χρόνος, εδώ και 153 χρόνια.

Απεφασίσαμεν και διατάττομεν…

Όχι δεν έχω μάθει ρώσικα ακόμη. Αυτός είναι ο τίτλος του πρώτου στη σειρά site που βγαίνει στο google όταν κανείς ψάξει για "Άρειος Πάγος". Το google αναφέρει ότι σκάναρε αυτή τη σελίδα στις "23 Ιουν. 2009 21:16:12 GMT". Είμαι σχεδόν σίγουρος ότι μπορώ να διακρίνω τις λέξεις "άρειος" και "πάγος" αν διαβάσω προσεκτικά τους ρώσικους αυτούς χαρακτήρες. Δε μπορώ να αντιληφθώ ακόμη πώς έγινε κάτι τέτοιο.

Ίσως, όμως, να μπορεί να μας το εξηγήσει η ΟΤΕnet ΑΕ, που τόσο περήφανα έχει βάλει στο description της σελίδας την αναφορά στον εαυτό της και όχι στο site στο οποίο η σελίδα ανήκει (και αυτό το description είναι που βγαίνει σαν υπότιτλος στα αποτελέσματα των αναζητήσεων sτο google)!

Ναι και η φωτογραφία, μιας και αυτό μάλλον δε θα κρατήσει για πολύ:

Είναι γνωστό ότι o πρώην διευθύνων σύμβουλος της Siemens κ. Χριστοφοράκος, κατηγορούμενος στην Ελλάδα για τη γνωστή υπόθεση των "μαύρων" ταμείων, βρίσκεται στη Γερμανία και, έχοντας και τη γερμανική υπηκοότητα, επιχειρεί να προστατευθεί από την εκεί νομοθεσία διότι:

1. Στη Γερμανία τα αδικήματα για τα οποία κατηγορείται στην Ελλάδα έχουν παραγραφεί.
   (Αν δε σου γυρίζει ανάποδα το μυαλό ακούγοντας αυτή τη φράση τότε ξαναδιάβασέ τη. Νομικά ίσως να στέκει, όμως σίγουρα θα υπάρχει ο τρόπος, για μια τόσο σοβαρή υπόθεση. Για όλα τα άλλα ο τρόπος υπήρχε!)
2. Η υπόθεση είναι πολιτική, διότι εμπλέκονται πολιτικά πρόσωπα και κόμματα και αν επιστρέψει στην Ελλάδα θα κινδυνεύσει η ζωή του. Άλλωστε σύντομα στην Ελλάδα θα έχουμε εκλογές.
   (Μα και βέβαια η υπόθεση είναι πολιτική! Αυτό ακριβώς είναι το θέμα. Έχει παραδεχθεί ότι γινόντουσαν συστηματικα "δωρεές" σε ελληνικά κόμματα. Αυτός είναι λόγος παραπάνω για να τον φέρουν πίσω. Κι αν φοβάται για τη ζωή του, δεν είναι αυτό πρόβλημα της δικαιοσύνης, είναι Έλληνας πολίτης και οφείλει να την υπακούει.)
3. Η Ελλάδα κατηγορείται από τους  – Γερμανούς – δικηγόρους του για παραποίηση εγγράφου! Στο ένταλμα σύλληψής του η λέξη μάρτυρας, λενε, μεταφράστηκε στα γερμανικά ως ύποπτος.
   (Φοβερή δικαιολογία! Όπως όταν έιμασταν μικροί που λέγαμε "Δεν πάει, μέχρι να δέσω τα κορδόνια μου", και ο αντίπαλος εντωμεταξύ έβαζε γκολ και εμείς του λέγαμε "Έϊ, δεν πήγαινε". Αν και σχεδόν το πιστεύω ότι είμαστε ικανότατοι για τέτοιες ηλιθιότητες, είναι εξίσου ηλίθιο να τις επικαλείσαι.)

Με δυο λόγια η λογική καταλύεται πλήρως. Αυτό που είναι φανερό στον καθένα δεν έχει καμία ουσία! Δεν είναι η πρώτη φορά, θα σου πουν στο καφενείο, και δε θα είναι και η τελευταία, θα σου προσθέσουν με μεμψιμοιρία. Δίκιο έχουν. Έγινε στο παρελθόν και θα ξαναγίνει. Και κανείς δε θα τιμωρηθεί για τίποτε, κανείς δε θα αναλάβει καμία ευθύνη, κανείς δε θα την πληρώσει. Και οι ίδιοι άνθρωποι θα καθονται στις ίδιες καρέκλες μέχρι να τους διαδεχθούν τα παιδιά και τα εγγόνια ή τα ανίψια τους για να κυβερνήσουν τα παιδιά, εγγόνια και ανίψια ημών των υπολοίπων.

Φυσικά, με όλα αυτά η ελληνική δικαιοσύνη και η ελληνική πολιτεία απλά ξεφτιλίζεται. Στα μάτια του κόσμου ο κ. Χριστοφοράκος είναι ακόμη ένα πρόσωπο που πλούτισε εις βάρος του ελληνικού λαού και θα μείνει ατιμώρητο. Το σκάνδαλο Siemens είναι ακόμη ένα σκάνδαλο που θα μείνει στο σκοτάδι. Τα ελληνικά κόμματα είναι τγα ίδια μέρος της διαπλοκής και της διαφθοράς και δε μπορούμε να ελπίζουμε σε λύσεις από αυτά. Με δυο λόγια πλήρης απαξίωση της πολιτκής ζωής, όπως αυτή απαξίωσε κάθε λογική.

Απολαύστε τον εγγαστρίμυθο Jeff Dunham με τον Achmed, το νεκρό τρομοκράτη!

Και μετά μην παραλείψετε να τον δείτε μαζί με τον Peanut και το μεξικανό Jose Jalapeno (on a stick).

Ήμουν τυχερός φέτος, ήθελα δεν ήθελα, έπερεπε να συμμετέχω στις Ευρωεκλογές καθ’ ότι μέλος της εφορευτικής επιτροπής. Το χωριό (μου) και τα τριγύρω του μικρά σε μέγεθος, οι κάτοικοι ως επί το πλείστον ηλικιωμένοι, η μέρα ζεστή και τα ευτράπελα ουκ ολίγα.

Οι ηλικιωμένοι είχαν τη μεγαλύτερη πλάκα. Δε γίνεται, πρέπει να το παραδεχτώ όσο και αν τους σέβομαι! Πόσοι και πόσοι δε μας ρώτησαν πού ψηφίζουν οι άντρες και πού οι γυναίκες. Δε λένε να το συνηθίσουν. Λες και βρισκόμασταν σε τουαλέτες έψαχναν οι δόλιοι που πάνε οι γυναίκες και που οι άντρες. Όλοι μαζί πια, παππού!

Κάποιος έψαχνε να βρει το εκλογικό του τμήμα. Δύο ήμασταν όλα κι όλα. Έρχεται σε εμάς (στα δεξιά). "Δεν ψηφίζεις εδώ, παππού. Ψηφίζεις αριστερά.". "Αριστερά; Μα εγώ συνήθως ψηφίζω εδώ!". Είχαν αλλάξει λιγάκι οι αίθουσες στο σχολείο, βλέπεις, και ο παππούς περίμενε να ψηφίσει στην ίδια όπου ψήφιζε και κάθε φορά.

Τι να πεις έπειτα στην κ "Αλεξ…" που ήρθε στο "Μ-Ω";

"Σταυρούς βάζουμε;". Θα πρέπει να ακούσαμε αυτή την ερώτηση εκατό φορές. Και όχι μόνο από παππούδες και γιαγιάδες. Δεν το σχολιάζω.

Μια γιαγιά με πλησιάζει. Δε βλέπει καλά και θέλει βοήθεια με τα ψηφοδέλτια. Δεν ήταν και λίγα. Ένα μάτσο χαρτιά έπαιρνες μαζί σου στο παραβάν για να διαλέξεις. Η κακομοίρα μπερδεύτηκε. "Βόηθα με, παιδί μου", λέει, "να βρω αυτό που θέλω". Της λέω "Γιαγιά, είναι όλα μέσα και τα πιο μεγάλα κόμματα πάνω πάνω θα το βρεις εύκολα!". "Δε βλέπω καλά", μου λέει, "Δείξε μου εσύ". "Ποιο θες, γιαγιά;". "Αυτό με τον ήλιο!". Κατάλαβα εγώ. Της το βγάζω. "Αυτό είναι;", μου λέει! "Τι όνομα γράφει;". Της το διαβάζω και το βάζει στο φάκελο. Η καλή πράξη της ημέρας είχε ολοκληρωθεί.

Υπήρξαν και οι "βαμμένοι" που πήραν το ψηφοδέλτιό τους επιδεικτικά από το κόμμα προτίμησής τους και δε δέχτηκαν να πάρουν το μάτσο με όλα τα κόμματα. Αυτοί που δε μπήκαν καν στο παραβάν. Υπήρξαν οι πλακατζήδες. "Τα βάζω όλα μέσα στο φάκελο;". Αλλά είχαμε γενικά μεγάλη συμμετοχή, αντίθετα με το μέσο όρο. Ίσως λόγω του αυξημένου μέσου όρου ηλικίας. Ήταν μια καλή ευκαιρία για κάθε παππού και γιαγιά να βγουν λίγο έξω, να συναντήσουν κόσμο. Αυτοί δεν πήγαν στις παραλίες.

Η καταμέτρηση ήταν ένα σωστό πανηγύρι. Τελείωνε η μέρα και όλοι ήθελαν να φύγουν. Δεν είχαμε και σταυρούς για καταμέτρηση, οπότε η διαδικασία έπρεπε να είναι σύντομη! Λίγο μας αγχώθηκε η δικαστική αντιπρόσωπος στο τέλος, για να γίνουν όλα σωστά, αλλά το αποτέλεσμα βγήκε σχετικά γρήγορα. Φύγαμε όλοι χαμογελαστοί. Ήταν μια γενικά βαρετή μέρα με κάμποσες ενδιαφέρουσες ενέσεις ευθυμίας. Με λίγη καλή παρέα έχει και την πλάκα της.

Σε επόμενο post θα σου πω και τι πιστεύω για το "αποτέλεσμα" και το γενικότερο κλίμα!

Άθλια.., άτιμη.., π*ρνη γάτα!

Να δω πού θα πας τώρα!

Το χθεσινοβραδινό debate των πολιτικών αρχηγών εν όψει των Ευρωεκλογών ήταν ένα κανονικό φιάσκο. Όλοι οι παρατρεχάμενοι συμφώνησαν αμέσως μετά, ότι οι όροι του διαλόγου του debate ήταν τόσο αυστηροί και περιοριστικοί που οδήγησαν σε μια στεγνή και άνευρη – κατ’ ευφημισμό – συζήτηση. Φυσικά κανείς τους, χρόνια τώρα που οι όροι των τηλεοπτικών debates στην Ελλάδα έχουν οριστεί, δεν προσπάθησε να τους αλλάξει. Μάλιστα, τους δικαιολόγησαν – τους κανόνες – με βάση το πολιτικό σκηνικό της περασμένης δεκαετίας.

Η απίστευτη ειρωνεία είναι ότι δεν έγινε καμία συζήτηση για την Ευρώπη. Καμία! Όλοι οι πολιτικοί αρχηγοί μίλησαν για τα κόμματά τους, απέρριψαν τους αντιπάλους τους και δεν έβγαλαν κιχ για τα ευρωπαϊκά ζητήματα. Λες και επρόκειτο για debate προ βουλευτικών εκλογών. Η ειρωνεία ήταν τόσο φανερή και τόσο δίχως προσχήματα, που κι ένας πουά ελέφαντας που κατεβάζει το ροζ κυλοτάκι του για να κατουρήσει στη μέση της πλατείας Ομονοίας θα έκανε λιγότερη εντύπωση. Πλήρης απογοήτευση.

Και οι δημοσιογράφοι των ερωτήσεων στο ανάλογο ύψος. Πρωτεργάτες της "γραμμής" της "συζήτησης". Όλα έγιναν για την αίγλη του θέματος και για την προβολή. Για να βάλουν στο ιστορικό τους άλλο ένα debate και για να βρεθούν – σπάνιο προνόμιο – στον ίδιο χώρο με τους πολιτικούς αρχηγούς.

Στα highlights θα συγκρατήσω τον πρωθυπουργό να αναλαμβάνει όλη την πολιτική ευθύνη για το σκάνδαλο του Βατοπεδίου. Φοβερή πολιτική γενναιότητα! Και να ισχυρίζεται πειστικά ότι σε όλο αυτό το τεράστιο θέμα δεν υπάρχει ευθύνη υπουργών! Ότι δηλαδή κανένα πολιτικό πρόσωπο δεν έδρασε με σκοπό το ίδιον όφελος! Ούτε από πλευράς ΝΔ ούτε από πλευράς ΠΑΣΟΚ! Ότι όλο αυτό το τερατούργημα οφείλεται στην παθογένεια που μαστίζει την κρατική μηχανή. Και που είναι η διαφθορά τότε. για ποια διαφθορά μιλάμε και ωρυόμαστε. Γιατί γίνονται εξεταστικές επιτροπές στη βουλή, γιατί… γιατί..;

Τέλος, δε μπορώ να λησμονήσω τις εξαιρετικές αναλύσεις που ακολούθησαν το debate. Πώς κουνούσε τα χέρια του ο Καραμανλής, πώς εκνευρίστηκε ο Αλαβάνος, πόσο σταθερός ήταν ο Παπανδρέου, ποιος αρχηγός κρυφοκοιτούσε με άγχος το ρολόι, ποιος ήταν ο νικητής, αν βγάλαμε είδηση. Όλα για να καταλήξουμε πως είδαμε ένα εντελώς flat debate, χωρίς νικητή και χωρίς είδηση. Που ήταν και η μόνη είδηση!

Ο πουά ελέφαντας με το ροζ κυλοτάκι στο κέντρο της Ομόνοιας έχει προχωρήσει στην Πλατεία Συντάγματος και αφοδεύει ανενόχλητος…