Το θέμα των υπερπλούσιων πλούσιων επανέρχεται συχνά στην επικαιρότητα, ιδίως εξαιτίας της προσφάτως δημοφιλούς προσκόλλησης στην έννοια της ανισότητας του πλούτου. Η ανισότητα αυτή υπάρχει και συζητιέται και πολύ, αλλά το κατά πόσο είναι άδικη ή κακή είναι ένα άλλο ζήτημα. Ας συζητήσουμε εδώ για το πόσο πλούσιοι είναι τελικά οι πλούσιοι.
Τις τελευταίες μέρες συζητιέται το γεγονός ότι άνθρωποι σαν το Σεργκέυ Μπριν και τον Λάρρυ Πέητζ, παίρνουν τις οικονομικές τους δραστηριότητες από την πολιτεία της Καλιφόρνια για να γλιτώσουν φόρους και τις πάνε σε άλλη πολιτεία. Καταρχήν αυτό δε θα έπρεπε να μας κάνει εντύπωση. Αν η Ικαρία είχε σημαντικά μικρότερη φορολογία πολλοί από εμάς θα έφευγαν από την Αθήνα και θα πήγαιναν στην Ικαρία. Αλλά μη βάζω ιδέες. Οι νέοι φόροι της πολιτείας θα φέρουν ένα 5% σε όσους έχουν αξία πάνω από 1 δισεκατομμύριο. Είναι ένας φόρος στους δισεκατομμυριούχους.
Να σημειώσουμε ότι ο Σεργκέυ Μπριν και ο Λάρρυ Πέητζ είναι οι δημιουργοί της Google, ενός τεχνολογικού κολοσσού που πραγματικά έφερε τα πάνω κάτω στο πώς εργαζόμαστε γενικά στο διαδίκτυο, μας έκανε απίστευτα πιο παραγωγικούς για να το πω με μια λέξη, πολλές φορές με μηδέν κόστος για εμάς. Και είναι άνθρωποι που γενικά θεωρούνταν ήπιοι και προοδευτικοί, δεν ήταν οι δισεκατομμυριούχοι με την αυθάδεια και έπαρση του Ήλον Μασκ, για παράδειγμα.
Αλλά τι παναπεί δισεκατομμυριούχοι; Έχουν δισεκατομμύρια στην τράπεζα ή σε βαλίτσες ή σε μασούρια στα παπλώματά τους. Η απάντηση είναι όχι. Ο καθένας τους έχει μεν αξία που αποτιμάται σε πάνω από 250 δισεκατομμύρια δολλάρια αλλά αυτά δεν τα έχουν στην τράπεζα. Δεν τα έχουν πουθενά!
Πρόκειται για αυτό που λέμε paper money. Είναι δηλαδή μετοχές στην εταιρεία Alphabet, στην οποία ανήκει η Google. Μάλιστα είναι μετοχές τύπου 3-3.5%. Έλα όμως που η Alphabet αποτιμάται συνολικά στο ιλιγγιώδες ποσό των 4 τρισεκατομμυρίων δολλαρίων και έτσι αυτό το ποσοστό τους αντιστοιχεί σε πάνω από 250 δισεκατομμύρια για τον καθένα. Αλλά είναι αποτίμηση, χαρτί, όχι ρευστό!
Αν η αξία της μετοχής της Alphabet πέσει, και αυτά είναι πράγματα που στο χώρο της οικονομίας έχουν γίνει, θα πέσει και η δική τους αποτιμώμενη αξία. Αν η Alphabet καταρρεύσει η αξία αυτή θα μηδενιστεί και αυτό χωρίς να έχει αλλάξει τίποτα στον υπόλοιπο, φυσικό κόσμο. Φυσικά αυτό δε σημαίνει ότι δεν έχουν λεφτά ή ότι είναι φτωχαδάκια. Παίρνουν κάθε τρίμηνο μερίσματα από την Alphabet, κάπου 0.20 δολλάρια για 380 εκατομμύρια μετοχές της που ο καθένας έχει, ήτοι κοντά στα 80 εκατομμύρια δολλάρια ανά τρίμηνο. Καλά είναι και πολλά τα επενδύουν σε άλλες μετοχές, ομόλογα ή φιλόδοξα πρότζεκτ, που συχνά δεν καταλήγουν κάπου (γιατί τα κάνουν; ακόμα κι αν δεν καταλήξουν κάπου αφήνουν σημαντικό τεχνολογικό αποτύπωμα για τα επόμενα).
Επίσης οι κάτοχοι αξιόπιστων μετοχών δεν πουλάνε εύκολα τις μετοχές τους. Καταρχάς αν τις πουλήσουν σε μεγάλο βαθμό μάλλον θα δημιουργήσουν πανικό στην αγορά για την ίδια τους την εταιρεία. Πουλάς σημαίνει την κάνεις άρα δεν έχεις εμπιστοσύνη άρα γιατί να έχουν οι άλλοι εμπιστοσύνη στην εταιρεία σου! Αυτό που κάνουν είναι να παίρνουν δάνεια με εγγύηση τις μετοχές τους. Οι μετοχές αυξάνουν την αξία τους γρηγορότερα από το επιτόκιο του δανείου και με μια αξιόπιστη και αναπτυσσόμενη εταιρεία βγαίνουν χαρούμενοι και αυτοί και η εταιρεία και η τράπεζα που έδωσε το δάνειο.
Τελοσπάντων όλα αυτά τα λέω για να έχουμε μια πιο ρεαλιστική εικόνα τι παναπεί υπερπλούσιος και τι παναπεί φόρος και να σκεφτούμε και λίγο πιο ρεαλιστικά τι παναπεί ανισότητα και αν ίσως τελικά δεν έχουμε και τόσο μεγάλο πρόβλημα με αυτού του είδους τους πλούσιους, που φέρνουν ανάπτυξη και πλούτο για όλους, άνισο πλούτο αλλά πλούτο που δεν υπήρχε, ενώ μας κάνουν όλους πιο παραγωγικούς και τη ζωή μας γενικά καλύτερη.
[Featured image credit: “Tax the Filthy Rich #OccupySF #OWS” by ericwagner is licensed under CC BY-NC-SA 2.0. To view a copy of this license, visit https://creativecommons.org/licenses/by-nc-sa/2.0/. ]
εκτύπωση Κατηγορίες: οικονομία | rss 2.0 | trackback
