Μεταφράζω και συμπυκνώνω μια συγκλονιστική ιστορία που εκτυλίχθηκε το 1835 στις Νήσους Τσάταμ, ανατολικά της Νέας Ζηλανδίας, όπως το διαβάζω στο Guns, Germ and Steel, του Jared Diamond ανάμεσα στις αυτόχθονες φυλές των Μαορί και των Μόριορι, που σηματοδότησε και το ολοκαύτωμα των τελευταίων.
Το Νοέμβριο-Δεκέμβριο εκείνης της χρονιάς 1000 περίπου Μαορί, οπλισμένοι με όπλα, τα οποία είχαν μάθει και προμηθευτεί από τους Ευρωπαίους αποικιοκράτες με τους οποίους είχαν μόλις έρθει σε επαφή, αποβιβάστηκαν στα νησιά των Μόριορι. Οι Μόριορι και οι Μαορί είχαν κοινή καταγωγή. Πρόγονοι Μαορί είχαν αποικίσει τα νησιά Τσάταμ και, ενώ ήταν ήδη καλλιεργητές, εκεί δε βρήκαν πρόσφορο έδαφος για τις σοδειές τους και επέστρεψαν στην τροφοσυλλογή και το κυνήγι ξεχνώντας την παραδοσιακή καταγωγή τους με τα χρόνια.
Ο λαός που προέκυψε εκεί, οι Μόριορι, για να επιβιώσει εξελίχθηκε σε μια ειρηνική και απομονωμένη ομάδα, που δεν αύξησε πολύ τον πληθυσμό της επί τούτω, ελέγχοντάς τον μάλιστα ακόμη και με ευνουχισμό μωρών αγοριών. Οι Μαορί της Νέας Ζηλανδίας, από την άλλη, τα μακρινά ξαδέρφια τους, ήταν καλλιεργητές, δημιούργησαν πυκνούς πληθυσμούς με σχετική πολιτική οργάνωση αλλά και με ιδιαίτερα έντονες και αιματηρές διαμάχες μεταξύ τους. Ίδια καταγωγή, πολύ διαφορετική παράλληλη εξέλιξη.
Το 1835 οι ντόπιοι Μόριορι ήταν πολυπληθέστεροι από τις ομάδες των Μαορί που έρχονταν στις Νήσους Τσάταμ από τη Νέα Ζηλανδία να τους επιτεθούν και θα μπορούσαν να είχαν αμυνθεί. Όμως ο ειρηνικός τρόπος ζωής που είχαν αναπτύξει τους οδήγησε να απαντήσουν προσφέροντας φιλία και διαμοιρασμό των διαθέσιμων πόρων. Οι Μαορί, εκπαιδευμένοι ετοιμοπόλεμοι μαχητές, ερχόμενοι ως κατακτητές δεν τους έδωσαν καν την ευκαιρία να συζητήσουν την πρόταση αυτή. Τους επιτέθηκαν με λύσσα, με τα σύγχρονα όπλα τους, άλλους τους σκότωσαν και άλλους τους σκλάβωσαν, σκοτώνοντάς τους κι αυτούς αργότερα σταδιακά.
Ένας επιζών των Μόριορι έδωσε την παρακάτω ανατριχιαστική περιγραφή: “Οι Μαορί μας σκότωναν σαν τα πρόβατα, ήμασταν τρομοκρατημένοι και τρέχαμε να κρυφτούμε στους θάμνους και σε τρύπες στο έδαφος ή όπου αλλού μπορούσαμε για να δραπετεύσουμε. Ήταν μάταιο. Σκότωναν άνδρες, γυναίκες και παιδιά χωρίς εξαιρέσεις.”
Ένας από την ομάδα των κατακτητών Μαορί διηγείται απλά: “Κάναμε απόβαση και σύμφωνα με τα έθιμά μας συλλάβαμε όλο τον πληθυσμό. Ούτε ένας δε δραπέτευσε. Κάποιοι προσπάθησαν να τρέξουν μακριά, αυτούς τους σκοτώσαμε, και τους άλλους τους σκοτώσαμε. Αλλά και τι με αυτό; Ήταν σύμφωνα με τα έθιμά μας.”
Το περιστατικό αυτό ήταν μέρος των λεγόμενων Πόλεμων των Μουσκέτων, της σειρά μαχών που προέκυψαν στην περιοχή της Νέας Ζηλανδίας κατά το πρώτο μισό του 19ου αιώνα, όταν οι ντόπιοι πληθυσμοί ήρθαν σε επαφή με τους Ευρωπαίους αποίκους και προμηθεύτηκαν πυροβόλα όπλα από αυτούς. Με τη νέα αυτή πολεμική τεχνολογία, συνέχισαν την παράδοση αιώνων ανταγωνισμού για εδάφη και εκδίκησης για διαφορές του παρελθόντος, όμως πλέον πολύ πιο αποτελεσματικά. Οι πιο πολεμοχαρείς αυτών επικράτησαν ενώ οι πιο ειρηνικοί εξαφανίστηκαν από το πρόσωπο της γης.
Featured image credit: By Merrett, Joseph Jenner, 1816-1854. – Australian National Library, URL [1], Reference No.nla.pic-an2948236, Public Domain, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=1722845
εκτύπωση Κατηγορίες: ιστορία | rss 2.0 | trackback