Τάκης Μπουγιούρης

Θητεία – Πολεμικό Ναυτικό

Πολεμικό Ναυτικό, μια θητεία που τα είχε όλα, χαρές, λύπες, συμπάθειες, αντιπάθειες, ευτράπελα. Πολύ θα ήθελα να είχα γεμίσει εκείνο το χρόνο της ζωής μου με άλλα, περισσότερο δημιουργικά πράγματα, αλλά δε μπόρεσα να κάνω αλλιώς. Προσπάθησα να κάνω ό,τι καλύτερο μπορούσα. Το σίγουρο συμπέρασμα είναι ότι στο στρατό σταματάει η λογική!


Αρχίζουμε…


Είμ’ εγώ ναυτάκι φίνο…


Στον Πόρο κυκλοφορεί ένα φρικτό τέρας, είναι ο Υπάνθρωπος που βγαίνει
τα βράδια και στοιχειώνει τους εκπαιδευόμενους ναύτες…


Ανέμελες στιγμές στο ΚΕ Πόρος.


Κι άλλες ανέμελες στιγμές στο ΚΕ Πόρος.


ΟΚ, δε σας δείχνω τις "άλλες", μη ανέμελες, στιγμές, προφανως υπήρχαν και τέτοιες…


Να γιατί…


Οπότε επιστρέφουμε στις ανέμελες…


ΚΕ Πόρος.


ΚΕ Πόρος by sunset!


Πριν την πολυπόθητη ορκωμοσία!


Επίσης…


Ζόρικη η στολή εξόδου του ναύτη!


Αλλά το αποτέλεσμα…


Ως, φαντάρος, βέβαια, χάνεις διάφορα…


ΝΑΣΣΚΥ


ΣΚ18Β (Ναυτικό Παρατηρητήριο Σκύρου 18) – μη σε ξεγελάνε τα λουλούδια!


Στη σκοπιά!


Τα κόκκαλά μου στον κλωβό δεν πρόκειται ν’ αφήσω…


Υπηρεσία στο ραντάρ…


Δύσκολες βραδινές ώρες…


Αλλά με καλή παρέα (από την άλλη άκρη της Ελλάδας)…


Αέρας στη Σκύρο, πολύς αέρας!


Και πίσω να σε περιμένουν!


Είχε και τις καλές της στιγμες η θητεία!


Αρκετές…


Με καλή παρέα…


Και καλή διάθεση!


Όλα ξεπερνιούνται…


Απόρρητη φωτό!


Μπάρμπεκιου στο 18 – είχε καμπόσα τέτοια!


Σε μια από τις ελάχιστες εξόδους!


Βρήκα και το σωσία μου κάπου εκεί!


Με τη χειμερινή στολή εξόδου στο θάλαμο!


Η εικόνα που έκανε την αναμονή λίγο πιο δύσκολη μα και υποφερτή…


Τέλος! Πάει κι αυτό…

εκτύπωση rss 2.0 | trackback

4 σχόλια στο “Θητεία – Πολεμικό Ναυτικό”

Ο/η "κώστας τσίνας" είπε:

A ρε Τάκη με τις φωτογραφίες σου, μου θύμισες και μένα πολλά – αν και συναντηθήκαμε για λίγον καιρό μάλλον στο παρατηρητήριο!

Βλέπω τους καπεταναίους δίπλα σου, να σε περιστοιχίζουν, βλέπω «στολάρα», «κλωβό» και δεν συμμαζεύεται και γελάω με νοσταλγία για ώρες και στιγμές στο 18, που ήτανε μαζί για γέλια και για κλάματα. Καλά περάσαμε όμως, δεν έχω παράπονο!

υγ. Μα μέχρι και την υπερυψωμένη σκοπιά και τον θάλαμο μου θύμισες! Απίστευτος είσαι…
υγ. Εδώ (http://www.youtube.com/watch?v=Bm38Ocf4nNQ) καταθέτω και το τραγουδάκι μου για το Ν.Π. που υπηρετήσαμε, να συνοδεύσει ως «μουσικό χαλί» τις φωτογραφίες σου!

Με εκτίμηση,

Κ.Τ.

3 Ιανουαρίου, 2011 στις 5:34 μμ

Ο/η "Τάκης" είπε:

Είσαι από τους ανθρώπους, από ότι έχω καταλάβει, που πέρασαν μια δόση θλίψης μέσα στο στρατό αλλά, ευτυχώς, έχουν το κουράγιο να θυμούνται την εμπειρία αυτή με χαμόγελο. Κι δική μου εμπειρία είχε παρόμοιες συναισθηματικές διακυμάνσεις. Ναι, όμως, τελικά καλά περάσαμε, είναι αλήθεια και πρέπει να είμαστε ευγνώμονες και – γιατί όχι – και λίγο περήφανη (βρήκαμε και μια τουρκική φρεγάτα στις μέρες μας).

Το τραγούδι που έγραψες – ας το αναφέρω κι εδώ – είναι πανέμορφο και συμπυκνώνει πραγματικά την εμπειρία στο «18″, ενώ τη μετουσιώνει σε εμπειρία του οποιουδήποτε που δεν υπηρέτησε εκεί! Κι αυτό είναι τέχνη…

3 Ιανουαρίου, 2011 στις 6:53 μμ

Ο/η "ΣΤΟΥΑΡΤ ΕΞΗΝΤΑΡΗΣ" είπε:

ΓΙΑ ΣΑΣ ΠΑΙΔΙΑ ΕΓΟ ΥΠΗΡΕΤΗΣΑ ΣΕ ΦΑΡΟΠΛΙΟ ΣΤΟΝ ΚΑΡΑΒΟΓΙΑΝΝΟ ΠΕΡΙΠΛΑΝΟΜΕΝΟΣ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΑΚΣΕΧΑΣΤΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΚΑΛΕΣ ΚΑΙ ΚΑΚΕΣ ΟΠΟΣ ΕΙΝΑΙ ΟΛΗ Η ΖΟΗ ΑΛΛΟΣΤΕ ΟΠΑΙΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΜΟΥ ΘΥΜΙΣΕΣ

2 Ιανουαρίου, 2012 στις 10:06 πμ

Ο/η "Κώστας Σταματίου" είπε:

Επίτρεψέ μου να σου πω οτι στην εποχή της δικήσ μου θητείας τα παρατηρητήρια εθεωρούντο resort πολυτελείας.Φαντάσου μόνο τον εαυτό σου σε αντιτορπιλικό με τα μποφόρ που έζησες στα υψώματα της Σκύρου.Πολύ ζόρικο να το φανταστείς και αδύνατο να το ζήσει κανείς τωρα πια.

8 Ιανουαρίου, 2012 στις 2:30 πμ

Ό,τι προαιρείσθε:

Επιτρεπτά (X)HTML tags: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong> .
Εάν προσθέσετε εξωτερικά links στο σχόλιό σας τότε αυτό δε θα εμφανιστεί στη λίστα με τα υπόλοιπα σχόλια έως ότου εγκριθεί από το διαχειριστή, δηλαδή τον υποφαινόμενο.