Κίμων, ο λεβέντης

Μιχάλης, ο αυθόρμητος

Είναι απίστευτο, πρόστυχο το μέγεθος της αθλιότητας των Ελλήνων πολιτικών. Θέλω να πω, ούτε ο Μπούμπκα δεν έσπαγε τα ρεκόρ με τέτοιο ρυθμό. Κι αυτός ακόμη κάπου σταμάτησε τελικά, κουράστηκε. Αλλά ετούτοι εδώ δε σταματούν, δεν κουράζονται. Τώρα ο Χρυσοχοΐδης παραδέχθηκε δημόσια ότι υπέγραψε το μνημόνιο χωρίς να το έχει διαβάσει προσεκτικά πρώτα, γιατί ήταν πνιγμένος, λέει, με άλλες υποθέσεις! Άκουσον-άκουσον! Και αυτή του την παραδοχή την ανήγαγε στον αυθορμητισμό του "πόντιου" χαρακτήρα του. Όπως ο άλλος, ο Κουλούρης, τις προάλλες που ήθελε να βγει και "λεβέντης", αφού πέρασε 3-4-5…10 κόκκινα φανάρια.

Είναι να τραβάς τα μαλλιά σου με τον τρόπο με τον οποίο όλα αυτά γίνονται αποδεκτά στη χώρα αυτή. Ξεπερνά κάθε λογική και κριτική η θρασύτητά τους. Αλλά, όχι, μην απελπίζεσαι, Έλληνα, το ξέρω σου την έχει δώσει. Κι έχεις σιχαθεί. Αλλά έχεις ευθύνη. Όχι για ό,τι έγινε (άλλη συζήτηση αυτή), αλλά για ό, τι θα γίνει. Αισθάνεσαι ότι σε έχουν κοροϊδέψει απανωτά πολλές φορές στο παρελθόν. Ε, δεν έχεις παρά μία εξουσία πλέον στα χέρια σου: την επόμενη φορά μην τους ξεχάσεις. Μπορεί να μην έχεις όρεξη ή αντοχή να βγεις στους δρόμους να κάνεις επανάσταση αλλά θα έρθει η ώρα σου να ψηφίσεις. Εκείνη την ώρα θυμήσου το κι αυτό του Χρυσοχοΐδη και το άλλο του Κουλούρη και όλα τα άλλα. Μην είσαι μαλ*κας. Μη δεχθείς να τους ξαναψηφίσει,ς όπως έκανες τόσες φορές στο παρελθόν. Μην τους κάνεις τη χάρη να ξεχάσεις.

(Ναι, υπάρχουν πολλά να θυμάσαι)

Εκλάπη ποδήλατο Electra Vince 3i… Όποιος το δει στο δρόμο να το γνωρίζει, είναι κλεμμένο!

Α! Και να με ειδοποιήσει! Είναι δικό μου με όλα του τα χαρτιά κλπ…

Σε ένα κατάστημα ηλεκτρονικών στο μακρινό μέλλον:

- Καλημέρα, σας!

- Καλημέρα, θα ήθελα μια βάση δεδομένων.

- Πολύ ωραία, έχουμε SQLServer, MySQL, PostgreSQL. Για τι εφαρμογή τη θέλετε;

- Εεε, θέλω να φτιάξω μια επαγγελματική ιστοσελίδα.

- Πολύ καλά. Ξέρετε τι έκτασης θα είναι; Θα έχει πολλούς χρήστες; Μήπως πρέπει να πάμε σε μια Oracle;

- Εεε… Δε γνωρίζω πολύ τα τεχνικά ζητήματα.

- Επομένως, θα χρειαστείτε και έναν application server και κάποιο framework για να βασιστείτε. Μισό λεπτό να κοιτάξω…

- Ναι, εεε…

- Ο developer σας έχει καταλήξει σε κάποιο CMS; Με κάθε MySQL δίνουμε και ένα Joomla δώρο.

- Ε, αυτό μου είπε ότι θα το φτιάξει ο ίδιος.

- Αλήθεια; Επομένως, σας ικανοποιεί ένας SQLServer;

- Δεν είμαι σίγουρος.

- Κοιτάξτε, ένας SQLServer είναι πάντοτε μια καλή αρχή και μετά ανεβαίνετε σε μια Oracle όταν αυξηθούν οι απαιτήσεις. Εδώ θα είμαστε να σας εξυπηρετήσουμε.

- Ε, εντάξει τότε, αυτό θα πάρω.

- Τέλεια, λοιπόν, θα μας στείλετε ένα FAX με τη σφραγίδα της εταιρείας σας και την υπογραφή σας, όπου θα μας περιγράφετε το αίτημά σας, ένα αντίγραφο του καταστατικού, μια επικυρωμένη φωτοτυπία ταυτότητας, μια υπεύθυνη δήλωση του νόμου 105, μια εξουσιοδότηση…

- Μα, εγώ ήθελα μια βάση δεδομένων.

- Για μισό λεπτό, έχετε πάρει αριθμό πρωτοκόλλου; Τι καθόμαστε και μιλάμε τόση ώρα…

Για την ιστορία, το 2011 η χώρα πτώχευσε, το 2012 το internet περιήλθε σε
κρατικό έλεγχο και η μόνη εταιρεία πληροφορικής που επιβίωσε ήταν η ΟΤΕnet!

Ξέρω τι θα μου πεις. "Τι τα θέλω και μπλέκω;". "Όποιος ανακατεύεται με τα πίτουρα τον τρώνε οι κότες!". Ή, "Εγώ, γιατρέ μου, το ξέρω ότι δεν είμαι καλαμπόκι, οι κότες, όμως, το ξέρουνε;". Έχουμε πολλά παρόμοια έξυπνα για να αποδώσουμε την ενδεκάτη εντολή. Αυτή που λέει "Ου μπλέξεις". Όμως εγώ δεν ήθελα να μπλέξω κι ούτε που το ήξερα ότι πήγαινα γυρεύοντας. Εγώ τους λογαριασμούς μου με την ΟΤΕnet και τη Forthnet τους είχα κλείσει εδώ και χρόνια και είχα φύγει μακριά από δαύτους και νόμιζα ότι είχα ξεμπερδέψει με την ανικανότητά τους.

Και δεν ντρέπομαι ούτε φοβάμαι να το πω. Το hosting της ΟΤΕnet, ως υπηρεσία, μοιάζει με ένα κακό αργοκίνητο μπακάλικο που πουλάει μπαγιάτικο εμπόρευμα σε υψηλή τιμή. Είναι μια αθλιότητα. Μια γελοιότητα που πρέπει να τους απαγορευτεί να συνεχίζουν. Πρέπει να βγει μια ειδική αστυνομία που να συλλαμβάνει αυτή την αλητεία και να την φυλακίζει για πάντα σε πλήρη απομόνωση μην τυχόν και μολύνει κι άλλους ανθρώπους. Αυτά τα hosting πρέπει να πεθάαανουν!

Θα σας πω το τελευταίο μεγαλούργημα τους. Ξεπερνώ το γεγονός ότι έχουμε 2011 και πως κάτι παρόμοιο θα ήταν απαράδεκτο ήδη εδώ και 5-6 χρόνια οπουδήποτε στον – όχι τρίτο – κόσμο. Ένας νέος πελάτης – νομίζει ότι – πληρώνει hosting στην ΟΤΕnet. Εμείς του φτιάχνουμε το καινούριο του site. Όλα πάνε καλά μέχρι την ολοκλήρωσή του. Πρέπει τώρα το site να φορτωθεί σε ένα hosting για να το βλέπει ο κόσμος.

Ο πελάτης λέει περήφανα "Έχω hosting, στην ΟΤΕnet, το πληρώνω ήδη εδώ και καιρό". Με ένα μικρό σήκωμα του φρυδιού το δέχομαι. Ανακαλύπτω (μία με δύο ώρες στις αναμονές του support και τα πήγαινε έλα από το εμπορικό στο τεχνικό τμήμα) ότι το hosting που "πληρώνει" ο πελάτης δεν υποστηρίζει MySQL. Αλλά το εξωτικό αυτό feature μπορεί να προστεθεί με το ελάχιστο κόστος των 8,5€ ανά μήνα. Πηδάω από τη χαρά μου και ρωτάω τι πρέπει να κάνουμε για να γίνει αυτό. "Είναι απλό", μου λένε, "θα στείλει ο πελάτης ΦΑΞ με σφραγίδα και υπογραφή της εταιρείας ένα αίτημα, με το οποίο θα ζητά την προσθήκη της εν λόγω υπηρεσίας και θα αποδέχεται το επιπλέον κόστος".

Ακούτε; Θα στείλει ο πελάτης ΦΑΞ! Για να πάρει μία βάση MySQL. Άι στο διάολο…

Ωιμέ, συνέβη! Ήρθε το τέλος;

Αυτός δεν είναι πρωθυπουργός, αυτός είναι ακροβάτης. Τέτοιες κωλοτούμπες δεν ξέρω αν έχουμε ματαδεί ποτέ! Πόσα του έχει ανεχτεί μέσα σε ενάμιση χρόνο αυτός ο λαός! Το "τα λεφτά υπάρχουνε", το "πιστόλι στο τραπέζι", κι έπειτα τον ένα φόρο πίσω από τον άλλο, τη συρρίκνωση της οικονομίας και πολλά άλλα. Αλλά αυτό το χτεσινό ξεπερνά τα όρια της πολιτικής ακροβασίας. Εντάξει, ποτέ δε φημιζόταν για τη μεγάλη του ευφυία, δε λέω, αυτό ήταν κοινό μυστικό! Όμως χτες χάθηκαν και τα τελευταία ψήγματα συμπάθειας που το πρόσωπό του απέπνεε. Τα έχει κάνει μαντάρα και πάνω στην κρίσιμη στιγμή σκαρώνει όλη αυτή τη φάρσα προσπαθώντας να φορτώσει τις ευθύνες στο δεύτερο κόμμα. Σπαταλάει ένα ολόκληρο διάγγελμα για να ψελλίσει "κύριε, κύριε, αυτός φταίει, εγώ ήθελα να παίξω μαζί του κι αυτός ήθελε να παίξει μαζί μου και μετά ήταν κακός και δε με έπαιξε κι εγώ θα παίξω τώρα μόνος μου". Αηδία κι αίσχος!

Τα βαριέμαι τα Mac (και τα άλλα προϊόντα της Apple, τα iPhone, iPad κλπ). Είναι πολύ γυαλιστερά και όμορφα απ' έξω αλλά εντελώς κλειστά και αδιαφανή ταυτόχρονα. Γι' αυτό δεν τα θέλω. Άσε δε που συνήθως κάνουν αυτό που κάνουν τόσο καλά που δε σου αφήνουν περιθώρια ούτε για πειραματισμούς ούτε για πολλές-πολλές απόπειρες επιδιορθώσεων σε περίπτωση που κάτι πάει στραβά. Βέβαια είναι εντελώς υποκειμενικά όλα αυτά. Οι φανατικοί της Apple τα λατρεύουν για τους ίδιους ακριβώς λόγους! Με θρησκευτική σχεδόν πίστη. Μάλιστα το απέδειξε αυτό πρόσφατη έρευνα από ντοκυμανταίρ του BBC…

Απέδειξε ότι οι εγκεφαλικές αντιδράσεις των χρηστών προϊόντων της Apple κατά τη διάρκεια στην οποία τα χρησιμοποιούν είναι παρόμοιες με αυτές των πιστών σε κάποια θρησκεία όταν βρίσκονται μπροστά σε εικόνες και είδωλα της θρησκείας τους. Δηλαδή ένας χρήστης iPhone όταν βλέπει το iPhone του ο εγκέφαλός του παράγει τις ίδιες αντιδράσεις με αυτές που παράγει ο εγκέφαλος ενός θρησκευόμενου ανθρώπου όταν βλέπει την απεικόνιση του θεού στον οποίο πιστεύει.

Το πρωτοδιάβασα εδώ. Κι έμαθα και για το RDF (Reality Distortion Field), που είναι όρος που πλάστηκε ειδικά για το Steve Jobs και το "χάρισμά" του να πείθει τους άλλους να πιστέψουν οτιδήποτε εκείνος θέλει να τους πλασάρει και, μάλιστα, με ένα αίσθημα δέους και γοητείας. Κάτι σαν το θρησκευτικό καθοδηγητή μιας αίρεσης και τους φανατικούς οπαδούς του, που τον ακολουθούν περιχαρείς στην ομαδική αυτοκτονία.
 

Την είδα κάπως αλλιώς τώρα που καλοκαίριασε και γράφω τη Java μου στο theme Oblivion για την Eclipse από το Eclipse Color Themes. Θυμίζει κάτι από κονσόλα, Vim κλπ… Αλλά μου αρέσει. Και, ναι, έχει σημασία!

Έχετε να μου προτείνετε κάτι καλύτερο;

Και να μόλις τώρα παρήγαγα ένα ολόδικό μου απόφθεγμα για την ανάπτυξη λογισμικού. Μου ήρθε στα αγγλικά αλλά πάρτε το στα ελληνικά:

Η ανάπτυξη λογισμικού είναι μια διαδικασία που περιλαμβάνει πολύ σχεδιασμό,
κάμποσο γράψιμο και λίγη ανάπτυξη κώδικα. Οι καλοί προγραμματιστές είναι
καταδικασμένοι να αποκτήσουν πάθος για το τρίτο. Είναι αυτό που αγαπούν να
κάνουν. Γι' αυτό και ανέχονται τα άλλα δύο την περισσότερη ώρα.

ΥΓ: Το σατανικό λογοπαίγνιο του τίτλου το πιάσατε, έτσι; Το theme στην Eclipse μου λέγεται Oblivion αλλά ο τίτλος του post "Code into oblivion" δηλαδή σα να λέμε "ανάπτυξε κώδικα μέσα στη λήθη", μόνο που δεν εννοώ την ίδια τη λήθη αλλά το theme, που λέγεται Oblivion! Ε; Το πιάσατε, ε; Καλό, ε;

Ναι, εγώ κράσαρα το Youtube. Να:

Το ζήτημα θα διευθετηθεί από μια άρτια εκπαιδευμένη ομάδα μαϊμούδων. Ευτυχώς!

Ω, τι ωραίες μέρες μας επιφύλασσε ο καιρός. Πριν δέκα μέρες χιόνιζε και τώρα η άνοιξη μοιάζει να ήρθε για τα καλά. Τι ωραίος λαμπερός ήλιος, τι όμορφη μέρα! Και είναι, αλήθεια, η Αθήνα λίγο πιο όμορφη κι αυτή. Η βόλτα στην Πλάκα ήταν αναζωογονητική. Τα σοκάκια ήταν γεμάτα από κόσμο. Τουρίστριες με λευκά μπούτια γέμιζαν τα μαγαζάκια. Οι μυρωδιές από το γύρο στις ταβέρνες συναγωνίζονταν το ψητό χταποδάκι στα μεζεδοπωλεία. Ένα ακορντεόν από μακριά έπαιζε "Τα παιδιά του Πειραιά". Και "Χσπλάτς", η βιοχλαπάτσα ενός πλανόδιου έσκασε με πάταγο μπροστά στα πόδια μου…