Αυτή η είδηση κάνει αρκετή εντύπωση. Η Αγγλία είναι – πιθανότατα – η πρώτη χώρα που επιχειρεί να υποχρεώσει τις εταιρείες παροχής internet να εμποδίσουν το διαμοιρασμό πακέτων μέσω τεχνολογιών P2P (emule, limewire, torrents κλπ). Από τον Απρίλιο του 2009, οι εταιρείες παροχής internet στη Μ. Βρετανία θα είναι υποχρεωμένες να φιλτράρουν τα δεδομένα που διακινούνται ανάμεσα στους χρήστες τις έτσι ώστε να "κόβουν" αυτά που αφορούν παράνομο διαμοιρασμό αρχείων (ταινίες, μουσική κλπ) που έχουν πνευματικά δικαιώματα. Το φαινόμενο αυτό, στην έκταση που παίρνει με τις συγκεκριμένες διατάξεις, είναι πρωτοφανές και μένει να φανεί πώς θα εξελιχθεί στο χρόνο που απομένει. Εντωμεταξύ, οι ISPs ισχυρίζονται ότι αυτή η υποχρέωση θα ισοδυναμούσε με το να ανοίγουν και να διαβάζουν τα γράμματα των πολιτών οι ταχυδρομικές υπηρεσίες προτού τα παραδώσουν. Επίσης, ο ισχυρισμός υπέρ του μέτρου αυτού λέει ότι 6 εκατομμύρια περίπου χρήστες ευρυζωνικών συνδέσεων διαμοιράζονται παράνομα αρχεία, ενώ, όπως συζητείται στο slashdot το σύνολο των ευρυζωνικών συνδέσεων στη Μ. Βρετανία είναι 2 εκατομμύρια, κάτι που πρακτικά σημαίνει ότι οπουδήποτε υπαρχει ευρυζωνική σύνδεση υπάρχουν τουλάχιστον 3 χρήστες που κατεβάζουν παράνομα αρχεία.

Χαίρετε φίλοι. Έκανα ορισμένες προσθήκες εδώ κι εκεί στο blog, κυρίως κάποιες φωτογραφίες στη στήλη δεξιά με τον τίτλο "The happiest days of our lives" και σας τις παρουσιάζω:

• Φωτογραφίες προστέθηκαν από το ταξίδι στην Ιταλία.
• Από την ημέρα της συναυλίας του Roger Waters στο Terra Vibe πρόσθεσα πολλές φωτογραφίες.
• Από μια πολύ όμορφη εκδρομή στο Ναύπλιο επίσης.

Επίσης, όσοι δεν έχετε προσέξει τη σελίδα "Σήμερα και πριν" κάτω από τη στήλη "Πράματα", τότε ρίξτε μια ματιά.

Τέλος, αισθάνομαι πως κάποιο από το περιεχόμενο που έβαλα τον πρώτο μήνα μπήκε κάπως μαζεμένο και πλέον βρίσκεται αδίκως στον πάτω του blog. Γι’ αυτό, μιας και δεν έχω κάτι νέο για να φορτώσω το μυαλό σας, διαβάστε τις σκέψεις μου για τον κύριο Κήτινγκ.

Ο Θοδωρής μας ενημερώνει για το άνοιγμα στο κοινό των ηλεκτρονικών αρχείων των New York Times και του περιοδικού Atlantic. Το περιεχόμενο που διατίθεται πραγματικά κάνει σαγόνια να πέφτουν. Ακόμη, μας επισημαίνει το post  ενός άλλου τύπου ο οποίος έχει συλλέξει μερικά άρθρα των Times γύρω από πασίγνωστα ιστορικά γεγονότα – ρίξε μια ματιά, έχει πολύ ενδιαφέρον.

Θα ήθελα να σταθώ, όμως, κυρίως στο εξής δημοσίευμα των Times της 28ης Φεβρυαρίου 1993 με μια από τις πρώτες αναφορές στο "διαδίκτυο" και τις δυνατότητές του. Υπηρεσίες… υπηρεσίες… υπηρεσίες… Αυτές ήταν και είναι η πεμπτουσία του. Εννοώ ότι, θεωρώντας τα πράγματα από κάποια απόσταση, τελικά, ίσως δεν έχουμε παρεκκλίνει πολύ από τον αρχικό στόχο…

Οι πρόσφατες εκλογές στην Κένυα θυμίζουν δικές μας εποχές όπου "και τα δέντρα ψήφιζαν". Η χώρα βρίσκεται σε συνεχείς αναταραχές έκτοτε. Οι Κενυάτες είχαν βαλει για τα καλά τη χρήση των κινητών τηλεφώνων στη ζωή τους σε σημείο που αυτά να είναι πραγματικά απαραίτητα στην επικοινωνία και τις συναλλαγές τους (κατά κάποιο τρόπο πέρασαν από το "καθόλου τηλέφωνο" στο κινητό χωρίς να προλάβουν πολύ-πολύ το σταθερό τηλέφωνο). Επίσης τα χρησιμοποιούν κυρίως με μονάδες (ή "airtime") και όχι με πάγια τέλη. Με τις αναταραχές τα περισσότερα σημεία πώλησης μονάδων για κινητά τηλέφωνα έχουν κλείσει δημιουργώντας έτσι μια κρίση στην αγορά κινητής τηλεφωνίας, σε σημείο όπου αυτά να γίνονται πανάκριβα προϊόντα μαύρης αγοράς.

Ορισμένα εντυπωσιακα φαινόμενα είναι τα εξής:

1. Μια χώρα της Αφρικής κάνει εξαιρετικά εκτεταμένη χρήση κινητών τηλεφώνων.
2. Οι μονάδες των κινητών έχοντας γίνει απαραίτητες για την καθημερινή ζωή εμφανίζονται στη μαύρη αγορά μαζί με τα είδη πρώτης ανάγκης!
3. Πολλοί Κενυάτες προσπαθούν να ευαισθητοποιήσουν τον υπόλοιπο κόσμο χρησιμοποιώντας τις τεχνολογίες διαδικτύου, πχ δες εδώ κι εδώ (άσχετο με τα υπόλοιπα αλλά πολύ ενδιαφέρον)

Μπορείς κι εσύ να βοηθήσεις στέλνοντας βοήθεια. Ένας από τους τρόπους είναι να στείλεις μονάδες σε αυτούς που το έχουν ανάγκη. Ένα από τα σημεία των καιρών, θα έλεγα.

(Αυτό το post είνα εμπνευσμένο από ετούτο το post)

ΥΓ: Για να σας προβοκάρω λίγο, σας καλώ να συνδέσετε τα παραπάνω με τη συζήτηση που έγινε λίγες μέρες πιο πριν εδώ σχετικά με τη ματαιότητα της τεχνολογίας!

Ατελείωτες σειρές από φωτάκια σε δρόμους, πλατείες και πολυκατοικίες, λευκά, πολύχρωμα, συχνά συνοδευόμενα από κακή απομίμηση χριστουγεννιάτικων μουσικών θεμάτων. Γαλοπούλες, μελομακάρονα, δίπλες, κουραμπιέδες και χριστουγεννιάτικα δέντρα με κάθε λογής στολίδια. Το "Last Christmas" σε άπειρες εκδοχές να ακούγεται σε κάθε ραδιοφωνικό σταθμό, τηλεόραση, κατάστημα ή σουπερ-μάρκετ. Αμερικάνικες ταινίες με χριστουγεννιάτικη θεματική, άλλες φορές γλυκερές ή σαχλές και σπάνια συγκινητικές. Ουρές σε ζαχαροπλαστεία, πολυκαταστήματα, μέσα μαζικής μεταφοράς κι εμπορικούς δρόμους. Τα ξέρεις όλα αυτά.

Ποιος είναι ο χαρακτήρας των ελληνικών Χριστουγέννων; Απέχει πολύ από μια θρησκευτική γιορτή και δε γνωρίζω αν ποτέ υπήρξε τέτοια. Απλά δεν το γνωρίζω, δεν το αμφισβητώ. Αλλά παρατηρώ γύρω μου όχι χωρίς απορία. Από τη μια υπάρχει το γνήσιο χριστουγεννιάτικο αίσθημα και από την άλλη ο ψυχαναγκασμός για μια καταναλωτική υπερ-δραστηριότητα. Μπορείς, όμως, να κρίνεις εύκολα τον άνθρωπο που πέφτει σε αυτό το ολίσθημα;

Ένας άνθρωπος που μεγάλωσε με αυτές τις αξίες. Τις αξίες που του επιβάλλουν να γιορτάσει τα χριστούγεννα, να ξοδέψει χρήματα που δε διαθέτει, να καταφύγει σε δάνεια, διακοπο-δάνεια και καταναλωτικά δάνεια για να συμπληρώσει το 13ο μισθό που μόνος δεν επαρκεί! Ένας άνθρωπος που όλη τη χρονιά ζει με άγχος και ταχύτητα κάτι που δε μοιάζει να μπορεί να αποκληθεί "ζωή". Θα μπορούσες ίσως να τον κρίνεις αν ήταν ένας άνθρωπος στέρεα δομημένος, με ένα επάγγελμα συνειδητά επιλεγμένο, που ζει σε μια ανθρώπινη πόλη, που ο κόπος του έχει αντίκρυσμα, που ο λόγος του έχει αποδέκτες. Τότε ίσως να ήταν απλό να τον κρίνεις για την παράλογη καταναλωτική μανία που του προσάπτεις. Αλλά περί τίνος πρόκειται τελικά; Για έναν άνθρωπο που του αναγνωρίζουμε το ακαταλόγιστο;

Σίγουρα τα κατοχικά σύνδρομα δεν έχουν εξαφανιστεί στην εποχή μας. Απλά έχουν μεταδοθεί στις νεότερες γενιές διυλισμένα μέσα από τα νέα δεδομένα. Ο Έλληνας μοιάζει να μην ξεπέρασε ποτέ τα σύνδρομα της στέρησης και της κατωτερότητας. Έτσι, προσπαθεί ακόμη να ζήσει τη μαγεία, το όνειρο και τη ζωή κάποιου άλλου που κρυφά μέσα του θαυμάζει, κι ανάθεμα κι αν υπάρχει στην πραγματικότητα. Είναι θλιβερό αλλά και διαφωτιστικό, όταν καταφέρεις να το παρατηρήσεις και να το απομονώσεις, Αλλά δεν είναι εύκολο να κρίνεις.

Είτε, όμως πρόκειται για εκείνους που περνούν τις γιορτές παίζοντας – τα κατ’  εμέ ανιαρά – τυχερά χαρτιά, είτε για εκείνους που σαρώνουν τους χώρους που πουλούν – την κατ’ εμέ φθηνή – διασκέδαση, είτε πρόκειται για εκείνους με μια πιο ψύχραιμη αντιμετώπιση των γιορτών, υπάρχει μια κοινή συνιστώσα. Κάτι που έχει χάσει το νόημά του μέσα από τα μύρια κλισέ που το έχουμε επενδύσει. Η ανάγκη για επικοινωνία.

Η παντοτινή και ασίγαστη ανάγκη για επικοινωνία και επαφή με τους ανθρώπους που αγαπάμε. Με τους ανθρώπους που κάνουν τους εαυτούς μας να φαντάζουν αυθεντικοί και κάπως πιο ανεκτοί. Πίσω από τα πάμπολλα τηλεφωνήματα για Χρόνια Πολλά, από τα χιλιάδες SMS, από τα εκατομμύρια ευχετήρια emails υπάρχουν ακόμη ψήγματα μιας γνήσιας έκφρασης της ανθρώπινης ανάγκης για συναναστροφή. Με την οικογένεια, τους φίλους, τους αγαπημένους ανθρώπους, γενικότερα.

Αν μας έχει στερήσει από κάτι ουσιώδες ο σύγχρονος τρόπος ζωής, αν υπάρχει κάτι ανεκτίμητο και αναντικατάστατο αυτό είναι η επικοινωνία. Που προϋποθέτει πολλές συνθήκες για να λειτουργήσει, όπως, για παράδειγμα ελεύθερο χρόνο και ταπεινότητα. Αξίες πολύ "διάφανες" για να μπορούμε να τις διακρίνουμε από τις υψηλές ταχύτητες με τις οποίες κινούμαστε.

Φέτος, τα Χριστούγεννα θα προσπαθήσω να δω όσο το δυνατόν περισσότερους από τους ανθρώπους που καθημερινά μου λείπουν και δε μπορώ να τους το πώ. Μέχρι αυτή τη στιγμή έχω ξεκινήσει πολύ καλά!

Χρόνια Πολλά και Καλά Χριστούγεννα σε Όλους…

17-12-1909, Η πρώτη πτήση

Μου το επεσήμανε το "Σαν Σήμερα"!

Μάθετε για την πρώτη πτήση, και δείτε την κιόλας.

Δε μπορώ να πω, μια μικρή ανατριχίλα την ένιωσα. Τι φοβερό συναίσθημα να ήταν αυτό. Κι ο Κολόμβος ανακάλυψε μια νέα ήπειρο αλλά δεν το ήξερε όταν το έκανε. Αυτοί εδώ οι τύποι είχαν πλήρη συναίσθηση…

Καθώς έρχονται τα Χριστούγεννα και πολλοί αναρωτιόμαστε τι δώρα να κάνουμε σε αγαπημένα μας πρόσωπα, ένα βιβλίο είναι πάντα μια καλή λύση. Αρκεί ο παραλήπτης να μπορεί να το αντέξει. Δεν πειράζει όμως, πάντα προτιμούσα να κάνω ένα δώρο που να αρέσει πρώτα από όλα σε εμένα, να με εκφράζει και να αφήνει κάποιο υπονοούμενο για αυτό που αισθάνομαι για τον παραλήπτη του. Με την καλή έννοια!

Ζήτησα από το Θοδωρή (δες κι εδώ) να μου προτείνει τα βιβλία που αν ήταν στο χέρι του θα επέβαλε δια νόμου να έχουν διαβαστεί από τον καθένα μας. Κάτι σαν υποχρεωτική εξωσχολική δραστηριότητα θα το έβλεπα. Αλλά και κάτι που μόνο σε ηλικίες σχολικές θα μπορούσε να γίνει, όπου είναι ακόμη δυνατόν μια "ανώτερη αρχή" να μας επιβάλει να επιδοθούμε σε ωφέλιμα πράγματα αλλά και είμαστε ακόμη αρκετά δεκτικοί για να μας επηρεάσουν.

Τον ευχαριστώ πολύ. Αυτά από εμένα, ιδού τι μου είπε:

“
Παιδικά

• Ο Μικρός Νικόλας του Ρενέ Γκοσινί
  Γιατί είναι η καλύτερη εισαγωγή στον παραλογισμό της ζωής και στο λεπτό χιούμορ
• Έναν Άντρα Για τη Μαμά της Κριστίνε Νεστλίγκερ (ίσως είναι out of print)
  Για να
• Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών του Τζ.Ρ.Ρ Τόλκιν
  Για να γυμνάζουν τη φαντασία τους τα πιτσιρίκια
• Τη σειρά του Χάρι Πότερ της Τζ. Κ Ρόουλινγκ
  Γιατί είναι το Lord of the Rings της δικής μας εποχής (εκτός ίσως απ’ το #5, ας βρουν κάποιον να τους πει τι έγινε)

Και φυσικά, το δικό μου βιβλίο. Δεν αξίζει κανείς να αναπνέει αν δεν το έχει διαβάσει. ("Πέρα από την καταιγίδα")

Για μεγάλους

• Ο Καπετάν Μιχάλης του Καζαντζάκη
  Το καλύτερο ελληνικό μυθιστόρημα ever
• Η Φόνισσα του Παπαδιαμάντη
  Το καλύτερο ελληνικό διήγημα ever
• Το Κιβώτιο του Άρη Αλεξάνδρου
  Γιατί είναι ίσως το καλύτερο ελληνικό μυθιστόρημα των τελευταίων 50 χρόνων
• Μομπι Ντικ του Χέρμαν Μέλβιλ
  Για μια άσκηση στο αντίθετο της οικονομίας – για τον πλούτο των περιγραφών και της γλώσσας
• Catch – 22 του Τζόζεφ Χέλερ
  Το πιο αστείο βιβλίο που έχει πέσει στα χέρια μου. Και ίσως το καλύτερο.
• Σφαγείο Νο 5 του Κερτ Βόνεγκατ
  Το πιο διάσημό του –αναζητήστε όμως και τις «Σειρήνες του Τιτάνα» και τη «Φωλιά της Γάτας» που βγήκε τώρα. Για την αχαλίνωτη φαντασία, το ξερό χιούμορ και τους συμβολισμούς
• Γυρίστε το Γαλαξία με Οτοστόπ του Ντάγκλας Άνταμς
  Για να γελάς καθώς το διαβάζεις στο λεωφορείο και να σε κοιτάνε περίεργα.
• O Φύλακας στη Σίκαλη του Τζ. Ντ Σάλιντζερ
  Μια πραγματεία στην εφηβεία, διαχρονική και οπωσδήποτε απαραίτητη.
• Αποχαιρετισμός στα Όπλα του Έρνεστ Χέμινγουεϊ
  Η πιο καλογραμμένη πολεμική ιστορία που έχεις διαβάσει ποτέ. τα διαβάσεις:

Και δύο τα οποία είναι βιβλία ζωής, που πρέπει να παρατήσεις τα πάντα για ένα χρόνο για να κάτσεις προσεκτικά να τα διαβάσεις:

• Οδυσσέας του Τζέιμς Τζόις
• Gravity’s Rainbow του Τόμας Πίντσον

„

Το νέο ΙΝΚΑ σας καλεί σε μποϋκοτάζ στη ΔΕΗ.

ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΕΣ ΔΕΙΞΤΕ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΣΑΣ
ΣΤΙΣ 15 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΟΜΕΘΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΝΕΕΣ ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΣΤΑ ΤΙΜΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΔΕΗ 15 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ ΗΜΕΡΑ ΣΑΒΒΑΤΟ ΚΑΙ ΩΡΑ 12.00 TO ΜΕΣΗΜΕΡΙ, ΓΙΑ 15 ΛΕΠΤΑ ΚΑΤΕΒΑΖΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΟΙ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΕΣ ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΑΚΟΠΤΗ

Ας πούμε.., ενδιαφέρον…

Δεν το σχολιάζω! Ούτε και θέλω να αναπαράγω απλά κάτι που πολλοί από εσάς έχετε διαβάσει και κάπου αλλού. Μόνο ένας μικρός αναστεναγμός: 7 στα 10 σπίτια στην Ολλανδία έχουν broadband.

Και λίγη τροφή για το μυαλό

• Στρατηγική για την ευρυζωνική πρόσβαση
• Το Σχέδιο για την Ανάπτυξη της Ευρυζωνικότητας έως το 2008
• Αρχείο Βέλτιστων Πρακτικών και Αρχείο Μελετών του Παρατηρητηρίου για την Κοινωνία της Πληροφορίας

Αυτα!

Ένα γρήγορο…

Μαμά, άδικα με έκανες να αισθάνομαι ένοχος που μου πήρε λιιίγο παραπάνω να ολοκληρώσω τις σπουδές μου. Κι εσείς όλοι τριγύρω που μιλάτε για αιώνιους φοιτητές, τι γνωρίζετε τάχα!

Σας παραθέτω επί λέξη:

… Πράγματι ο Αριστοτέλης σπούδασε στην Ακαδημία του Πλάτωνα επί 20 χρόνια… (αλήθεια)

Αλήτη Σταγειρίτη!

Εντάξει, τώρα;

Δε μπορώ να κρατηθώ… Για τους μελετηρούς το "τραγούδι των φιλοσόφων" (έχει και τους στίχους):