Πάει ο παλιός ο χρόνος. Να γιορτάσουμε, παιδιά; Γιατί όχι; Με όλα του τα προβλήματα το 2010 ήταν μια καλή χρονιά για μένα (άσε στην άκρη την κρίση κτλ). Μια χρονιά που με πήγε μπροστά μερικά σημαντικά βήματα. Τα βήματα αυτά περιστρέφονται τη χρονιά αυτή σχεδόν αποκλειστικά γύρω από το Nevma, την εταιρεία Web Design & Web Development που φτιάξαμε μαζί με το Γιώργο, την Πόπη και τον Κώστα. Ένα όνειρο χρόνων έγινε πραγματικότητα. Έχει πολύ δρόμο ακόμα αλλά είναι το όχημα για άλλα πιο μεγάλα όνειρα. Μόλις αρχίσαμε. Σε μερικές μέρες γινόμαστε ήδη 1 έτους. Εύχομαι σε όλους Χρόνια Πολλά και ένα δημιουργικό 2011. Και μη μετράτε τα χρόνια. 2010, 2011, 2012 κοκ – ξέρετε τι συνέχεια. Δεν έχουν σημασία. Σημασία έχουμε εμείς και οι άνθρωποι που είναι γύρω μας.

Μου έχει γίνει προσφιλές θέμα και την ανακαλώ τακτικά. Εμμονή, θα πουν οι κακεντρεχείς. Η έννοια της εταιρικής υπευθυνότητας εννοώ, στην οποία έχω αναφερθεί συχνά τελευταία. Και υπεύθυνος για αυτό είναι ο καλός μας ο ΟΤΕ, που κάθε τόσο βραβεύεται για αυτήν. Όταν λοιπόν διαβάζω κάτι τέτοια δύσκολα συγκρατιέμαι. Για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά ο ΟΤΕ βραβεύεται για την επίδειξη υψηλής εταιρικής υπευθυνότητας (επίπεδο silver) από το CR Index (σημαντικός διεθνής δείκτης αξιολόγησης της απόδοσης των επιχειρήσεων). 'Όπως σου έχω ξαναπεί ο CR Index έχει τέσσερις βασικές συνιστώσες (από το Ελληνικό Ινστιτούτο Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης):

1. Στην κοινωνία, αξιολογώντας την υποστήριξη που παρέχει σε πρωτοβουλίες των τοπικών και εθνικών κοινωνιών βοηθώντας στο χτίσιμο εποικοδομητικών σχέσεων με τις κοινωνίες αυτές και τη δημιουργία Αμοιβαίας Εμπιστοσύνης.
2. Στο περιβάλλον, αξιολογώντας τις πολιτικές τους και τις ενέργειές τους για τον περιορισμό των δυσμενών επιδράσεων που εξασκεί στις κλιματικές αλλαγές βοηθώντας να συνειδητοποιήσουν ότι η μετάβασή τους σε μια οικονομία που απαιτεί περιορισμό του διοξειδίου του άνθρακος αντιπροσωπεύει τόσο ένα μεγάλο ρίσκο όσο και μια μεγάλη ευκαιρία.
3. Στην αγορά και τους καταναλωτές, αξιολογώντας την επίδοσή τους στις σχέσεις τους με τους πελάτες τους και την αγορά και στο κατά πόσο παρακολουθούν, κατανοούν και ανταποκρίνονται στις συνεχώς μεταλλασσόμενες ανάγκες των καταναλωτών. Στο πώς δηλαδή πωλούν τα προϊόντα και τις υπηρεσίες με υπευθυνότητα, σωστή ποιότητα και τιμές.
4. Στους εργαζομένους, αξιολογώντας τη συμπεριφορά και τις πολιτικές τους στα εργασιακά θέματα όπως: Ασφάλεια, Υγιεινή, Ειλικρινή Επικοινωνία και Δίκαιη Μεταχείριση.

Αν συγκεντρώσει κανείς όλα τα πρόστιμα που έχει λάβει ο ΟΤΕ τα τελευταία χρόνια από τη δραστηριότητά του στις εγχώριες τηλεπικοινωνίες, την αντιμετώπισή του προς τους άλλους τηλεπικοινωνιακούς παρόχους αλλά και το καταναλωτικό κοινό, έχω την εντύπωση ότι θα απορήσει με τα βραβεία αυτά. Θέλω να πω, ας είναι αυτός που είναι ο ΟΤΕ, τον ξέρουμε και – θέλοντας και μη – τον εμπιστευόμαστε. Αλλά τα βραβεία αυτά συνιστούν ειρωνεία και προκαλούν το κοινό αίσθημα. Διαφορετικά ας μας εξηγήσει κάποιος τι πάει να πει τελικά εταιρική ευθύνη και πώς την αντιλαμβάνεται η αγορά.

Το μαγαζί κλείνει για διακοπές. Οι περισσότεροι έχουν ήδη φύγει. Απολαμβάνουν παραλίες και ηρεμία. Κάποιοι θα μείνουν πίσω να απολαύσουν μια πόλη με τον ιδανικό για τους χώρους της πληθυσμό. Θα τα πούμε με τη νέα σαιζόν σε λίγες εβδομάδες. Κάτι μου λέει πως είναι η χρονιά όπου κάποια πράγματα πρέπει επιτέλους να γίνουν!

Για την ώρα πάω για κάμπινγκ. Καλές διακοπές!

Μέχρι πριν λίγα χρόνια κατοικούσα πολύ κοντά στο Μετρό του Αγ. Δημητρίου, λίγο πριν και για λίγο αφότου ήρθε το Μετρό εκεί. Την περίοδο εκείνη διάφορες αλλαγές συνέβησαν στην περιοχή με ρυθμό και τρόπο που δεν πρόλαβε κανείς περαστικός να αντιληφθεί. Οι κάτοικοι εκεί, όμως γνωρίζουν. Δε μιλώ για την ατελείωτη σκόνη που έπνιγε για μήνες την περιοχή. Όλοι κάναμε θυσίες για το Μετρό. Ερχόταν και η Ολυμπιάδα, ώρα της καλή, καλά να ‘ναι εκεί που είναι… πού είναι, αλήθεια;

Τελοσπάντων, από τη μια η κυκλοφορία αυξήθηκε, μιας και πολύς κόσμος συνέρρεε στην περιοχή για να πάρει το Μετρό, γραμμές λεωφορείων άλλαξαν ή/και προστέθηκαν για να εξυπηρετήσουν το κοινό κλπ κλπ. Καλά αυτά! Ταυτόχρονα, κανένα πάρκινγκ δεν κατασκευάστηκε για να διευκολύνει την κατάσταση, λωρίδες της Λ. Βουλιαγμένης και από τα δυο ρεύματα δόθηκαν στα ταξί για να παραλαμβάνουν τον κόσμο που μετεπιβιβαζόταν από το τρένο, επιπλέον λωρίδες για τα λεωφορεία δεν δόθηκαν παρόλη την αυτονόητη ανάγκη κλπ κλπ. Αυτά, πάλι, όχι και τόσο καλά, αρκεί να προσπαθήσεις να περάσεις από εκεί με το αυτοκίνητο ακόμη και σήμερα.

Υπήρξε και μία άλλη εξέλιξη, για την οποία θέλω να σου γράψω σήμερα, τελικά! Πολλές οδοί μονοδρομήθηκαν ξαφνικά και πολλές άλλες "παλάβωσαν" αλλάζοντας εδώ κι εκεί κατεύθυνση. Δηλαδή, άλλες που ήταν διπλής κατεύθυνσης έγινας μονής και μερικές από αυτές επιτρέπουν σε ένα μέρος τους την κίνηση προς μια κατεύθυνση και σε άλλο μέρος τους προς άλλη κατεύθυνση.

Ο λόγος πρέπει να σχετίζεται με την έλευση του Μετρό αλλά και με την ολοένα αυξανόμενη κίνηση στη Λ. Βουλιαγμένης ειδικά σε εκείνο το σημείο, όπου οι τρεις λωρίδες γίνονται για λίγο δύο. Καταλαβαίνω, επίσης, ότι για κυκλοφοριακούς αλλά και λόγους ασφαλείας πιθανόν η τροχαία προτιμά να διοχετεύει την κίνηση στις μεγάλες λεωφόρους από ότι στα τριγύρω στενάκια. Ας δούμε, όμως τι σκαρφίστηκαν στο χάρτη:

Προβολή Τροχαία παράνοια 1 σε χάρτη μεγαλύτερου μεγέθους

Παρατηρήστε την περιοχή που είναι πλαισιωμένη από τη γαλάζια γραμμή. Πρόκειται για μια απαγορευμένη ζώνη! Για ένα οδικό τρίγωνο των Βερμούδων όπου δεν υπάρχει καμία διέξοδος. Αν προσπαθήσεις να μπεις σε αυτό, είτε θα ξαναγυρίσεις πίσω στη Λ. Βουλιαγμένης, είτε θα βγεις πολύ ψηλά προς την Ηλιούπολη. Με δυο λόγια όταν έχει κίνηση η Λ. Βουλιαγμένης δεν υπάρχει κανένα στενό από το οποίο να μπορείς να "κόψει" κανείς και να κινηθεί παράλληλα προς αυτήν.

Ας παρατηρήσουμε ορισμένα ακόμη αξιοπρόσεκτα σημεία:

• Δείτε τα κόκκινα σημάδια! Σε κάθε ένα από αυτά βρίσκεται μια αναποφάσιστη οδός που αλλάζει κατεύθυνση! Η Σαράντα Εκκλησιών, η Φαίδωνος, η Ναυάρχου Βότση, η Πλούτωνος, η Παύλου Μελά! Το μισό τους μήκος επιτρέπει τη μία κατεύθυνση και το άλλο μισό την άλλη.
• Δείτε το σημάδι με το δεντράκι. Εκεί δε βρίσκεται κάποιο αλσάκι αλλά μια ωραιότατη μπάρα που απαγορεύει την είσοδο στο στενό από τη Λ. Βουλιαγμένης. Έτσι απλά!

Είμαι πολύ καχύποπτος όταν βλέπω τέτοια φαινόμενα. που μόνο εύλογα δε φαντάζουν. Γιατί να χρειάζεται ειδικά αυτή η περιοχή τούτες τις ρυθμίσεις; Τι το ιδιαίτερο έχει; Ένα ολόκληρο κυκλοφοριακό κατασκεύασμα μόνο και μόνο για να μην ενοχλούνται οι γαλαζοαίματοι κάτοικοι της ζώνης αυτής από την κυκλοφορία. Και αν είναι δυνατόν να πιστέψει κανείς ότι κατά τα άλλα οι μετακινήσεις τους έχουν διευκολυνθεί. Αλλά όχι, αρκεί οι ξένουν να μην παιρνούν από εκεί, να πάνε αλλού, αρκεί όχι εδώ!

Θα ακολουθήσουν και άλλες τροχαίες παράνοιες στο μέλλον. Stay tuned!

Καλώς το 2009. Ξουτ το 2008! Κακό 2008 φύγε πίσω μακριά. Καλά που θα ‘ταν, όμως να μας έφερνες το 2007 ή ακόμη καλύτερα το 2006. Κάτσε να το σκεφτώ καλά-καλά, μην τυχόν κι έχουμε καμιά τέτοια τύχη του χρόνου. Να μας έφερνες κάτι σαν το 2003 ή το 2004 μάλλον, που είχε και Ολυμπιάδα. Αλλά τι να την κάνεις την Ολυμπιάδα, εμείς να ‘μαστε καλά. Και το 1997 καλό ήταν, αλλά μην πας πάρα πίσω, τότε ήταν πολύ πιο βαρετά, σχολεία, πανελλήνιες κλπ. Καλύτερα από το 1997 κι έπειτα να διαλέξεις για να είμαστε και σίγουροι. Το 1998 ξέρω γω, ή το 2001!

Α! από τότε έχουν αλλάξει πολλά κι αν είναι να γυρίσεις τόσο πίσω θα πρέπει να προσέξεις να τα κάνεις όλα ξανά σωστά. Μήπως τώρα σωστά τα καμες, δηλαδή; Όχι, αλλά έτσι όπως τα έφερες έκανες αυτά που έκανες και γνώρισες αυτούς που γνώρισες. Θα ρίσκαρες να μην είχες γνωρίσει κάποιον/α αγαπημένο/η φίλο/η μόνο και μόνο για να έχεις άλλη μια ευκαιρία 10 χρόνια πίσω; Μωρέ για μερικούς/ές θα το ρίσκαρες ίσως, αλλά και πάλι όχι! Θα ‘θελες να είχες γνωρίσει και άλλους ανθρώπους, ναι, και να είχες ταξιδέψει και σε πιο πολλά μέρη, ναι, και να είχες μάθει πιο πολλά πράματα, ναι… Αλλά θα ρίσκαρες να μην είχες κάνει κάτι από αυτά που έκανες;

Αν ναι, τότε, φίλε μου, χρειάζεσαι επειγόντως ψυχανάλυση. Δε στο λέω από αγένεια μα από ενδιαφέρον. Όσο σκ*τά κι αν τα έχεις κάνει, σίγουρα θα υπάρχει κάτι στη ζωή σου που και με το νέο έτος θα σε χαροποιεί. Και πάντα υπάρχουν και χειρότερα:

Και συνειδητοποιώ ότι κλείσαμε ένα χρόνο! Εγώ και το blog μου εννοώ. Καλή φάση! Θυμάμαι το πρώτο post…

Τι κρίμα για έναν τέτοιο ήρωα του κινηματογράφου. Δεν του έπρεπε τέτοιο sequel! Σαν κακόγουστη tribute τηλε-ταινία έμοιαζε, με πρόχειρο σενάριο, βιαστική πλοκή, ελάχιστο χιούμορ και τυπική δράση. Κρίμα, κι ήταν ο αγαπημένος μου… Τίποτε! Ούτε μισό αστεράκι για την ανάμνηση!

Πάτα-τάτα-τάααν… πάτα-τάααν… πάτα-τάτα… πάτα-τάααν… πα-τα-ταααν!

Όπως, καταλάβατε, φίλοι, είμαι πίσω. Για λίγο, αλλά πίσω. Συμβαίνουν πολλά αυτό τον καιρό και θα ζοριστούμε λίγο. Κι αυτό το blog θα λαχανιάζει που και που αλλά πάλι πίσω θα επιστρέφει και θα δίνει το παρόν. Δεν έχω λησμονήσει κανένα από τα αιτήματά σας, (Γιάννη και Παναγή)…

Μετά τη – μη – εξέλιξη του internet περνάμε στην εξέλιξη των ειδών. Πολύ μου αρέσει όταν ακούω τέτοια: Μπορεί κανείς να βρει όλη την επιστημονική εργασία (δημοσιεύσεις, σημειώσεις, ημερολόγια κλπ) του Κάρολου Δαρβίνου (υπεύθυνος για το έργο το πανεπιστήμιο του Cambridge, απίστευτο ψηφιοποιημένο υλικό στο οποίο συνεισέφεραν πάμπολλοι επιστήμονες και άλλα πανεπιστήμια). Και μάλιστα από το 2002! Πχ. δες την πρώτη έκδοση του βιβλίου "Σχετικά με την Καταγωγή των Ειδών" (On the Origin of Species), όπου για πρώτη φορά αναφέρεται η έννοια της "φυσική επιλογής" και η θεωρία της εξέλιξης των ειδών.

Για να διασκεδάσεις διάβασε για το ιστορικό της κόντρας ανάμεσα σε αυτούς που υποστηρίζουν τη θεωρία της εξέλιξης και αυτούς που υποστηρίζουν τη θεωρία της ευφυούς δημιουργίας (intelligent design).

Στην πραγματικότητα ο Δαρβίνος δεν είπε ποτέ ότι ο άνθρωπος κατάγεται από τον πίθηκο (παρόλο που φέρεται όλο και πιο πολύ σαν κι αυτόν καθώς παιρνούν τα χρόνια – ο άνθρωπος, όχι ο Δαρβίνος) αλλά ότι ο πίθηκος και ο άνθρωπος έχουν κάποιο κοινό πρόγονο, στον οποίο ο πίθηκος βρίσκεται – από τη σκοπιά της εξέλιξης – πιο κοντά! Επίσης η θεωρία της εξέλιξης, αν και "θεωρία", δεν είναι απλά μια εκτίμηση ή μια υπόθεση. Είναι αποτέλεσμα της παρατήρησης ζώων και φυτών που ο Δαρβίνος έκανε. Το κατά πόσο αυτή γενικεύτεται είναι δουλειά της επιστήμης. Αλλά η αλήθεια της δε μπορεί να χωρά αμφιβολία! Είναι όμως "τρελλοί αυτοί οι Ρωμαίοι"…

Ο δικομματισμός στις Ηνωμένες Πολιτείες είναι κάτι το δεδομένο. Από πολύ νωρίς εδραιώθηκε και σπάνια αμφισβητήθηκε. Στην πράξη όλο και κάποιος τρίτος υποψήφιος εμφανιζόταν αλλά με τόσο χαμηλά ποσοστά που τον καθιστούσαν ανύπαρκτο. Ίσως γι’ αυτό οι Αμερικανοί έχουν δεχθεί το δικομματισμό ως κάτι δεδομένο. Δεν έχουν γνωρίζει τίποτε άλλο! Με τον ίδιο τρόπο με τον οποίο κατηγορούν, για παράδειγμα, τους Κουβανούς ότι οι περισσότεροι δεν έχουν γνωρίσει κανένα άλλο πολιτικό σύστημα πέρα από το σοσιαλισμό του Κάστρο, έτσι κι εκείνοι δέχονται το δικομματισμό αναντίρρητα, ως κάτι το απολύτως φυσιολογικό. Κι αν στην Ελλάδα μιλάμε για "τηλεοπτική" δημοκρατία, στις ΗΠΑ το πολιτικό σύστημα λατρεύει τη σόουμπιζ (και το αντίστροφο). Άπειρα τα παραδείγματα διασημοτήτων που χρησιμοποιούν αυτή τους τη ιδιότητα για να υποστηρίξουν τον ένα ή τον άλλο υποψήφιο. Τελευταίο φαιδρό παράδειγμα είναι ο – κατά τα άλλα εξαιρετικός ηθοποιός – Jack Nicholson ο οποίος όχι μόνο απλά ψηφίζει Hillary αλλά έφτιαξε και ένα video ποτ-πουρί μερικών από τους πιο γνωστούς ρόλους του διανθισμένο με συνθήματα υπέρ αυτής για να την υποστηρίξει στην προεκλογική της εκστρατεία απέναντι στον έτερο Obama. Δεν το βάζω εδώ, αλλά δείτε το – στο youtube φυσικά, που αλλού.

Αααχ, τόση τέχνη… για ποιο λόγο;