27 Σεπτέμβριος, 2014

sofia-01Η Βουλγαρία δεν είναι καθόλου γνωστή σε εμάς τους Έλληνες. Κυρίως τη γνωρίζουμε μέσα από στερεότυπα κοινωνικά (οι Βούλγαροι φέρονται «έτσι», οι Βουλγάρες μοιάζουν «αλλιώς»),  μα και πολιτικά (μια χώρα του πρώην υπαρκτού σοσιαλισμού, του ανατολικού μπλοκ, του πεσόντος κομμουνισμού), αλλά και μέσα από κακεντρεχείς ποδοσφαιρικούς χαρακτηρισμούς (Βούλγαροι, χανούμισες, βαζέλες, γαύροι, κλπ). Είναι πολύ κοντινοί μας γείτονες αλλά τους γνωρίζουμε ελάχιστα. Τελικά αποδεικνύεται ότι δεν είναι παρά σακριβώς αυτό: γείτονες, άνθρωποι που επιβιώνουν μέσα στην ιστορία τους.

Μπαίνοντας στη Βουλγαρία το φυσικό τοπίο είναι απόλυτα όμοιο με το ελληνικό. Έχει γίνει λίγο πιο μελαγχολικό, λίγο πιο βόρειο, πιο βροχερό, πιο συννεφιασμένο ήδη περνώντας έξω από τις Σέρρες και το Κιλκίς και συνεχίζοντας προς τα πάνω. Αλλά εδώ η μελαγχολία εμπεδώνεται λιγάκι. Χωριά με κάμποσα εγκαταλελειμένα σπίτια. Σπίτια με ποικίλους γήινους χρωματισμούς που δένουν τη μελαγχολία του νεφελώδους ουρανού με τη – νομίζεις μονίμως – βρεγμένη γη. Σχεδόν όλα με κεραμιδοσκεπές τριγωνικές, χωρίς ταράτσες, με λίγα μπαλκόνια. Λίγο γραφικά, λίγο παρατημένα. Λίγο σα να έμειναν πίσω στην εξέλιξη του χρόνου αλλά, ταυτόχρονα, εκτέθηκαν στην τεχνολογία, την πρόοδο, το δυτικό πολιτισμό. Βλέπεις ταυτόχρονα μια Bentley να προσπερνά ένα γαϊδούρι που σέρνει μια άμαξα.

Βρίσκομαι στο σπίτι ενός ευγενέστατου Βούλγαρου, του Lubo, τον οποίο βρήκα μέσω του εξαιρετικού AirBnB. Ό,τι είπε ήταν αλήθεια για το σπίτι του. Βρίσκεται στη γειτονιά Lozenets, στη Σόφια, ακριβώς απέναντι από την έκταση που ο κομμουνιστής δικτάτορας Zhivkov είχε την κατοικία του. Το αποτύπωμα του κομμουνισμού δεν είναι ορατό στο γυμνό μάτι αλλά έχει αφήσει τη γεύση του. Λες και αυτή η χώρα θα μπορούσε να είναι μια «κανονική» (συγνώμη για την έκφραση) ευρωπαϊκή χώρα που κάτι την καθυστέρησε, κάποιο αόρατο χέρι την κράτησε λίγο πίσω (κοίτα ποιος μιλάει, ο Έλλην). Όλο αυτό το αίσθημα ταιριάζει στη μελαγχολία του καιρού και του τοπίου της. Αλλά οι άνθρωποί της έχουν κι αυτοί δυο χέρια, δυο πόδια, δυο μάτια κοκ, όπως εμείς. Το επιβεβαιώνω.

Βγαίνοντας από τα σύνορα ήρθαμε γρήγορα αντιμέτωποι με το στερεότυπο. Ένας νεαρός Βούλγαρος φτωχοδιάβολος είχε κάνει εντελώς αυθαίρετα κατάληψη στις τουαλέτες ενός σταθμού αυτοκινήτων στην εθνική οδό και ζητούσε (λίγα) χρήματα για την «υπηρεσία» της χρήσης αυτής από τους περαστικούς. Έγιναν παράπονα. Ήταν γνωστή περίπτωση. Ήρθε η αστυνομία και τον έδιωξε. Λίγο πιο μετά, φτάνοντας στον κεντρικό σταθμό των λεωφορείων, στη Σόφια, κάποιος μας άκουσε να μιλάμε ελληνικά, μας πλησίασε και μας παρακάλεσε αν μπορούμε να του αλλάξουμε μερικά lev με ευρώ γιατί ήθελε άμεσα να ταξιδέψει στην Ευρώπη και οι τράπεζες ήταν κλειστές. Τα πρώτα ταξί, δε,  αρνήθηκαν τη συνεννόηση στα αγγλικά, μιας και δε μπορούσαν προφανώς να τη φέρουν σε πέρας.

Μετά γνωρίσαμε το Stefan. Με το ελληνικό όνομα, όπως ο ίδιος επισήμανε! Βούλγαρος ταξιτζής, μεγαλόσωμος, γελαστός. Που έχει γιο που παίζει στην ομάδα της Λάρισας τερματοφύλακας. Που πήγε πρόπερσι το καλοκαίρι στη Χαλκιδική διακοπές (πού θα έβρισκε καλύτερα;). Που μιλούσε τρεις με τέσσερεις λέξεις αγγλικά ικανές όμως για να κάνει υποτυπώδεις συζητήσεις με εμάς, τους πελάτες του. Μας πήγε ακριβώς εκεί που θέλαμε με χαμόγελο και χωρίς κρυμμένα κόστη. Αστειευτήκαμε με τη χρήση των GPS στα ταξί. Μας είπε ότι του το είχε στήσει ένας χάκερ! Μας είπε για τον κομμουνισμό, για τη μεγάλη κλινική, για την κατοικία του παλιού δικτάτορα. «Yes money… all OK!», κατέληξε σε περισσότερες από μία φράσεις του. Κοινώς, όπου υπάρχει χρήμα υπάρχει και τρόπος.

Το ίδιο βράδυ, πεινασμένοι, συναντήσαμε άλλο νεαρό ταξιτζή και του ζητήσαμε να μας πάει κάπου να φάμε. «Not McDonalds! Traditional Bulgarian.», του ζητήσαμε. «Ah, not centre!», μας είπε αμέσως. Πήρε ένα τηλέφωνο κι άρχισε να απομακρύνεται από το κέντρο. Αστειευτήκαμε πικρόχολα μεταξύ μας στα ελληνικά για το πού θα μας πήγαινε και αν τα νεφρά μας βρίσκονταν σε κίνδυνο. Καταλήξαμε σε μια συνοικιακή ταβέρνα (Гостилница Краси – μην προσπαθήσεις να το προφέρεις), λίγο πιο έξω από το Lozenets. Μπήκε μαζί μας στην ταβέρνα, μίλησε με τους σερβιτόρους και μας πήγε απευθείας σε ένα τραπέζι που έγραφε «Reserved» (μικρά ρίγη συγκίνησης). Φάγαμε του σκοτωμού μια επική ποικιλία με μεγειρεμένα κρέατα και ανακατεμένα λαχανικά και φασόλια, την οποία διαλέξαμε στα τυφλά από έναν κατάλογο μόνο στα βουλγαρικά, έπειτα από την προτροή μιας ευγενέστατης νεαρής σερβιτόρας. Τώρα προσπαθώ μάταια να την αφομοιώσω (την ποικιλία) συνοδεία μιας μπύρας Stolichno, που ο οικοδεσπότης Lubo μας άφησε στο ψυγείο του. Ύστερα, με μια αναπάντηση ο φίλος ταξιτζής ήρθε και μας πήρε για να μας επιστρέψει στο σπίτι. Δεν πήγαμε στο κέντρο απόψε.

Το πρωί ξεκινά το WordCamp 2014, της Σόφιας. Οι αδελφοί Βούλγαροι αξιώθηκαν να το διοργανώσουν, παρόλα τα στερεότυπα που τους προσάπτουμε. Θα είναι πολλά καλά παιδιά της κοινότητας εκεί. Θα είναι και δυο ελληνικές startups (περίσσεια περηφάνεια). Της μιας από αυτές σχεδιάσαμε και αναπτύξαμε την ιστοσελίδα. Το βράδυ θα έχει πάρτυ για τους συμμετέχοντες στο WordCamp. Η μέρα θα είναι γεμάτη WordPress και γνωριμίες και συναντήσεις με ορεξάτους ανθρωπους που αγαπούν τις ίδιες τεχνολογίες με εμάς. Στη Σόφια, την πρωτεύουσα της Βουλγαρίας, που είναι γεμάτη Βούλγαρους.

εκτύπωση Κατηγορίες: wordpress, wordpress greek community, διαδίκτυο, ήμουν εκεί | rss 2.0 | trackback | 1 σχόλιο
15 Δεκέμβριος, 2013

the-battle-of-open-source-software-elearning-expo-2013Σήμερα πήρα μέρος σε μια ανοιχτή συζήτηση σχετικά με το open source λογισμικό και ιδιαίτερα τη χρήση του στον τομέα του e-learning. Η συζήτηση έγινε στα πλαίσια της e-LearningExpo 2013 και είχε τίτλο «The battle of open source software«. Πήρα μέρος εκπροσωπώντας άτυπα την κοινότητα του WordPress στην Ελλάδα, μαζί με τον Φώτη Ευαγγέλου για την κοινότητα του Joomla και το Γιάννη Αράπογλου για την κοινότητα του Moodle. Τη συζήτηση συντόνισε ο Αίαντας Αρτεμάκης του Αθήνα 9.84.

Τα επί μέρους θέματα της συζήτησης αφορούσαν τις ίδιες τις πλατφόρμες (Joomla, WordPress, Moodle) και τις γενικές δυνατότητές τους, καθώς και τις ιδιαίτερες εφαρμογές τους στον εκπαιδευτικό χώρο. Ήταν σαφές πως οι πρώτες δύο εξειδικεύονται στη διαχείριση περιεχομένου, ενώ η τρίτη ειδικότερα στο e-learning. Μιλήσαμε ακόμη για λειτουργικότητα, για θέματα ασφάλειας και πώς την αντιμετωπίζουμε, για το πώς μπορεί να κάνει ένας νεοεισερχόμενος στις τεχνολογίες του web τα πρώτα του βήματα, για τις open source άδειες λογισμικού κα. Τέλος, δεχθήκαμε μερικές ενδιαφέρουσες ερωτήσεις από το κοινό.

Δεν προσπάθησα να υποστηρίξω το WordPress έναντι των υπολοίπων, αν και σε μία-δύο περιπτώσεις χρειάστηκε να το κάνω (βλ. Joomla), γιατί πιστεύω ότι το σημαντικό συμπέρασμα από μια τέτοια συζήτηση είναι το γεγονός ότι το open source λογισμικό αποτελεί μια εξαιρετική λύση για πολλές ανάγκες και, παράλληλα, με τη μεγάλη διάδοση του διαδικτύου σήμερα είναι προσιτό και προσβάσιμο στον καθένα. Προσιτό και προσβάσιμο. Ίσως το θεωρούμε πλέον κάτι το δεδομένο αλλά εξακολουθεί να είναι καταπληκτικό το πόσο προσιτή και προσβάσιμη (το είπα πάλι) είναι πλέον η τεχνολογία. Δεν πρέπει να το ξεχνάμε αυτό.

ΥΓ: Θα χαρώ να συναντήσω κάποια στιγμή ξανά και να συζητήσω μαζί του τον κύριο από το κοινό, που παρ’ ολίγο να να «ανοίξει μεγάλη κουβέντα», ρωτώντας για τα όρια των πλατφορμών αυτών όταν εμφανίζονται ιδιαίτερες ανάγκες που δεν καλύπτονται άμεσα ή όταν υπάρχει η ανάγκη για ανάπτυξη πιο «προχωρημένων» υπηρεσιών. Πιστεύω ότι υπονόησε ότι η χρήση έτοιμου λογισμικού καμιά φορά υποσκάπτει τη δημιουργικότητά μας και, ως ένα βαθμό, συμφωνώ μαζί του!

Ευχαριστώ πολύ τον Indrit Sholla που είχε την καλοσύνη να μας παραχωρήσει τις παρακάτω φωτογραφίες από τη συζήτηση:

the-battle-of-open-source-software-e-learning-expo-2013 (1) the-battle-of-open-source-software-e-learning-expo-2013 (2) the-battle-of-open-source-software-e-learning-expo-2013 (4) the-battle-of-open-source-software-e-learning-expo-2013 (5) the-battle-of-open-source-software-e-learning-expo-2013 (6) the-battle-of-open-source-software-e-learning-expo-2013 (9) the-battle-of-open-source-software-e-learning-expo-2013 (10) the-battle-of-open-source-software-e-learning-expo-2013 (12) the-battle-of-open-source-software-e-learning-expo-2013 (13) the-battle-of-open-source-software-e-learning-expo-2013 (14) the-battle-of-open-source-software-e-learning-expo-2013 (15) the-battle-of-open-source-software-e-learning-expo-2013 (11)

εκτύπωση Κατηγορίες: wordpress, wordpress greek community, διαδίκτυο, ήμουν εκεί, τεχνολογία | rss 2.0 | trackback | καθόλου σχόλια
2 Δεκέμβριος, 2013

2013-11-30 20.47.16Παρακολουθώντας το TEDxAthens 2013 έκανα πολλές σκέψεις. (Διάολε, άμα παρακολουθήσεις TED και δε σου προκαλέσει σκέψεις, τότε κάτι τρέχει μαζί σου.) Υπήρξαν κάποιοι ομιλητές όχι φοβερά ενδιαφέροντες. Που είχαν κάνει ενδιαφέροντα πράγματα αλλά δεν ήταν εξίσου ενδιαφέροντες ως ομιλητές. Αλλά οι περισσότεροι ήταν ενδιαφέροντες. Πολύ ενδιαφέροντες! Πράγμα που αποδεικνύει ότι οι άνθρωποι που κάνουν κάτι καλά μπορούν να κάνουν και κάτι άλλο καλά: να το διηγηθούν. Δε θέλω να σταθώ όμως εδώ. Θέλω να μιλήσω για εμάς, τους θεατές.

Συνέβησαν 2-3 πολύ έντονες στιγμές. Η πρώτη ήταν η είσοδος και μόνο του Ευγένιου Τριβιζά στην αίθουσα. Πρέπει να τον χειροκροτούσαμε για 4-5 λεπτά συνεχόμενα μόνο που εμφανίστηκε! Η δεύτερη ήταν η ομιλία του Γιάννη Μπεχράκη, όταν την αφιέρωσε στο δημοσιογράφο και φίλο του, που έχασε στον εμφύλιο της Σιέρα Λεόνε, ενώ ο ίδιος επιβίωσε, σε μια αποστολή που που πήγε πολύ στραβά. Η τρίτη ήταν η έκπληξη του Τριβιζά στον Yohannes Gebregeorgis, όταν του παρέδωσε  έτοιμο, τυπωμένο το «Glorious George». Το έγραψε για χάρη του, σε απάντηση στο γνωστό παιδικό βιβλίο  «Curious George», το οποίο αντιμετωπίζει τους μαύρους ως καρικατούρες. (Υπήρχαν και άλλες πολύ όμ0ρφες στιγμές: ο Luca Turin, ο Ricky Nierva, Ο Σταμάτης Κριμιζής, οι αδελφές Βουγιουκλή, η Gloria Mika…)

Όλα αυτά με οδηγούν στο συμπέρασμα: έχουμε ανάγκη από τα TED events.

Έχουμε ανάγκη να νιώσουμε έμπνευση, να νιώσουμε μέρος της δημιουργικής πλευράς αυτού του κόσμου. Ήταν πράγματι αρκετά συγκινητικός ο Τριβιζάς; Ή το συγκινητικό ήταν το χειροκρότημα, που όλο και δυνάμωνε και μας παρέσυρε, σα χιονοστιβάδα; Μας συγκίνησε αυτός ο ίδιος ή το χειροκρότημά μας, το οποίο πολλαπλασίαζε τη συγκίνηση; Ήταν ένα χειροκρότημα που μας ένωνε σε κάτι κοινό, έστω και στη σύντομη αυτή επευφημία. Ποια ήταν η τελευταία φορά που νιώσαμε ενωμένοι κάτω από κάτι κοινό. Καμιά φορά αναρωτιέμαι. Αλλά δεν έχει σημασία. Οι άνθρωποι θέλουν να εμπνευστούν, θέλουν να χειροκροτήσουν! Και ο Τριβιζάς το προκάλεσε αυτό. Εμείς απολαύσαμε που τον είδαμε και τον χειροκροτήσαμε. Έχουμε ανάγκη από ανθρώπους που να αξίζουν το χειροκρότημά μας. Έχουμε ανάγκη από όμορφα πράγματα.

εκτύπωση Κατηγορίες: απόψεις, γενικά, ήμουν εκεί | rss 2.0 | trackback | καθόλου σχόλια
7 Αύγουστος, 2013

Το Wall, λοιπόν. Αυτό το Wall! Ξέρω τι θα σκεφτείς: «πάλι το Wall;». Ναι, δεν έχεις άδικο, πρόκειται για ακριβώς το ίδιο, το άψογα εκτελεσμένο φαντασμαγορικό Wall. Χωρίς ίχνος παραλλαγής και χωρίς ούτε με μία νότα διαφορετική. Και με τη ματαιοδοξία του Waters να το κάνει πιο μεγάλο και πιο εντυπωσιακό. Αλλά είναι το Wall! Αυτό το ανεπανάληπτο αριστούργημα των Pink Floyd. Με τα εκπληκτικότερα γραφικά που έχεις δει ποτέ, να προβάλλονται στο τεράστιο τείχος με συγκλονιστική καθαρότητα, με τον πιο γεμάτο, κρυστάλλινο ήχο που έχεις ακούσει ποτέ σε αυτή την ένταση και όλα αυτά μαζί σε μια απίστευτα συντονισμένη παράσταση.

Roger-Waters-The-Wall-(live)-Athens-OAKA-31-07-2013 (27)Roger-Waters-The-Wall-(live)-Athens-OAKA-31-07-2013 (67)Roger-Waters-The-Wall-(live)-Athens-OAKA-31-07-2013 (52)Roger-Waters-The-Wall-(live)-Athens-OAKA-31-07-2013 (36)Roger-Waters-The-Wall-(live)-Athens-OAKA-31-07-2013 (34)Roger-Waters-The-Wall-(live)-Athens-OAKA-31-07-2013 (23)Roger-Waters-The-Wall-(live)-Athens-OAKA-31-07-2013 (21)Roger-Waters-The-Wall-(live)-Athens-OAKA-31-07-2013 (58)Roger-Waters-The-Wall-(live)-Athens-OAKA-31-07-2013 (55)Roger-Waters-The-Wall-(live)-Athens-OAKA-31-07-2013 (60)Roger-Waters-The-Wall-(live)-Athens-OAKA-31-07-2013 (50)Roger-Waters-The-Wall-(live)-Athens-OAKA-31-07-2013 (45)Roger-Waters-The-Wall-(live)-Athens-OAKA-31-07-2013 (72)Roger-Waters-The-Wall-(live)-Athens-OAKA-31-07-2013 (84)Roger-Waters-The-Wall-(live)-Athens-OAKA-31-07-2013 (81)Roger-Waters-The-Wall-(live)-Athens-OAKA-31-07-2013 (98)Roger-Waters-The-Wall-(live)-Athens-OAKA-31-07-2013 (96)Roger-Waters-The-Wall-(live)-Athens-OAKA-31-07-2013 (97)Roger-Waters-The-Wall-(live)-Athens-OAKA-31-07-2013 (104)Roger-Waters-The-Wall-(live)-Athens-OAKA-31-07-2013 (108)

Ήμουν εκεί, το παραδέχομαι…

Μετά το Dark Side of the Moon το 2006 στο Terra Vibe και το Wall (δύο φορές) στο ΟΑΚΑ, δε μένει να ελπίζω παρά σε ένα Wish You Were Here, ένα από τα πιο avant-garde, progressive ροκ άλμπουμ όλων των εποχών.

εκτύπωση Κατηγορίες: είδα, ήμουν εκεί, μουσική | rss 2.0 | trackback | καθόλου σχόλια
31 Ιούλιος, 2013

Σήμερα!

εκτύπωση Κατηγορίες: ήμουν εκεί, μουσική, προσωπικά | rss 2.0 | trackback | καθόλου σχόλια
21 Ιούνιος, 2013

Την Τετάρτη 19/06/2013 έγινε στο Found.ation το πρώτο meetup αυτού που αυθαίρετα και αυθόρμητα ονομάσαμε «Greek WordPress Community». Και έτσι άρχισε ο καυγάς. Τι community; Ποιο community; Πότε community; Και ποιοι είμαστε τελοσπάντων. Δεν είμαστε κανείς. Η απλή και ειλικρινής απάντηση είναι ότι community ψάχνουμε αλλά community δε βρίσκουμε και η μόνη λογική αντίδραση είναι αυτή: ας το φτιάξουμε. Αγαπούμε το WordPress και γενικότερα την ανάπτυξη στο web και θέλουμε να το μοιραστούμε αυτό με άλλους.

Δεν έχει άλλη καλύτερη εξήγηση. Αυτή είναι.

Πιστεύω ότι το «community» αυτό θα πρέπει να έχει ως σκοπό τη διοργάνωση δράσεων σχετικών με το WordPress και, γιατί, όχι με το web design/web development γενικότερα. Ο σκοπός του δε θα πρέπει να είναι η δημιουργία ενός ακόμη ενημερωτικού blog ή ενός forum συζητήσεων. Υπάρχουν πολλά, δε θα πρέπει να ανταγωνιστεί κάτι τέτοιο. Θα δούμε, όμως. Η συμμετοχή και οι δράσεις θα δείξουν προς τα πού θα πάει.

Γκρίνιαξα, ίσως, λίγο με τα παραπάνω αλλά αυτό με φέρνει και στη θετική πλευρά του πράγματος. Στην πλευρά όπου άνθρωποι, με τους οποίους δεν υπήρχε προηγούμενη γνωριμία, μας προσέγγισαν χωρίς καχυποψία και συμμετείχαν σε αυτή την προσπάθεια ενεργά. Κι αυτό είναι κάτι πολύ όμορφο. Όμορφο, ειλικρινές και ανιδιοτελές. Αυτούς τους ανθρώπους θέλω να τους ευχαριστήσω (με τη σειρά με την οποία τους γνώρισα):

Βασίλης Φατούρος για την πρώτη παρουσίαση της βραδιάς.

Γιάννης Σκλάβος από το Found.ation (formerly known as 123P) για τη φιλοξενία και το πρώτο κύμα συμμετοχών από το freestuff.gr.

Πλάτωνας Καββαδίας από τη HostHouse για την παροχή του live streaming του event και την προσωπική του παρουσία μολονότι μη Αθηναίος.

Κώστας Καρολεμέας από την Pinobo για τη δεύτερη παρουσίαση της βραδιάς.

Παναγιώτης Γρηγορόπουλος (greektuts.net) για την τρίτη παρουσίαση της βραδιάς.

Γεράσιμος Τσιαμαλός από το CSSIgniter για το δώρο των 5 ετήσιων συνδρομών.

Γιώργος Μπίκας για το δώρο των 5 αντιτύπων του βιβλίου του «Εισαγωγή στο WordPress 3.x» των εκδόσεων Κλειδάριθμος.

Τα παιδιά από τη Dnhost για το δώρο των 5 ετήσιων πακέτων hosting + domain name.

wordpress-greek-community-1st-meetup-1 wordpress-greek-community-1st-meetup-2 wordpress-greek-community-1st-meetup-3
wordpress-greek-community-1st-meetup-4 wordpress-greek-community-1st-meetup-5 wordpress-greek-community-1st-meetup-6

εκτύπωση Κατηγορίες: wordpress greek community, απόψεις, διαδίκτυο, ήμουν εκεί | rss 2.0 | trackback | 1 σχόλιο
25 Φεβρουάριος, 2013

poster vinyl is back 30x60ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Γεμάτη Βινύλιο η «Τεχνόπολις» του Δήμου Αθηναίων

Δίσκοι, pick up, μουσική και θετική διάθεση θα γεμίσουν την «Τεχνόπολις» του Δήμου Αθηναίων από 1 έως και 3 Μαρτίου 2013, στο Κτίριο: «Μηχανουργείο», (Πειραιώς 100, Γκάζι) στο μοναδικό Show αφιερωμένο στο βινύλιο με τίτλο «Vinyl is back» .

Η διοργανώτρια εταιρεία Demand  προσκαλεί τους «αθεράπευτους» συλλέκτες δίσκων, λάτρεις της μουσικής ιστορίας αλλά και τους νέους που πρόλαβαν στην εκπνοή της τη λαμπρή εποχή του βινυλίου σε μία συνάντηση που υπόσχεται ένα μουσικό ταξίδι στον χρόνο.

Στο «Vinyl is back» show, ο επισκέπτης θα συναντήσει:

  • Καταστήματα πώλησης δίσκων
  • Ιδιώτες/ Συλλέκτες δίσκων
  • Δισκογραφικές εταιρείες που παράγουν δουλειές καλλιτεχνών και σε δίσκους βινυλίου
  • Μηχανήματα αναπαραγωγής δίσκων (πικάπ, ενισχυτές κοκ)
  • Αξεσουάρ για βινύλια
  • Είδη αποθήκευσης δίσκων βινυλίου
  • Αξεσουάρ και ανταλλακτικά για πικάπ
  • Έπιπλα/Βάσεις για ηχοσυστήματα

ΕΙΣΟΔΟΣ ΔΩΡΕΑΝ

Ωράριο Λειτουργίας:

Παρασκευή 1 Μαρτίου 2013 16.00-22.00
Σάββατο 2 Μαρτίου 2013 11.00-22.00
Κυριακή 2 Μαρτίου 2013 11.00-22.00

Πληροφορίες: 210 9408714, http://vinylisback.blogspot.gr

(via)

εκτύπωση Κατηγορίες: βινύλιο, ήμουν εκεί, μουσική | rss 2.0 | trackback | καθόλου σχόλια
19 Φεβρουάριος, 2013

Φωτογραφίες από το πρόσφατο Firefox OS App Days της Αθήνας στο OTEAcademy στις 26 Ιανουαρίου 2013.

1359193194816 1359187997476 2013-01-26 20.52.39 SAMSUNG 2013-01-26 14.10.40 2013-01-26 14.03.54 SAMSUNG SAMSUNG SAMSUNG SAMSUNG SAMSUNG 2013-01-26 09.49.37 SAMSUNG SAMSUNG SAMSUNG SAMSUNG firefox-os-app-days-athens-6 firefox-os-app-days-athens-5

Εντωμεταξύ, περιμένουμε με ανυπομονησία τα πρώτα Firefox OS smartphones της GeeksPhone.

εκτύπωση Κατηγορίες: firefox os, διαδίκτυο, ήμουν εκεί, τεχνολογία | rss 2.0 | trackback | 1 σχόλιο
30 Νοέμβριος, 2012

Η ζωή δεν είναι αμερικάνικη ταινία.

Για κάθε κωφάλαλη κοπέλα δεν υπάρχουν πάντοτε δύο φανταστικοί γονείς να την υποστηρίξουν στο όνειρό της να γίνει παγκόσμια πρωταθλήτρια στο μοτοκρός. Κάθε ορειβάτης που οραματίζεται να ανέβει στο Έβερεστ δεν είναι βέβαιο ότι θα τα καταφέρει να φτάσει στην κορυφή ούτε ότι θα επιβιώσει εκεί πάνω. Κάθε προγραμματιστής που αγωνίζεται να αναπτύξει την επόμενη εφαρμογή που θα κατακτήσει τον κόσμο δεν είναι σίγουρο ότι ότι θα αναγνωριστεί κάποια στιγμή από τη Google.

Καθένας όμως που θα προσπαθήσει να υλοποιήσει κάτι που επιθυμεί έντονα θα έχει στο τέλος μια ιστορία να διηγηθεί. Θα έχει κάτι να μοιραστεί. Αυτό σου υποδεικνύει το TEDx. Δε σου υπόσχεται τίποτα. Σου υπενθυμίζει ότι αξίζει να προσπαθήσεις να κάνεις ωραία πράγματα στη ζωή. Και ότι τα ωραία πράγματα δεν είναι απαραίτητα μεγαλεπίβολα. Ούτε είναι απαραίτητο να τα πετύχεις τελικά.

Αλλά πρέπει να προσπαθήσεις. Απλά.

εκτύπωση Κατηγορίες: ήμουν εκεί, προσωπικά | rss 2.0 | trackback | καθόλου σχόλια
27 Αύγουστος, 2012

Αυτοί οι «Όρνιθες» (του ΔΗΠΕΘΕ Κρήτης) είναι κάτι ξεχωριστό. Είναι παράσταση φρέσκια. Οι ηθοποιοί και οι χορευτές ακτινοβολούν στη σκηνή, δείχνουν πραγματικά να το απολαμβάνουν, παίζουν καλά. Πολύ καλά! Έχει πλάκα. Πολλή, γνήσια, ωραία πλάκα, να φχαριστιέσαι γέλιο (όχι απλά να χαχανίζεις στις βωμολοχίες). Είναι σύγχρονη. Η σκηνοθεσία είναι γεμάτη από όμορφα ευρήματα, τόσο από αισθητική όσο και από χιουμοριστική άποψη. Είναι σατιρική. Χρησιμοποιεί πολύ εύστοχα την επικαιρότητα και την καυτηριάζει με εξαιρετικό χιούμορ. Έχει ωραία μουσική. Την κλασσική μουσική του Χατζιδάκι από το 1959 αλλά και σύγχρονη μουσική σε καλή ισορροπία.

Να πας, να πας να τη δεις και, να μου το θυμηθείς, θα δεις, έτσι είναι το θέατρο, θα πεις, αυτή είναι η κωμωδία, αυτή είναι η καλή επιθεώρηση, έτσι γίνεται η σάτιρα. Γέλιο, γλυκιά μελαγχολία μα και αισιοδοξία, και τελικά κάθαρση σε ένα έργο απόλυτα επίκαιρο! Είχα πολύ καιρό να απολαύσω παράσταση τόσο πολύ και χάρηκα που μου υπενθύμισαν ότι αυτό είναι ακόμη εφικτό, ότι γίνεται στη μουντή Ελλάδα του 2012 να ανεβαίνουν τόσο όμορφες παραστάσεις.

Προλαβαίνεις ακόμη να τους δεις στην Αθήνα μέσα στο Σεπτέμβρη σε πολλά σημεία:

ΤΕΤΑΡΤΗ 29/8 ΧΑΛΑΝΔΡΙ
ΠΕΜΠΤΗ 30/8 ΧΑΛΑΝΔΡΙ
ΔΕΥΤΕΡΑ 3/9 ΑΙΓΑΛΕΩ
ΤΡΙΤΗ 4/9 ΒΥΡΩΝΑΣ
ΤΕΤΑΡΤΗ 5/9 ΓΑΛΑΤΣΙ
ΠΕΜΠΤΗ 6/9 ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗ
ΔΕΥΤΕΡΑ 10/9 ΠΑΠΑΓΟΥ
ΤΡΙΤΗ 11/9 ΠΑΠΑΓΟΥ
ΔΕΥΤΕΡΑ 17/9 ΠΕΙΡΑΙΑΣ
ΤΡΙΤΗ 18/9 ΗΛΙΟΥΠΟΛΗ
ΤΕΤΑΡΤΗ 19/9 ΗΛΙΟΥΠΟΛΗ

εκτύπωση Κατηγορίες: είδα, ήμουν εκεί, θέατρο | rss 2.0 | trackback | 1 σχόλιο