Πάμε…

Να τα διαβάζεις τα spam σου, καμιά φορά έχουν πλάκα:

Γεια σας, πώς κάνεις πρόσφατα; Θα ήθελα να σας παρουσιάσουμε μια πολύ καλή παρέα, οι οποίες i ιστοσελίδα knew.Their είναι (ebtradew.com). Μπορούν να σας προσφέρουν όλα τα είδη των προϊόντων που ηλεκτρονικές χρειάζεστε όπως φορητούς υπολογιστές, GPS, τηλεόραση LCD, κινητά τηλέφωνα, ps3, MP3 / 4, μοτοσικλετών κλπ… Αφιερώστε λίγο χρόνο για να έχουν τον έλεγχο, πρέπει να υπάρχει somethings θα θέλατε να αγοράσετε.

Ελπίδα έχετε μια καλή διάθεση 麸 στις αγορές από την εταιρεία τους!

Regards

Πρόσφατα μάθαμε ότι η Google εξαγόρασε την On2, μια εταιρεία που ανέπτυξε έναν – κατά τα φαινόμενα – καλό codec για video, τον VP8. Το Free Software Foundation έστειλε επιστολή-παράκληση στη Google να ανοίξει των κώδικα του codec αυτού. Με άλλα λόγια να δώσει για πρώτη φορά στην ιστορία του διαδικτύου έναν τρόπο ανοικτό, επεκτάσιμο και δωρεάν για την κωδικοποίηση και την παραγωγή του video στο internet. Γιατί αυτό που βλέπεις τα τελευταία χρόνια δεν είναι έτσι. Για να μπορέσεις να το δεις χρειάζεσαι ένα πρόσθετο, το Flash! Δε σου αρκεί, δηλαδή, ο browser σου. Και οι browsers μέχρι τώρα αρνούνταν να ενσωματώσουν παράνομα τρόπους αναπαραγωγής video ή να πληρώσουν για αυτούς! Η Google μπορούσε να το κάνει, όχι μόνο γιατί εξαγόρασε την On2, αλλά, κυρίως, γιατί το μεγαλύτερο μέρος του internet video περνάει από το Youtube κι επομένως μπορεί έμμεσα να "επιβάλλει" τεχνολογίες αν το θελήσει.

Και το θαύμα έγινε! Η Google εισάκουσε τις παρακλήσεις του FSF και άνοιξε τον VP8. Μάλιστα, με μία από τις πιο ελεύθερες άδειες ανοικτού λογισμικού (την BSD). Το project αυτό ονομάστηκε WebM. Γιατί είναι αυτό σημαντικό; Γιατί ο browser σου θα παίζει video ακόμη και αν δεν έχεις FLash. Γιατί αυτό θα είναι εμπεδωμένη τεχνολογία της HTML5, της επερχόμενης νέας τεχνολογίας περιεχομένου για το internet. Γιατί ο Flash δεν είναι ανοικτή τεχνολογία αλλά ανήκει στην Adobe. Γιατί το video αυτό θα μπορεί να συνεργάζεται και να ανταλλάσσει πληροφορία με την υπόλοιπη ιστοσελίδα/εφαρμογή που το περιέχει. Και αυτό θα είναι απόλυτα νόμιμο. Γιατί θα μπορεί ο καθένας να το κάνει απόλυτα νόμιμα και με ανοικτά εργαλεία. Γιατί θα μπορεί ο καθένας να αναπτύσσει εντελώς καινούριες online εφαρμογές, που να ενσωματώνουν ουσιαστικά το video και όχι να το παρουσιάζουν απλά ως "ένθετο" (όπως με το Flash). Αυτό είναι καλό πράγμα, σου λέω!

Ο Firefox, η Opera και, φυσικά, o Chrome συνεργάζονται απευθείας με το WebM project και σύντομα θα ενσωματώσουν τη νέα τεχνολογία. Η Microsoft ανακοίνωσε (Ω!) ότι ο Internet Explorer 9 θα υποστηρίζει κι αυτός τον VP8! Είναι πραγματικά μια μεγάλη μέρα για το internet… Μπράβο Google, μπορούσες και το έκανες πράξη. Μόνο όφελος μπορείς να έχεις από αυτό. Περιμένουμε την HTML5 με ακόμη μεγαλύτερη αγωνία πλέον. O κόσμος δεν έχει παρά να ελπίζει και κάτι αντίστοιχο και με το audio!

ΥΓ1: Για να δείτε τι πάει να πει video χωρίς Flash μπείτε για παράδειγμα στην ιστοσελίδα videojs.com και δείτε το παράδειγμα στην αρχή της.Το video το παίζει ο browser σας (αν υποστηρίζει "αρκετή" HTML5) και όχι ο Flash.

ΥΓ2: Ένας άλλος υποψήφιος ανοικτός video codex μέχρι τώρα ήταν ο Theora αλλά η Google δεν τον προτιμούσε γιατί τον θεωρούσε βαρύ για internet video.

Η φοροδιαφυγή! Με ήτα κεφαλαίο! Είναι στην Ελλάδα κανόνας και πάγια τακτική καθενός Έλληνα απανταχού της επικράτειας. Όσο μπορεί ο καθένας. Όσο του επιτρέπει το μέγεθός του. Είσαι μεγάλο ψάρι; Φοροδιαφεύγεις κάργα! Είσαι μικρό ψάρι; Φοροδιαφεύγεις μέχρι εκεί που σε παίρνει. Το κάνεις μην κόβοντας ή μη ζητώντας αποδείξεις, μη δηλώνοντας όλο σου το εισόδημα, βάζοντας πλασματικά έξοδα στην επιχείρησή σου κλπ. Αλλά το κάνεις και εκμεταλλευόμενος την πληθώρα μεθόδων που σου δίνει το ίδιο το σύστημα. Πχ, λαδώνεις τον εφοριακό της γειτονιάς και το εισόδημά σου ξάφνου ελαχιστοποιείται. Ή αφήνεις το κράτος να σε κυνηγά για δεκαετίες στα δικαστήρια για να διεκδικήσει τους φόρους που του χρωστάς κι αν κάποτε παρ' ελπίδα καταφέρει και σε στριμώξει βρίσκεις έναν τρόπο να πάτε σε έναν "διακανονισμό" που σε συμφέρει.

Από χτες (18 Μαΐου 2009) γίνεται ένας – δικαιολογημένος μα και κακός – χαμός στα ΜΜΕ σχετικά με τη φοροδιαφυγή στην Ελλάδα. Καιρός ήταν, κιόλας! Αλλά αν και ακούς διαφορετικά νούμερα, αυτά είναι συντριπτικά. Δείτε τι εννοώ:

• Ελευθεροτυπία: Στο 40% του ΑΕΠ φτάνει η φοροδιαφυγή…
• Τα νέα: …Κάθε χρόνο το κράτος χάνει έσοδα 25 με 30 δισ. από τη φοροδιαφυγή, ενώ η παραοικονομία… αγγίζει το 40% του ΑΕΠ προσεγγίζοντας τα 95 δισ. ετησίως.
• Ημερησία: Το 40% του ΑΕΠ φτάνει η παραοικονομία!
• In.gr: Σε 65 δισ. ευρώ ανέρχονται οι ανείσπρακτοι φόροι.
• Cosmo.gr: Στο 40% του ΑΕΠ ή στα 122 δισ. ευρώ η φοροδιαφυγή.

Αυτά τα νούμερα δεν είναι σημερινά. Είναι νούμερα που έχουν σχηματιστεί εδώ και δεκαετίες. Δύο από τα περισσότερο ενδεικτικά από αυτά είναι:

• 33 δις: Φόροι που δικαστικά έχουν καταλογιστεί και δεν έχουν εισπραχθεί κυρίως επειδή οι οφειλέτες ισχυρίζονται αδυναμία πληρωμής και οι υποθέσεις χρονίζουν. 33 δις!
• 30 δις: Η ετήσια φοροδιαφυγή. Τα λεφτά, δηλαδή, που ετησίως δεν εισπράττει το κράτος από φορολογούμενους και επιχειρήσεις, ενώ έχει υπολογίσει να εισπράξει. 30 δις!

Δεν ξέρω αν μπορεί να σταθεί κάποιος στους αριθμούς αυτούς χωρίς δέος. Το περυσινό έλλειμμα της χώρας ήταν 32 δις! Το συνολικό χρέος της χώρας είναι 115δις (μέχρι τώρα)! Αυτό είναι που είναι τόσο μεγάλο και καταλήξαμε να δανειζόμαστε από το ΔΝΤ και την ΕΕ. Δεν είναι εύκολο να αποτρέψεις εξεγέρσεις όταν ακούς για αυτά τα ποσά από τη μια μεριά και, από την άλλη, μισθοί και συντάξεις κόβονται, το ΦΠΑ ανεβαίνει (δύο φορές), η βενζίνη απογειώνεται. Ταυτόχρονα, η κυβέρνηση κάνει απόπειρες να αποδείξει ότι όλοι οι οφειλέτες θα διωχθούν (ξεκινώντας με γιατρούς Κολωνακίου, τραγουδιστές, πρώην υπουργούς της ΝΔ κλπ). Όσο και αν είναι φανερό ότι οι προσπάθειες αυτές έχουν σε μεγάλο βαθμό επικοινωνιακούς στόχους δε λυπάμαι κανέναν που έχει φοροδιαφύγει 5.5 εκ. ευρώ. Αλλά, για όνομα του θεού, αυτή η προσπάθεια πρέπει να γίνει συνολικά και διαχρονικά. Πρέπει να αφορά όλους τους οφειλέτες, με προτεραιότητα, αυτούς που χρωστούν μεγάλα ποσά, και να αφορά όχι μόνο τα χρόνια διακυβέρνησης της ΝΔ (2004-2009).

Προσθήκη:
Ένα χρόνο μετά (05 Ιουλίου 2011) μας τα υπενθυμίζουν και οι ξένοι!

Τι ψυχή έχουν 6 μονάδες; 6 μονάδες κάτω, 6 μονάδες πάνω… Ποιος μετράει; Τι είναι η στατιστική και ποιος τη χρειάζεται. Εδώ το έλλειμμα της χώρας έπαιξε πάνω-κάτω έξι μονάδες πέρυσι (2009) έτσι απλά. Τι τα θέλω κι εγώ και τα σκαλίζω; Αλλά διαβάζω, σχεδόν ταυτόχρονα, για δύο διαφορετικές μετρήσεις που αφορούν τη διείσδυση του διαδικτύου στον πληθυσμό της χώρας μας και, πώς να το πω, παρατηρώ απόκλιση 6 μονάδων. Η πρώτη είναι από την έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την ψηφιακή ανταγωνιστικότητα, η οποία υπολογίζει τη διείσδυση αυτή στο 38% του ελληνικού πληθυσμού (παρένθεση: μόλις το 27% χρησιμοποιεί το διαδίκτυο σε καθημερινή βάση στην Ελλάδα, την ώρα που στην Ευρώπη το ποσοστό αυτό είναι 60%). Η δεύτερη είναι από το Παρατηρητήριο για την Κοινωνία της Πληροφορίας και υπολογίζει την ίδια διείσδυση στο 44%. Εντυπωσιακή απόκλιση! Όχι τόσο εντυπωσιακό το γεγονός, όμως, ότι η ελληνική μέτρηση είναι αυτή που είναι – ε, κάπως – πιο αισιόδοξη…

Επίσης, διάολε:

• Σε 4 από τα 10 ελληνικά νοικοκυριά συναντάται σύνδεση στο διαδίκτυο.
• Το 39% των Ελλήνων συνδέονται στο διαδίκτυο τουλάχιστον μια φορά το τρίμηνο, ενώ το 34% συνδέεται σε εβδομαδιαία βάση.
• Οι γυναίκες στην Ελλάδα υπολείπονται σταθερά του ευρωπαϊκού μέσου όρου, με διαφορά που ξεπερνά τις 20 ποσοστιαίες μονάδες.

Και οι "συγκλονιστικές" παρατηρήσεις:

• Το ποσοστό των νοικοκυριών που δαπανά χρήματα για σύνδεση στο διαδίκτυο αποδεικνύεται ανάλογο του βιοτικού επιπέδου των κατοίκων της Περιφέρειας, όπως προκύπτει και από σύγκριση με το κατά κεφαλήν ΑΕΠ κάθε Περιφέρειας.
• Ως προς τους λόγους χρήσης του διαδικτύου (…) η υπεροχή των ανδρών είναι ξεκάθαρη σε ό,τι έχει να κάνει με ηλεκτρονικά παιχνίδια…
• Τα νεαρότερα άτομα χρησιμοποιούν κυρίως το διαδίκτυο για λόγους επικοινωνίας με άλλους χρήστες και ψυχαγωγίας.

Μόνο ένα ουσιαστικό συμπέρασμα έχω, για να μην αρχίσω να τα βάζω με ΟΤΕδες και λοιπούς υπεύθυνους για την ψηφιακή μας υστέρηση, ότι υπάρχει, ακόμη, στην Ελλάδα πολύς και πρόσφορος χώρος για διαδικτυακό επιχειρείν.

Αν υπάρχει κάτι που ονομάζεται "αίτημα των καιρών", τότε αυτό οφείλει να προκύπτει ως μια συνειδητή ανάγκη της κοινωνίας. Κάτι τέτοιο είναι μάλλον θολό και επιρρεπές σε ερμηνείες, διότι δεν είναι εύκολο – αν είναι καν δυνατόν – να εντοπιστεί ένα ενιαίο και συμπαγές κοινό αίσθημα που να ανταποκρίνεται ρεαλιστικά στην εκάστοτε τρέχουσα πραγματικότητα. Δηλαδή, το κοινό αίσθημα δε σημαίνει ότι είναι και ικανό να λύσει τα προβλήματα. Όμως υπάρχει! Και κοινό αίσθημα και "αιτήματα των καιρών"! Η δυσκολία έγκειται στο να τα διακρίνεις αυτά σωστά και να τα αξιοποιήσεις. Η κοινωνία, πιθανότατα αδυνατεί να τα συμπυκνώσει εύστοχα σε πραγματικές απαιτήσεις και συνήθως τα υποβαθμίζει σε συνθήματα και αφορισμούς ("να πληρώσουν αυτοί που προκάλεσαν την κρίση", "να πάνε μέσα αυτοί που τα έφαγαν", κλπ). Όσο, όμως, παιδικά ή γηπεδικά κι αν ακουστούν τέτοια συνθήματα δεν παύουν να αντικατοπτρίζουν ένα μέρος της αλήθειας. Και δεν είναι τόσο απλό να λέμε τη μια στιγμή ότι όλοι συμφωνούμε γενικόλογα σε αυτά τα αιτήματα και την άλλη να τα προσπερνούμε επειδή μείζον είναι μόνο το να έχουμε να πληρώσουμε μισθούς και συντάξεις στις 19 Μαΐου (ημερομηνία επόμενου δανεισμού της χώρας).

Φυσικά και πρέπει να έχουμε να πληρώσουμε μισθούς και συντάξεις στις 19 Μαΐου. Στον κόσμο που ζούμε με την οικονομία που έχει στηθεί αυτό είναι αναπόφευκτο. Κάθε χώρα είναι υποχρεωμένη κάθε τόσο να δανείζεται για να πληρώνει μισθούς και συντάξεις. Απλά, συνήθως, το κάνει με τρόπο κάπως βιώσιμο, αντίθετα με την Ελλάδα τόσα χρόνια. Από τη μια μεριά έχεις τους υποστηρικτές της ελεύθερης αγοράς να διατυμπανίζουν ότι αυτός είναι ο μόνος τρόπος να υπάρξει υγιής ανάπτυξη και να αραδιάζουν κάθε τόσο τους τρόπους με τους οποίους αυτό θα γίνει πραγματικότητα ή το πώς πέτυχε σε άλλες χώρες. Το κατά πόσο πέτυχε ας το απαντήσουν τα χρέη της κάθε χώρας στα μεγάλα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα. Έτσι, έρχονται από την άλλη πλευρά οι "προοδευτικοί" αριστεροί (συγνώμη που τους τσουβαλιάζω έτσι όλους με μια έκφραση) να απαιτήσουν εργασία σταθερή και μόνιμη για όλους, ελάχιστους μισθούς και συντάξεις άνω των 1000 ευρώ κοκ. Αλλά δεν έχουν τη λύση για τα τρέχοντα προβλήματα (αυτά της 19ης Μαΐου).

Έχω σιχαθεί και τις ιδεολογίες και τα συστήματα. Δεν έχει ιδιαίτερη σημασία να αναζητήσουμε ποιος φταίει που όλα τους απέτυχαν. Έφταιγαν τα συστήματα εγγενώς ή έφταιγαν οι άνθρωποι που τα εφάρμοσαν (λίγο απ' όλα μάλλον αλλά είμαι σίγουρος ότι το δεύτερο είναι πριν απ' όλα αληθές); Υπάρχει μια κυβέρνηση τώρα. Οποιαδήποτε κυβέρνηση! Που, ναι,  έχει μερίδιο στο πρόβλημα και με τις πρόσφατες κινήσεις της και με το – μακρύ και βαθύ – παρελθόν της. Ο λαός δεν ξεχνά ούτε τι σημαίνει δεξιά ούτε ποιος ήταν "ο καταλληλότερος του κεντρώου χώρου" ούτε τι σημαίνει "πασοκικός σοσιαλισμός". Αλλά τώρα είμαστε εδώ. Και ο ελληνικός λαός, με εξαίρεση ορισμένες σημαντικές εξάρσεις, όπως αυτή της περασμένης εβδομάδας αλλά και άλλες που θα ακολουθήσουν, είμαι βέβαιος, είναι διατεθειμένος να υποστεί τα νέα μέτρα. Το δείχνουν και οι δημοσκοπήσεις. Όσο βαριά και αν είναι αυτά τον έχουν εκπαιδεύσει να τα δεχτεί και να συμμετέχει στις θυσίες για "μια νέα δυνατή Ελλάδα" κλπ κλπ κλπ…

Ποιο είναι το αίτημα των καιρών, λοιπόν; Έχεις μια χώρα οικονομικά διαλυμένη. Ένα λαό διατεθειμένο να πληρώσει τη νύφη για άλλη μια φορά. Ένα πολιτικό σκηνικό κατά γενική ομολογία σάπιο. Η μόνη σου λύση είναι να επαναπροσδιορίσεις τη σχέση πολίτη και πολιτείας. Ο μόνος τρόπος να αποβεί βιώσιμο το σημερινό μοντέλο ΔΝΤ-ΕΕ είναι η ελληνική κυβέρνηση σε συνεργασία με την αντιπολίτευση να αποκτήσει και πάλι την εμπιστοσύνη του κόσμου. Να δείξει ότι υπάρχει πρόθεση για αλλαγή και ότι το ίδιο το πολιτικό σκηνικό επιθυμεί την κάθαρσή του. Αν αυτή η εμπιστοσύνη δεν επιτευχθεί, τότε από τη μια τα νέα μέτρα θα βρουν πολύ δύσκολα εφαρμογή, με ολοένα και κλιμακούμενες αντιδράσεις, και μέχρι τις επόμενες εκλογές η πολιτική μας ζωή θα έχει ανατραπεί ποιος ξέρει με τι τρόπο και τι συσχετισμούς! Υπάρχει, επομένως, ανάγκη για ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο. Μια νέα μεταπολίτευση, όπως πολλοί την ονομάζουν.

Τρεις είναι οι άξονες που μπορώ να διακρίνω ότι μπορούν να κάνουν τη σημερινή κατάσταση να μην αποβεί μοιραία για τη χώρα. Γιατί το μοιραίο μπορεί να μη συμβεί τώρα που βρήκαμε δανεικά από ΔΝΤ και ΕΕ αλλά λίγο αργότερα, σε μερικά χρόνια που θα ξαναβγούμε στη ζητιανιά δανεικών και, μάλιστα, με μια οικονομία πλήρως αποδυναμωμένη. Πρώτον ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο εμπιστοσύνης. Δεύτερον ανάπτυξη. Τρίτον κράτος. Το πρώτο το ανέφερα ήδη και παραπάνω. Πρόκειται για μια σειρά κινήσεων που θα αποκαταστήσουν την εμπιστοσύνη του κόσμου στην πολιτική και αφορούν θέματα όπως ο νόμος περί ευθύνης υπουργών, το πόθεν έσχες, η επιτάχυνση υποθέσεων διαφθοράς στη δικαιοσύνη κλπ. Το δεύτερο αφορά την οικονομία και την ανάπτυξή της. Βρισκόμαστε στο σημείο μηδέν για την οικονομία. Αρχίζουμε και γράφουμε αρνητικά νούμερα στην ανάπτυξη (ύφεση) και πρέπει πάση θυσία η οικονομία να κινηθεί. Ένα άμεσο παράδειγμα είναι το ΕΣΠΑ που ακόμη και σήμερα βρίσκεται σε λήθαργο. Το τρίτο είναι η δημιουργία ενός λειτουργικού κράτους. Διάλεξα προσεκτικά τη λέξη. Δεν έχω αυταπάτες για ιδανικές πολιτείες. Το αίτημα είναι για ένα κράτος που δεν κάνει τη ζωή του πολίτη δυσκολότερη από όσο είναι. Δε ζητά ο πολίτης τίποτε παραπάνω από ένα κράτος που οι υπηρεσίες του λειτουργούν με ταχύτητα και οι άνθρωποί του κρίνονται για το αποτέλεσμα της δουλειάς τους όπως όλοι οι εργαζόμενοι.

Ίσως να τα απλουστεύω τα πράγματα έτσι όπως τα θέτω, όμως κι αυτό είναι αναγκαίο. Κάθε φορά που η κατάσταση γίνεται περισσότερο περίπλοκη από όσο μπορούμε να διαχειριστούμε – και από ότι φαίνεται δε μπορούμε – οφείλουμε να επιστρέφουμε λίγο στην αρχή των προβλημάτων και στην αρχή της λύσης. Στο σημείο, δηλαδή, από το οποίο μια λύση μπορεί να φανεί ορατή χωρίς να χρειάζεται να καταλύσει την πραγματικότητα. Αλλά για όλα αυτά χρειάζεται ψύχραιμη σκέψη. Τουλάχιστο, από εδώ και μπρος όλοι είμαστε σε μια κάποια εγρήγορση, την οποία είχαμε ξεχάσει από τη μεταπολίτευση κι έπειτα. Βίαια ο κόσμος αναγκάστηκε να πολιτικοποιηθεί εκ νέου. Αν διατηρήσει και την ψυχραιμία του αυτό θα είναι ένα κέρδος.

ΟΚ, όλοι το ξέραμε ότι υπάρχουν οι λεγόμενοι φορολογικοί παράδεισοι και οι τρόποι να φτιάξεις offshore εταιρείες και να τη βγάζεις, με δυο λόγια, καθαρή την ώρα που η χώρα σου καταρρέει. Δε θα σε κατηγορούσα κι αν το έκανες, μη με παρεξηγήσεις. Το νόμιμο είναι και ηθικό, θες δε θες! Αλλά η κατάσταση σύντομα θα ξεφύγει από τα χέρια μας. Σήμερα μόλις μου ήρθε το εξής ελπιδοφόρο spam:

Dikigoriko grafeio analamvanei (Vlepe synimmeno archeio)

• Τi systasi etaireiwn kai ypokatastimatwn etaireiwn stin Bulgaria
  
• Τin metafora pasis fysews oikonomikwn drastiriotitwn sas sti Bulgaria
  
• FOROLOGIKOS SYNTELESTIS GIA TIN ETAIREIA SAS 10%
  
• ANOIGMA LOGARIASMOU SE BOULGARIKI TRAPEZA sto onoma tis etaireias sas
  (DEN YPOHREOUTAI NA KANEI EPANAPATRISMO KEFALAIOY)
  
• Nomiki Kalypsi sti Boulgaria
  

Epiprostheta proairetika haraktiristika

• Ekprosopisi sas sti Boulgaria me alithino Grafeio (mesa sto diko mas)
  
• Μe grammateiaki ypostirixi, FAX, email klp
  
• Evresi ergazomenon
  
• Forotechnikes ergasies kat'etos (kai min xehnate : 10% o foros MONO
  kai tipote allo)
  

Milame Ellinika, Agglika, Boulgarika

Diathetoume anthrwpous kai stin Ellada

Euharistw!

Δε σας λέω το όνομα του/της κυρίου/ας που υπογράφει το συγκεκριμένο email ούτε σας προωθώ το αναφερόμενο συνημμένο! Τρέμω όμως καθώς βλέπω αυτή την τεχνογνωσία προσεγγίζει πλέον, όχι μόνο το μεγάλο κεφάλαιο, αλλά και εμένα και το διπλανό μου. Μήπως πρέπει να το σκεφτώ σοβαρά; Φαίνεται να συμφέρει… Δηλαδή, γιατί να μείνει η επιχείρησή μου στην Ελλάδα και να μην πάει στη Βουλγαρία να πληρώνει μόνο 10% φόρο; Κι εγώ κατά τα άλλα θα μένω εδώ. Στη Βουλγαρία οι άνθρωποι μου το έχουν λυμένο το πρόβλημα. Γραφεία, γραμματείες, προσωπικό, τράπεζες, όλα έτοιμα. Εγώ δεν έχω παρά να επικοινωνήσω με το αρμόδιο δικηγορικό γραφείο που μου έκανε την ενημέρωση. Μου εγγυώνται και μη επαναπατρισμό κεφαλαίου! Καλό ακούγεται…

Φοβερή ποιότητα πολιτική ηθικής. Υψηλό επίπεδο πολιτικού λόγου τις κρίσιμες τούτες ώρες. Που οι καιροί επιτάσσουν συναίνεση και κοινή προσπάθεια!

Λέει ο Γιώργης για το πόσο κόστισαν οι κουρτίνες των υπουργείων επί κυβερνήσεως ΝΔ. Του αντιλέγει ο Αντώνης για το πόσο κόστισαν τα υποβρύχια επί κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ! Διάβασε για κουρτίνες και υποβρύχια εδώ κι εδώ.

Γαμώ, καλά πάμε!

Η ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΔΙΧΩΣ
ΛΟΓΙΚΗ
ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ
ΤΕΡΑΤΑ
(05/06/2010)

Γίνεσαι κυβέρνηση για 20+ χρόνια. Αλλαγή!

Ταΐζεις δικό σου κόσμο για 20+ χρόνια, διορίζεις, τρως και πίνεις.

Φτιάχνεις ένα διεφθαρμένο, διαπλεκόμενο, πελατειακό, δυσλειτουργικό και σπάταλο, υδροκέφαλο κράτος, που τους πιο πολλούς κάπως τους ταΐζει κι έτσι δε μιλάνε.

Βγαίνεις και από πάνω. Κάθαρση!

Κρύβεις κάτω από το χαλάκι χρέη και σπατάλες, μετακυλώντας τα στο μέλλον και δανείζεσαι, δανείζεσαι, δανείζεσαι.

Εντωμεταξύ κάνεις Ολυμπιάδες και μπαίνεις στο ευρώ.

Όλα καλά. Ανάπτυξη. Γαμώ!

Κουράζεσαι και κουράζεις και αναλαμβάνει άλλη κυβέρνηση για λίγο. Του καταλληλότερου!

Για 5 χρόνια κάνει τα ίδια. Τρώει, πίνει, διογκώνει προβλήματα.

Και κρύβει χρέη κάτω από το χαλάκι κατά τη συνήθη και πάγια τακτική.

Αφού κάψει τη χώρα δύο συνεχόμενα καλοκαίρια την πιάνει και η παγκόσμια οικονομική κρίση.

Δεν αντέχει πολύ και αναλαμβάνεις πάλι εσύ. Νέα αλλαγή!

Ξαφνικά, θυμάσαι να σηκώσεις το χαλάκι και όλος ο οχετός που κρύβατε τόσα χρόνια αποκαλύπτεται. Δυσωδία!

Το έλλειμμά σου εξαπλασιάζεται εκείνη τη χρονιά και η παγκόσμια αγορά φρικάρει.

Είναι και η κρίση…

Κατηγορείς αποκλειστικά την προηγούμενη κυβέρνηση για το "χαλάκι" και τα περιεχόμενά του. Καλή φάση!

Παρέλαβες χάος!

Η οικονομία σου τα σκάει και φωνάζεις το ΔΝΤ.

Το ΔΝΤ, σα χειρούργος χωρίς αναισθητικό, πετσοκόβει τους καρκίνους για να ξεπληρώσεις τα χρέη.

Λίγα χρόνια μετά η οικονομία ανακάμπτει.

Είσαι ο σωτήρας της πατρίδας, ο ανανεωτής, ο εκσυγχρονιστής!

Οδηγείς τη χώρα στον 21ο αιώνα.