Μια ιδέα να ρίξω στο τραπέζι! Έχουμε τόσα ταμεία, ασφαλιστικά, επικουρικά, το νέο, κοινώς ονομαζόμενο ταμείο "φτώχειας", κλπ κλπ. Όλα με σκοπό να προνοήσουν για τις δύσκολες ώρες του εκάστοτε τμήματος της κοινωνίας για το οποίο έχουν δημιουργηθεί. Και όλα αυτά τα ταμεία χρηματοδοτούνται από το ίδιο αυτό το εκάστοτε τμήμα της κοινωνίας, μέσω εισφορών, ξανά-εισφορών κλπ κλπ. Γιατί, λοιπόν – και το λέω καθαρά εγωιστικά – δεν φτιάχνουν και οι τράπεζες ένα τέτοιο; Ένα "ταμείο φτώχειας τραπεζών"! Για τις δύσκολες ώρες του καπιταλισμού. Για τις σκοτεινές συγκυρίες της ελεύθερης αγοράς. Για τα απρόβλεπτα γεράματά τους, ίσως…
Γιατί την ενίσχυση του τραπεζικού συστήματος πρέπει να την επωμισθούν οι φορολογούμενοι; Άσε, δε, το γεγονός ότι ελάχιστα από τα αρχικά υποσχόμενα οφέλη θα έχει το δημόσιο απο αυτή την επιχείρηση/επένδυση! Ας ενισχυθεί η ρευστότητα, ναι! Αλλά από ποιον; Γιατί δε συγκροτούν οι τράπεζες ένα κοινό ταμείο για τις δύσκολες ώρες της ρευστότητας; Ένα ταμείο από τις τράπεζες, με τις τράπεζες και για τις τράπεζες.
Δε φταίω εγώ, έχουμε πάρει φωτιά εδώ πέρα. Το couchpotato.gr είναι ακόμη ένα blog που μετακόμισε από το wordpress.com για να ανοίξει τα φτερά του μόνο του, ανανεωμένο και ανεξάρτητο. Οι συστάσεις του:
Η αγάπη για τις σειρές κρατάει από παλιά, από το prime time της ΕΡΤ και το Family Ties, για να μη μιλησω για το Μικρό σπίτι στο Λιβάδι… Σήμερα η τηλεόραση είναι διαφορετική, αλλά και ίδια. Κάποτε όλες ήθελαν να είναι η Σαμάνθα του Bewitched. Σήμερα είμαστε βέβαιοι ότι ό,τι και να γίνει, θα καθαρίσει ο Τζακ Μπάουερ.
Αυτό το blog παρακολουθεί σειρές και την παραφιλολογία γύρω από αυτές, και το διασκεδάζει.
Ε, ναι, αλήθεια, λοιπόν, είναι εμείς το φτιάξαμε κι αυτό…
Πήγαμε και ένα θέατρο, έτσι για να νιώσουμε μιαν κάποια ψυχική ανάταση διαφορετική. Δε θα αναφέρω καν τον καινούριο – χάλια – James Bond που κάθησα και είδα επί δύο ώρες. Εντάξει το ανέφερα! Η "Ιοκάστη" είναι μια κωμωδία Έλληνα συγγραφέα (Άκης Δήμου) βασισμένη σε κλασσικές φαρσικές καταστάσεις να διαδραματίζονται με κεντρικό πρόσωπο την ομώνυμη ηρωίδα (Σοφία Φιλιππίδου), μια θα-ήθελε-να-είναι-μεγαλοαστή κυρία και την – άνω κάτω – οικογένειά της, που πρωτο-ανέβηκε στη Θεσσαλονίκη και κατέβηκε στην Αθήνα για να ανεβεί υπό τη σκηνοθεσία του Σταμάτη Φασουλή!
Η Σοφία Φιλιππίδου είναι ένα ζωντανό καρτούν πάνω στη σκηνή, απολαυστική και πηγαία. Όλη η ιστορία είναι στηριγμένη πάνω στο χαρακτήρα που υποδύεται και τις πλακατζίδικες ατάκες που πετάει κατά ριπάς. Πέρα από αυτό δεν κατάφερα να ευχαριστηθώ και πολλά πράγματα. Πολλά, επίμονα επαναλαμβανόμενα αστεία, συχνά επιπέδου καθημερινού sitcom με ελάχιστες εναλλαγές ρυθμού δεν άφησαν την κωμωδία να "απογειωθεί". Πρέπει να παραδεχθώ ότι μου καλοφάνηκε ο Πυγμαλιών Δαδακαρίδης στο ρόλο του Εσθονού (ή Λετονού;) μπάτλερ-καταλύτη (!).
Κι ένα κοινό! Τι φταίνε οι ηθοποιοί, αλήθεια, γι’ αυτό; Που χαχανίζει βάρβαρα σε κάθε ευκαιρία σα να το έχει τόσο απίστευτη ανάγκη. Μπορώ να το καταλάβω αυτό, αλλά δε με βοηθάει… Να πας; Άμα σου αρέσει πολύ η Φιλιππίδου…
Για καιρό φιλοξενείτο στο bookwormgr.wordpress.com αλλά τώρα έχει τον κατά-δικό του server για να εξελιχθεί όπως του αρέσει. Κάναμε όλη τη μεταφορά και ένα ωραιότατο redesign. Ιδού τα αποτελέσματα: www.bookworm.gr. Περί τίνος πρόκειται:
Νέα, ιδέες και απόψεις για τα βιβλία, τους ανθρώπους που τα γράφουν, κι αυτούς που τα διαβάζουν.
Τα ήξερες, Τάκη, δε σου έφταιγε κανένας. Τι πας και ψάχνεις web hosting στην Ελλάδα; Για να φας πάλι τα μούτρα σου με τις αμέτρητες ηλιθιότητες των ανίκανων! Ποιο είναι το τελευταίο φρούτο που μου ξεφούρνισαν; To mod_rewrite λέει του Apache:
δεν επιτρέπεται σύμφωνα με την πολιτική ασφαλείας της υπηρεσίας web hosting…
Άι συχτίρ! Ποιο; Το mod_rewrite! Πολιτική ασφάλειας, λέει. Ουστ! Ναι, ρε το θέλω το mod_rewrite, σε όλο τον κόσμο οι ISPs το παρέχουν εκ των προτέρων. Και είναι πολύ χρήσιμο για ένα blog, και – τι σας νοιάζει – εγώ εν πάση περιπτώσει το χρειάζομαι!
Με συγχωρείτε και που βλαστημώ και που σας μπλέκω με τεχνικά ζητήματα αλλά θέλουν ξύλο οι άνθρωποι. Και τι φταίει ο δυστυχής πελάτης μου που θέλει μια ελληνική εταιρεία που να του κόψει ένα ωραίο ελληνικό τιμολόγιο να το βάζει όμορφα στα έξοδά του και όχι μια άγνωστη – αλλά αξιόπιστη – εταιρεία στο Τέξας ή την Οκλαχόμα με servers 2000 πόδια κάτω από το έδαφος; Καλά να πάθει κι αυτός κι εγώ.
Πήγαμε και ένα θέατρο, έτσι για να νιώσουμε μιαν κάποια ψυχική ανάταση διαφορετική. Δε θα αναφέρω καν τον καινούριο – χάλια – James Bond που κάθησα και είδα επί δύο ώρες. Εντάξει το ανέφερα! Η "Ιοκάστη" είναι μια κωμωδία Έλληνα συγγραφέα (Άκης Δήμου) βασισμένη σε κλασσικές φαρσικές καταστάσεις να διαδραματίζονται με κεντρικό πρόσωπο την ομώνυμη ηρωίδα (Σοφία Φιλιππίδου), μια θα-ήθελε-να-είναι-μεγαλοαστή κυρία και την – άνω κάτω – οικογένειά της, που πρωτο-ανέβηκε στη Θεσσαλονίκη και κατέβηκε στην Αθήνα για να ανεβεί υπό τη σκηνοθεσία του Σταμάτη Φασουλή!
