Τάκης Μπουγιούρης

Το Κέντρο Έρευνας και Θεραπείας Τραυλισμού, είναι το "αδερφάκι" του Κέντρου Λογοθεραπείας – "Λόγος", που, φυσικά, πάλι από τα χεράκια μας δημιουργήθηκε. Από σήμερα είναι και αυτό επίσημα στον αέρα! Απολαύστε (και ενημερωθείτε):

Κέντρο Έρευνας και Θεραπείας Τραυλισμού

Πάντοτε με με την προσωπική υπογραφή του θεραπευτή λόγου και ομιλίας Γιώργου Φούρλα.

Δες, εδώ και άλλες – όμορφες – δουλειές, και μην ξεχνάς ότι…

Σάββατο πρωί. Περιπλανιέσαι στο κέντρο της Αθήνας. Όχι άσκοπα. Περνάς από ένα κατάστημα με παλιά βινύλια στα Εξάρχεια. Ανακατεύεις, ψάχνεις, ανυπομονείς. Ρωτάς τον πιο ευγενικό καταστηματάρχη που γνώρισες ποτέ για το τραγούδι εκείνο που αυτό τον καιρό έχει κολλήσει στο μυαλό σου. Αλλά δε μπορείς να βρεις. Βγάζετε δύο-τρεις υποψήφιους δίσκους.

"Θα τους ακούσουμε όλους, αν χρειαστεί"!

Βάζουμε τον πρώτο δίσκο στο πικάπ, το πρώτο κομμάτι…

"Αυτό, είναι!"

 Waterboys – Fisherman’s blues

Ο Θοδωρής μας ενημερώνει για το άνοιγμα στο κοινό των ηλεκτρονικών αρχείων των New York Times και του περιοδικού Atlantic. Το περιεχόμενο που διατίθεται πραγματικά κάνει σαγόνια να πέφτουν. Ακόμη, μας επισημαίνει το post  ενός άλλου τύπου ο οποίος έχει συλλέξει μερικά άρθρα των Times γύρω από πασίγνωστα ιστορικά γεγονότα – ρίξε μια ματιά, έχει πολύ ενδιαφέρον.

Θα ήθελα να σταθώ, όμως, κυρίως στο εξής δημοσίευμα των Times της 28ης Φεβρυαρίου 1993 με μια από τις πρώτες αναφορές στο "διαδίκτυο" και τις δυνατότητές του. Υπηρεσίες… υπηρεσίες… υπηρεσίες… Αυτές ήταν και είναι η πεμπτουσία του. Εννοώ ότι, θεωρώντας τα πράγματα από κάποια απόσταση, τελικά, ίσως δεν έχουμε παρεκκλίνει πολύ από τον αρχικό στόχο…

Τελικά, ναι, να το δεις! Έχει να σου πει κάτι καινούριο, σκηνοθετημένη πολύ έντεχνα και με έξυπνες εναλλαγές ρυθμού, με σκηνές εκφραστικές, μερικές φορές σκληρές (εικόνες από το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο) και συχνά σουρεαλιστικές/ποιητικές (η σκηνή στο υπόγειο σινεμά στην παραλία της Γαλλίας όπου στρατοπεδεύει ο αγγλικός στρατός υποχωρώντας στην αρχή του πολέμου είναι διαμάντι, θα με θυμηθείς). Ίσως το βάρος έχει δοθεί στη σκηνοθεσία και τη φωτογραφία παραγκωνίζοντας λίγο τις ερμηνείες. Κεντρικό θέμα παραμένει, βέβαια, το ανθρώπινο δράμα, η τιμωρία, η αδικία, η μετάνοια και, τέλος, η εξιλέωση.

(αγγλικός τίτλος: "Atonement", για την υπόθεση και τα συναφή τράβα στο αθηνόραμα)

*****

Ο όρος "social networking" σίγουρα θα έχει φτάσει στα αυτιά σας. Επιχειρώντας να τον μεταφράσω στα ελληνικά – πρόχειρα και κάπως κυριολεκτικά – γελάω από μέσα μου: κοινωνική δικτύωση. Μάλλον κάτι σαν "διαδικτυακή συνεργασιμότητα" θα ήταν πιο σωστό αλλά και πάλι γελάω από μέσα μου. Θα χαρώ να ακούσω μια καίρια και περιεκτική απόδοση του τίτλου στα ελληνικά.

Θα είναι, όμως ανώφελο μιας και ο όρος θα αναφέρεται σε κάτι που δεν υπάρχει. Πραγματικός χαμός γίνεται στο διαδίκτυο σήμερα γύρω από αυτό τον όρο. Ένα ακόμη buzzword που αποφέρει υπέρογκα κέρδη σε εκείνους που έχουν όφελος να τον διακινούν – τους διαφημιστές και τα περιοδικά (ηλεκτρονικά τε και έντυπα). Τόνοι από bytes σπαταλώνται για να μελετηθούν οι τεχνικές "κοινωνικής" δικτύωσης που αναπτύσσονται, οι επιπτώσεις της στο διαδίκτυο, στην τεχνολογία, ακόμη και στην εκπαίδευση και στο πώς μπορεί αυτή να τις ενσωματώσει δημιουργικά.

Πολύ κακό για το τίποτε, θα ήθελα να ισχυριστώ. Τίποτε δεν υπάρχει τώρα που να μην υπήρχε και πριν από δέκα χρόνια. Και 10 χρόνια στην ιστορία του διαδικτύου είναι πολλά… πάρα πολλά. Ας ερμηνεύσουμε λιγάκι τον όρο. "Social": άρα πρόκειται για τεχνικές και τεχνολογίες που βασίζονται στη συνεργατική συλλογή/ταξινόμηση/παρουσίαση περιεχομένου. "Networking": γιατί είναι εφικτό μέσω (δια)δικτύου και διασυνδέει έτσι τους συνεργαζόμενους μεταξύ τους.

Τι από αυτά δεν υπήρχε πριν από δέκα χρόνια; Δεν υπήρχαν mailing lists, newsletters, ηλεκτρονικά billboards, irc’s,  ιστοσελίδες αφιερωμένες σε ειδικές θεματικές; Μήπως δεν υπήρχαν links; Υπήρχαν! Και μήπως δε μπορούσε ο πάσα εις να έχει το – μικρό έστω – χώρο του στο διαδίκτυο στα geocities και στα τόσα άλλα μέρη όπου δινόνταν δωρεάν web space για να τοποθετεί αυτό που θεωρεί ενδιαφέροντα/χρήσιμα; Μήπως δεν υπήρχαν τα εργαλεία; Ο Netscape ήταν ο πρώτος browser που ήρθε με HTML editor ενσωματωμένο! Φυσικά, σήμερα όλα αυτά είναι και πιο εξελιγμένα και πιο όμορφα και λειτουργικά και απ’ όλα! Όμως αυτή η εντύπωση κοσμογονίας που εμφανίζεται πως βρίσκεται σε εξέλιξη είναι τόσο έντονη όσο και απατηλή.

Η μόνη ουσιαστική διαφορά του 10 χρόνια πριν με το σήμερα είναι οι εκατομμύρια περισσότεροι χρήστες σε όλο τον κόσμο και οι γρήγορες συνδέσεις (τύπου DSL, cable κλπ). Όλοι αυτοί οι χρήστες διψούν για περιεχόμενο αλλά και αποτελούν στόχο για διαφήμιση δισεκατομμυρίων δολλαρίων (οι σκεπτικοί ας αναζητήσουν τα έσοδα του google από τα Adwords και μόνο, σαν άσκηση για το σπίτι). Κανείς δε θα αρνηθεί τη σημασία του διαδικτύου. Θα ισχυριζόμουν ότι η χρήση του θα έπρεπε να είναι υποχρεωτική στα σχολεία σε αντίθεση με άλλα "μαθήματα" όπως, για παράδειγμα, τα Θρησκευτικά. Όμως τότε ίσως κατηγορηθώ για το ότι έτσι προσπαθώ να εξασφαλίσω θέσεις εργασίες για πληροφορικάριους στο μέλλον.

Λυπούμαι γιατί πρακτικά το διαδίκτυο σχεδόν 20 χρόνια μετά τη γέννησή του εξακολουθεί να βασίζεται πάνω στις ίδιες τεχνολογίες με τις οποίες πρωτοξεκίνησε. Λίγη HMTL και μετά λίγη Javascript με λίγο CSS κι ύστερα Flash και Applets και μετά μας είπαν ότι ανακάλυψαν και τον AJAX κλπ κλπ. Θυμίστε μου αύριο να γράψω ένα post για το Web 2.0 και για το γιατί ούτε και αυτό υπάρχει! Ένα από τα σημαντικά θετικά στοιχεία που διακρίνονται, από την άλλη μεριά είναι – επιτέλους – η σταδιακή σύγκλιση των browsers σε πολλά κοινά τεχνικά σημεία, που διευκολύνουν τη ζωή και αυτών που καταναλώνουν αλλά και αυτών που παράγουν το περιεχόμενο στο διαδίκτυο.

Την  επόμενη φορά που θα ακούσετε για κάποια νέα social networking υπηρεσία σπαταλήστε 5 λεπτά για να αναρωτηθείτε τι το νέο έχει να κομίσει. Γιατί ζητάει την προσοχή και τη συμμετοχή σας; Τι προσφέρει που δεν προσφέρεται αλλού και από πολύ καιρό πριν;

Σωληνωτά ταχυδρομεία; Ούτε κι εγώ ήξερα τι είναι! Air Tube Systems στα αγγλικά! Πιθανώς να έχετε δει τέτοια σε αμερικάνικες ταινίες. Παρόλαυτα υπάρχουν και στην Ελλάδα και μάλιστα από παλιά.

Η Telepost Systems είναι μια από τις εταιρείες που δραστηριοποιούνται σε αυτό το χώρο στην Ελλάδα. Αναλάβαμε (nevma.gr) να υλοποιήσουμε μερικά flash animations που να αναδεικνύουν τη χρησιμότητα των "σωληνωτών ταχυδρομείων" σε μεγάλες εγκαταστάσεις, όπως, νοσοκομεία, εργοστάσια, supermarket κλπ.

Με μεγάλη υπερηφάνεια σας τα παρουσιάζω:

Οι πρόσφατες εκλογές στην Κένυα θυμίζουν δικές μας εποχές όπου "και τα δέντρα ψήφιζαν". Η χώρα βρίσκεται σε συνεχείς αναταραχές έκτοτε. Οι Κενυάτες είχαν βαλει για τα καλά τη χρήση των κινητών τηλεφώνων στη ζωή τους σε σημείο που αυτά να είναι πραγματικά απαραίτητα στην επικοινωνία και τις συναλλαγές τους (κατά κάποιο τρόπο πέρασαν από το "καθόλου τηλέφωνο" στο κινητό χωρίς να προλάβουν πολύ-πολύ το σταθερό τηλέφωνο). Επίσης τα χρησιμοποιούν κυρίως με μονάδες (ή "airtime") και όχι με πάγια τέλη. Με τις αναταραχές τα περισσότερα σημεία πώλησης μονάδων για κινητά τηλέφωνα έχουν κλείσει δημιουργώντας έτσι μια κρίση στην αγορά κινητής τηλεφωνίας, σε σημείο όπου αυτά να γίνονται πανάκριβα προϊόντα μαύρης αγοράς.

Ορισμένα εντυπωσιακα φαινόμενα είναι τα εξής:

1. Μια χώρα της Αφρικής κάνει εξαιρετικά εκτεταμένη χρήση κινητών τηλεφώνων.
2. Οι μονάδες των κινητών έχοντας γίνει απαραίτητες για την καθημερινή ζωή εμφανίζονται στη μαύρη αγορά μαζί με τα είδη πρώτης ανάγκης!
3. Πολλοί Κενυάτες προσπαθούν να ευαισθητοποιήσουν τον υπόλοιπο κόσμο χρησιμοποιώντας τις τεχνολογίες διαδικτύου, πχ δες εδώ κι εδώ (άσχετο με τα υπόλοιπα αλλά πολύ ενδιαφέρον)

Μπορείς κι εσύ να βοηθήσεις στέλνοντας βοήθεια. Ένας από τους τρόπους είναι να στείλεις μονάδες σε αυτούς που το έχουν ανάγκη. Ένα από τα σημεία των καιρών, θα έλεγα.

(Αυτό το post είνα εμπνευσμένο από ετούτο το post)

ΥΓ: Για να σας προβοκάρω λίγο, σας καλώ να συνδέσετε τα παραπάνω με τη συζήτηση που έγινε λίγες μέρες πιο πριν εδώ σχετικά με τη ματαιότητα της τεχνολογίας!

"Α’ στο διάλο".., θα σκάσω, δε μπορώ να μη το σχολιάσω.  Εισαγωγή:

Ως e-trikala αναφέρεται ένα σύνολο εφαρμογών ΤΠΕ μέσα από τις οποίες φιλοδοξούμε να παράσχουμε σύντομα στους δημότες της πόλης των Τρικάλων- και της ευρύτερης περιοχής – ηλεκτρονικές υπηρεσίες με στόχο την βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης αυτών. (από το www.trikalacity.gr και το www.e-trikala.gr)

Ο δήμος Τρικκαίων (τα γνωστά μας Τρίκαλα) είναι η πρώτη "ηλεκτρονική" πόλη στην Ελλάδα. Ή, αλλιώς, είναι η πρώτη πόλη που επιχειρεί να εκμεταλλευτεί τις τεχνολογίες της πληροφορικής και των τηλεπικοινωνιών με στόχο τη "βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης των πολιτών της". Πόσο καλύτερη εφαρμογή μπορεί να βρει κανείς στην πράξη για την τεχνολογία;

Πράγματι στα Τρίκαλα τα τελευταία χρόνια, έπειτα από τις τελευταίες δημοτικές εκλογές, η τοπική αυτοδιοίκηση έκανε ξεκάθαρη στροφή προς τις νέες τεχνολογίες και την αξιοποίησή τους στις διαδικασίες της. Ούτε αριστερή ούτε δεξιά στροφή! Και με την αρωγή τηςΚοινωνία της Πληροφορίας εντυπωσιακά πράγματα έχουν επιτευχθεί. Παραθέτω μερικά (με το σαγόνι κατεβασμένο):

1. Δωρεάν ασύρματο δίκτυο: δωρεάν ασύρματο δίκτυο (μέσω wi-fi) σε όλη σχεδόν την πόλη των Τρικάλων (δες και χάρτη κάλυψης) σε ταχύτητες 768kbps με 1mbps.
2. Υπηρεσία παραπόνων "Δημοσθένης": ένα σύστημα καταχώρισης παραπόνων / επισημάνσεων από τους πολίτες προς το δήμο που ενοποιεί όλους τους τρόπους (φυσικό, ηλεκτρονικό, τηλεφωνικό).
3. Τηλεπρόνοια: "…δημιουργία ενός δικτύου τηλεπρόνοιας, χρησιμοποιώντας υποδομές τηλεματικής, που θα λειτουργεί στο Δήμο Τρικκαίων για την παροχή υπηρεσιών υποστήριξης στις ευπαθείς κοινωνικές ομάδες (ηλικιωμένους, ΑΜΕΑ, άτομα με χρόνιες παθήσεις κλπ)"

Όλα αυτά φαντάζουν αστρονομικά για τα ελληνικά δεδομένα. Ελπίζω και να αξιοποιηθούν στην πράξη. Προσωπικά πιστεύω ότι οι νέες τεχνολογίες και οι τηλεπικοινωνίες είναι ένα αγαθό το οποίο κάθε πολιτεία οφείλει να παρέχει στα μέλη της. Όπως ακριβώς έχουμε δρόμους για να κυκλοφορούμε – ό,τι δρόμοι και αν είναι αυτοί τελοσπάντων – έτσι θα έπρεπε να έχουμε πρόσβαση στο διαδίκτυο. Οι εταιρείες τηλεπικοινωνιών μπορούν στη συνέχεια έτσι κι αλλιώς να συνεχίσουν να θησαυρίζουν πουλώντας μας υπηρεσίες, όπως ένας ταξιτζής -δικαίως – πληρώνεται για να μας μεταφέρει πάνω στους δημόσιους, κατά τα άλλα, δρόμους. Μια τέτοια πολιτεία αναγνωρίζει πως η τεχνολογία είναι μέγιστο αγαθό. Εφόσον, βέβαια, έχει αξιωθεί να παρέχει τα υπόλοιπα αυτονόητα για την αξιοπρεπή ύπαρξη των πολιτών (δρόμοι, υγεία, παιδεία, προσιτό φως και νερό κλπ). Και ως τέτοιο την κάνει διαθέσιμη σε αυτούς.

Μια από τις πιο απολαυστικές ταινίες που είδα ποτέ. Μιούζικαλ καρτούν με την τεχνική του stop-motion animation. Φανταστικοί χαρακτήρες, απίθανη μουσική και χιούμορ. Δια χειρός Tim Burton. Στόρυ: Η χώρα του Halloween αποφασίζει να "αναλάβει" τα επόμενα Χριστούγεννα, τα θαλασσώνει αλλά στο τέλος επιδιορθώνει την κατάσταση. Ευκαιρία να τη δεις στο σινεμά τώρα σε 3D έκδοση (πρώτη έκδοση 1993). Όσοι πρόλαβαν την είδαν τα Χριστούγεννα, οι υπόλοιποι ανεπιφύλακτα.

*****

Θρίλερ, the european way! Με τα όλα του, ατμόσφαιρα, αγωνία, απροσδόκητο τέλος, και μια μικρή δόση συγκίνησης. Να το δεις!

*****